SOS
Vol. 22 Ch. 320
နဂါးတောင် ၁ ၏ နောက်တွဲပိုင်း၌ ရထားတွဲတံခါးများ ပွင့်ဟသွားသည်နှင့် လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော စစ်သည် ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးထွက်လာကြသည်။ နှင်းများထဲတွင် ကီကီက သေနတ်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက် ဆွဲထုတ်လာခဲ့သော လူများသည် မချိမခံသာဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ် ရထားခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရှုချင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော အမျိုးသမီးကလည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။
သူတို့သုံးဦးသည် တင်းမာစွာ ရပ်နေကြပြီး ချဉ်းကပ်လာသော အဖွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။ လင်းရှန်သည် ဦးဆောင်လာသည့် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူမကို အလွန်ရင်းနှီးနေပုံရသည်။
“သေနတ်တွေ ချလိုက်ပါ - ဒါက အထင်အမြင်လွဲတာပါ”
ထိုအမျိုးသမီးက အဖြူရောင် နွေးထွေးသည့် အင်္ကျီထူကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နည်းပညာမြင့်မျက်နှာဖုံးကိုလည်း တပ်ဆင်ထားသည်။ အရပ်မြင့်၍ ဣန္ဒြေရှိခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်မှု အရှိန်အဝါကို ဆောင်ထားသည်။ ပထမဆုံး သူမသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို ရပ်တန့်ရန် ခပ်တင်းတင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးမှ လင်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“ကပ္ပတိန်လင်း ကျွန်မက နဂါးတောင် ၁ က နန်ကျင်းပါ။ ကျွန်မတို့ အရင်က ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းမှာ ဆုံခဲ့ဖူးတယ်လေ”
လူတိုင်းက အအေးဒဏ်ခံ ဝတ်စုံများနှင့် ဦးထုပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည့်အတွက် မျက်နှာများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားသိရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် လင်းရှန်သည် သူမ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း သတိရသွားသည် - ဤသူမှာ ရှီတိယွမ်၏ နောက်တွင် လိုက်ပါလာခဲ့သော အမျိုးသမီးပင်။ နဂါးတောင် ၁ ၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင် နန်ကျင်းသည် ယူပေဆိပ်ကမ်းတိုက်ပွဲတွင် အတော်ပင် အစွမ်းထက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
ပူး...
လင်းရှန်သည် သူ၏ မျက်နှာဖုံးအတွင်းမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်မြှောက်ကာ ရထားခေါင်မိုးပေါ်ရှိ ရှုချင်းနှင့် ဘေးမှ ကီကီကို အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။ ကီကီက သူမ ဖမ်းဆုပ်ထားသော လူငယ်လေးကို နှင်းထဲသို့ ပြန်ပစ်ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“သြော်…ရှင့်ကို ကျွန်မမှတ်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ မရင်းနှီးဘူး။ ကျွန်မတို့က ရှင်တို့ရထား သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရတယ် ထင်နေတာ”
“သူတို့က ကျွန်မတို့ အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေပါ” နန်ကျင်းက လင်းရှန်အား ရှင်းပြသည်။
“ကျွန်မ အစောပိုင်းတုန်းက ရှင့်ကို မမှတ်မိခဲ့ဘူး။ သတိထားမိတဲ့ အချိန်မှာတော့ တိုက်ပွဲက ဖြစ်နေပြီ”
သူမက ရထားပေါ်ရှိ မိန်းကလေးနှင့် နှင်းထဲမှ လူငယ်လေးဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။
“အားဖေး၊ ရှောင်ချင်း။ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား”
ရှောင်ချင်းဟု အမည်ရှိသော မိန်းကလေးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး ခေါင်းကိုသာ အသာအယာ ယမ်းပြသည်။ ထိုအတောအတွင်း နှင်းများထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့် မြှုပ်နေသော လူငယ်လေးက အလျင်အမြန် သူ၏ နေကာမျက်မှန်ကို ပြန်လည် တပ်ဆင်လိုက်ပြီး ထစ်အစွာဖြင့် ပြောသည်။
“အစ်မကျင်း ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်... ကျွန်တော် လုံးဝ အဆင်ပြေပါတယ်”
“ဒီကောင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက လေဆာရောင်ခြည် ပစ်နိုင်တယ်။ ရှင်တို့ အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေက အထင်ကြီးစရာပဲ” ကီကီက လက်ခုပ်တီး၍ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ရထားပေါ်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ရှုချင်းက ရှောင်ချင်းကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေသည်။ ထိုမိန်းကလေးက စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံကို အသုံးပြုထားခြင်း မရှိသော်လည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အဆင့်မြင့်အနေအထားတွင် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ခဏတာ တိုက်ပွဲတွင် သူမသည် ရှုချင်းကိုပင် ဖိအားအချို့ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရှုချင်းက ရှောင်ချင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည် - စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်သည့် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးမှုက သူမ၏ စွမ်းရည်များကို အတန်အသင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
လင်းရှန်သည် သူတို့အား မျက်လုံးဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
နောက်တွဲမှာ ရထားတွဲများက လွတ်နေသည်။ တုံ့ပြန်အချက်ပြပေးပို့စက်က အချက်ပြမှုကို မဖမ်းမိခဲ့ပေ။ နန်ကျင်း၏ မျက်နှာထား တင်းမာနေမှုက နဂါးတောင် ၁ ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းမှု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
နန်ကျင်းက အဝေးမှ အနန္တရထားဘက်သို့ တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ကပ္ပတိန်လင်း…အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ အတွင်းထဲမှာ စကားပြောကြရအောင်။ အပြင်မှာ အရမ်းအေးလွန်းတယ်”
“ကောင်းပြီလေ” လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူ သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ နန်ကျင်းက ရှောင်ချင်းနှင့် လူငယ်လေးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောသည်။ “မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း အထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါ။ သူတို့က မိတ်ဆွေတွေပဲ”
တင်းမာမှုများ ပြေလျော့သွားပြီးနောက် လင်းရှန်၊ ကီကီနှင့် ရှုချင်းတို့သည် နန်ကျင်း၏ နောက်မှနဂါးတောင် ၁ ၏ နောက်တွဲများအတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ အတွင်း၌ အပူချိန်က မမြင့်မားလှပေ - လင်းရှန်၏ စွမ်းအားမြှင့် ဝတ်စုံ စနစ်တွင် ၁၂ မှ ၁၃ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်သာ ပြသနေသည် - သို့သော် အပြင်ဘက်မှ အေးခဲနေသည့် -၅၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နွေးထွေးသည့် အနေအထားဟု ခံစားရသည်။
လင်းရှန်သည် သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ရထားတွဲကို စူးစမ်းကြည့်သည်။ ၎င်းက ထူးဆန်းစွာ ဗလာဖြစ်နေသည်။ ယခင်က ပြည့်ကြပ်နေခဲ့သော လူနေရထားတွဲသည် ယခုအခါ လူသူ ကင်းမဲ့နေပြီး အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များက ကျန်ရစ်နေသည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ ရက်အတော်ကြာ ပိတ်မိနေတာလား” လင်းရှန်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
“နှစ်ရက်နီးပါး ရှိပါပြီ” နန်ကျင်းက ပြန်ဖြေပြီး ၎င်းတို့အား လူနေရထားတွဲ၏ ဧည့်ခန်းဧရိယာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ နဂါးတောင် ၁ မှ အဖွဲ့ဝင် အများအပြားက အပူခံပုလင်းများဖြင့် ရေနွေးများကို အလျင်အမြန် ယူလာပေးကြသည်။
“ကျွန်မတို့ မထွက်ခွာချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က နှင်းမုန်တိုင်းရဲ့ အတိုင်းအတာကို လျှော့တွက်မိသွားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဒီကိုရောက်တုန်းက နှင်းက ဒီလောက် မဆိုးသေးဘူး”
နန်ကျင်းဘေးတွင် ရပ်နေသော လုယောင်ဟူသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား - လင်းရှန်နှင့် ရင်းနှီးဖူးသည့် နောက်ထပ်တစ်ဦးက ပြောသည်။
“အခုချိန်မှာ ငါတို့ လုံးဝ ရွေ့လျားလို့ မရတော့ဘူး။ သံလမ်းတွေက ရေခဲဖုံးနေပြီး ရထားကလည်း အရမ်းကြီးပြီး လေးလံလွန်းတော့ ဆွဲအား မရနိုင်ဘူး။ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာကတော့ ငါတို့ရဲ့ စက်နှိုးမော်တာယူနစ်တစ်ခု ပျက်ယွင်းသွားတာပဲ။ အဲဒါကို ပြုပြင်ဖို့ နှစ်ရက်လုံးလုံး ကြိုးစားခဲ့ရတယ်”
“ဘယ်လို…ပိတ်မိနေတာလား” ကီကီ အံ့သြသွားသည်။
သူမနှင့် လင်းရှန်က နဂါးတောင် ၁ သည် အဓိက တိုက်ခိုက်မှု သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ရသည်ဟု အစက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည် - ရထားရွေ့လျားမှု ပြဿနာမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။
“ဒါဆို ရှီတိယွမ်ကရော ဘယ်မှာလဲ” လင်းရှန်က အရေးကြီးသည့် အချက်ကို မေးလိုက်သည်။
“သူက ဒရာကာမာ ရေခဲချိုင့်ဝှမ်းလို့ ခေါ်တဲ့ အရှေ့မြောက်အရပ်ကို အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး သွားခဲ့တယ်” နန်ကျင်းက ပြန်ဖြေသည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဖီးနစ်ဆီကနေ ကြိမ်နှုန်းမြင့် အရေးပေါ်အချက်ပြ တစ်ခုကို ကျွန်မတို့ ဖမ်းယူရရှိခဲ့တယ်။ လူအိုကြီးရှီက ချက်ချင်းပဲ ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်အတွက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့ ကျွန်မတို့ အဖွဲ့ကတော့ ဒီမှာ ခြောက်နာရီ စောင့်နေဖို့ပဲ။ အစီအစဉ်က သူတို့ အချိန်မီ မပြန်လာဘူးဆိုရင် ကျွန်မတို့ စီလန်မြို့ကို ဆက်သွားပြီး နောက်ထပ် အခြေအနေတွေ စောင့်ရမယ်ပေါ့”