အရိပ်အမြွက် သို့မဟုတ် နောက်ကျောဓားဖြင့်ထိုးခြင်း၊ လမ်းကြောင်းသစ်

နေရာတွင် ရပ်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ လူသားဆန်မှုကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်သင့်သလား။

ကျင့်ကြံရေးလောက အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားပါက တာဝန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြီးမြောက်နိုင်သော်လည်း သူက သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေဦးမည်လော။

သို့သော်လည်း သူ ထိုသို့ မလုပ်ပါက သူ အောက်တန်းစား အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပြီး လွတ်လပ်မှုကို ထာဝစဉ် မရရှိနိုင်တော့ပေ။

တာဝန်ကို ရွေးချယ်ရန် သို့မဟုတ် လူသားဆန်မှုကို ရွေးချယ်ရန်…။

ဤရွေးချယ်မှု နှစ်ခုက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်ပြီးနောက် အာကာသအက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွား၏။

သူက လောကနှစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်မှုပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် အခြား နည်းလမ်းများ ရှိ၊ မရှိ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ထားသည်။

ရောက်ရှိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသူမှာ ရှုရာ့ ဖြစ်သည်။

နယ်မြေအရှင်သခင်အနေနှင့် ရှုရာ့မှာ အမြဲတမ်း ရှေ့တန်းမှ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး လုံ့လဝီရိယရှိကာ တာဝန်ကျေသည်ဟု ဆိုနိုင်၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ ပေါ်လာသည်နှင့် ရှုရာ့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပသွားသည်။

“သူဌေး… ခင်ဗျား ရောက်လာပြီ…”

“အင်း… ဘယ်လိုလဲ… မင်းတို့ ဆက်ထိန်းထားနိုင်သေးလား…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ အမေးကို ကြားသောအခါ ရှုရာ့က တုံ့ဆိုင်း၍ ပြောချင်သော်လည်း ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။

“အမ်… ကျွန်တော် သိပ်များများ မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်… အာကာသအက်ကွဲကြောင်းရဲ့ ပြုပြင်နှုန်းက ပိုမြန်လာတယ်… ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတာတော့ အများဆုံး နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက်ဆိုရင် ဒီအာကာသအက်ကွဲကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ မျက်လုံးများမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အရောင်မှိန်သွား၏။ သူတို့ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ မထိန်းထားနိုင်တော့မည်ကို သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ထိုသည်မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် အင်အားကြီးသူ သုံးထောင်ကျော် ဖြစ်ပြီး သူတို့ တစ်လပင် မခံနိုင်ကြဘူးလား။

ထိုအခိုက်မှာပင် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ရှုရာ့က ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

“သူဌေး… ကျွန်တော့်မှာ လောကနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းခွင့်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်…”

ရှုရာ့က သူ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရုတ်တရက် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ရလိုက်သည်။

ရှုရာ့၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများက သူ၏ နိမိတ်ကို အတည်ပြုပေးလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

“စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက်ပါ… ကျွန်တော် ချက်ချင်း ကျင့်ကြံရေးလောကကို သွားပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်မယ်… အဲဒီအချိန်ကျရင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားတဲ့ ကျင့်ကြံရေးလောကက လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ သေချာပေါက် ပေါင်းစည်းနိုင်မှာ…”

“မင်း အဲဒီလို လုပ်တဲ့နောက်ကွယ်က အခြေခံသဘောတရားက ဘာလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အခြေခံသဘောတရား… ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး… ကျွန်တော် ခံစားမိတာကတော့ ကျင့်ကြံရေးလောကကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရင် ဒီကိစ္စ ပြီးမြောက်သွားမှာ…”

ရှုရာ့၏ စကားများက ရဲရှင်းဟွေ့ကို တစ်စုံတစ်ခု မှားနေကြောင်း ခံစားမိစေပြီး ရှုရာ့သာမက သူ၏ အစ်မ အစောပိုင်းကလည်း မှားနေကြောင်း ခံစားမိစေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တမင် ထိန်းချုပ်၍ သူ၏ ရှေ့တွင် ကျင့်ကြံရေးလောကကို ဖျက်ဆီး၍ လောကနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းရန် ပြောခိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဘယ်သူက ပြဿနာရှာနေတာလဲ။ အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားလား။ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာ့ဘုရင်နတ်ဘုရားလား။ ပြီးတော့ သူတို့ ဘာကြောင့် အဲဒီလို လုပ်နေတာလဲ။

သူ တစ်စုံတစ်ခု မှားနေကြောင်း သိသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤသို့သော လူမဆန်သော နည်းလမ်းဖြင့် တာဝန်ကို လုံးဝ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အခြား အတွေးတစ်ခုလည်း ရှိသေးပြီး ထိုအတွေးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကူညီနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံရေးလောကကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ လောကနှစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်မှုကို ရရှိရန် နည်းလမ်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရှုရာ့တို့၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့် ပြောပြခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် မစဉ်းစားဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

သူ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကူးပြောင်းတော့မည်ဆဲဆဲတွင် တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သည်။

“သခင်ကြီး…”

“သခင်ကြီး…”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စကားမဆိုသာတော့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် စကားမဲ့သွားသည်။ သဲနဂါးကြီး ဖြစ်စေ၊ ဘုရင်ဖြူ ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးက သူ့ကို ‘သူဌေး’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ‘သခင်ကြီး’ ဟု ခေါ်သည်ကို ပထမဆုံး ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

သိချင်စိတ်ဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့က တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံအတွင်းမှ ရှုခင်းမှာ သာယာလှပနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာလည်း ပေါများနေသည်။

“သခင်ကြီး…”

ထိုအခိုက်မှာပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ဝေလငါးတစ်ကောင်က ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရှေ့တွင် ပျံဝဲနေ၏။

ဝေလငါးကို ကြည့်၍ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ခဏတာ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“မင်းက ရဲဆွေပျန့်လား…”

“ဟုတ်ပါတယ်… သခင်ကြီး… ကျွန်တော်က ရဲဆွေပျန့်ပါ…”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စကားမဆိုသာတော့ပေ။

“ငါ ပြောရရင်… မင်း နာမည်ပြောင်းသင့်တယ်… ဒီနာမည်က အရမ်း မသာယာဘူး…”

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရဲဆွေပျန့်လို့ မခေါ်နဲ့တော့… နတ်ဝေလငါးဘင်လို့ ခေါ်…”

“နတ်က ‘နတ်ဘုရား’ ကနေ၊ ဝေလငါးက ‘ဝေလငါး’ ကနေ၊ ပြီးတော့ ဘင်က အသံထွက်အတိုင်းပဲ…”

သူ၏ နာမည်သစ်ကို ကြားသောအခါ နတ်ဝေလငါးဘင်က ချက်ချင်းပင် စက်ဝိုင်းပုံ လည်ပတ်လိုက်သည်။

သူက နတ်ဝေလငါးဘင်မှာ ရဲဆွေပျန့်ထက် များစွာ သာယာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

“ပြီးတော့… ငါ့ကို သခင်ကြီးလို့ မခေါ်နဲ့… သူဌေးလို့ပဲ ခေါ်…”

“ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး…”

“အင်း…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာလို့ ငါ့ကို ခေါ်တာလဲ…”

“သူဌေး… ကျွန်တော် မေးချင်တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသေးလား…”

“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်… အဲဒါ လုံးဝ ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ… ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့… ငါ မင်းအတွက် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခု သန့်စင်ပေးမယ်…”

နတ်ဝေလငါးဘင်၏ အမူအရာမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

“သူဌေး… အမှန်တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သခင်ရဲဆွေ့က ကျင့်ကြံရေးလောကနဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပိုကောင်းအောင် ဆက်သွယ်ပေးနိုင်ဖို့ သန့်စင်ခဲ့တာ… ကျွန်တော် တွေးနေတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သိပ်မပျက်စီးဘူးဆိုရင် ပြန်ဆက်ကြည့်လို့ ရမလားလို့… ဖြစ်နိုင်ရင် သုံးလို့ရနိုင်သေးတယ်…”

နတ်ဝေလငါးဘင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။

“နတ်ဝေလငါးဘင်… မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ…”

“ဟင်… ကျွန်တော် ပြောတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သခင်ရဲဆွေ့က သန့်စင်ခဲ့တာလို့…”

“မဟုတ်ဘူး… အဲဒီနောက်က စာကြောင်း…”

“ခန္ဓာကိုယ် သိပ်မကျိုးပဲ့ဘူးဆိုရင် ပြန်ဆက်ကြည့်ပါ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပေါင်ကို ရိုက်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပဲ…”

“လောကနှစ်ခုက အရည်အသွေး ကွဲပြားနေမှတော့ ငါ ဒီအရည်အသွေး မတူတဲ့ လောကနှစ်ခုကို ကော်နဲ့ ကပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်…”

ဤသည်မှာ သံတစ်တုံးနှင့် ပလတ်စတစ်တစ်တုံးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင် ပုံသွင်းပါစေ ပေါင်းစည်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အတင်းအကျပ် ပေါင်းစည်းလျှင်ပင် ၎င်းမှာ သံလည်း မဟုတ်၊ ပလတ်စတစ်လည်း မဟုတ်သော စပ်ကြားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်… သူတို့ကို ကော်နှင့် ကပ်မည်ဆိုလျှင်မူ ကွဲပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။

ပလတ်စတစ်မှာ ပလတ်စတစ်သာ ဖြစ်ပြီး သံမှာ သံသာ ဖြစ်သော်လည်း နှစ်ခုမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ကော်ကို ဘယ်မှာ ရှာရမည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရဲရှင်းဟွေ့ကလည်း တွေးမိပြီး ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ယံ၌ ဝေးကွာသော်လည်း လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံ ဖြစ်သည်။

တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံတွင် ကမ္ဘာသစ်ပင်တစ်ပင် ရှိပြီး ၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောက၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံကို ကော်အဖြစ် အသုံးပြု၍ လောကနှစ်ခုကို အတူတကွ ချည်နှောင်ခြင်းမှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

ဤသီအိုရီမှာ အနည်းငယ် အဓိပ္ပာယ်မရှိနိုင်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က စမ်းသပ်ကြည့်ရမည် ဖြစ်၏။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က နတ်ဝေလငါးဘင်ကို ကျေးဇူးတင်၍ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ကျင့်ကြံရေးလောကမှ တုန်ခါမှု ဆက်တိုက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ… ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က အာကာသအက်ကွဲကြောင်းမှ တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်း၍ ကျင့်ကြံရေးလောကသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူ ထို့နောက် ရှုရာ့က ချီလင်ဘိုးဘေး၊ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်နှင့် အင်အားကြီးမားသော မသေမျိုးဧကရာဇ်အုပ်စုတစ်စုကို ဦးဆောင်၍ အရူးတစ်စုကဲ့သို့ သူတို့၏ အိမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖြိုဖျက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မဟုတ်…။ သူတို့က ကျင့်ကြံရေးလောက တစ်ခုလုံးကို ဖြိုဖျက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟေ့… မင်းတို့ ရူးနေလား… မင်းတို့ ဘာလုပ်နေလဲ သိရဲ့လား…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းသံကို ကြားသောအခါ ရှုရာ့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပသွားပြီး သူ ထို့နောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သူဌေး… ခင်ဗျားအတွက်… နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့အတွက်… ကျွန်တော် ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်…”

သူသာမက အခြား မသေမျိုးဧကရာဇ်များကလည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ဟုတ်တယ်… ငါတို့ နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်သရွေ့တော့ ကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခု ဖျက်ဆီးတာနဲ့ ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ဤကောင်များမှာ သေချာပေါက် ပူးကပ်ခံထားရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။