အခန်း (၈၀၃)

" ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး .... "

ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး လွန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကုန်တော့သည်။

ထိုစဥ် လောထျန်းက လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို စု၍ အေးစက်စက် ပြောလာ၏။

" မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို မိစ္ဆာကြီးလို့ သတ်မှတ်ထားကြတယ်ပေါ့လေ ။ ကောင်းပြီ... အဲ့လိုဆိုတော့လဲ ငါက ဒီနေ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီး လုပ်ပေးရမှာပေါ့ "

သူ ပြောကာ ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းမှ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်၍ မြေပြင်သို့ ခပ်ပြင်းပြင်း ပစ်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း...

မြေပြင် ပြိုကွဲသွားပြီး တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဘိုးဘေးမှာ အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရလေပြီ..

" ဒါ... "

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများအားလုံး သေမတတ် ကြောက်ရွံ့သွားကြတော့သည်။

သူတို့၏ အစွမ်းထက် ဘိုးဘေးကြီးက လောထျန်းကြောင့် သေသွားခဲ့ရလေပြီ ။

၎င်းမှာ မလွန်လွန်းဘူးလား...

သို့သော် အားလုံး အသိပြန်မဝင်လာခင်မှာပင် လောထျန်း၏ လက်က လျှပ်စီးပမာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျန် ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြန်၏။ ထို့နောက် ပထမတစ်ယောက်အတိုင်း ထပ်လုပ်လိုက်သည် ။

ဘုန်း... ဘုန်း ..

အသံကျယ် နှစ်သံနှင့်အတူ ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်လုံး

သေသွားကြပြန်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်... ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲသွားပါ၏။

သူတို့ အားအကိုးရဆုံးသော ဘိုးဘေးသုံးယောက်လုံး သေသွားခဲ့ကြလေပြီ ။

သူတို့ သေဆုံးသွားရပုံမှာလည်း ဆိုးရွားလှပါ၏။

ထိုစဥ်တွင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာလည်း အခြေအနေမဟန်တော့ကြောင်း ရိပ်စားမိကာ လေထုကို ဆွဲဖြဲ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်..

ဝုန်း...

လောထျန်းက သူ့ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် တည်​နေရာရွှေ့ပြောင်း ရောက်လာပြီး သူ့အား ဟင်းလင်းပြင်လေထုထဲမှ ကန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း ..

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်များနှင့် တိုက်မိသွားပြီးမှ... နောက်ဆုံး ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုတွင် ရပ်သွားသည်။

သို့သော်.. ထိုစဥ်တွင် သူ့ကိုယ်ထဲရှိ အရိုးများအားလုံးနှင့် မာရီတျန်တို့ ကျိုးကြေနေခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အသက် ဆက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်မှန်းလည်း သေချာနေလေပြီ ။

" သခင်... သခင်ကြီး ၊ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ကျုပ်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါဗျာ "

တဖက်မှ အကြီးအကဲ ၅ သေမတတ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေပါတော့၏။

သူ အလွန်လည်း နောင်တရနေလေပြီ ။

အစကတည်းက တိုင်လင်စင်မြင့်အား ပေးစရာရှိသည့် အကြွေးကို ဘာကြောင့် မပေးမိခဲ့ရပါသနည်း ။

သူ့ လောဘကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ယနေ့လိုအဖြစ်

မျိုး လုံးဝ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါ ။

ထိုစဥ် လောထျန်းက သူ့အား အေးစက်စက် မျက်လုံးများဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။

" ခုနကတော့ မင်းက သိပ်ပြီးမောက်မာနေခဲ့သေးတာ မဟုတ်လား "

လောထျန်း လှောင်လိုက်၏။

ဂလု...

အကြီးအကဲ၅ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြိုချလိုက်ရပြီး ဘာလုပ်ရမည် မသိဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်နေပါတော့သည်။

" သေလိုက်တော့ "

ချွှင်..

ထိုစဥ်မှာပင် လောထျန်းက ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်၍ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်ပါ၏။

ဘုတ်...

အကြီးအကဲ၅ ၏ ခန္ဓာကိုယ် မြေပြင်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

သူ့ခေါင်းကမူ လောထျန်းလက်ထဲ ကျလာ၏။

" ဒါကို ပြန်ယူသွားပြီးတော့ အကြီးအကဲရှုကို ပေးလိုက်ပါ ။ သူ့အတွက် လက်တုန့်ပြန်ပေးတာလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ် "

လောထျန်းက ထိုခေါင်းပြတ်အား ရှောက်ရဆီသို့ ပစ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောက်ရမှာကား ကြောက်လွန်း၍ မေ့လဲကျမလိုပင် ဖြစ်သွားရပါ၏။ သို့သော် သူမ အချိန်မီပြန်ထိန်းပြီး ခေါင်းပြတ်ကို သေချာဖမ်းလိုက်နိုင်ပါသည်။

ထိုစဥ်တွင် တဖက်မှ ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းသားများမှာ မှင်သက်ဆွံ့အလျက်...

သူတို့ဂိုဏ်း၏ ဦးဆောင်သူများ ဖြစ်ကြသော ဘိုးဘေးများ နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသာမက အစွမ်းထက် အကြီးအကဲ ငါးယောက်လုံးမှာလည်း လောထျန်း၏

ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် အပြောင်ရှင်းခံလိုက်ရလေပြီ ။

ယခု လောထျန်းက ဘာဆက်လုပ်ပါမည်လဲ..

ဘုတ်...

ထိုစဥ် လူငယ်ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်က မြေပြင်သို့ ဒူးထောက်ချပြီး ငိုသံကြီးဖြင့် ပြောလာသည်။

" သခင်ကြီး ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါဗျာ ။ ကျုပ်က ဂိုဏ်းထဲကိုရောက်တာ တစ်လလောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ် ။ ကျုပ် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး "

" သခင်ကြီး ၊ ကျုပ်ကလဲ အပြင်ဘက်က ဂိုဏ်းခွဲမှာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်လောက် နေလာခဲ့ရပြီးတော့ ဒီကနေ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရခဲ့ပါဘူးဗျာ။ သူတို့လုပ်ထားတဲ့ မကောင်းတဲ့ကိစ္စတွေက ကျုပ်နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ပါဘူး "

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်ကလည်း ငိုကြွေးရင်း ပြောသည်။

ထိုတခဏ၌ ကျန်လူများအားလုံးလည်း အသိဝင်လာကြကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်ကြ၏။

လောထျန်း ၎င်းကိုကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့်သွားရသည်။

အကျိုးအမြတ်ကို မြင်သည်နှင့် ကိုယ့်ဂိုဏ်းသားများကို မေ့ထားသော ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းသားများက ဘာသတ္တိမှ မရှိကြသည်မှာ မဆန်းလှပါ...

ထိုသို့တွေးပြီး သူ အသံအက်အက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

" မင်းတို့တွေ အသက်ရှင်ချင်ကြလား "

" ဟုတ်ကဲ့ "

အားလုံး ပြန်ဖြေကြ၏။

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" အင်း... မင်းတို့က ဒီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေဆိုတော့ ဂိုဏ်းထဲမှာ ဘယ်ဟာကအဖိုးတန်လဲဆိုတာ သိ

ကြမှာပေါ့ ။ ဒီမှာရှိတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို သွားယူခဲ့ကြ ။ အဲ့ပစ္စည်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးက လုံလောက်တယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ် ။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့ သေရမှာနော် ။ ငါ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတွေလဲ သေရမယ် "

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တဖက်မှ ဂိုဏ်းသားများ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ...

" လာဟေ့... ငါက ရတနာတိုက်ကို သွားမယ် ။ အဲ့မှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေက.. "

" သိုင်းကျမ်းစာတိုက်ကိုလဲ ချန်ထားလို့မရဘူး "

" တောင်အနောက်ဘက်က တားမြစ်နယ်မြေ ... တောင်အနောက်ဘက်က တားမြစ်နယ်မြေ ... "

ထိုလူစုက ချက်ချင်းမှာပင် ဂိုဏ်းထဲသို့

အသည်းအသန် ပြေးဝင်သွားလိုက်ကြတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် တခဏအကြာတွင်... ‌ေလာထျန်းရှေ့၌ ရတနာများ တောင်များသဖွယ် ပုံလာပါ၏။

" ဟင်... "

လောထျန်းပင် ၎င်းကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားရပါသည်။

သူက ဒီတိုင်းသာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း... ထိုလူစုက အသက်ရှင်လိုစိတ်ဖြင့် ပျောင်ပိုင်မြို့မှ ဖျက်ဆီးရေးအဖွဲ့လောက်နီးပါး မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြပါသည်။

" သခင်ကြီး ၊ ကျုပ်တို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမှာလားဗျာ "

ထိုစဥ် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်က အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလာ၏။

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြမည့်ပုံ ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် ရှောက်ရက ဝင်ပြောလာသည်။

" နင်တို့တွေ တိုင်လင်စင်မြင့်နဲ့ ငါတို့ လက်ထောက်

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ရန်သူ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာ​ပါဘူးလို့ ကျိန်ကြ "

လောထျန်း အံ့အားသင့်သွားကာ သူမဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ရှောက်ရက ဤမျှ စိတ်ကူးကောင်းမည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပါ ။

ထို့နောက် လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" ဟုတ်တယ် ။ အဲ့လို ကျိန်ပြီးသွားရင် မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ "

တဖက်မှ လူများမှာလည်း ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် အသက်ဘေးမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရသွားသည့်အလား ချက်ချင်း ကျိန်လိုက်ကြပါ၏။

" ဟင်.... "

တဖက်လူများ ထိုသို့ ကျိန်စာဆိုနေကြစဥ်မှာပင်... ထိုလူများဆီမှ မျက်လုံးဖြင့် မမြင်နိုင်သော ခပ်ပါးပါး အမျှင်တန်းလေးတစ်ခုစီ ထွက်လာပြီး သူ့လက်ထဲသို့ ကျလာသည်ကို လောထျန်း ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။

သူသာ ဆန္ဒရှိပါက ထိုသူများ၏ ကံတရားအား စိတ်ကြိုက်ဖျက်ဆီးနိုင်သလိုလည်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် တခဏအကြာတွင်မူ ထိုခံစားချက်က ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

" ထူးဆန်းလိုက်တာ.... "

လောထျန်း ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားရပါသည်။

ထိုစဥ်တွင် ကျိန်စာ ဆိုပြီးကြသူများ အားလုံးကလည်း လောထျန်းအား ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေကြပါ၏။

လောထျန်း ထိုသူများကိုကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" သွားကြတော့.. ငါ့လမ်းမှာ ဝင်မရှုပ်ကြနဲ့ "

" ဟုတ်ကဲ့ "

အားလုံး ပျော်ရွှင်သွားကြကာ တောင်အောင်သို့

အသည်းအသန် ပြေးဆင်းသွားကြတော့သည်။

အားလုံး ထွက်သွားကြပြီးနောက်မှ လောထျန်း ရှောက်ရဘက်လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

" ဒါနဲ့ဆို အကြွေးရမယ့်ပမာဏနဲ့ တူလောက်တယ်မလား "

ရှောက်ရ အနည်းငယ် ခေါင်းရှုပ်နေဟန် တူပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

" လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုပါတယ် ။ အဆ ရာချီပြီးတောင် ပိုနေပြီ... "

ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ရာ သူတို့၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကလည်း အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းပါ၏။

လောထျန်း ခေါင်းယမ်း၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

" ပိုက်ဆံကို ပြန်ပေးလိုက်ရင် ပြဿနာက အေးသွားမှာကို ၊ ဒီလူတွေက တမင်သက်သက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သေကြောင်းကြံကြတာ.. "

ထို့နောက် သူ ရှောက်ရဘက်လှည့်ကာ ထပ်မေး၏။

" နောက် အကြွေးရစရာ ဘယ်သူရှိသေးလဲ "

ရှောက်ရက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။.

" ဟန်ထျန်းဂိုဏ်း.. သူတို့က ကျွန်မတို့ကို အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်စွမ်းအင်ကျောက်တုံး လေးသန်း ပေးစရာရှိတယ် ။ အခု သွားမှာလား.. "

လောထျန်း ခေတ္တမျှ စဥ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြန်ပြော၏။

" ခဏနေဦးဗျ "

ထို့နောက် သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်ရာ သူ့ကိုယ်ထဲမှ စိတ်စွမ်းအင်များ ဝုန်းခနဲ တိုးလာကြသည်။

ထိုစဥ် ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်း အပြင်ဘက်၌ ...

ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းသား များစွာပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်သော သူတို့ဂိုဏ်းအား မျက်နှာငယ်ဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

" အရင်က အခြေအနေ သိပ်ကောင်းခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးက အခုတော့.. တောင်တွေပဲ ကျန်တော့တယ်ကွာ "

" ဟုတ်ပါ့ကွာ ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ အကြီးအကဲ ငါးယောက်က အဲ့လိုကြောက်စရာကောင်ကြီးကိုမှ ဘာလို့ ရန်စခဲ့ကြတာလဲ မသိဘူး "

" ဟူး... ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေလဲ ပြောင်သွားရပြီကွာ "

" အဲ့လိုကြီးတော့လဲ ပြောလို့မရဘူးလေ ။ ဂိုဏ်းက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဆိုပေမယ့် မသေမျိုးတောင်က ရှိနေသေးတာပဲ ။ အချိန်တစ်ခုကြာပြီးသွားရင် တစ်ယောက်ယောက်က အရင်လိုဖြစ်အောင် ပြန်တည်ဆောက်ရင် ဆောက်နိုင်မှာပေါ့ ၊ ဘယ်ပြောနိုင်မလဲ... "

ဂိုဏ်းသားများ ထိုသို့ ပြောဆိုနေကြစဥ်မှာပင်.. ရုတ်တရက်...

ဝုန်း ...

မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာ၏။

" ဘာတွေ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလဲ "

ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများအားလုံး အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။

လောထျန်းက သူတို့နောက်သို့များ ထပ်လိုက်လာသလားဟုလည်း တွေးပြီး ကြောက်သွားကြ၏။

ထိုစဥ်မှာပင်... ဂိုဏ်းသားလူငယ်တစ်ယောက်က ဟောင်ယွိရှန့်မင်ဂိုဏ်း ရှိသည့်ဘက် လက်ညိုးထိုးပြကာ အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြောသည်။

" ဟို... တောင်တန်း... တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံး မြေကြီးထဲကနေ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတာလား... "