စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်းနှင့် အမည်ပေးခြင်း
Vol. 34 Ch. 483
“အလုံးစုံမြင်… မင်း ငါ့ကို ထပ်လှည့်စားပြန်ပြီ…”
ရဲရှင်းဟွေ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အလုံးစုံမြင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို မလှည့်စားပါဘူး… ကမ္ဘာသစ်မှာ တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိတယ်…”
“ပထမတစ်ခု… မင်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးတွေအတိုင်း ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်တယ်… နှစ်ဘက်မြင်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးချင်ရင်တောင်… ပြဿနာမရှိဘူး…”
“ဒုတိယတစ်ခု… ကမ္ဘာသစ်ဖြစ်နေသရွေ့တော့… အထူးအခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိတယ်… မင်းက ကမ္ဘာသစ်အတွင်းမှာ သီးခြားရုံးခန်းတစ်ခု တည်ထောင်နိုင်တယ်…”
“သီးခြားရုံးခန်းက ငါ့ရုံးခန်းနဲ့ မတူဘူး… အဲဒီရုံးခန်းက အရမ်းကြီးတယ်…”
ရဲရှင်းဟွေ့…
မည်သို့ပင်ဆိုစေ… နှစ်ဘက်မြင်ကမ္ဘာသည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ လှည့်စားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။
“တခြား ဘာကျန်သေးလဲ…”
အလုံးစုံမြင် စကားမဆုံးမီမှာပင် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက စကားစကို လွှဲယူလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့…”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်မှာလည်း သိလိုစိတ်ပြင်းပြသည့် အမူအရာဖြင့် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်၏။
အမှန်စင်စစ်တွင် ကမ္ဘာသစ်၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်ကမှ တည်ထောင်ခဲ့သော စနစ်တစ်ခု ဖြစ်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ…ကမ္ဘာလောကများမှာ များစွာမရှိဘဲ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အချို့မှာ ပျက်စီးသွားပြီး အချို့မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားများစွာမှာ ကမ္ဘာလောကများကို ပိုမိုတာဝန်ယူရန် ဆန္ဒမရှိကြဘဲ အထူးသဖြင့် မြင့်မားသောကမ္ဘာလောကများမှာ စီမံခန့်ခွဲရန် ပိုမိုဒုက္ခများလှသည်။
သို့ဖြစ်၍ အကျိုးကျေးဇူးများထဲတွင် ကမ္ဘာသစ်၌ သီးခြားရုံးခန်းတစ်ခု တည်ထောင်နိုင်ခွင့် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ရုံးခန်းတစ်ခုဟု ဆိုခြင်းထက် နတ်ဘုရားဘုံနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ဂြိုဟ်တစ်ခုဟု ဆိုလျှင် ပိုမှန်ပေမည်။
ထိုဂြိုဟ်မှာ မကြီးမားသော်လည်း လူသန်းပေါင်းဆယ်ဂဏန်းကို အလွယ်တကူ နေရာချပေးနိုင်ပြီး ဤဂြိုဟ်ကို မိမိအလိုရှိသလို ပြောင်းလဲနိုင်၏။
အကယ်၍ စွမ်းရည်ရှိပါက ၎င်းကို နတ်ဘုရားဘုံသစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းပင်လျှင် ပြဿနာမရှိချေ။
အလုံးစုံမြင်မှာ ကမ္ဘာသစ်တွင် ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ရှိကြောင်းသာ သိပြီး အခြားအရာများအတွက်မူ သူ အမှန်တကယ် မသိချေ။
ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အလုံးစုံမြင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ မေ့နေကြပြီလား… အလုံးစုံမြင်က ငါ့ကို အရင်က လှည့်စားခဲ့တယ်လေ… ပူးတွဲရုံးခန်းအကြောင်း တစ်ခုခုပြောခဲ့တာ…”
အလုံးစုံမြင်…
ထိုအခါမှ အလုံးစုံမြင်မှာ သူ မူလက ရဲရှင်းဟွေ့ကိုသာ နတ်ဘုရားဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ သူ၏နတ်ဘုရားဇာတိကို မျှဝေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် လူသုံးယောက်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရသည်ကို သတိရသွား၏။
ရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် အလုံးစုံမြင်မှာ ပူးတွဲရုံးခန်း၏ အကြံဉာဏ်ကို တင်ပြခဲ့ရသည်။
“လောကဘုရင်နတ်ဘုရား… ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက…”
ရဲရှင်းဟွေ့က လောကဘုရင်နတ်ဘုရားကို အနည်းငယ် မသေချာသည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ တွေးထင်ထားသည့်အတိုင်းသာ အမှန်ဖြစ်ပါက ၎င်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။
“မင်း တွေးမိပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား…”
“မင်း အုပ်ချုပ်တဲ့ ကမ္ဘာသစ်ထဲကို မင်း သဘောကျတဲ့ လူတွေကို ခေါ်ဆောင်လာလို့ရတယ်…”
သူ စိတ်ထဲ၌ တွေးထင်ထားသည့်အရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စိတ်ထဲမှ အောင်ပွဲခံလိုက်၏။
ရဲရှင်းဟွေ့ ပထမဆုံး တွေးမိသည့်အရာမှာ သူ၏ အစ်မနှင့် အစ်ကိုကို သူ၏ အလုပ်အတွက် ခေါ်ဆောင်လာရန် ဖြစ်သည်။
လန်ယွဲ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ကြသော အလုပ်သမားများ ဖြစ်ကြ၏။
သူတို့နှင့်အတူဆိုလျှင် သူသည် အလုံးစုံ လမ်းညွှန်ချက်ကိုသာ ကိုင်တွယ်ရန် လိုအပ်သည်၊ ကုဒ်ရေးခြင်းကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့်ကိစ္စများကို သူ၏ အစ်မ၊ အစ်ကိုနှင့် သူ၏ ဦးလေးများထံသို့ လုံးဝ လွှဲအပ်နိုင်ပေသည်။
ဟားဟားဟား… ငါက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။
ထိုအချိန်မှာပင်…
တစ်ဖက်တွင်…
လက်တွေ့ကမ္ဘာ၌…
ကျင့်ကြံရေးလောကနှင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာ ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ဤဂြိုဟ်ကို လက်တွေ့ကမ္ဘာဟု အမည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ရဲမိသားစု စံအိမ်တော်အတွင်း၌။
ရဲရှင်းချန်၊ လန်ယွဲ့နှင့် ရဲဖန်တို့ အားလုံးမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှာချေလိုက်ကြ၏။
ရဲရှင်းချန်က သူ၏ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်၍ သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါ နိမိတ်မကောင်းတာ ခံစားနေရတယ်…”
“အင်း…”
လန်ယွဲ့ကလည်း ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ငါလည်း ခံစားနေရတယ်…”
ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြည့်များကို အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား၏ ရုံးခန်းသို့ ပြန်လည်ပို့လိုက်ကြပါစို့။
ကမ္ဘာသစ်၏ အကျိုးကျေးဇူးများအကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ အလုံးစုံမြင်အပေါ် နာကြည်းမှုမှာ အတော်အတန် လျော့နည်းသွား၏။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ယခင်က သဲသောင်ပြင်တည်ဆောက်သည့်ဂိမ်းများစွာကို ကစားခဲ့ဖူးသည်။
သူ မကြာမီ အစစ်အမှန် ကြီးမားသော သဲသောင်ပြင်ဂိမ်းတစ်ခုကို ကစားနိုင်တော့မည်ဟု တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ စာချုပ်ကိစ္စ ပြီးမြောက်သွားသောအခါ လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက အလုံးစုံမြင်ကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်၏။
“အလုံးစုံမြင်… မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာတွေလဲ…”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
“ငါသာ ရာထူးတိုးရင်… ငါ လွတ်လပ်ခွင့် ရမှာလား…”
“သေချာတာပေါ့… မရဘူး…”
“မင်း ရာထူးတိုးတယ်… မင်း သေချာပေါက် ပိုပြီး တာဝန်ယူရမှာပေါ့…”
သူ စကားပြောနေစဉ် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက သူ၏ ရှေ့မှ စားပွဲခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းနေရာကို အစားထိုးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာလိုက်မယ်… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထား… မင်းကို အထက်ဘုံကို ပြောင်းရွှေ့ပေးနေပြီ…”
“အထက်ဘုံ…”
ရဲရှင်းဟွေ့က ဝေါဟာရအသစ်တစ်ခုကို ကြား၍ သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။
“အဲဒါက ဘာလဲ…”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ အလုံးစုံမြင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“နတ်ဘုရားဘုံက အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်… အထက်… အလယ်… နဲ့ အောက်…”
“မင်း အရင်က တွေ့ခဲ့တဲ့ နာမည်မရှိတဲ့… ဆင်ဆာဖြတ်ခံထားရတဲ့ စက်တွေက အောက်ဘုံတွေကို ထိန်းချုပ်တယ်…”
“ပြီးတော့ မင်း အရင်က နေခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာက အလယ်ဘုံပဲ…”
“အလယ်ဘုံတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတွေ… ဆိုလိုတာက နာမည်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတွေပေါ့… အားလုံးက အောက်ဘုံတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ လိုအပ်တယ်…”
“ပြီးတော့ အလယ်ဘုံနတ်ဘုရားတွေကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့သူတွေက အထက်ဘုံနတ်ဘုရားတွေပဲ…”
ဤနေရာတွင် အလုံးစုံမြင်က ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့်… အခုကစပြီး… ငါက မင်းရဲ့ အထက်အရာရှိ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”
“ငါလည်း နတ်ဘုရားရာထူးတစ်ခု ရလိမ့်မယ်…”
သူ စကားပြောနေစဉ် အလုံးစုံမြင်က ဘေးနားရှိ လောကဘုရင်နတ်ဘုရားကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။
“စကားမစပ်… ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားရာထူးက ဘာလဲ…”
လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား…”
“ဟမ်… ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ခေါ်နေတာလဲ…”
အလုံးစုံမြင်က ခေါင်းကုတ်၍ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
“ငါ မင်းကို မခေါ်ဘူး… ငါ ဆိုလိုတာက… မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားရာထူးက အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားပဲ…”
အလုံးစုံမြင်…
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်၏။
“ဟားဟားဟား… အလုံးစုံမြင်ရဲ့ နတ်ဘုရားရာထူးက အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရား… ဟားဟားဟား…”
“မင်း ရာထူးတိုးပြီးရင် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားရာထူးတစ်ခုခု ရမယ်လို့ ငါထင်ထားတာ…”
အလုံးစုံမြင်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို မပျော်မရွှင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်လက်မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို… ရဲရှင်းဟွေ့ရဲ့ နာမည်ကို ထားထားမလား… ဒါမှမဟုတ်… ပြောင်းမလား…”
“ငါထင်တယ်… အာ့ကိုကျစ်… ဒါမှမဟုတ် အာ့တန်… ဒါမှမဟုတ် စောက်ကျူး… အဲဒီနာမည်တွေ အားလုံးက တော်တော်ကောင်းတယ်…”
ရဲရှင်းဟွေ့…
ဆွံ့အသွားသော ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း လောကဘုရင်နတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်သည်။ လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက အမှန်တကယ်တွင် ထူးဆန်းသောနာမည်တစ်ခုခု ပြောလာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။
စောက်ကျူးနတ်ဘုရား၊ အာ့ကိုကျစ်နတ်ဘုရား၊ အာ့တန်နတ်ဘုရား…၊ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အမှန်တကယ်တွင် တိုဟူးတစ်တုံး ရှာ၍ သူ၏ ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ချင်ပေလိမ့်မည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ နာမည်နှင့်ပတ်သက်၍ လောကဘုရင်နတ်ဘုရားမှာလည်း သူ့ကို ဘာခေါ်ရမည်ကို မသိချေ။
“ရှင်းဟွေ့နတ်ဘုရားလို့ပဲ ခေါ်လိုက်ရင်ကော…”
နောက်ဆုံးတွင် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ရဲရှင်းဟွေ့၏ မူလနာမည်ကိုသာ ရွတ်ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း ဤသည်ကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အလုံးစုံမြင်က သဘောမတူချေ။
“မဟုတ်ဘူး… ဘာ ရှင်းဟွေ့နတ်ဘုရားလဲ… ခမ်းနားမှုမရှိဘူး…”
လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူလည်း ရှင်းဟွေ့နတ်ဘုရားနာမည်မှာ ခမ်းနားမှုမရှိဟု ခံစားရသည်။
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက လက်ခုပ်တီး၍ ပြောလိုက်သည်။
“စံချိန်တစ်ခုချိုးပြီး ရှည်လျားတဲ့ နာမည်တစ်ခု ရွေးလိုက်ရင်ကော…”
“မဟာစကြဝဠာအလိုတော်နတ်ဘုရားဆိုရင်ကော… နာမည်က လုံလောက်အောင်ရှည်ပြီး ခမ်းနားမှုလည်း ရှိတယ်…”
“မဟုတ်ဘူး… မဟုတ်ဘူး…”
ထိုစဉ်မှာပင် အလုံးစုံမြင်က တစ်ဖန် ပယ်ချလိုက်၏။
“အရမ်းခမ်းနားလွန်းတယ်… ငါ သဘောမတူဘူး…”
တစ်ဖက်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ဤနာမည်သည် သူ့နှင့် အလွန်လိုက်ဖက်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကောင်းပြီ… သူ့ကို မဟာစကြဝဠာအလိုတော်နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်လိုက်ကြရအောင်…”