← Chapters

ရှာဖွေရေး

Vol. 22 Ch. 325

ရှာဖွေရေး

Vol. 22 Ch. 325

လူအုပ်က တီးတိုးစကားပြောသံများဖြင့် ဆူညံနေသည်။ အနီးအနားတွင် ကီကီ၊ ရှုချင်းနှင့် နန်ကျင်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကွင်းဆင်း မစ်ရှင်အတွက် ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်ဝင်တစားကြည့်ရှုမှုကို မြင်သောအခါ ကီကီက ပြုံးလိုက်ပြီး လင်းရှန်အား ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်က အခု အတော်လေး နာမည်ကြီးနေပြီ။ ကျွန်မတို့ စီလန်မြို့ကို ရောက်တာနဲ့ ဖီးနစ်က ရှင့်ကို သူတို့ဆီ ခေါ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားလိမ့်မယ်”

သူမက စနောက် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ရှုချင်းက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီး လင်းရှန်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ မသေချာပေ။ လင်းရှန်သာ ဖီးနစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက အနန္တ ရထားကို ဖျက်သိမ်းလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုပါသလား။ သူတို့ အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံရပြီး အကာအကွယ်အတွက် ၎င်းတို့ကို အားထားရမည်လား။

“ဖီးနစ်ကို ဝင်တာနဲ့ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး” လင်းရှန်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“သူတို့က ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ အာရုဏ်ဦးစင်တာက အခြေခံအားဖြင့် မဟာရထားအုပ်စု သို့မဟုတ် ရွေ့လျားမြို့တော်တစ်ခုပဲ။ အနန္တရထားက အဓိက အဖွဲ့ထဲ ပေါင်းစပ်သွားရင်တောင်မှ ငါတို့ အနားယူလို့ရမယ် ဒါမှမဟုတ် အပြည့်အဝ အကာအကွယ် ရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး”

လင်းရှန်က ၎င်းကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည် - ကြီးမားသော စွမ်းအားနှင့်အတူ ကြီးမားသော တာဝန်လည်း ရှိလာသည်။ ဤ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကမ္ဘာကြီးတွင် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများပင်လျှင် ပါဝင် ပံ့ပိုးနေကြရသည် - မည်သူမျှ အပြစ်မဲ့သူများအဖြစ် မကျန်ရှိတော့ပေ။

“အတိအကျပဲ” နန်ကျင်း လျှောက်လာသည်။ သူမ၏ နောက်တွင် အားဖေးနှင့် ရှောင်ချင်းဟု လူသိများသော အတွဲက ပစ္စည်းများ အပြည့်အစုံဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ သူမက လင်းရှန်နှင့်အတူ ကယ်ဆယ်ရေး မစ်ရှင်အတွက် သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်သွားရန် စီစဉ်နေပုံရသည်။

“ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းက အာရုဏ်ဦးမြို့တော်လို မဟုတ်ဘူး” သူမက ဆက်ပြောသည်။

“ကျောက်ချဖို့ မြို့မရှိရင် ကုန်းမြေအခြေစိုက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများရဲ့ ရထားအုပ်စုများ - ရထားတွေ၊ ထရပ်ကားတွေ၊ RV တွေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် - အားလုံးက လွတ်လပ်တဲ့ ရွေ့လျား အသိုက်အဝန်းတွေအဖြစ် လည်ပတ်ကြတယ်။ အာရုဏ်ဦးစင်တာထဲ ဝင်တာက ကျွန်မတို့ကို ထောက်လှမ်းရေး၊ အရင်းအမြစ်နဲ့ ကာကွယ်ရေးအတွက် မျှဝေထားတဲ့ စနစ်တစ်ခု ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်ယာဉ်တန်းတွေကို စွန့်လွှတ်ရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ တကယ်တော့ ကိုယ့်ယာဉ်တန်းကိုယ် ထိန်းသိမ်းထားတာက အရင်ကထက် ပိုအရေးကြီးတယ်”

“ကြီးမြတ်သော လူသားတွေရဲ့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းက... ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုကြီးလိုပဲ” ရှုချင်းက အချိန်ကိုက် ဝင်ပြောသည်။

“ဒါလည်း မမှားပါဘူး” နန်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

ကီကီက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

“ဖီးနစ်ထဲကို လူတိုင်း ရွှေ့ပြောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အဓိကအားဖြင့် ရှင်သန်ရေး အင်အားစုတွေပဲ ဖြစ်တယ်။ ဥပမာ - ကီဟွာ စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုတာ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာပေါင်းစည်းကုမ္ပဏီကြီးပဲ။ အဲဒီစက်ရုံတွေနဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းတွေ အားလုံးကို ဖီးနစ်ထဲ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်စရာ လုံးဝမရှိဘူး”

“ကျိန်းသေပေါက်ပဲ” လင်းရှန်က သဘောတူသည်။

“ဖီးနစ်မြို့နဲ့ နော့ဧမှာ ယန္တရားစွမ်းရည်အချို့ ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေမယ့် စတားဖလိ့စစ်တပ်နဲ့ ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို ထောက်ပံ့ဖို့ ကုန်းမြေအခြေစိုက် မဟာစက်ရုံကြီးတွေက လိုအပ်နေတုန်းပဲ။ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့ စူပါအရွယ်အစားစက်ရုပ်ကြီးလား… အာရုဏ်ဦးစင်တာရဲ့ ရွေ့လျား အခြေစိုက်စခန်းတွေကနေ ထုတ်လုပ်နိုင်စရာအကြောင်း လုံးဝ မရှိဘူး”

“ကျွန်မ သိသလောက်တော့ ကီဟွာမှာ စစ်တပ်ရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်က အခြေစိုက်စခန်း အများအပြားရှိနေတုန်းပဲ” နန်ကျင်းက ထပ်လောင်းပြောသည်။

“ဖီးနစ်မြို့က ဖင်းဂါးအုပ်စုလို အဓိက အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့လည်း ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်နေတယ်”

သူမက လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှင်က ငွေကြယ်က ကျန်းရှု့ဝေကို သိမယ် ထင်ပါတယ်။ ဖင်းဂါးအုပ်စုက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ သြဇာအာဏာအများကြီး ရှိနေတုန်းပဲ။ အဲဒီထာဝရအဆင့်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားထက် ပိုတယ်။ နောက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော စက်မှုမြို့တော်လည်း ရှိသေးတယ်၊ ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်နှစ်ခုလုံးနဲ့ လက်နက်ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ နောက်ထပ် အဓိကလက်နက်ပေးသွင်းသူ တစ်ဦးပေါ့။ ဖက်ဒရေးရှင်းဟောင်းရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်ကတောင် အချို့နယ်ပယ်တွေမှာ ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲ”

“ကွဲပြားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေဆိုတာ သူတို့ ပူးပေါင်းလို့ မရဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး”

လင်းရှန်က တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။

“လူသားတွေ အားလုံးက ပြဿနာတစ်ခုတည်းကို ရင်ဆိုင်နေရတာ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းက ကွဲပြားနေမယ့်အစား အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်စေချင်ကြမှာပါ”

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်ရုံပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်” နန်ကျင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက အားဖေးနှင့် ရှောင်ချင်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

“ဒီနှစ်ယောက် - ကျွန်မတို့ သူတို့ကို အနွယ်တော်များလို့ ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့ကနေ ကယ်ဆယ်ထားခဲ့တာ…သူတို့ကို ဇီဝဗေဒ ဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု စမ်းသပ်မှုများအတွက် အသုံးပြုနေခဲ့တာ။ အဲ့လိုအဖွဲ့တွေက လူသားတွေကို စည်းလုံးညီညွတ်စေချင်မယ်လို့ ရှင်ထင်လား”

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက သူမ၏ နောက်က အတွဲဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။

အားဖေးသည် နေကာမျက်မှန်အထူကြီးကို တပ်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်က လူငယ်ဆန်သည်၊ ဆယ့်ခုနစ် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ခန့် ရှိပုံရပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုကို အငွေ့သက်များ ရှိနေသည် - ပြင်ပကမ္ဘာအပေါ် နက်ရှိုင်းသော၊ ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ ကြောက်ရွံ့မှုပင်။

သူ့ဘေးတွင် ရှောင်ချင်းက ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် သိမ်မွေ့ပြီး ချိုမြိန်ပုံရသည်၊ နူးညံ့သော ခံစားချက်ကို ပေးတတ်သည့် အမျိုးအစားပင်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်၊ လုံးဝ စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ သူမ၏ လှံစွပ်တပ် သေနတ်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်သော အေးစက်သည့် အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“စမ်းသပ်ခံတွေလား။ ဘယ်လို စမ်းသပ်မှုမျိုးလဲ”

ကီကီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

နန်ကျင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမက အားဖေး၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်…ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ စိတ်အေးအောင် ကူညီရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် သူ၏ နေကာမျက်မှန်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချွတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့သုံးဦးလုံး - လင်းရှန်၊ ကီကီနှင့် ရှုချင်းတို့သည် သိသိသာသာ တင်းမာသွားကြသည်။

အားဖေး၏ မျက်လုံးများ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆေးထိုးအပ်အရွယ် အမာရွတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် အာရုံခံကိရိယာငယ်များ ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို စတယ်ပလာကဲ့သို့ ချိတ်များဖြင့် ချုပ်ထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက အသက်မဲ့သော မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေပြီး မျက်စိသူငယ်အိမ် မရှိပေ - အတွင်းတွင် မှိန်ဖျော့သော စွမ်းအင် လှိုင်းတွန့်အနည်းငယ်ထနေသည်ကိုသာ မြင်နိုင်သည်။

အားဖေးသည် ထိုသို့ ဖော်ထုတ်ခံရခြင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မလိုလားပေ။ သူ တုန်ယင်လာပြီးနောက် နန်ကျင်းက နေကာမျက်မှန်ကို အလျင်အမြန် ပြန်တပ်ပေးလိုက်သည်။

“သူ့မျက်လုံးတွေက စွမ်းရည်တွေ ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲလာတာ” သူမက တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊၊

“ဒါကြောင့် သူတို့က အဲဒါတွေကို စမ်းသပ်မှုတွေအတွက် အသုံးပြုခဲ့တာပဲ”

“အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မတို့ သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အချိန်မှာ... အမှောင်ထဲက မွန်းစတားတွေ ဒါမှမဟုတ် လူ့သဘာဝ… ဘယ်ဟာက ပို ကြောက်စရာ ကောင်းလဲလို့ဆိုတာကို ကျွန်မ တကယ် စဉ်းစားမိလာတယ်”

ကီကီ၏ မျက်နှာထားက တင်းမာသွားသည်။ သူမက ထိုနှစ်ယောက်အား တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရှုချင်းကလည်း သူမ၏ ခံစားချက်နှင့် တူညီနေကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် “အဲလို လူမျိုးတွေအပေါ်မှာ ပုံမှန်ယုတ္တိဗေဒကို အသုံးချလို့ မရဘူး”

All Chapters