ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်း
Vol. 85 Ch. 1273
ယွီရွှမ်ဖေးပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် တိုးလာသည်။ သူ့ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်နေပြီဟု လူတိုင်းက ထင်မြင်လိုက်သောအခါတွင် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ဖိအားက မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
လူတိုင်း၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခင်က ၎င်းတို့၏ အားသာချက်များ ထပ်တူကျသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ အားသာချက်များ ထပ်တူကျသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော်၊ ယွီရွှမ်ဖေး၏ တိုက်ခိုက်မှုပြီးနောက်တွင် သူ၏စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့ထက်သာလွန်ကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်ရသည်။
အနီးဆုံးနေရာရှိ ကျန်းလင်သည် ၎င်းကို အပြင်းထန်ဆုံး ခံစားခဲ့ရသည်။ သူအနိုင်ရပြီဟုထင်ခဲ့ကာ ချူးယွင်ဖန်းက အထင်သေးနေသောကြောင့် နောက်မှ သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးမည်ဟု တေးထားခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ယွီရွှမ်ဖေး၏ စွမ်းအားသည် ဤအရာအား စီစဉ်နေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူပြသခဲ့သော ခွန်အားသည် သူ၏ယခင်ခွန်အားထက် လုံးလုံးလျားလျားကျော်လွန်သွားသဖြင့် ကျန်းလင်ကို အံ့သြသွားစေသည်။
ထို့နောက် ကျန်းလင်မတုံ့ပြန်မီ ယွီရွှမ်ဖေးက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ယွီရွှမ်ဖေး၏လက်ထဲတွင် နဂါးပုံစံဖြင့် ရေးထွင်းထားသည့် လှံရှည်သည် ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွက်သွားသည်။ လှံ၏အလင်းသည် ကောင်းကင်ကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော အလင်းလှိုင်းများနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှံအလင်းသည် ကျန်းလင်၏ သိုင်းပညာကို ဖြိုခွဲဖျက်ဆီးပစ်သည့် နဂါးရှည်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျန်းလင်၏သိုင်းပညာမှ ထင်ရှားသော ကျားကြီးသည် လှံ၏အလင်းဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါးရှည်ကြီးကြောင့် ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။
လှံထိပ်က သံတူကြီးကို ထိသွားရာ ပထမပိုင်းတွင် ယွီရွှမ်ဖေးက ဤသို့ကြီးမားသော တူကြီးကို ခုခံရန် နည်းလမ်းမရှိသော်လည်း ရှောင်လွှဲရန်လည်းနည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ အရာများစွာက ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ယွီရွှမ်ဖေးသည် သူ၏ ပြင်းထန်သော ခွန်အားဖြင့် ပေါက်ကွဲပြီး တူကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ သတ္တုသံများက လေထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။
သူ၏ ခွန်အားကို အလွန်ယုံကြည်သော ကျန်းလင်သည် သူ့လက်များ ချက်ခြင်း ထုံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူးယွင်ဖန်းပြောခဲ့သည့်စကားကို သူတကယ်ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ ယွီရွှမ်ဖေးသည် သူ၏ ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူ ဆက်လက် မတွေးနိုင်ခင်တွင် လှံအလင်းနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါးကြီးက ကောင်းကင်သို့ ဖြတ်သန်းကာ သူ့မျက်နှာတည့်တည့်သို့ဝင်လာသည်။ ကျန်းလင်က ယင်းကို တွန်းလှန်ရန် သူ၏ တူကို လျင်မြန်စွာအသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
အခြေအနေက လုံးဝပြောင်းသွားသဖြင့် လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ ပထမပိုင်းတွင် ယွီရွှမ်ဖေးက နောက်ပြန်ဆုတ်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုမူ ကျန်းလင်းက ပြန်ဆုတ်နေရပြီဖြစ်သည်။
ယွီရွှမ်ဖေး၏ ခွန်အားကို ပြသပြီးနောက် ကျန်းလင်၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းအား မရှိတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ချူးယွင်ဖန်းကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ ဘာကြောင့် မမြင်ခဲ့ရသည်ကို နားမလည်ကြသေးသော်လည်း ချူးယွင်ဖန်းကမူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သဘောပေါက်သွားသည်။
အထူးသဖြင့် ယွီဝမ်ချန်သည် ကျန်းလင်ကို မုန်းတီးသောကြောင့် သူ့မျက်လုံးများသည် အေးစက်သော အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်လာသည်။ ကျန်းလင်သည် အသုံးမကျသောကြောင့် ယွီရွှမ်ဖေးထံ၌ ချောင်ပိတ်တိုက်ခြင်းခံနေရသည်။ မူလက ကျန်းလင်ရှုံးခြင်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိသော်လည်း
ယခု ချူးယွင်ဖန်းနှင့် လောင်းထားသောကြောင့် ကျန်းလင်း၏ ဆုံးရှုံးမှုသည် သူ၏ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်လာသည်။
တစ်ဖက်တွင် အမျိုးသမီး ရွှေ့ကျီသည် ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် ရောက်လာသည်။
“သခင်လေး ချူး ယွီရွှမ်ဖေးက သူ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဘယ်လို ပြောနိုင်တာလဲ။ ကျွန်မတို့ အမြင်အရ သူက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းနည်းမှ မရှိသင့်ဘူး"
အမျိုးသမီး ရွှေ့ကျီ ကိုရင်ဆိုင်ရင်း ချူးယွင်ဖန်းက ဘာသိဘာသောပြောလိုက်သည်။
“ဒါက အကြောင်းပြချက် အများကြီးရှိပါတယ်။ ကျန်းလင်ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ ရေလှိုင်းလိုပါပဲ။ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းဟာ ယွီရွှမ်ဖေးရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက အားကောင်းနေပုံရပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ သူက အဆုံးသတ်ရောက်နေတဲ့ မြှားတစ်စင်းပဲ”
ယွီရွှမ်ဖေးက သူ၏ ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို အစကတည်းက ချူးယွင်ဖန်းသတိပြုမိသည်။ မှန်သည် ယင်းကို သဲလွန်စဟု မခေါ်ပေ။ သို့သော် ယွီရွှမ်ဖေးက သူ့ခွန်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးမချဟု ပြောနိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ယွီရွှမ်ဖေးက ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် ချူးယွင်ဖန်းက မမြင်နိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ တကယ်တမ်းတွင် ယွီရွှမ်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မစုစည်းထားသော စွမ်းအင်ပိုများရှိနေသည်ကို သူမြင်နေရသည်။ ထို့ကြောင့် ချူးယွင်ဖန်းသည် အတန်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယွီရွှမ်ဖေးက ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်နေကြောင်း သူသိသောကြောင့် သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် သဘာဝအတိုင်း သံသယဖြစ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် ချူးယွင်ဖန်းသည် ယွီရွှမ်ဖေးက ဤသဲလွန်စများမှတစ်ဆင့် သူ၏အစွမ်းသတ္တိကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို တွေ့ရှိနိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ပင်ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ယွီဝမ်ချန်က အံကြိတ်ကာ ဒေါသအပြည့်ဖြစ်လာသည်။ သူ့အမြင်အရ ချူးယွင်ဖန်းသည် အဖြေမှန်ကိုသိသော်လည်း သူ့အတွက် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ချထားခြင်းဖြစ်သည်။ အောင်ပွဲက သူ့လက်ထဲတွင်ရှိနေကြောင်း သူတွေးခဲ့သည်ကို မေ့သွားကာ ချူးယွင်ဖန်းကို ပစ်မှတ်ထားချင်ခဲ့သည်။
ချူးယွင်ဖန်းပြောနေချိန်တွင် တိုက်ပွဲ၏ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ယွီရွှမ်ဖေးသည် သူ၏စစ်မှန်သောခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ကျန်းလင်ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ အလွယ်တကူ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျန်းလင်အား လှံတစ်ချက်ချက်ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။
အဆုံးတွင်ပင် ကျန်းလင်က ကြောင်အနေသေးသည်။ အထူးသဖြင့် အောင်ပွဲက သူ့လက်ထဲရှိနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သဖြင့် ဤသို့ ကျရှုံးမည်ကို ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ယွီရွှမ်ဖေးသည် ကွင်းထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်သွားပြီး ချူးယွင်ဖန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ညီကို မင်းလုပ်တာမမှန်ဘူးနော်”
“သူငယ်ချင်းလုပ်ရအောင်” ချူးယွင်ဖန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
ချူးယွင်ဖန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယွီရွှမ်ဖေးက ရယ်လိုက်သည်။
“ဟားဟား မြင်နိုင်ပေမယ့် မဖော်ပြဘူး။ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”
ထို့နောက် ချူးယွင်ဖန်းက ယွီဝမ်ချန်ကို ကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွတ်တောင်းပန်တော့”
အားလုံးက ယွီဝမ်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာက စိမ်းပုတ်၍ ဖြူဖျော့လာသည်။ သူသည် အလွန်မာနထောင်လွှားသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လူတိုင်းရှေ့တွင် ချူးယွင်ဖန်းအား ဒူးထောက်ကာ အတင်းအကြပ် ဦးညွတ်ရန် ခိုင်းစေခြင်းခံရသည်။ သူ မည်သို့ လုပ်နိုင်မည်နည်း။
“မင်း ငါ့ကို ထောက်ချောက်ဆင်ထားတာပဲ။ ဒါမတရားဘူး။ ငါ ဒူးထောက်မှာမဟုတ်ဘူး” ယွီဝမ်ချန်က အော်လိုက်သည်။
လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ယွီဝမ်ချန်က သူ့စကားများအတိုင်း ပြန်ပြောနေသော်လည်း ၎င်းတို့ ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤသည်က လူ့သဘောသဘာဝပင်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သာဆိုလျှင်လည်း ထိုသို့ လုပ်ချင်စိတ်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"ငါထောင်ချောက်ချတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ” ချူးယွင်ဖန်းက ပြောသည်။
"ဒါက မင်းလူမိုက်လို့ပဲဆိုလိုတာ။ မင်း ခွန်အားမရှိဘဲ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်ရဲတာလဲ”
“မင်းကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေတာပဲ”
ယွီဝမ်ချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ချူးယွင်ဖန်းကို ဒေါသထွက်ကာ ချက်ချင်းပင် စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူ၏ခြေထောက်သည် ဓားရှည်တစ်စင်းကဲ့သို့ လွင့်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်း၌ပင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရောင်ဝါသည် နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ လူတိုင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် စစ်မြေပြင်ဖြစ်လာခဲ့ကာ ယင်းကို ကာကွယ်ရန် အတားအဆီးလည်းမရှိပေ။
"မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရမ်း တွက်ထားတာပဲ" ချူးယွင်ဖန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။