အေးခဲငရဲ

လင်းရှန် အထက်ရှိ လေပွေကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ စူပါအအေးမုန်တိုင်း စနစ်၏ ဗဟိုမှ ကိုဘော့-အပြာရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများက ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး မှောင်မိုက်သော တိမ်များကို ကမ္ဘာပျက်နေ့ကဲ့သို့ ထင်ဟပ်နေသည်။

ဟူး...

သူ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြရန်အလား လေက ရုတ်တရက် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

“နှင်းမုန်တိုင်း တိုက်တော့မယ်။ ငါတို့ ဒီမှာ အကြာကြီး မနေသင့်ဘူး”

နန်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

“ကျွန်မတို့ ဒီကို လာတဲ့လမ်းမှာ တွေ့ခဲ့ရတာတွေအရတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များပုံ မရဘူး။ အဲဒါက လူအိုကြီးရှီရဲ့ အဖွဲ့က တခြားတစ်ခုခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ ချောက်ကြီးထဲကို ဆင်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်လား”

လင်းရှန်က ခိုင်မာစွာ ခေါင်းခါသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလို မြေမျက်နှာပြင်နဲ့ဆို မင်း ဆင်းသွားရင် ပြန်တက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အပြည့်အစုံ ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့၊ ဆွဲအားမြင့် နေရာမရွေး သွားနိုင်တဲ့ ဝင်ရိုးစွန်းယာဉ်နဲ့တောင်မှ အဲဒီအောက်ကို မောင်းဆင်းဖို့ မလွယ်ဘူး”

“ဒါဆို မြန်မြန် လှုပ်ရှားကြစို့”

နန်ကျင်းသည် သူမ၏ ယာဉ်ထဲသို့ ပြန်တက်သွားပြီး ရှာဖွေရေးနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် သေးငယ်သော ဒရုန်းဆယ်စီးကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကီကီသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ မြင့်မားစွာ ပျံသန်းသွားပြီး PX-05 ကို သူမနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်ကာ ချောက်ကြီး၏ အောက်ခြေကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။

“သတိထားဦး ကလေးမ”

“သိပါတယ်” ကီကီသည် အေးခဲနေသော ချောက်အထက်တွင် ပျံဝဲနေသည်။ အောက်ခြေမမြင်နိုင်သော အမှောင်ထုထဲသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရေခဲလေများ တိုက်ခတ်နေသောအခါ သူမပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် တုန်ခါသွားသည်။

“ဒီနေရာက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်...”

လင်းရှန်လည်း အလုပ်များနေသည်။ သူသည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ စနစ်မြင်ကွင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော ပစ္စည်းပုံကြီးက ပျံသန်းထွက်လာပြီး လေထဲတွင် အလျင်အမြန် ပေါင်းစပ်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် သုံးမီတာမြင့်သော အချက်ပြမျှော်စင်တစ်ခုက ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းပေါ်တွင် ဖြောင့်တန်းစွာ ပေါ်လာသည်။ လင်းရှန်သည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်ယူပြီး ကြိမ်နှုန်းများ အားလုံးတွင် ထုတ်လွှင့်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ဂျစ်... ဂျစ်...

ထုတ်လွှင့်မှုက မုန်တိုင်းကို ဖြတ်၍ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လင်းရှန်သည် ၎င်းဘေးတွင် ဝပ်နေပြီး တုံ့ပြန်မှုအတွက် လှိုင်းပုံစံနှင့် ကြိမ်နှုန်းများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုအတောအတွင်း နန်ကျင်းသည် ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ နှင်းပွင့်များက သိပ်သည်းစွာ စတင်ကျဆင်းလာသည် - ထူထဲနှေးကွေးပြီး နိမိတ်မကောင်းပေ။ သူမ၏ ဒရုန်း ထိန်းချုပ်မျက်နှာပြင်တွင် မြင်နိုင်စွမ်းက လက်တွေ့အားဖြင့် သုည ဖြစ်နေသည်။ ဒရုန်းများ တစ်စီးပြီး တစ်စီး ရေခဲပြီး နှင်းထဲသို့ ပျက်ကျသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အားဖေးသည် သူမ၏ နောက်မှ ရောက်လာပြီး ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

“ဟို... ဟိုမှာ”

သူက ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတစ်လျှောက် တောင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

“မင်း ဘာတွေ့ထားလဲ” နန်ကျင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

အားဖေးသည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။

“သေဆုံးမှု... သေခြင်း ရနံ့။ မွန်းစတားတွေ... လူတွေရဲ့...”

နန်ကျင်း၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ လင်းရှန်ကို အလျင်အမြန် ရှာလိုက်သည်။

“ကပ္ပတိန်လင်း ဒီဘက်ကို”

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး အဖွဲ့သည် လူတစ်ယောက်လုံးကို မြှုပ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော နှင်းများကြားမှ ရှေ့ရှိ မတ်စောက်သော ကုန်းစောင်းကို တက်ကြသည်။

ခရစ်... ခရစ်...

သူတို့၏ ခြေအောက်တွင် နှင်းများ ကြေမွသွားသည်။ ၎င်းတို့ ကုန်းစောင်းထိပ်ကို ရောက်သောအခါ ကြီးမားသော ပွင့်လင်းလွင်ပြင်တစ်ခုက မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာသည် - အဖြူရောင်ဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဂျွမ်းး

နန်ကျင်း၏ ခြေထောက်က မာကျောပြီး မကြေမွသွားသော တစ်စုံတစ်ခုကို နင်းမိသည်။ သူမ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သည် - ပြီးတော့ တောင့်တင်းသွားသည်။

ကြီးမားသော မီးခိုးရောင်လက်တစ်ဖက်က နှင်းထဲမှ ထိုးထွက်နေပြီး မီတာများစွာ ရှည်လျားသည်၊ ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများက အေးခဲနေကာ ကောင်းကင်သို့ အော်ဟစ်ပြီး လက်လှမ်းနေသကဲ့သို့ပင်…။ ရေခဲများက ကပ်ညှိနေသည်။

“သတိထား” သူမ သတိပေးလိုက်က်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မုန်တိုင်းက စတင်အားပျော့လာသည်။ နှင်းနှင့် လေက အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး မြင်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေသည်။

ပြီးတော့ သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

ပို၍ ပို၍ များပြားသော ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၏ တွန့်လိမ်နေသော အလောင်းများက နှင်းများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ပျက်စီးနေသော ယာဉ်များ၊ လူသေအလောင်းများနှင့် ကြီးမားသော တောင်ပံများ - လင်းနို့များ၏ တောင်ပံများနှင့် တူသည် - နှင်းထဲတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မြှုပ်နေသည်။

ပို၍ ဝေးသော ရှေ့တွင် လင်းရှန်က အနက်ရောင် ဟာကျူလီ-အဆင့် VTOL သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလေယာဉ်တစ်စီးကို တွေ့လိုက်သည်၊ ၎င်း၏ ကြီးမားသော အင်ဂျင်များက မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်နေသည်။ ၎င်းသည် နှင်းထဲသို့ ခေါင်းဖြင့် ကျရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧရိယာတစ်ခုလုံးက ကမ္ဘာပျက်စစ်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်ကဲ့သို့ မြင်နေရသည် - ဖော်ပြရန် တစ်ခုတည်းသော စကားလုံးမှာ သတ်ဖြတ်မှု။

ထို့အပြင် အေးခဲနေသော အလောင်းများထဲတွင် နှင်းတစ္ဆေများသာ မဟုတ်ပေ။ လင်းရှန်သည် သူ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ကောင်က ထူးခြားနေသည် - VTOL လေယာဥ်ကို ထိုးဖောက်ထားသော မီတာများစွာ မြင့်သော ခြေလေးချောင်းရှိသော မွန်းစတားတစ်ကောင်။ ၎င်း၏ ထူထဲသော၊ မီးခိုးရောင်-အနက်ရောင် အကြေးခွံများက ရေခဲဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ပင်၊၊

နောက်ထပ် ရုပ်ဆိုးသော တောင်ပံပါ သတ္တဝါတစ်ကောင်က အနီးအနားတွင် လဲလျောင်းနေသည်။ လင်းရှန်သည် တာ့လတ်မြို့အနီးတွင် အလားတူ တစ်ခုခုကို မြင်ခဲ့ဖူးသည် - သို့သော် ယခုတစ်ကောင်က ပို၍ သေးငယ်သည်။ သို့တိုင် ၎င်း၏ တောင်ပံအကျယ်က အနည်းဆုံး လေးမီတာ သို့မဟုတ် ငါးမီတာ ရှည်လျားပြီး နှင်းများအောက်တွင် မြှုပ်နေသော ပို၍ ကြီးမားသောကိုယ်ထည်ကို အရိပ်အမြွက် ပြသနေသည်။

ရေခဲလေက ထိတ်လန့်ဖွယ် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်၍ တိုက်ခတ်နေသည် - ပွစာကြဲနေသော အလောင်းရာပေါင်းများစွာက အဖြူရောင်လွင်ပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသည်။

ပျက်စီးနေသော လေယာဉ်များ။

ကွဲကြေနေသော ယာဉ်များ။

နှင်းကိုက်နေသော လူ့ခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်များ။

၎င်းသည် နှင်းမုန်တိုင်းမှ မွေးဖွားလာသော အေးခဲငရဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။