ငါ့ကို အတွင်းအားသင်စေချင်တာလား… မဖြစ်နိုင်…

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ချူကျန့်မြင်လိုက်သည်နှင့် သတိထားလိုက်၏။ သို့သော် ဟွမ်ရုံ၏ ဤလက်ဝါးချက်မှာ သူမ၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သိုင်းပညာဖြစ်သော “ပန်းကြွေနတ်ဓား လက်ဝါးကွက်” ဖြစ်ပြီး အလွန် လျင်မြန်တိကျလှသည်။ အကယ်၍ ချူကျန့်သာ ကိုယ်တိုင် သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးပြီး မျက်စိအလွန်ရှင်သူ မဟုတ်ပါက ဤလက်ဝါးချက်၏ လမ်းကြောင်းနှင့် လာနေဟန်ကို မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီဟွမ်ရုံက အဘယ့်ကြောင့် မိမိကို ရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားရသနည်း။ မဖြစ်နိုင်... မိမိမှာ သူတို့ဇနီးမောင်နှံအပေါ် မကောင်းကြံစည်စိတ် တစ်စိုးတစ်စဉ်းမျှ မရှိချေ။ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခံရခြင်းမှာလည်း မိမိ၏ ဆန္ဒမဟုတ်ချေ။ သို့တည်းမဟုတ် ဟွမ်ရုံက မိမိကို စမ်းသပ်နေခြင်းလော။

စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်ပါက ချူကျန့်မှာ မိမိ၏ "ဇာတ်ကောင်နောက်ခံ" ကို ချက်ချင်း စဉ်းစားမိလိုက်၏။ ကစားသမားတိုင်း “မဟာသိုင်းလောကခေတ်” ၏ ဆာဗာအသစ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်သည့်အခါ “ဇာတ်ကောင်နောက်ခံ” တစ်ခုရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မိဘများက မည်သူဖြစ်သည်၊ မည်သည့်နေရာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်၊ ဤနှစ်များအတွင်း မည်သည့်အရာများ တွေ့ကြုံခဲ့ရသည် စသည်ဖြင့်... ဤသည်မှာ လူသားများနှင့် အလွန်တူသော NPC လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ သဘာဝကျကျ ဝင်ဆံ့နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဤဇာတ်ကောင်နောက်ခံမှာ ကျပန်းထုတ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ချူကျန့်၏ ဇာတ်ကောင်နောက်ခံမှာ အဖြစ်အများဆုံးဖြစ်သော သိုင်းလောက လေလွင့်သူဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယခင်က ဝမ်းနည်းစရာအဖြစ်အပျက်များကြောင့် အိမ်မှထွက်ခွာလာပြီး သိုင်းလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသူ ဖြစ်သည်။ AI ၏ စည်းမျဉ်းများအရ NPC များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ဤသို့သော ဇာတ်ကောင်နောက်ခံများ၏ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ကို အသေးစိတ် မမေးမြန်းကြချေ။ ဥပမာအားဖြင့် ကောကျင့်မှာ ထိုအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် နှစ်သိမ့်စကား အနည်းငယ်သာ ပြောဆိုပြီး ကောစံအိမ်တွင် စိတ်အေးလက်အေး နေထိုင်ရန်သာ ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ဟွမ်ရုံမှာ ဉာဏ်ရည်အမြင့်ဆုံးသော NPC ဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ စကားကို ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်လိုခြင်းမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ချူကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ သူက ထိတ်ထိတ်ပျာပျာဖြင့် နောက်သို့ ရှောင်တိမ်းမည့်ဟန် ပြုလိုက်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝ မမီတော့သည့် ပုံစံမျိုးကို သရုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သိုင်းလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာဖူးသော်လည်း သိုင်းပညာ လုံးဝမတတ်သော လူတစ်ဦး၏ အပုံမှန်ဆုံး တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပြီး ချူကျန့်မှာ လက်တွေ့ဘဝတွင် ဤသို့ သရုပ်ဆောင်ရာ၌ အလွန် ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူတစ်ပါးကို မဆိုထားနှင့်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မိမိကိုယ်မိမိ သိုင်းပညာမတတ်ဟု ယုံကြည်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။

ဟွမ်ရုံမှာ အမှန်ပင် အပြစ်အနာအဆာ တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။ သူမက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရိုက်ချက်ကို ပုတ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချူကျန့်၏ ပခုံးပေါ်ရှိ အကြောနေရာသို့ ပုတ်လိုက်သည်။

ချူကျန့်မှာ ချက်ချင်းပင် ထူထဲပြီး နူးညံ့သော နွေးထွေးသည့် စီးကြောင်းတစ်ခုက ပခုံးအကြောမှ ဝင်ရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစီးကြောင်းမှာ အကြောခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

"ဆရာကတော်… ခင်ဗျား…"

ချူကျန့် အံ့အားသင့်ကာ မျက်လုံးပြူးသွား၏။ သူ၏ ကြွယ်ဝလှသော သိုင်းပညာဗဟုသုတအရ ဤသည်မှာ ဟွမ်ရုံက သူ၏ အကြောများကို ဖွင့်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် အတွင်းအား (ချီ) ကျင့်ကြံရာ၌ ပို၍ အဆင်ပြေချောမွေ့စေရန် ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိလိုက်သည်။

ဟွမ်ရုံ၏ သိုင်းပညာအရ ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ချေ။ အံ့ဩစရာမှာ အဘယ့်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်း။ သူတစ်ပါး၏ အကြောများကို ဖွင့်ပေးခြင်းမှာ အတွင်းအား (ချီ) အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေပြီး ချူကျန့်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဟွမ်ရုံမှာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် ကျင့်ကြံရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဆယ်ရက်အတွင်း သိုင်းပညာကို ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ထုတ်သုံးနိုင်ပေမည်။

"ကျွင်းအာ… ဒါက မင်း 'ဆရာကတော်' လို့ခေါ်တဲ့အတွက် တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်ပေါ့ကွာ…"

ဟွမ်ရုံက လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်း၍ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“တင်… ဂုဏ်ယူပါတယ် သင်သည် အထူးအဖြစ်အပျက် ‘ဟွမ်ရုံ၏ လက်ဆောင်’ ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး အရိုးအကြောမှာ နှစ်မှတ် တိုးတက်သွားပါသည်…"

ဂိမ်း၏ အသိပေးသံမှာ ချူကျန့်ကို ကြောင်သွားစေသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ အရိုးအကြော တိုးတက်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းတစ်မျိုးမျိုးကို အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံပြီးမှ သို့မဟုတ် သံကိုယ်ထည်သိုင်းကဲ့သို့သော ပြင်ပသိုင်းပညာများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးမှ တိုးတက်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်မဟုတ်‌ေလာ။

ဟွမ်ရုံက မိမိ၏ အကြောအချို့ကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် အရိုးအကြော ၂ မှတ် တိုးတက်သွားသည်လား။

ချူကျန့်၏ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ပုံစံကိုကြည့်၍ ကောကျင့်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်သွားမှန်း နားမလည်ဘူး မဟုတ်လား… မင်းဆရာကတော်က မင်းရဲ့ လက်မောင်းအကြောတွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်တာ ဒီလိုဆို မင်းက အခြေခံဖြစ်တဲ့ ချွမ်ကျန်းအတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို ကျင့်တဲ့အခါ အကျိုးနှစ်ဆရလိမ့်မယ်… ဒါက လက်ဆောင်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား…”

ချူကျန့်မှာ ထိုအခါမှ "နားလည်သဘောပေါက်" သွားပြီး ဟွမ်ရုံကို အထပ်ထပ်အခါခါ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်၏။ စိတ်ထဲတွင်မူ ကျိန်ဆဲနေမိ၏။

အရိုးအကြော ၂ မှတ် တိုးတက်ခြင်းမှာ သူတစ်ပါးအတွက် လက်ဆောင်ကြီးဖြစ်သော်လည်း သူကဲ့သို့ သိုင်းပညာ မသင်လိုဘဲ သိုင်းလောကတွင် မကျင်လည်လိုတော့သော သူအတွက်မူ ဤသို့သော "လက်ဆောင်ကြီး" မှာ သူ အသစ်ချမှတ်ထားသော ပြည့်စုံသည့်အစီအစဉ်တွင် မသေချာမရေရာမှုများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ပင်။ အကယ်၍ အရိုးအကြော ၂ မှတ် တိုးတက်သွားပြီး သူက ကောကျင့်၏ သိုင်းပညာကို သင်ယူနိုင်သွားပါက အဘယ်သို့နည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကောကျင့်က သူ၏အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ပိုကြီးမားလာမည် မဟုတ်လား။ ထိုအခါ ကောကျင့်က သူ့ကို သံရည်ကျိုပညာသင်ရန် လွှတ်ပေးဦးမည်လား။

ကောကျင့်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“အခု ညစာစားချိန်ရောက်ဖို့ နာရီဝက်လောက် လိုသေးတယ်… ငါ မင်းကို အခြေခံသိုင်း အရင်သင်ပေးမယ်…”

အာ… ဒီလောက်လောက် မြန်မြန် သိုင်းသင်ရတော့မည်လော… အဘိုးကြီးက ဒီလောက် အချိန်ကို တန်ဖိုးထားနေရန် လိုသလော…

ချူကျန့်မှာ လုံးဝ စိတ်ပျက်နေသော်လည်း ကောကျင့်၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိရန်အတွက် ရိုးသားသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ… ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”

ဟွမ်ရုံမှာ ကောကျင့်က တပည့်ကို သင်ကြားပေးတော့မည်ကို မြင်လျှင် သူမက ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းကို အစဉ်အမြဲ သဘောမကျခဲ့သည့်အတွက် သူတို့၏ အတွင်းအားသိုင်းကျမ်းကိုလည်း စိတ်မဝင်စားပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ထ၍ ထွက်သွားပြီး စံအိမ်ရှိ အိမ်တော်ဝန်ကို မှာကြားရန် ကြံရွယ်လိုက်၏။ နောက်ပိုင်းတွင် မော့ဟွားကို ချူကျန့်အား လာရောက်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ကောကျင့်က ကုလားထိုင်တစ်လုံးရှာ၍ ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ရှည်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ကျွင်းအာ… ငါသင်ယူခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာတွေက အရမ်းစုံတယ်… ကျန်းနန်သူရဲကောင်းခုနစ်ဖော် သင်ပေးခဲ့တဲ့ အခြေခံအပြင်… ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းအား… မက်မွန်ပန်းပွင့်ကျွန်းရဲ့ လက်ညှိုးသိုင်း… သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ကွက်… ပြီးတော့ ကျိုးပေါ်ထုန်ရဲ့ ခုန်းမင်လက်သီး… နဝင်းယင်ကျမ်းစတာတွေကိုလည်း လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးတယ်… ဒီအရာတွေအားလုံးကို ငါ မင်းကို တဖြည်းဖြည်း သင်ပေးမယ်… မင်းသာ ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံရင် အနာဂတ်မှာ ကြီးကျယ်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်…”

ချူကျန့်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွား၏။ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ နေ့တိုင်း ဤသိုင်းပညာများကို သင်ယူနေရမယ်ဆိုရင် (အဓိကအချက်မှာ ငါ့ သည်ဂိမ်းဇာတ်ကောင်ရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆို တစ်သက်လုံး သင်ရင်တောင် တတ်မှာလဲမဟုတ်) ကောစံအိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ သံရည်ကျိုပညာနှင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာသင်ပြီး ပိုက်ဆံဖို့ အခွင့်အရေးဘယ်လိုရတော့မှာလဲ။

သို့သော်လည်း သူက တစ်ဖန် စိတ်ကိုအေးအေးထားလိုက်သည်။ သူ၏ ဉာဏ်ရည် ၁၂ မှတ်က သည်နေရာတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်လား။ သည်သိုင်းပညာများကို သူ သင်ယူတတ်မြောက်နိုင်လျှင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။ ထိုစဉ်က မိမိ ဉာဏ်ရည်ကို ချိန်ညှိနေစဉ် ဂိမ်းစနစ်က ဉာဏ်ရည် ၁၅ မှတ်အောက် နိမ့်ပါက သိုင်းပညာ ၉၉% ကို သင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အဆက်မပြတ် သတိပေးခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ဤသည်မှာလည်း သူ ယခုအချိန်တွင် သိုင်းပညာလမ်းစဉ်သို့ ပြန်မပြောင်းနိုင်တော့သည့် အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောကျင့်က ဆက်လက်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

“အခုလောလောဆယ် မင်းမှာ အတွင်းအားအခြေခံ လုံးဝမရှိသေးဘူး… မင်းဆရာကတော်ကလည်း မင်းကို ဒီလက်ဆောင်ကြီး ပေးထားတယ်… ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းအားကို အခြေခံအနေနဲ့ သင်ပေးမယ်… ဒီချွမ်ကျန်းအတွင်းအားက ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြုပြင်ပြီး အရင်းအမြစ်ကို ခိုင်မာစေတယ်… မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်တယ်…”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ…” ချူကျန့်မှာ ကောကျင့်က ဤသို့သော ရိုးသားသူများကို အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ကောကျင့်ကို နှစ်သက်စေရန်အတွက် သူ၏ သဘောထားမှာ အလွန်မှန်ကန်နေပြီး ရိုးရိုးသားသားဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ နားထောင်နေ၏။

ဟုတ်သည် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ချူကျန့်မှာ သူ၏ ဉာဏ်ရည် ၁၂ မှတ်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကောကျင့်၏ သိုင်းပညာမှာ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သင်ကြားမည့် သိုင်းပညာများမှာလည်း အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာများသာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ မိမိမှာ သင်ယူတတ်မြောက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ဟေး… ကောသခင်ကြီး… မျှော်လင့်ချက် ကြီးလေလေ စိတ်ပျက်ရလေလေပဲနော်။ ဒီနေ့ အရင်ဆုံး ခင်ဗျားကို တစ်ခါလောက် ချက်ကောင်းကိုထိုးနှက်ပေးလိုက်ဦးမယ်။ ဘာကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေထဲက တိုက်ခိုက်ရေးစက်လို့ ခေါ်သလဲဆိုတာ ခင်ဗျားကို သိစေရမယ်။

ချူကျန့်မှာ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းကြံစည်ရင်း ကောကျင့်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်နေသည်။

ကောကျင့်က သူ့ကို လှဲလျောင်း၍ ကျင့်ရသော သိုင်းပညာတစ်မျိုးကို သင်ကြားပေး၏။ သူ့ကို ခုတင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လှဲလျောင်းစေပြီး “စိတ်တည်ငြိမ်လျှင် လိုချင်တပ်မက်စိတ် ပျောက်ကွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းလျှင် ချီစွမ်းအင် လည်ပတ်၏ နှလုံးသား သေဆုံးလျှင် စိတ်ဝိညာဉ် ရှင်သန်၏ ယန်စွမ်းအား ကြီးစိုးလျှင် ယင်စွမ်းအား ပျောက်ကွယ်၏” စသော အသက်ရှူနည်းလမ်းများကို ရှင်းပြနေသည်။

ချူကျန့်မှာ “စွယ်စုံကျမ်းသဖွယ် လူငယ်သိုင်းပါရမီရှင်” ဟု အမည်တွင်သူဖြစ်ရာ အတွင်းအားသိုင်းပညာကို အလွန် ကျယ်ပြန့်စွာ လေ့လာဖူးပြီး အလွန် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။ ကောကျင့် ရှင်းပြသော အကြောင်းအရာများမှာ အလွန် အခြေခံကျပြီး ရိုးရှင်းလှရာ သူက အစကို ကြားရုံဖြင့် နောက်ဆက်တွဲကို သိရှိလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဂိမ်း၏ သတ်မှတ်ချက်ကြောင့်လော မသိပေ။ ကောကျင့် ရှင်းပြနေစဉ်တွင် သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ မီးခိုးရောင် လေ့ကျင့်ရေးမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“သင်၏ ဉာဏ်ရည် အလွန်နိမ့်ကျနေသဖြင့် ဆရာ၏ ရှင်းပြချက်ကို သင် နားမလည်နိုင်ပါ…"

“သင်၏ ဉာဏ်ရည် အလွန်နိမ့်ကျနေသဖြင့် ဆရာ၏ ရှင်းပြချက်ကို သင် နားမလည်နိုင်ပါ…"

...

ငါးမိနစ်ဆက်တိုက် ကြာသွားပြီး တူညီသော စာတန်းမှာ ဆယ်စက္ကန့်တစ်ခါ ပေါ်လာနေသည်။

ချူကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားပြီး ကောင်းကင်ကိုမော့၍ ရယ်မောချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာ၏။ ကောကျင့်က စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြနေဆဲဖြစ်၍ သူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်စိုးသောကြောင့်သာ သူ ရယ်သံထွက်မလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောသခင်ကြီးရယ်… အပင်ပန်းမခံပါနဲ့တော့… ခင်ဗျား အကြိမ်တစ်ရာ ရှင်းပြရင်တောင် အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး…

ကျွန်တော့်လို “လူအ” တစ်ယောက်ကို သိုင်းပညာသင်ပေးဖို့က ဒီဘဝမှာတော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး… နောက်ဘဝကျမှပေါ့…

"တင်… အထွတ်အထိပ် သိုင်းပါရမီရှင် ကောကျင့်က အဖြောင့်ဆုံးနှင့် အရိုးရှင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ရှင်းပြခဲ့သောကြောင့် သင်သည် ဉာဏ်ရည် ၁၇ မှတ် လိုအပ်သော 'ချွမ်ကျန်းအတွင်းအားကျင့်စဉ်' ကို အောင်မြင်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့ပါသည်…"

ချူကျန့်မှာ ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။

ဘာလဲ…

ငါ… ငါ နားကြားမှားတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား… ငါ… ငါ ဉာဏ်ရည် ၁၇ မှတ် လိုတဲ့ ချွမ်ကျန်းအတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို သင်ယူတတ်မြောက်သွားတယ် ဟုတ်လား…

ဒါ… ဒါ… မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ…

သူမှာ လုံးဝ ကြောင်သွားပြီး ကောကျင့်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချကာ ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ကောင်းတယ်… မင်းရဲ့ အမြုတေ ချီစွမ်းအင်စုစည်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီ… ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုမြန်မြန် သင်ယူနိုင်တာပဲ…”

ချူကျန့်မှာ အလိုအလျောက် မျက်စိရှေ့ရှိ လေ့ကျင့်ရေးမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ မျက်နှာပြင်ထဲရှိ လူရုပ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး အမြုတေနေရာတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ချီစွမ်းအင်စုစည်းမှုတစ်ခု ပေါ်နေသည်။ သူကလည်း ဤခန္ဓာကိုယ်၏ အမြုတေနေရာတွင် အမှန်တကယ် နွေးထွေးနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အမှန်ပင် အမြုတေတွင် အောင်မြင်စွာ ချီစုစည်းနိုင်သည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

ချူကျန့်မှာ လုံးဝ စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။

မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ဂိမ်းက နည်းနည်းလောက် စည်းကမ်းရှိလို့ မရဘူးလား… ကောကျင့်က အထွတ်အထိပ် သိုင်းပါရမီရှင်ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ… သူက အကြိမ်အနည်းငယ် ရှင်းပြလိုက်ရုံနဲ့ ငါက ဉာဏ်ရည် ၁၂ မှတ်နဲ့ ဉာဏ်ရည် ၁၇ မှတ် လိုအပ်တဲ့ အတွင်းအားကို ဘာလို့ သင်ယူနိုင်ရမှာလဲ…

ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုမှာ ရှိသင့်တဲ့ တိကျတဲ့ စည်းမျဉ်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ။

ကောကျင့်၏ အစောက ချီးကျူးစကားကို စဉ်းစားမိလျှင် ချူကျန့်မှာ ပို၍ စိတ်ပျက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မူလပြည့်စုံသောအစီအစဉ်မှ ပို၍ သွေဖည်သွားသည် မဟုတ်လော။

ချူကျန့်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေစဉ်တွင် ကောကျင့်က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ ပြုံးလိုက်၏။

“ကျွင်းအာ… စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့… အတွင်းအားကျင့်ကြံတဲ့အခါ အရေးအကြီးဆုံးက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းအောင် ထားဖို့ပဲ…”

ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုလုပ် စိတ်တည်ငြိမ်အေးချမ်းအောင် ထားနိုင်မှာလဲ… ကျွန်တော် အခု မူလပျော်ရွှင်တဲ့ သာမန်ဘဝနဲ့ ပိုက်ဆံရှာတဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ ပိုပိုပြီး ဝေးကွာလာနေပြီဗျ…

ချူကျန့်မှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန် စိတ်ပျက်နေ၏။

သို့သော်လည်း ကောကျင့်က သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိနေရာ သူက စိတ်ထဲတွင် ဂိမ်းဒီဇိုင်နာ၏ မျိုးရိုးဆယ့်ရှစ်ဆက်ကို ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီး၍ ပြောလိုက်ရသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ… ကျွန်တော်… ကျွန်တော် အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မမက်ဖူးဘူး… ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အတွင်းအားကို သင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့…”

ဤသည်မှာ အမှန်တရားစကား... စစ်မှန်သော အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

ကောကျင့်က ပြုံးလိုက်၏။

“ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ… မင်း လုပ်နိုင်မှာပါလို့… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိရမယ်… မင်း အခု စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို ငါတွေ့တယ်… အရင်ဆုံး အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သိုင်းကွက်ကို ရပ်လိုက်… ငါနဲ့အတူ ညစာစားဖို့ သွားရအောင်… ငါ မင်းကို အိမ်ကလူတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်…”

ချူကျန့်မှာ ဆက်လက်မကျင့်ကြံရတော့သည်ကို မြင်လျှင် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး စိတ်ကို အားတင်းကာ ထလိုက်၏။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ…”