နိဂုံး
Vol. 34 Ch. 484-Final
အမည်တစ်ခု ရရှိပြီးနောက် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက တိုက်ရိုက် လေဟာနယ်ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ရှင်းဟွေ့ကို မြုံနေသော ဂြိုဟ်တစ်လုံးသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ဤဂြိုဟ်မှာ သိပ်မကြီးမားဘဲ ၎င်း၏ ဧရိယာမှာ ဟွာရှားတစ်ခုလုံး၏ အရွယ်အစားနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီမည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းသည် အရာအားလုံးမရှိသော လူသူကင်းမဲ့သည့် စွန့်ပစ်မြေနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှင်းဟွေ့က မြုံနေသော ဂြိုဟ်ကို စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားနှင့် အလုံးစုံမြင်နတ်ဘုရားတို့မှာလည်း သူ၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာကြသည်။
“ဘယ်လိုလဲ… မင်းရဲ့ ရုံးခန်းက အလုံးစုံမြင်ရဲ့ ရုံးခန်းထက် အများကြီး ပိုကြီးတယ် မဟုတ်လား…”
လောကဘုရင်နတ်ဘုရား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှင်းဟွေ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ကြီးတော့ ကြီးပါတယ်… ဒါပေမဲ့… ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူး…”
“ဟဲဟဲဟဲ…”
လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဒီဂြိုဟ်ရဲ့ ပထဝီဝင်ပတ်ဝန်းကျင်… သူ့ရဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ မြေကြောတွေကို စိတ်ကူးကြည့်လို့ရတယ်…”
ရှင်းဟွေ့က ချက်ချင်းပင် ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်၏။ သူသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ကန်တစ်ကန်ကို စတင်စိတ်ကူးယဉ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဘေးတွင် ရေတံခွန်တစ်ခု ရှိနေသည်။
သူ ဤအတွေးရှိသည်နှင့် သူ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ကန်တစ်ကန် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကန်၏ ဘေးတွင် ရေတံခွန်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။
ရေတံခွန်မှာ ကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဟိန်းသံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“သေစမ်း… ဒါ နည်းနည်းတော့ မိုက်တယ်…”
ရှင်းဟွေ့မှာ ချီးကျူးစကား မဆိုဘဲမနေနိုင်ခဲ့ချေ။
ထို့နောက် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက သူ၏ လက်ကို တစ်ဖန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကွန်ပျူတာ ဆယ်စုံမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။
“ဒီမှာ ကွန်ပျူတာ ဆယ်စုံရှိတယ်… ဒါ မင်းအတွက် လုံလောက်သင့်တယ်… နောက်ပိုင်းကျရင် ငါ ဒီကနေ နတ်ဘုရားဘုံကို လေဟာနယ်နဲ့ ကွန်ရက်ဖွင့်ပေးမယ်… အစားအသောက်ပို့ဆောင်ရေး… အမြန်ချောပို့…”
“ပြီးရင် မင်း တရားဝင် အလုပ်စတင်လို့ရပြီ…”
ရှင်းဟွေ့မှာ လောကဘုရင်နတ်ဘုရား၏ စီစဉ်မှုများကို ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အလုံးစုံမြင်မှာ မနာလိုဝန်တိုမှုဖြင့် ကြည့်နေ၏။
“ဪ… ဟုတ်သားပဲ… ကျွန်တော့် မိသားစုကို ကျွန်တော့်ရုံးခန်းကို ခေါ်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီခိုင်းလို့ရမလား…”
“ရတယ်…”
လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့ ကလေးတွေကလည်း သူတို့ လေ့ကျင့်ရေးပြီးရင် ဒီကို လာလိမ့်မယ်…”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက တိုကင်တစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။
“ဒီတိုကင်က မင်းကို မင်းရဲ့ ယခင်ကမ္ဘာကို လွတ်လပ်စွာ ပြန်သွားပြီး လူတွေကို ဒီကို ခေါ်လာခွင့်ပေးတယ်…”
“မင်း ဘယ်နှစ်ယောက် ခေါ်လာမလဲဆိုတာ မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်… မင်း ခေါ်လာတဲ့ လူတွေက ပြဿနာရှာရင်… မင်းက တာဝန်ယူရမှာပေါ့…”
ထို့နောက် လောကဘုရင်နတ်ဘုရားက ရှင်းဟွေ့ကို နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် အလုံးစုံမြင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ ဂြိုဟ်ကို ပြောင်းလဲစပြုတော့သည်။
တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် ကမ်းခြေများ၊ နွေဦး၊ နွေ၊ ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ လေးခုရှိသော ကျွန်းများ။
အမျိုးမျိုးသော တောအုပ်များနှင့် သစ်ပင်များ၊ လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်တွင် တည်ရှိသော သက်ရှိသတ္တဝါအမျိုးမျိုး။
ရှင်းဟွေ့ စိတ်ကူးနိုင်သော ရှုခင်းတိုင်းကို သူ ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဗလာနေရာတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့၏။
ဤနေရာတွင် သူ အိမ်အချို့ ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် သစ်ပင်အိမ်များ၊ အုတ်အိမ်များ၊ ဗီလာများ၊ ပင်လယ်ရှုခင်းမြင်ရသည့်အိမ်များ၊ အမျိုးမျိုးသော ဗိသုကာပုံစံများဖြင့် အိမ်များ၊ နှင့် သုံးထပ်ရုံးအဆောက်အအုံတစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။
ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် နေထိုင်ရာများကို အားလုံးစီစဉ်ပြီးနောက် ရှင်းဟွေ့က သူ၏ လက်ထဲမှ တိုကင်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြု၍ လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်သွား၏။
သူသည် ရဲမိသားစုဝင်အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဉ်ထားသည်။
ရဲမိသားစု…
ရှင်းဟွေ့က လူတိုင်းကို နတ်ဘုရားဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ရဲရှင်းချန် သိရှိသောအခါ သူသည် ပထမဆုံး မတ်တပ်ရပ်ပြီး ရှင်းဟွေ့ကို ကောင်းစွာနားလည်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါပြောရရင်… ရှင်းဟွေ့… မင်းက ငါတို့ကို အဲဒီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ဆွဲခေါ်သွားမလို့တော့ မဟုတ်ဘူးမလား…”
ရှင်းဟွေ့…
“ဟဲဟဲ… ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကို သွားရင်တော့ လုပ်စရာအလုပ် နည်းနည်းရှိမှာပဲ… ဒါပေမဲ့ သိပ်မများဘူးလို့ အာမခံနိုင်တယ်…”
“စိတ်မပူပါနဲ့… ကျွန်တော့်မှာ အခု အလိုရှိတဲ့အတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တစ်လုံး ရှိနေပြီ… တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်…”
ရှင်းဟွေ့ ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရဲချန်နှင့် စုချင်းတို့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် ရဲချန်နှင့် စုချင်းတို့၏ မူလအစီအစဉ်မှာ မည်သူမျှ သူတို့ကို မသိသော နေရာတစ်ခု ရှာ၍ သူတို့၏ ဘဝကို ဖြတ်သန်းရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှင်းဟွေ့ ဆေးရုံမှ ဆင်းလာသည့် အချိန်မှစ၍ အမျိုးမျိုးသောအရာများမှာ မရပ်မနား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ နတ်ဘုရားဘုံကဲ့သို့သော နေရာတစ်ခုရှိကြောင်း ကြားသောအခါ စုံတွဲနှစ်ယောက်မှာ အမှန်တကယ် သွားလိုကြသည်။
သူတို့တင်မကဘဲ နန်ကုန်းချင်းယွီမှာလည်း အမှန်တကယ်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
လက်ရှိတွင် စိတ်မဝင်စားသောသူများမှာ ရဲဖန်စုံတွဲနှင့် ရဲနျဉ်စုံတွဲတို့သာ ဖြစ်၏။
သူတို့ စိတ်မဝင်စားရသည့်အကြောင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူတို့၏ ကလေးများကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရဲနျဉ်၏ သမီး လင်အာမှာ ကျောင်းတက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူငယ်ချင်းလေးများစွာ ရရှိထားသဖြင့် သူတို့၏ ကလေးအတွက် သူတို့သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို စွန့်ခွာ၍ နတ်ဘုရားဘုံသို့ သွားရန် စီစဉ်မထားကြချေ။
ရဲဖန်အတွက်မူ ဤနေရာတွင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်၊ ချန်ယင်းယင်းနှင့် သူ၏ ကလေးမှာ မွေးဖွားပြီးသား ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် ရဲဖန်မှာ သူ ရှင်းဟွေ့နောက်လိုက်သွားပါက မိမိကိုယ်ကို ရောင်းစားခြင်းနှင့် ဘာမှမထူးဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရ၏။
အချို့မိသားစုဝင်များက သူနှင့်အတူ လိုက်သွားရန် သဘောတူပြီး အချို့မှာမူ မလိုက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ရှင်းဟွေ့မှာ အတင်းအကျပ်မခေါ်ခဲ့ချေ။
“နတ်ဘုရားဘုံကို သွားချင်တဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက် ရှိသေးလား…”
ရှင်းဟွေ့က သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ရဲခွန်းလွန်နှင့် အဘွားဖြစ်သူ ကောင်းကင်ဘုံနတ်မိစ္ဆာမြေခွေးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အသက်ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်များရှိပြီဖြစ်သော သက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ဦးက ခေါင်းခါပြကြ၏။
နောက်ဆုံးတွင် ရဲခွးလွန်က စကားဆိုလိုက်သည်။
“ငါတို့တော့ ကျော်လိုက်ပါပြီ… မကြာခင် နတ်မိစ္ဆာဘုံက လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ပေါင်းစည်းနိုင်လောက်တယ်… ငါတို့ အခုလောလောဆယ်တော့ မလွှတ်ချနိုင်သေးဘူး…”
ထို့နောက် ရှင်းဟွေ့က သူ၏ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ ရဲထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်၏။
ရဲထျန်းမင်မှာ ပို၍ ခေါင်းခါပြ၏။
ရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ အတွေးများကို မေးစရာမလိုဘဲ သိသည်။ ၎င်းမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဆက်နေပြီး မိန်းမလိုက်စားသူ ဖြစ်လိုခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။ နတ်ဘုရားဘုံတွင် လက်တွေ့ကမ္ဘာလောက် မိန်းကလေးများ များစွာမရှိသည်မှာ သေချာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လန်ယွဲ့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ လိုက်မယ်… ငါ ကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးရတာကို တကယ်ပဲ ကြိုးစားကြည့်ချင်တယ်…”
လန်ယွဲ့မှာ ဘဝပေါင်းများစွာ ဝင်စားခြင်းမှတဆင့် သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းအားကို အားကိုး၍ ကမ္ဘာများကို ပြောင်းလဲဖန်တီးခဲ့သည်။ သူသည်လည်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါ တွေ့ကြုံခံစားကြည့်လို၏။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်သည် သူ၏ နောက်ဆုံး ဝင်စားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘဝပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူမှာ အမှန်တကယ် ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်သည်။
“ငါတို့ကလည်း ရဲယင်ကိုပါ ခေါ်သွားမယ်…”
ထိုစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းချန်လည်း ရှေ့သို့ထွက်လာ၏။
သူသည် နန်ကုန်းချင်းယွီနှင့် နတ်ဘုရားဘုံသို့ သွားသင့်မသွားသင့်ကို စောစောကပင် ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။
နန်ကုန်းချင်းယွီမှာ နတ်ဘုရားဘုံ၌ အေးချမ်းသာယာသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းလိုသဖြင့် နန်ကုန်းချင်းယွီအပေါ် အမြဲတမ်း အကြွေးတင်နေသည်ဟု ခံစားရသော ရဲရှင်းချန်မှာ မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။
ရဲယင်၏ သဘောထားနှင့်ပတ်သက်၍မူ သူ ဘယ်လိုသဘောထားမျိုး ရှိနိုင်မည်နည်း။
“ရဲယင်လည်း လိုက်လာတာလား… ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ… ဒါဆို ငါ နောက်ကျရင် သူ့ရဲ့ ချစ်သူကောင်မလေးတွေကို အားလုံး သွားခေါ်လိုက်မယ်…”
နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းဟွေ့နှင့်အတူ နတ်ဘုရားဘုံသို့ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသူများမှာ ရဲချန်၊ စုချင်း၊ ရဲရှင်းချန်၊ လန်ယွဲ့၊ ရဲယင်နှင့် နန်ကုန်းချင်းယွီတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဤနေရာမှ လူများကို စီစဉ်ပြီးနောက် ရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ အနာဂတ်အလုပ်သမားများကို ရှာဖွေရန် သွားတော့သည်။
အလုပ်သမားများဟု ဆိုသော် သဘာဝအတိုင်း နတ်ဘုရားဖြစ်လိုပြီး ရှင်းဟွေ့က ကတိများပေးထားခဲ့သောသူများ ဖြစ်ကြ၏။
၎င်းအပြင် သူသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် အလုပ်သမား တစ်ရာကိုလည်း စုဆောင်းရန် စီစဉ်ထား၏။
ကွန်ပျူတာ ဆယ်စုံသာရှိသော်လည်း ရှင်းဟွေ့မှာ နတ်ဘုရားဘုံတွင် တောင်ပေါင်ရှိကြောင်း မမေ့သေးချေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် တောင်ပေါင်ကို အသုံးပြု၍ ကွန်ပျူတာများ ပိုမိုဝယ်ယူနိုင်ပြီးနောက်… လူတစ်ရာခန့် အတူတကွ ကုဒ်ရေးခြင်းမှာ သူတစ်ယောက်တည်းထက် သေချာပေါက် ပိုမိုမြန်ဆန်ပေလိမ့်မည်။
ရှင်းဟွေ့က သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်များဖြစ်သည့် အာရှုရာ၊ ကီလင်ဘိုးဘေး၊ ဝိညာဉ်သားရဲဘုရင်၊ ထောင်ထျဲ့၊ ဟုန်လျန် အစရှိသည်တို့ကို အားလုံး ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ရဲယင်၏ ချစ်သူကောင်မလေး သုံးယောက်ဖြစ်သည့် အာလီ၊ ရူဟွာနှင့် ရှောင်ပင်းတို့လည်း ပါဝင်၏။
နတ်ဘုရားတစ်ပါးက နတ်ဘုရားဘုံသို့ စုဆောင်းခြင်းခံရသဖြင့် ဤလူများမှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။
လူတိုင်းကို နတ်ဘုရားဘုံ၊ ရှင်းဟွေ့၏ ဂြိုဟ်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
“ငါ… မဟာစကြဝဠာအလိုတော်နတ်ဘုရားက ငါ့ရဲ့ စကြဝဠာထဲက လောကပေါင်းစုံကို ဖန်တီးချင်တယ်…”