ပင်ကိုယ်ဗီဇ ဝေဒနာကျိန်စာ

ဆူဇီမိုသည် ခုခံငြင်းဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် အသနားခံတောင်းပန်ခြင်းပင် မရှိပေ။ အစကနေ ယခုအချိန်ထိ သူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး နဂါးဧကရာဇ် လောင်ကျွမ်းနေမင်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် တစ်နည်းတစ်ဖုံ ကျော်လွန်နေ၏။

ထိုစဉ်မှာပင် နဂါးဧကရီဆီးနှင်းက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်၏။

“ဒီကိစ္စက ရှုပ်ထွေးနေပြီ… ငါတို့တွေ နဂါးကျွန်းကို ပြန်သွားပြီး နဂါးဧကရာဇ်တွေနဲ့ လောကအရှင်တွေရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ကို မေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်”

နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမက အလောတကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ကျွန်မတို့က ဒီကိစ္စကို နဂါးဧကရာဇ်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးမှ တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသင့်တယ်”

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤသည်က ဆူဇီမို၏ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေး၏။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် ဤနေရာမှာ နဂါးဧကရာဇ် လောင်ကျွမ်းနေမင်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသည်ထက် များစွာပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ နဂါးဧကရာဇ် လောင်ကျွမ်းနေမင်းက နဂါးဧကရီဆီးနှင်းကို ခဏကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပြီလေ… ဒီအပြင်လူကို အေးအေးချမ်းချမ်း သေခွင့်ပေးလိုက်မယ်”

နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့နှင့် အခြားသူများက စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ လုံရန်၊ လုံလီနှင့် အခြားသူများက စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဆူဇီမို၏ အမူအရာကသာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူက သူ၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှု လုံးဝမရှိသည့်အလားပင်။

လုံရန်၏ အမူအရာက သုန်မှုန်နေပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် အသံတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ပို့လွှတ်လိုက်၏။

“ဇီမို… အခု သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပါလား… သူက တစ်ရက်လောက်ဆိုရင် နဂါးကမ္ဘာကို ရောက်လောက်မှာပါ”

“နောက်ပြီး နဂါးကျွန်းကို ရောက်တဲ့အခါ တစ်ဖက်သူနဲ့ အတိုက်အခံ လုံးဝမလုပ်နဲ့… ငါတို့တွေ တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားပြီး သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ ရောက်လာတာကို စောင့်ဆိုင်းရမယ်”

ဆူဇီမိုက ပြုံးရုံသာပြုံးပြီး ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် မဟာအရိုင်းကမ္ဘာကနေ သာမန်ကာလျှံကာ ထွက်ခွာမလာသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အမြုတေသိုင်းကောင်းကင်လိုဏ်ဂူက ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းတော့မည့်ဆဲဆဲဖြစ်ပြီး သူက တျဲယွဲ့ကိုလည်း ဂရုစိုက်ပေးချင်သောကြောင့်ဖြစ်၏။

မဟုတ်ပါက သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာသည် သူအလိုရှိပါက နဂါးကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်းပြန်ရောက်ရှိလာနိုင်၏။

နဂါးပိုင်နက်နယ်မြေလေးခုကို ဆုံးရှုံးထားခြင်းနှင့်အတူ မီးပဒေသာနဂါးကြယ်တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ရစ်ခွေနဂါးဝင်္ကပါက ကြေမွပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ပြီး မီးပဒေသာနဂါးကြယ်ပေါ်မှာ နေထိုင်ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် မီးပဒေသာနဂါးကြယ်ပေါ်မှ နဂါးပေါင်းသောင်းချီက ဧရာမနဂါးယာဉ်ပျံများကို စီးနင်းပြီး ဧကရာဇ်လောင်ကျွမ်းနေမင်းနှင့် ဧကရီဆီးနှင်းတို့နှင့်အတူ နဂါးကျွန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြ၏။

ဆူဇီမိုနှင့် အခြားသူများကလည်း သူတို့ကြားမှာ လိုက်ပါလာခဲ့လေသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဆူ... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်”

နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့က ဆူဇီမိုကို မလုံမလဲဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

လူသားဘုရင်သည် မကြာသေးခင်ကမှ မျိုးနွယ်ဝင်ပေါင်းသောင်းချီနှင့် သူမ၏ သမီးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လေသည်။ ယခု သူက အမှုဆင်ခံရပြီး သူက အသက်ရှင်မလား၊ သေမလား မသိရသေးပေ။

လုံလီ၏ မျက်လုံးများက ငိုကြွေးထားခြင်းကြောင့် နီရဲနေ၏။ သူမက ဆူဇီမိုနှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ ရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဘာပြောရမည် မသိတော့ပေ။

နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့က ပြောလိုက်၏။

“နဂါးဘုရင် စိတ်ဝိညာဉ်၊ နဂါးဘုရင် လင်းရောင်ခြည်နဲ့ တခြားသူတွေကို ကျွန်မ အခုပဲ မေးထားတယ်… သူတို့တွေက ရှင့်အတွက် သက်သေခံထွက်ဆိုပေးဖို့ ကတိပေးထားကြတယ်… နဂါးကျွန်းကိုသွားမယ့် ဒီခရီးစဉ်မှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး”

ထိုသို့ဆိုသော်လည်း ဆူဇီမို၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ပေးမည့်သူများက နဂါးဧကရာဇ်များ သို့မဟုတ် နဂါးလောကအရှင်ဖြစ်သည်ကို နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့က သူ၏ ရင်ထဲမှာ သိရှိထား၏။

“ကျုပ်အဆင်ပြေပါတယ်… ဘာမှ စိုးရိမ်မနေနဲ့”

ဆူဇီမိုက ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့က မှင်တက်သွားလေသည်။

ထိုစကားက ဆူဇီမိုကို သူမ ပြောသင့်သည့်စကား မဟုတ်ပါလား။

ခဏကြာအောင် ဆူဇီမိုသည် ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေသည်ကို သူမက နားမလည်နိုင်ပေ။ သူက တည်ငြိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက သူက ဘာများလုပ်နိုင်မှာလဲ။

“နဂါးဧကရာဇ် လောင်ကျွမ်းနေမင်းက ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံဖြစ်လာရတာလဲ”

လုံလီက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

“သူက အမှန်တရားကို သက်သက်မျက်ကွယ်ပြုထားတာပဲ… အဲဒါက လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”

နဂါးဘုရင်မ ဦးချိုမဲ့က လေးတွဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“ငါလည်း မသိတော့ဘူး… ငါနားလည်ထားသလောက် နဂါးဧကရာဇ် လောင်ကျွမ်းနေမင်းက အစတုန်းက ဒီလိုပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘူး… သူ့ရဲ့စိတ်နေစရိုက်က ဘာကြောင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒီလိုပုံစံဖြစ်လာသလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ”

. . . . . .

မဟာအရိုင်းကမ္ဘာမှာ…

မဟာအရိုင်းကမ္ဘာမှ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ မဟာအရိုင်းကမ္ဘာသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့၏။ မျိုးနွယ်တစ်သောင်းမှ သက်ရှိများက ပြန်လည်အားဖြည့်နေပြီး အသက်ဓာတ်အားဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

လိပ်ပြာတောင်ကြားမှာ….

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက သူ၏ တိတ်တဆိတ်ကျင့်ကြံမှုကနေ နိုးထလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ဖွင့်လိုက်၏။ တျဲယွဲ့က သွေးနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားပြီး သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေလေသည်။ သူမက မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို မှိတ်ထားပြီး လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ အသက်ရှူသံကို ထိန်းညှိနေ၏။ သူမမျက်နှာက ဖြူဖွေး၍ အပြစ်ဆိုစရာ မရှိပေ။ သူမသည် မည်သည့်မျက်နှာချေကိုမှ လိမ်းခြယ်မထားသော်လည်း သူမသည် လူတစ်ယောက်ကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့်စေသည့် ချောမောလှပမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်လေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ ရင်ထဲမှာ နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခုက လှိုက်တက်လာ၏။

သူသည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ တျဲယွဲ့၏ ဘေးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေရမည်ဆိုလျှင်တောင် သူသည် မကြုံစဖူး စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

“နင် ဘာတွေကြည့်နေတာလဲ”

တျဲယွဲ့က တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူတို့နှစ်ယောက်က အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီး ပြုံးလိုက်ကြသည်။

တျဲယွဲ့က စေ့စပ်သေချာမှု ရှိလေသည်။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုခြင်းမရှိသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေသည်ကို သူ့မျက်လုံးများကနေတစ်ဆင့် သူမက ပြောနိုင်လေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

တျဲယွဲ့က မေးလိုက်၏။

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ထိုအကြောင်းအရာကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။ သူက နဂါးကမ္ဘာမှာ အစိမ်းရောင်ကြာပန်းအစစ်အမှန်ခန္ဓာ ကြုံတွေ့နေရသည့်အရာကို အကြမ်းဖျင်း ပြန်ပြောပြလိုက်၏။

“ဒီလိုမျိုးကိစ္စတစ်ခု တကယ်ပဲရှိတာလား”

တျဲယွဲ့က အတွေးနက်စွာဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်၏။

“နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းနေတယ်… အဲဒါက ငါသိထားတဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်တွေနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားနေတယ်”

“ဒီကိစ္စရဲ့နောက်ကွယ်မှာ စုန်းမျိုးနွယ် ရှိနေလောက်တယ်”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။

“အရင်တုန်းက မဟာအရိုင်းကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဧကရာဇ်ပညာရှင် ၁၀၀ထဲမှာ နဂါးဘုရင်မီးပဒေသာရဲ့ပုံစံမျိုး ကျိန်စာမိထားတဲ့ မြင်းမျောက်ဧကရာဇ်နှစ်ဦး ရှိခဲ့တယ်”

ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မေးလိုက်၏။

“စုန်းမျိုးနွယ်မှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေစရိုက်နဲ့ အမူအကျင့်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ ကျိန်စာတစ်ခုခု ရှိလား”

တျဲယွဲ့က တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားသည့်အလား ရင်တစ်ချက်ထိတ်သွား၏။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဒဏ္ဍာရီထဲမှာတော့ အဲလိုမျိုးကျိန်စာတစ်ခု တကယ်ပဲရှိတယ်”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းကို ကြာသွားခဲ့ပြီ… ပြောရမယ်ဆိုရင် စုန်းမျိုးနွယ် စတင်မွေးဖွားပေါ်ထွက်လာတဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ခေတ်အတော်များများကပဲ”

“အို….”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ၏ မျက်လုံးက ဝင်းလက်သွား၏။

တျဲယွဲ့က ပြန်လည်စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်၏။

“ငါက ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုမှာ စုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ မှတ်တမ်းတချို့ကို တွေ့မြင်ပြီးမှပဲ အဲဒီအကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရတာ”

“စုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ မွေးဖွားပေါ်ထွက်လာမှုက လေထဲကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသလိုမျိုး ဘာအရိပ်လက္ခဏာမှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ ဆိုတယ်… စုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အရှင်သခင်ကတော့ သူက အဲဒီမျိုးဆက်မှာ ဧကရာဇ် တမလွန်စုန်းဆိုပြီး ကျော်ကြားခဲ့တယ်”

“ဧကရာဇ် တမလွန်စုန်းလား”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် ထိုဘွဲ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူက အခြားတစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိနေဆဲဖြစ်၏။

တျဲယွဲ့က ပြောလိုက်၏။

“အဲဒီခေတ်တုန်းက ဧကရာဇ်တမလွန်စုန်းက မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အများဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ… ဒါပေမဲ့ သူက နောက်ဆုံးမှာ ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားတုန်းပဲ”

“ဧကရာဇ်တမလွန်စုန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အထူးတလည် ပြောနေစရာမလိုဘူး… ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်သောင်းက သက်ရှိတွေက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြတဲ့ အစစ်အမှန်အကြောင်းရင်းကတော့ သူက ပင်ကိုယ်ဗီဇဝေဒနာကျိန်စာလို့ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပဲ”

“ပင်ကိုယ်ဗီဇဝေဒနာကျိန်စာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေအပေါ် သက်ရောက်စေနိုင်တယ်လို့ဆိုတယ်… ဝေဒနာခံစားနေရတဲ့ သက်ရှိတွေက အပေါ်ယံမှာ ဘာလက္ခဏာကိုမှ ပြမှာမဟုတ်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့ အဲဒီကျိန်စာမိထားတဲ့သူတွေက ကျိန်စာကို ထုတ်ဖော်ထားတဲ့လူရဲ့စိတ်နဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကိုခံရပြီး သူတို့စိတ်ကို သူတို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးလာကြလိမ့်မယ်… သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဆုံးရှုံးပြီး တခြားသူတွေရဲ့ ကိုင်တွယ်ထိန်းချုပ်တာကို ခံလာရလိမ့်မယ်”

“လောကမှာ အဲ့လောက်ထိ ဆိုးယုတ်တဲ့ ဓမ္မတာအိုတစ်ခုက ရှိနေတာလား”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက သူ၏ မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှေးကျဉ်းပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

တျဲယွဲ့ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ခန္ဓာကိုယ်ကို အကျဉ်းချထားတာ ဒါမှမဟုတ် လူသားနှလုံးသားနဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ကိုင်တွယ်ထိန်းချုပ်တာနဲ့ယှဉ်ရင် အဲဒါက အများကြီးပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်… အဲဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ စုန်းမျိုးနွယ်က ကမ္ဘာများစွာရဲ့ ပူးပေါင်းသတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတယ်… ဧကရာဇ် တမလွန်စုန်းကလည်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်”

“ဒါပေမဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်က အဲဒီခေတ်ပြီးတဲ့နောက် နောက်ထပ်ခေတ်တစ်ခုမှာ တစ်နည်းတစ်ဖုံ ပြန်ပြီးတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြတယ်”

“တကယ်တော့ ဧကရာဇ်တမလွန်စုန်း သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် ပင်ကိုယ်ဗီဇဝေဒနာကျိန်စာကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်… ဘယ်သူကမှ အဲဒီကိစ္စကို ထပ်ပြီးအရေးမလုပ်ကြတော့ဘူး”

သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက အတွေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကြည့်ရတာတော့ နဂါးမျိုးနွယ်က သူတချို့က ပင်ကိုယ်ဗီဇဝေဒနာကျိန်စာမိထားပြီး သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဆုံးရှုံးနေကြပြီ”

“အဲဒါကလည်း နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်”

တျဲယွဲ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ပင်ကိုယ်ဗီဇဝေဒနာကျိန်စာက ဆိုးယုတ်တယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒါကို ထုတ်ဖော်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေကလည်း အတော်လေး ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းတယ်”

“သားကောင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသရွေ့ ပင်ကိုယ်ဗီဇဝေဒနာကျိန်စာကို အောင်အောင်မြင်မြင် ထုတ်ဖော်ဖို့က မလွယ်ဘူး… နဂါးမျိုးနွယ်မှာ ပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိတာပဲ… စုန်းမျိုးနွယ်က သူတို့အပေါ် ကျိန်စာတိုက်မှာကို သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ခွင့်ပြုပေးနိုင်မှာလဲ”