အခန်း (၇၀)

“ဘာလို့လဲ”

လျှူလင်းကျန့်မှာ ကြောင်အသွားခဲ့သည်။

မဟာမျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခု၏ အထောက်အပံ့နှင့် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ၏ အင်အားများကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ရှ နိုင်ငံသည် လက်တစ်ကမ်းမှာပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အောင်ပွဲခံပြီးနောက်တွင် သင်သည် သင်၏ လက်စားချေမှုကို ရရှိရုံသာမက များပြားလှတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း ရရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။

မီးအိမ်နှင့် ရှာဖွေလျှင်ပင် တွေ့ဖို့ခက်ခဲသည့် ဤအခွင့်အရေးကို သင်က တကယ်တမ်း မပါဝင်ချင်ဘူးလား။

ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်က ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်- "ဘာလို့လဲဆိုတော့၊ ရှနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ဆိုတာ သိပ်ပြီး မလွယ်ကူသလို၊ အဲဒီ့ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ် ကလည်း သူ့ရဲ့ အပေါ်ယံ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်လို ရိုးရှင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ အလျင်စလို စစ်တပ်တွေ စေလွှတ်တာက အရမ်းမိုက်မဲရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးက အကြောက်လွန်သွားတာလား" လျှးလင်းကျန့်က လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်က ဒဏ်ရာဟောင်းတစ်ခု အဆွခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှက်ရွံ့စိတ်နှင့် ဒေါသထွက်သည့် မျက်နှာဖြင့်- "မင်းပြောချင်ရာ ပြော၊ ငါ မပါဝင်ဘူး၊ မင်း အခု ထွက်သွားနိုင်ပြီ" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ပြန်လည် စဉ်းစားတော်မူပါ! အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီး သဘောမတူဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့အတွက် တခြားနိုင်ငံ နှစ်ခုနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရှန်နိုင်ငံကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်ပြီးမှ ရှ နိုင်ငံကို ဆက်တိုက်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့မယ်" ဟု လျှူလင်းကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် ဒေါသထွက်ကာ- "မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား"

"ခြိမ်းခြောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် သာမန်လုပ်ရပ်ပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အကျွန်ုပ်တို့ စစ်တပ်တွေ ချီတက်တဲ့အခါ အရှင်မင်းကြီးက အကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နောက်ကျောမှာ ရှိနေတာက ကျွန်တော်တို့အတွက် စိတ်မချမ်းမြေ့စရာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ မလိုလားအပ်တာတွေ မဖြစ်စေဖို့ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ဖို့ကလွဲလို့ ကျွန်တော်တို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် ဒေါသဖြင့် တုန်ယင်နေပြီး မျက်နှာအနေအထားမှာ မကောင်းလှပေ။

ဒါကိုမှ ခြိမ်းခြောက်တယ်လို့ မသတ်မှတ်ဘူးဆိုရင်၊

ဒါက ဘာလဲ….?

ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် အတွေးနက်သွားခဲ့သည် ။

နိုင်ငံရဲ့ အင်အား အမြင့်ဆုံး အချိန်မှာတောင် အန်းနိုင်ငံနှင့် ဖန်နိုင်ငံကို ရင်ဆိုင်ရတာဟာ အထူးစိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

အခုဆိုရင် လင်းပိုင်ဖန်နှင့် သူ့တပ်တွေ ဝင်ရောက် စီးနင်းပြီးနောက် သူ့ရဲ့ နိုင်ငံအင်အားဟာ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူဟာ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် သုံးဦး၊ စစ်သည် တစ်သိန်းကျော်၊ လက်နက်နဲ့ သံချပ်ကာအစုံ လေးသိန်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အထောက်အပံ့ကို ရရှိထားသော အန်းနိုင်ငံနှင့် ဖန်နိုင်ငံတို့ကို သူ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဒီတိုက်ပွဲအဆုံးတွင် ရှန်နိုင်ငံဟာ အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ရွေးစရာမရှိတော့ဘူးလို့ ပြောလို့ရသည်။

ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အားပျော့စွာ ပြောလိုက်သည်- "ကောင်းပြီ၊ ငါ စစ်တပ် စေလွှတ်မယ်"

လျှူးလင်းကျန့်က ပြုံးလိုက်ပြီး- "ဒါဟာ ပညာရှိလှတဲ့ ရွေးချယ်မှုပါပဲ"

အခြားနိုင်ငံနှစ်ခုမှ ဧကရာဇ်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ စည်းရုံးမှုကြောင့် ပူးပေါင်းတပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ စစ်တပ်များ စေလွှတ်ရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့်၊ နိုင်ငံသုံးခု၏ စစ်တပ်များသည် မကြာခဏ လှုပ်ရှားလာကြပြီး၊ သူတို့ အားလုံးသည် ရှ နိုင်ငံကို ဦးတည်နေကြသည်။

ဖန်နိုင်ငံသည် အဝေးဆုံးတွင် ရှိသောကြောင့် ၎င်း၏ စစ်တပ်နှင့် မြင်းတပ်များသည် ပထမဆုံး ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ စစ်တပ်နှင့် မြင်းတပ် အင်အား နှစ်သိန်းရှိသော အင်အားကြီး တပ်ဖွဲ့ကြီးသည် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မို နိုင်ငံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှနိုင်ငံဆီသို့ ချီတက်လာခဲ့ကြသည်။

နောက်ထပ်အနေဖြင့် အန်းနိုင်ငံနှင့် ရှန်နိုင်ငံတို့ ဖြစ်သည်။ အန်းနိုင်ငံက စစ်တပ်နှင့် မြင်းတပ် သုံးသိန်းကို စုစည်းကာ ရှနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ရှန်နိုင်ငံကလည်း စစ်တပ်နှင့် မြင်းတပ် သုံးသိန်းကို စုစည်းပြီး နယ်စပ်အနီးသို့ ဖိအားပေး ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

နိုင်ငံသုံးခု၏ ပေါင်းစပ်အင်အားသည် စစ်သည် စုစုပေါင်း ရှစ်သိန်းအထိ ရှိနေသည်။

အရေအတွက်ကတော့ အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း၊ ရှ နိုင်ငံတော်တွင် စစ်ရေးအင်အား ခြောက်သိန်းရှိသောကြောင့် ကွာဟချက်က သိပ်မကြီးပေ။

သို့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့က ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးအထိ စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဖန်နိုင်ငံနှင့် အန်းနိုင်ငံတို့က တစ်ဦးစီ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ကျန် သုံးဦးကို အပြင်မှ ငှားရမ်းခဲ့ကာ ၎င်းတို့၏ မူလဇစ်မြစ်ကို လျှို့ဝှက်ထားသည်။

ရှနိုင်ငံမှာမူ သတင်းများအရ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးသာ ရှိသည်။ ၅:၃ အချိုးဖြင့်၊ ဘယ်သူက ပိုအားကောင်းပြီး ဘယ်သူက ပိုအားနည်းတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြသည်။

လူတိုင်းက လင်းပိုင်ဖန်ကို စတင် အထင်သေးလာကြသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ရှ နိုင်ငံက တကယ် ပြီးဆုံးသွားပြီ"

"စစ်တပ် ရှစ်သိန်း အပြင် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ငါးဦးနဲ့ဆိုရင် မင်းဆက်တစ်ခု ဖြစ်နေတောင် သတိထား ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

"သူတို့အတွက် ထိုက်တန်တာပဲလေ။ ဘယ်သူက နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံကို တစ်ပြိုင်တည်း ရန်စခိုင်းလို့လဲ"

"ဒါကိုပြောတာ၊ မကောင်းမှုတွေကို ဆက်တိုက် လုပ်တဲ့သူဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ယူလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ"

"မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ ကောင်းတဲ့နေ့ရက်တွေက ကုန်ဆုံးတော့မယ်"

ရှနိုင်ငံကလည်း ဒီအခြေအနေကို အဓိက ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ စစ်သည် လေးသိန်းကို ရှေ့တန်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

မြို့တော်ရဲ့ နန်းတော်အတွင်း၌ လင်းပိုင်ဖန်က အရပ်ရပ်မှ စုဆောင်းထားသော သတင်း အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုပြီး၊ ယောင်ယောင် မထွက်ခွာမီ ပြောခဲ့သည့် စကားများကို သတိရကာ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်- "မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေက ဒီနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေဟာ ဂေါ်ဖီထုပ်တွေ မဟုတ်ကြသလို၊ လွယ်လွယ်ကူကူ စည်းရုံးနိုင်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ဝယ်ယူနိုင်တာမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့လို သေးငယ်တဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအတွက် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင် နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးရှိနေတာတောင် အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒါတောင်မှ ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သုံးဦး ပေါ်လာတာဟာ တတိယပါတီ အင်အားစုတစ်ခုရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ဖို့က အလွန်အမင်း ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

ဒါ့အပြင်၊ ရှန်နိုင်ငံရဲ့ စစ်သည်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ သံချပ်ကာဝတ်စုံတွေကို ထပ်မံ ဝတ်ဆင်ပြီး လက်နက်တွေကို ပြန်လည် တပ်ဆင်ထားကြသည်။ မဟာ မျိုးနွယ်စုတွေမှလွဲ၍ ဒီလောက်များပြားတဲ့ သံချပ်ကာနဲ့ လက်နက်တွေကို ဘယ်သူမှ မပေးနိုင်ပေ။

"အရှင်မင်းကြီး၊ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံရဲ့ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တွေ မကြာခင် တိုက်ခိုက်ပါတော့မယ်။ စစ်သူကြီး အန်လုရှန်က ရှေ့တန်းမှာ ခုခံဖို့ စစ်တပ် လေးသိန်းကို ဦးဆောင်ပြီး သွားနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့၊ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တွေမှာ စစ်သည် ရှစ်သိန်းနဲ့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦး ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ သူတို့ကို ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ဒါကြောင့်၊ ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုချင်တာက..."

မဟာစစ်သူကြီး ချိုင်ယုလန်က လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "ရှ နိုင်ငံကို စွန့်ခွာလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ မိန်းမစိုးလျှူတို့ ရှေ့တန်းမှာ ခုခံကာကွယ်ပေးနေချိန်မှာ၊ သမီး ယွီရှင်းက အခွင့်ကောင်းယူပြီး အရှင်မင်းကြီးကို ရှနိုင်ငံကနေ ခေါ်သွားလိုက်ပါ "

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ" ချိုင်ယွီရှင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် မတိုက်ခိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးရခြင်းကို မလိုလားသော်လည်း၊

အခြေအနေသည် အရေးကြီးနေပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိနေပေ။

လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး- "ကျွန်တော်တို့တွေ ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဒီ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒကော ရှိကြလို့လား"

"ဆန္ဒမရှိရင်တောင်မှ ကျွန်တော်မျိုးတို့ စွန့်လွှတ်ရပါလိမ့်မယ်"

ဝန်ကြီးချုပ် ရှောင်ကော်လျန်က တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်- "နိုင်ငံက အရေးကြီးပေမယ့် အရှင်မင်းကြီးက ပိုပြီး အရေးကြီးပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုကြီးကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမှာလဲ"

မဟာစစ်သူကြီးက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ချိုင်ယွီရှင်းက လင်းပိုင်ဖန်၏ ခါးကို ပြင်းထန်စွာ ဆိတ်လိုက်ပြီး စိတ်တိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်- "ဒါတွေအားလုံး မင်းကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား၊ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံကို တစ်ပြိုင်တည်း ဘယ်သူက ရန်စခိုင်းလို့လဲ။ အခု သူတို့က ငါတို့ တံခါးကို လာခေါက်နေကြပြီ မဟုတ်လား"

လင်းပိုင်ဖန်– "အား….နာတယ်ဟ"

အဖိုးကြီး နှစ်ဦးက ရယ်ချင်ပေမယ့် ရယ်လို့မရခဲ့ပေ။

လင်းပိုင်ဖန်က ချိုင်ယွီရှင်း၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး နာကျင်နေသော နေရာကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်- "လူတိုင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲက ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်လို့ရသလို လွယ်လွယ်ကူကူလည်း တိုက်လို့ရတယ်"

"လွယ်လွယ်ကူကူ တိုက်လို့ရတယ်!" လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။