ရွေးချယ်မှု၊ လူသားဆန်မှု သို့မဟုတ် တာဝန်
Vol. 34 Ch. 476
ဖုန်းထဲမှ ဆက်သွယ်မှုမရသော အသံကို နားထောင်ရင်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အတော်လေး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပေါ့လျော့သွားနိုင်ရတာလဲ။
ဘေးမှ ရဲရှင်းချန်က သူ၏ ညီငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ… အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးလား…”
“ဟုတ်တယ်… သူ့ဖုန်း ပိတ်ထားတယ်… သူ ကျွန်တော့်ကို တမင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးနေတယ်လို့ သံသယရှိလာပြီ…”
ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ဖုန်းကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးဆိုရင် အိမ်ပြန်ကြရအောင်… နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ အတူတူ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့…”
“အင်း”
ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“လောလောဆယ်တော့ ဒီနည်းလမ်းပဲ ရှိတော့တယ်…”
တစ်ဖက်တွင်…
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ ရုံးခန်း၌…။
“အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား… ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ဖုန်းကို မကိုင်တာလဲ…”
“ဟဲဟဲ… ငါ မကိုင်တာ မဟုတ်ဘူး… ခေါင်းဆောင်က ငါ့ကို မကိုင်ခိုင်းတာ…”
ရဲဆွေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားက အနည်းငယ် အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲဆွေ့နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး ကမ္ဘာ့ဘုရင်နတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကမ္ဘာ့ဘုရင်နတ်ဘုရားက ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူကြနဲ့… ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ…”
“တိတိကျကျပြောရရင် စမ်းသပ်မှုက ပြီးသွားပြီ… ရဲရှင်းဟွေ့ပြောတဲ့ နည်းလမ်းက နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးလောကရဲ့ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ အချက်အလက်တွေက သက်သေပြနေတယ်…”
“အခု အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားကို ဝင်မစွက်ဖက်ခိုင်းတာက သူ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်လို့ပဲ…”
“သူ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်နာမည်တစ်ခု ရလိမ့်မယ်…”
“ရှင်းဟွေ့နတ်ဘုရားဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ… ဒါမှမဟုတ် ကျစ်တစ်လုံးထည့်ပြီး ရှင်းဟွေ့ကျစ်နတ်ဘုရားဆိုရင်ရော…”
ရဲဆွေ့မှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို နာမည်ပေးတာ ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့ဆဆနိုင်သလား…။ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ နာမည်က ရှင်းဟွေ့ဖြစ်နေပြီး ခင်ဗျားက သူ့နာမည်ကို ပြောင်းလဲပေးခြင်း မရှိသေးဘူး…။
သို့သော်လည်း ရဲဆွေ့က နာမည်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ အဆင့်အတန်း၏ သင်္ကေတတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။
“ဒါဆို… ရှင်းဟွေ့က ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် ရှုံးနိမ့်သွားရင်ရော…”
ထိုအခိုက်မှာပင် တိတ်ဆိတ်နေသော ပေါင်ပေါင်းက မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ…”
ကမ္ဘာ့ဘုရင်နတ်ဘုရားက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“သူ ရှုံးနိမ့်သွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး… ဘာအပြစ်ဒဏ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး… ရာထူးတိုးခွင့်တစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားရုံပဲ…”
ပေါင်ပေါင်းမှာ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ပေါင်ပေါင်း မသိသည်မှာ ဤရာထူးတိုးခွင့်ဆိုသည်မှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာသော ဒုက္ခဆင်းရဲကို ခံစားရခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ…။
ရဲရှင်းဟွေ့က လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် ကျင့်ကြံရေးလောက နှစ်ခုစလုံးမှ မသေမျိုးဧကရာဇ်များကို အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများကို ဆက်လက်ဖွင့်ထားခိုင်းပြီး သူကိုယ်တိုင်မူ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖွင့်၍ ရဲမိသားစုထံသို့ ရဲရှင်းချန်နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။
ရဲမိသားစု၏ ဧည့်ခန်းထဲတွင်…။
ဤနေရာမှ လေထုမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
ယခင်က ရဲရှင်းဟွေ့က လက်ရှိ ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲကို ရှင်းပြပြီးဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလောကများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပေါင်းစပ်မှု မဖြစ်နိုင်ခြင်းက လက်တွေ့ကမ္ဘာအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယခုမူ ထိုမသေမျိုးဧကရာဇ် သုံးထောင်မှာ လောကနှစ်ခုကြားမှ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများကို အဆက်မပြတ် ထိန်းသိမ်းထားကြသော်လည်း ဤသည်မှာ ရေရှည်ဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်ပေ။
အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများ ပိတ်သွားပါက မူလက ပုံမှန်အပူချိန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသော လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ရေခဲခေတ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။
“တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်ရင် ကမ္ဘာပေါ်က လူတွေကို နတ်ဘုရားနဲ့ နတ်ဆိုးလောကကို အရင် ပြောင်းရွှေ့လိုက်ကြရအောင်…”
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရဲချန်က အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
“အင်း… ဒါက တကယ် ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ…”
ရဲရှင်းချန်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီ မသေမျိုးဧကရာဇ်တွေ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းတွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်တဲ့အခါ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားအားလုံးကို နတ်ဘုရားနဲ့ နတ်ဆိုးလောကကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စဉ်းစားနိုင်တယ်…”
“အခု အရေးကြီးဆုံးက ကမ္ဘာလောကပေါင်းစပ်မှု ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာပဲ…”
ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ မိသားစုဝင်များကို ကြည့်၍ သူတို့တွင်လည်း ကောင်းသော ဖြေရှင်းနည်းများ မရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဟင်… အစ်မ ဘယ်မှာလဲ…”
“လန်ယွဲ့က လောကနှစ်ခုကြားက တိကျတဲ့ အခြေအနေကို သွားစစ်ဆေးမယ်လို့ ပြောတယ်… သူ မကြာခင် ပြန်လာသင့်တယ်…”
စုချင်းစကားဆုံးသည်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့က အပြင်မှ အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်။
“ရှင်းဟွေ့… လောကနှစ်ခု မကိုက်ညီတဲ့ ပြဿနာကို ငါ သိပြီ…”
သူ၏ အစ်မ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
“ဘယ်လို အခြေအနေလဲ အစ်မ…”
“ငါ ခုနက သွားကြည့်ပြီး အမှောင်စွမ်းအင်သုံးပြီး လောကနှစ်ခုကြားက ဒြပ်ထုကွာခြားချက်ကို တွက်ချက်ခဲ့တယ်…”
“လက်ရှိမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ကျင့်ကြံရေးလောကကြားက ဒြပ်ထုကွာခြားချက်က အရမ်း ကြီးမားနေတယ်… ဒါကြောင့် လောကနှစ်ခုက ပေါင်းစပ်မှု မဖြစ်နိုင်တာ…”
“လောကနှစ်ခုရဲ့ ဒြပ်ထုပြဿနာကို ဖြေရှင်းတာက လူတွေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ မရဘူး… ငါတို့ စောင့်ရုံပဲ စောင့်နိုင်တယ်…”
ရဲလန်ယွဲ့၏ နောက်ဆုံးစကားက ရဲရှင်းဟွေ့အပေါ် ပြီးပြည့်စုံသော ရှုံးနိမ့်မှု၏ ဦးထုပ်တစ်ခု ဆောင်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
“ဒါဆို… ငါ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား…”
ရဲရှင်းဟွေ့က အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ပြောလိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ဧည့်ခန်းထဲမှ လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့အားလုံးမှာ ရဲရှင်းဟွေ့သာ ရှုံးနိမ့်ပါက သူ အောက်တန်းစား ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ကို သိထားကြသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အမြဲတမ်း ရန်ဖြစ်လိုသော ရဲဖန်ပင် တိတ်ဆိတ်နေ၏။
“ဟဲဟဲဟဲ…”
ထိုအခိုက်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဤရယ်သံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ အပြုံးကို ဖယ်ရှား၍ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ငါ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်း ဖြစ်ရင်တောင် နတ်ဘုရား ဖြစ်တော့မှာ… ပြီးတော့ အခြေအနေတွေက အလှည့်အပြောင်း မရှိနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး…”
တကယ် အလှည့်အပြောင်း ရှိရဲ့လား။ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့က အလှည့်အပြောင်း ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ဤမိသားစုအစည်းအဝေးမှာ အမှန်တကယ်တော့ မိသားစုအစည်းအဝေး မဟုတ်ဘဲ အဆုံးသတ်သွားသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် ရဲလန်ယွဲ့က သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။
“ရှင်းဟွေ့… ငါ့မှာ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်…”
ရဲလန်ယွဲ့၏ အသံကို ရဲရှင်းဟွေ့သာ ကြားနိုင်၏။
သူ၏ အစ်မက သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း နည်းလမ်း ပြောပြလိုခြင်းမှာ ထိုနည်းလမ်းမှာ ကောင်းသောနည်းလမ်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာကြောင်း သူ သိထားသည်။
အနီးကပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲလန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ခပ်ဖျော့ဖျော့နှင့် မြင်နိုင်ခဲသော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပနေ၏။
“ဘာ ဖြေရှင်းနည်းလဲ…”
ရဲရှင်းဟွေ့က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ရိုးရှင်းတယ်… ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ ဒြပ်ထုကို လျှော့ချလိုက်… ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံရေးလောကကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်…”
“အရင်ဆုံး ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးပြီးမှ အသစ်ပြန်ဖန်တီးလိုက်…”
သူ၏ အစ်မ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
“အစ်မ… မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား…”
ရဲလန်ယွဲ့က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်သည်။ “မင်း လက်ခံဖို့ ခက်ခဲမယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်… ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ဒီနည်းလမ်းပဲ ရှိတယ်… ငါ ခုနက မပြောခဲ့တာက ဖေဖေနဲ့ မေမေ လက်မခံနိုင်မှာစိုးလို့ပဲ…”
ကမ္ဘာလောကတစ်ခုကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေခြင်းမှာ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို လူတိုင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်၏။
ထိုသည်မှာ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး ကျင့်ကြံရေးလောကမှ လူအများစုမှာ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။
“မဖြစ်ဘူး…”
ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်သည်။
“ငါ ဒီအပြစ်ကို မခံနိုင်ဘူး…”
“ရှင်းဟွေ့… မင်းက နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတော့မယ့်သူပဲ… အောက်လောကက လူတွေက မင်းအတွက် ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ… သူတို့ရဲ့ သေရေးရှင်ရေးကို မင်း ဘယ်လို ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ…”
ရဲလန်ယွဲ့ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က တစ်စုံတစ်ခု မှားနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
“အစ်မ… မင်း…”
ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ ရှေ့မှ ရဲလန်ယွဲ့မှာ သူ၏ အစ်မ မဟုတ်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရ၏။
သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှတစ်ဆင့် သူက ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
“အင်း… ရှင်းဟွေ့… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါ… ငါတို့ မိသားစုက မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် စိတ်မပူစေချင်ဘူး…”
ထိုစကားနှင့်အတူ ရဲလန်ယွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့မှာ နေရာတွင် ကြက်သေသေသွားသည်။