ဧရာမစက်ရုပ်ကြီး
Vol. 22 Ch. 321
“ဒါပေမဲ့ ရေခဲလေပွေက အလျင်မြန် ရိုက်ခတ်လာပြီး ဆက်သွယ်ရေးတွေ အားလုံးပြတ်တောက်သွားတယ်။ ကျွန်မတို့က နှင်းတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအများအပြားကိုလည်း ခံစားခဲ့ရတယ်။ ဦးဆောင်ဆွဲအားပေးစက်ခေါင်းက ချွတ်ယွင်းသွားပြီး ရေခဲတွေနဲ့ နှင်းတွေရဲ့ အောက်မှာဆိုတော့...”
နန်ကျင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့ လုံးဝ ပိတ်မိနေခဲ့တာပဲ”
“သူက ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်အတွက် အဖွဲ့ကို ခေါ်သွားတယ်” ရှုချင်းက စဉ်းစားမရစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ ရထားနဲ့ သွားတာလား”
“မဟုတ်ဘူး” လုယောင်က ရှင်းပြသည်။
“ငါတို့ရဲ့ နံပါတ် (၂) နဲ့ နံပါတ် (၃) ပါဝါ စက်ခေါင်းတွေကို တြိဂံသံလမ်း သံလိုက်ဓာတ် မြင့်မားတဲ့ နေရာတိုင်း သွားနိုင်တဲ့ မောင်းနှင်အား မော်ဂျူးတွေနဲ့ ပြုပြင်မွမ်းမံထားတယ်။ ခေါင်းဆောင်ရှီက အရန်စွမ်းအင်စက်ခေါင်း၊ ဆွဲအားစက်ခေါင်းတွေနဲ့ ပစ်အားမြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ထားတဲ့ ယာဉ်သုံးစီးကို ယူသွားခဲ့တယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှန်သည် အာကာဆိပ်ကမ်း၌ ရှီတိယွမ်၏ ရဲရင့်သော ပုံစံကို သတိရသွားသည်။ ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်သည့်အခါ လုပ်ဆောင်တတ်သူ သူ၏ ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
“ရှင်တို့က နေရာမရွေး သွားနိုင်အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားတာလား” ကီကီက အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အဲဒီ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ရှင်တို့ ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ”
“အဲဒါ အခု အဓိက မဟုတ်ဘူး” လင်းရှန်က ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး နန်ကျင်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်သည်။
“သူတို့နဲ့ အဆက်သွယ်ပျက်မရတာ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ”
နန်ကျင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“သူတို့ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ကျွန်မတို့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာတွေက ကီလိုမီတာ ၂၀ လောက်အထိပဲ လွှမ်းခြုံနိုင်တယ်။ အဲဒီထက်ကျော်ရင် ဘယ်လိုမှ သိနိုင်စရာ မရှိဘူး။ ရေခဲလေပွေက ရေဒီယိုကြိမ်နှုန်းတွေကို အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့တယ်၊၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ခြောက်နာရီ စောင့်ခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းက ရောက်လာတယ်။ နှင်းတစ္ဆေတွေက ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတယ်။ ကျွန်မတို့ ထွက်ချင်ရင်တောင် မထွက်နိုင်ဘူး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်”
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ကျွန်မ အရှေ့မြောက်ဘက်ကို ရှာဖွေရေး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမယ့် နှင်းထုက အရမ်းထူလွန်းတယ်။ အဲဒီ အပြင်ဘက်မှာ နှင်းတစ္ဆေတွေနဲ့ မတွေ့ရင်တောင် လမ်းကြောင်းရှာဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ နောက်ထပ် ထိခိုက်မှုတွေ ဖြစ်လာမှာ စိုးရိမ်လို့ သူတို့ကို ပြန်ခေါ်ခဲ့ရတယ်”
“လုံခြုံရေးအတွက် ကျွန်မက ခရီးသည် အားလုံးကို အပူပေးစနစ် ပိုပြီး အာရုံစိုက်ထားတဲ့ ရှေ့တွဲတွေဆီ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဝန်ထမ်းတွေက ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့ပေါ့”
“အိုး...ဒါကြောင့် ရထားရဲ့ ဒီအပိုင်းက ဗလာဖြစ်နေတာပေါ့” ကီကီက သတိပြုမိသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နောက်တွဲတွေကို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပစ်မှတ် မဖြစ်စေဘူးလား”
“ဒီမှာ ကင်းလှည့်စောင့်ကြည့်တဲ့ အစောင့်တွေ ရှိပါတယ်” နန်ကျင်းက သူတို့အား ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီသတ္တဝါတွေက လူသားတွေ ရှိနေတာကို အာရုံခံနိုင်တယ်ဆိုတာ ရှင်တို့ သိမှာပါ။ သူတို့က လူရှိတဲ့ တွဲတွေကိုသာ တိုက်ခိုက်တယ်။ ဗလာဖြစ်နေတဲ့ တွဲတွေကို သူတို့ ပစ်မှတ်မထားကြဘူး”
“အဲဒါ သဘာဝကျတယ်...” ကီကီက အမှတ်အသားများအကြောင်း တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း စဉ်းစားပြီးနောက် နန်ကျင်း ပြောသည်မှာ မှန်နေကြောင်း သိလိုက်သည် - အမှတ်အသားများ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများက စွန့်ပစ်ထားသည့် အပိုင်းများကို တိုက်ခိုက်ရန် စွမ်းအားဖြုန်းတီးမည် မဟုတ်ပေ။
နန်ကျင်းက လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက စတင် ပြောဆိုရန် ဦးဆောင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရထားအတွဲ ၂၀ ကို ဖြုတ်ပြီး နှင်းတွေထဲကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ စီလန်မြို့ကို အကူအညီတောင်းဖို့ ကင်းထောက်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင် ရောက်လာပြီဆိုတော့...”
သူမက လင်းရှန်၏ စွမ်းရည်များကို သိထားသည်။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် တကယ်ကို ဘုရားပေးသော ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်သည်။
လင်းရှန်၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် မောင်းနှင်အား ရရှိရန်အတွက် အပိုဝန်ရထားတွဲကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။
နဂါးတောင် ၁ တွင် ရထားတွဲ ၆၈ တွဲနှင့် ခရီးသည်တစ်ထောင်ကျော် ရှိသည် - မူလအားဖြင့် ရွေ့လျား ခံတပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက နှင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက ရေခဲဖြင့် အေးခဲနေသည့် သတ္တုခေါင်းတလားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ လင်းရှန် စိုးရိမ်ခဲ့သည့် အကျပ်အတည်းမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
“တိကျတဲ့ ကိုသြဒိနိတ်တွေ ရှိလား” လင်းရှန်က မေးသည်။
“ရှိပါတယ်” နန်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒရာကာမာ ရေခဲချိုင့်ဝှမ်းက ဒီနေရာကနေ လီ (၈၀) လောက် ဝေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းနဲ့ အချက်ပြ အနှောင့်အယှက်တွေက လမ်းကြောင်းပြင်ပကို သွားဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်စေတယ်။ ဒါ့အပြင် နှင်းတစ္ဆေတွေကလည်း ရှိသေးတယ်...”
“ဒါကြောင့် လူအိုကြီးရှီရဲ့ အစီအစဉ်က လုံခြုံရေးအတွက် နေရာမရွေး သွားနိုင်တဲ့ ရထားတွဲကို ယူသွားခဲ့တာပဲ”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာထားက တင်းမာလာသည်။
“ဖီးနစ်ကနေ အရေးပေါ် အချက်ပြ ပေးပို့ခဲ့တာဆိုရင် အခြေအနေက ပုံမှန်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ရမယ်။ ခေါင်းဆောင်ရှီက တကယ်ကို ရဲရင့်တဲ့ သူပဲ”
သူက ပြက်ရယ်ပြုခြင်း မဟုတ်ပေ- သူသာ ရှီတိယွမ်၏ နေရာတွင်ရှိပါကလည်း ယခုထက် ပိုမို ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်စရာများစွာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
နှင်းများက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အတွက် ရထားပေါ်ရှိ ယာဉ်များက လက်တွေ့အားဖြင့် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ အမှန်တကယ် ရွေ့လျားနိုင်စွမ်း ရှိသူများမှာ ကီကီနှင့် မီးနတ်ဘုရား စက်ရုပ်တို့သာ ဖြစ်သည် - သို့သော်လည်း ကီကီအား အဆုံးမဲ့ အေးခဲနေသည့် မြေရိုင်းများဆီသို့ လူများကို ရှာဖွေရန် ပျံသန်းခိုင်း၍ မရနိုင်ပေ။
“အခြေအနေ အတိကျကို ကျွန်မလည်း မသိဘူး”
နန်ကျင်းက ဝန်ခံသည်။
သူမက ၎င်းတို့ လက်ခံရရှိခဲ့သော အရေးပေါ် အချက်ပြမှုကို လင်းရှန်အား ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ ပါလ်မားမြက်ခင်းပြင်တွေထဲကို ပထမဆုံးဝင်ရောက်တုန်းက ဧရာမ စက်ရုပ်ကြီးတစ်ခုကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လေယာဉ် အများအပြားက နှင်းမုန်တိုင်းကြားထဲကနေ အနောက်တောင်ဘက် အတွင်းပိုင်းဆီကို သယ်ယူနေတာ မြင်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက ဖီးနစ်ရဲ့ လက်နက်စမ်းသပ်မှုပရောဂျက် တစ်ခုခုဖြစ်မယ်လို့ ထင်တယ်။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ညက ယာဇီရေကန်အနီးမှာ ကြီးမားတဲ့ မြေငလျင်ကြီးတစ်ခု လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ စူးဖုန်းရွာနဲ့ ယာဇီရေကန်အနီးက တခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေလည်း အဲဒါကို မြင်ခဲ့ရတယ် - တချို့ဆိုရင် S-Class အဆင့်ရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကိုတောင် မြင်ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်”
“ဒါကြောင့် လူအိုကြီးရှီက အရေးပေါ် အချက်ပြက အဲဒီအဖြစ်အပျက်နဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ - ပုံမှန် အခြေအနေတွေအောက်မှာ ဖီးနစ်က SOS ကို အလွယ်တကူ ပေးပို့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ...”
“ဧရာမစက်ရုပ်ကြီး” ကီကီ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမက ချက်ချင်း လင်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။