← Chapters

ရထားပေါ်မှ လူ့အဖွဲ့အစည်း

Vol. 22 Ch. 322

ရထားပေါ်မှ လူ့အဖွဲ့အစည်း

Vol. 22 Ch. 322

လင်းရှန်လည်း နားလည်လိုက်သည်။ ဟူလုရှို့၏ ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များ မမှားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ဖီးနစ်၏ ဒေသတွင်းထုတ်လွှင့်မှုက ယခင်က ပါလ်မားမြက်ခင်းပြင်များ၏ တောင်ဘက်၊ ဝေမြစ် အရှေ့ဘက်အနီးရှိ မိုးတိမ်ကြည့်စိမ့်မြေတွင် S-Class အဆင့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်လာကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ အခုတော့ မြောက်ဘက်လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ယာဇီရေကန်အနီးမှာ နောက်တစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိရပြန်သည်။

၎င်းက အမည်မသိ ထူးဆန်းသောသတ္တဝါက စီလန်မြို့ဘက်သို့ ရွေ့လျားနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် - သို့မဟုတ် ပါလ်မားမြက်ခင်းပြင်များတွင် S-Class အဆင့်ရှိ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ထက်မက ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

“ငါ အခြေအနေကို သဘောပေါက်ပြီ” လင်းရှန်က ပြောပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နန်ကျင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ပျက်စီးနေတဲ့ ဆွဲအားပေး းစက်ခေါင်းဆီ အရင်ခေါ်သွားပေးပါ”

ယခု ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ရမည့်အချက်မှာ နဂါးတောင် ၁ ကို လွတ်မြောက်စေရန် ဖြစ်သည် - ထိုမှသာ အနန္တရထားက ဆက်လက် ရွေ့လျားနိုင်ပေမည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့လုံးက နှင်းဖုံးလွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ စီလန်မြို့သို့ ဦးတည်ရန် အတူတကွ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းက အချင်းချင်း ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ နန်ကျင်းသည် လင်းရှန်၏ စွမ်းရည်များကို သိထားသောကြောင့် မလိုအပ်သည့် စကားလုံးများဖြင့် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပေ- သူမက ချက်ချင်း သူ့အား ရထားအတွင်းမှနေ၍ ရှေ့သို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားသည်။

လမ်းတွင် ကီကီက လင်းရှန်အား တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ”

“ပြုပြင်မှုတွေ အဆင်ပြေမယ်… ပြီးတော့ ငါတို့ မထွက်ခွာခင်မှာ ရာသီဥတုက ပိုမဆိုးသွားဘူးဆိုရင် ငါ သွားကြည့်ချင်တယ်”

လင်းရှန်က ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ရှီတိယွမ်၊ ဖီးနစ် - မည်သူပင် ပါဝင်နေစေကာမူ လင်းရှန်သည် ကူညီရန် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း ဒရာကာမာ ရေခဲတောင်ကြားသည် အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ သိထားသည်။ ရှီတိယွမ်က လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည့် တိုက်ခိုက်ရေး ရထားတွဲကို ယူသွားသော်လည်း သူတို့ ပြန်မလာသေးပေ။ လင်းရှန်တို့သာ သွားပါက ပေါ့ပါးသည့် ခရီးစဉ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကီကီကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားရှင်များ ပါဝင်နေသည့်တိုင် ကြမ်းတမ်းသောရာသီဥတုတစ်ခုတည်းကပင် သူတို့ကို စွမ်းအားကုန်ဆုံးစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဒွိဟဖြစ်နေသည်၊၊

ကီကီက သူ့အား ကောင်းစွာ နားလည်လေသည်။ “အစောတုန်းက နန်ကျင်းက ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ စေလွှတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာက သူတို့ဆီမှာ သေးငယ်တဲ့ နေရာမေရွး သွားနိုင်တဲ့ ယာဉ်တွေ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ကလည်း ရှီတိယွမ်ကို ရှာချင်နေတာ ထင်ရှားတယ်။ ကျွန်မတို့ ပူးပေါင်းလို့ ရမယ်လို့ ထင်တယ် - ရေခဲတောင်ကြားကို အဖွဲ့ငယ်တစ်ဖွဲ့ စေလွှတ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်မယ်။ အခြေအနေ ဆိုးလာရင် ကျွန်မတို့ ပြန်ဆုတ်ခွာဖို့ မခက်ဘူး။ အခု နေ့ခင်းဘက်လည်း ဖြစ်နေတုန်းပဲ…ကျွန်မတို့ချည်းပဲ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမများပဲသွားရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လွတ်မြောက်နိုင်စေလိမ့်မယ်”

လင်းရှန်က ကီကီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အသံကို နိမ့်လိုက်သည်။

“ကလေးမလေး... မင်းက အဲဒီ ဧရာမစက်ရုပ်ကို စပ်စုချင်နေတာ မဟုတ်လား”

ကီကီက လက်ပိုက်လိုက်သည်။

“ရှင်က ယန္တရားစွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်လေ - အဲလိုမျိုး တစ်ခုက ရှင့်အတွက် နျူကလီးယားအဆင့်ရှိတဲ့ လက်နက်လိုပဲ။ ရှင်လည်း မသိချင်ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်”

လင်းရှန်က တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်သည်။ သူလည်း စိတ်ဝင်နေစားသည်မှာ အသေချာပင်၊၊ သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း လက်တွေ့ကျသော ရှုထောင့်မှ ချဉ်းကပ်ပေသည်။ အခုချိန်မှာ အနန္တရထားက ပိတ်မိနေသည်။ ရှေ့က ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း နောက်တစ်ခု မရိုက်ခတ်မီ ထွက်ပြေးရန်က အရေးကြီး ဦးစားပေးအလုပ် ဖြစ်သည်။ သူတို့ အနန္တရထားကိုတောင် လုံခြုံစွာ မထားနိုင်ပါက ကျန်သောအစီအစဉ်များအားလုံးက စိတ်ကူးယဉ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက ဖီးနစ်နှင့် သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း ရှီတိယွမ်တို့နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက အဆင်ပြေပါက ဤသည်မှာ စွန့်စားသင့်သည့် အန္တရာယ်ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ရှည်လျားသော ရထား၏ ပြဿနာတစ်ခုမှာ နောက်တွဲများမှ ရှေ့တွဲများသို့ ရွေ့လျားရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။ အနန္တရထားတွင် ရထားတွဲ ၁၄ တွဲ ရှိပြီး လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သွားသည့်တိုင် ရှေ့မှ နောက်သို့ ရောက်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာသည်။

နဂါးတောင် ၁ သည် ပို၍ ရှည်လျားပြီး သေးသွယ်သည်၊၊ စင်္ကြံများကို အထူးစီမံခန့်ခွဲထားသော်လည်း ရှေ့သို့ ရောက်ရန် လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည့်တိုင် ခုနစ်မိနစ် ရှစ်မိနစ်နီးပါး ကြာသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်းရှန်၊ ကီကီနှင့် ရှုချင်းတို့သည် ရထား၏ အတွင်းပိုင်း အဆောက်အအုံများကို အပြည့်အဝ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

လူနေရထားတွဲများတွင် ပျားအုံသဖွယ် အိပ်ဆောင် အခန်းများ ရှိသည် - အချို့ နှစ်ထပ် ရထားတွဲများက လူ ၈၀ ကျော်ကို ဆံ့သည်။ သူတို့သည် သိုလှောင်ရေးနှင့် လက်နက် ရထားတွဲများ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ၊ ရေဒီယိုထုတ်လွှင့်ရေးစင်တာ၊ လက်နက်တိုက်နှင့် ဖျော်ဖြေရေးရထားတွဲများကိုပင် ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ယန္တရားလျှပ်စစ်လည်ပတ်စက်များ၊ ကျည်ဆံ ပြန်လည် ထုတ်လုပ်သည့် ဖိစက်များနှင့် 3D ယန္တရားပုံနှိပ်စက်များ တပ်ဆင်ထားသော သီးသန့်ထုတ်လုပ်ရေးရထားတွဲလည်း တစ်ခုရှိသည်။

ပို၍ ရှေ့ဘက်တွင် ၎င်းတို့က အစည်းအဝေးခန်းများနှင့် ယာယီစာသင်ခန်းများအဖြစ် ပြန်လည် အသုံးပြုထားသော ရထားတွဲများကို မြင်တွေ့ရသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ပေးရထားတွဲကိုပင် စိတ်ကြိုက် ပြည်တွင်းမြင်ကွင်းများဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော မြင်ကွင်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ ခရီးသည်များက ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်ထားသော ကုန်ပစ္စည်းများကို မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည့် လည်ပတ်နေသော စူပါမားကတ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်သည် တိတ်တဆိတ် အထင်ကြီး လေးစားနေသည်။ ဤရထားသည် ထိန်းသိမ်းနိုင်သော ရွေ့လျားလူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ရှေ့ဘက် လူနေအဆောက်အအုံများကို ဖြတ်သွားစဉ် စပ်စုသော ခရီးသည်များက ၎င်းတို့၏ အခန်းများမှ ချောင်းကြည့်ကာ အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

“အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေ ထပ်ရောက်လာတာလား”

“အဲဒါ အနန္တ ရထားရဲ့ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်လား။ အာကာသဆိပ်ကမ်းမှာ သူ့ကို မြင်ဖူးတယ်လေ”

“အနန္တ ရထားလား။ ငါတို့ တကယ်ပဲ သူတို့နဲ့ ထပ်တွေ့နေတာလား”

“သူတို့ ဒီကို ဘာလုပ်ဖို့ ရောက်လာတာလဲ”

“မသိဘူးလေ...”

ရှေ့ဘက်သို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အပူချိန်က သိသိသာသာ တိုးလာသည် - အပူပေးစနစ်ကြောင့်သာမက လူများစွာ ပြည့်ကျပ်နေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ နန်ကျင်းသည် နှင်းလွင်ပြင်တွင် ပိတ်မိနေစဉ် ဤမျှ ကြီးမားသောအဖွဲ့ဝင်များကို ခုခံကာကွယ်ရန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အများစုကို ဤနေရာတွင် စုစည်းထားခဲ့သည်။

သူတို့သာ ရွေ့လျားနေပါက ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရွေ့လျား၍ မရသည့်အပြင် ရှီတိယွမ်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် လက်နက်ကြီးများကို ဒရာကာမာ ရေခဲချိုင့်ဝှမ်းသို့ ခေါ်သွားသောအခါ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအချို့ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ လူတစ်ထောင်ကျော်ကို ကာကွယ်ရန်မှာ မလွယ်ကူသောအလုပ် ဖြစ်သည်။

All Chapters