အဆိပ်ပြင်းသောခြင်

ရွာစားသောက်ဆိုင်၏ သန့်ရှင်းမှုအခြေအနေမှာ အနည်းငယ်ညံ့ဖျင်းလှသော်ငြားလည်း အရသာမှာမူ တမူထူးခြားလှပြီး ကျွေးမွေးသမျှမှာ တောကောင်သားများသာ ဖြစ်လေ၏။ အရည်သောက်

ချက်ထားသော တောယုန်သားဟင်း၊ မျှစ်နှင့်မြွေသား၊ ကြက်သားမျှင်နှင့်မှိုခြောက်ဟင်း၊ ဖားသားနီချက် စသည်တို့ပင်တည်း။၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရွာသူရွာသားများ အမဲလိုက်ရာမှ ပုံမှန်ရရှိသော

အရာများဖြစ်လေသည်။ သာမန်အချိန်တွင် တွေ့မြင်ရန်ခဲယဉ်းသော တောကောင်သားမှာ ယခုအခါ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေဘိသကဲ့သို့ပင်။

ဟင်းလျာများမှာအရသားထူးခြားသော်လည်း သူတို့အနည်းငယ်စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် အားလုံးငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ရဲမှုးချန်က သူ၏ထမင်းပန်း

ကန်နှင့် ဇွန်းတို့ကို ချလိုက်ပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ တစ်ယောက်တည်း ဖွာရှိုက်နေလေတော့သည်။လော်ယွမ်သည်လည်း ရဲမှုးချန်၏ မီးခြစ်ကိုငှား၍ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို

မီးညှိလိုက်၏။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးလိပ်သောက်လေ့မရှိသော်ငြားလည်း အလုပ်ဖိစီးမှုနှင့်ကြုံရသည့်အခါ သို့မဟုတ် ပြဿနာနှင့်ကြုံသည့်အခါမျိုးတွင် တစ်လိပ်တစ်လေ

သောက်လေ့ရှိသည်။

စီးကရက်တစ်လိပ်ကုန်သွားသောအခါ ရဲမှုးချန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီးလျှင် "သွားကြစို့!" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

အားလုံး ထရပ်လိုက်ကြပြီး တောင်ခြေရှိရာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။

လော်ယွမ်က နောက်ဆုံးမှာ ချန်နေခဲ့ပြီး သူ၏တောခုတ်ဓားရှည်ကိုကိုင်ကာ လေထဲသို့ ရံဖန်ရံခါ ခုတ်ပိုင်းလွှဲယမ်းနေလေသည်။

ကျောက်ချင်းသည် နောက်သို့တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံး၍ဆို၏ "မင်းကတော်တော်တက်ကြွနေတာပဲ...တောင်ပေါ်မှာမြက်ပင်တွေအများကြီးပဲ...အဲ့ကျရင်မင်းခုတ်လို့တောင်ကုန်မှာ

မဟုတ်ဘူး"

လော်ယွမ်သည် ထိုစကားကို စိတ်ထဲမထားချေ "ကျွန်တော်ကလေ့ကျင့်ခန်းပုံမှန်လုပ်နေတာဆိုတော့အားသန်တယ်...တောက်တက်လမ်းရှင်းတဲ့အခါကျရင်ကျွန်တော့်တာဝန်သာထား...

ခင်ဗျားတို့ကကျွန်တော့်ကိုကာကွယ်ပေးထားရင်ရပြီ"

လော်ယွမ်ကတစ်ကယ်တော့ အားပြည့်နေခြင်းကြောင့်မဟုတ်သလို တက်ကြွနေခြင်းကြောင့်လည်းမဟုတ်ပေ။သူကအချိန်ရခိုက်ဓားနှင့်ပါတ်သတ်သော ပညာရပ်တစ်ခုခုလေ့ကျင့်ချင်ရုံသာ။

ယခုမစ်ရှင်က အန္တရာယ်အလွန်များမည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။သူ၏လက်ဗလာတိုက်ခိုက်ရေးပညာမှာ ဓားပညာနှင့်ယှဉ်ပါက အလွန်အားနည်းလှ၏။သို့သော် ပညာရပ်အသစ်တစ်ခုရရှိဖို့အ

လွန်ခက်ခဲသည်။သင့်ထံ၌ဓားတစ်လက်ရှိပြီး ဖြစ်ကတတ်ဆန်းလွှဲယမ်းနေရုံဖြင့် ပညာရပ်အသစ်တစ်ခု ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံလှုပ်ရှားမှုများကို ပိုင်နိုင်ဖို့လိုအပ်ပြီး

၎င်းကို အကြိမ်ကြိမ်လေ့ကျင့်နိုင်မှသာ ရရှိနိုင်ပေမည်။ဥပမာအားဖြင့် လော်ယွမ်၏ယာဉ်မောင်းပညာဖြစ်သည်။သူကထိုပညာကို ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ဖြေဆိုစဉ်ကရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မပြောပလောက်

သည့် အမှတ် ၁ မှတ်သာရရှိခဲ့သည်။ဤသည်ကိုကြည့်လျှင် ပညာရပ်အသစ်ပေါ်ထွက်လာဖို့ မည်မျှခက်ခဲမှန်း သိနိုင်သည်။

"ရတယ်လေ...ကြည့်ရတာငါတို့မင်းကိုပဲအားကိုးရမယ့်ပုံပဲ" ကျောက်ချင်းက ပါးစပ်ကိုဖြဲကာ ရယ်မောရင်းဆို၏။

ရဲမေလေးကဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပဲဆိုလိုက်သည်"ကျောက်ချန်း ရှင်သူ့ကိုအနိုင်မကျင့်နဲ့လေ"ပြီးနောက်သူမက လော်ယွမ်ဘက်လှည့်ပြီးတစ်ဆက်တည်းပြော၏။

"လော်ယွမ်ဘာမှမပူနဲ့...ကျွန်မတို့အလှည့်ကျတာဝန်ယူကြတာပေါ့"

"ရတယ်ဘာမှမဖြစ်ဘူး...ကျွန်တော့်ကိုမပူပါနဲ့"လော်ယွမ်ကရယ်မောရင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဟွမ်ကျားဟွေနင်ကငါ့ကိုဘာလို့အပြစ်တင်နေတာလဲ...လမ်းရှင်းဖို့သူ့ဟာသူပြောတာလေ"ပြီးနောက်ကျောက်ချင်းကရေရွတ်လိုက်သည်''အင်းပေါ့လေ...ရုပ်ချောတဲ့ကောင်းလေးတွေကတော့

အလေးပေးခံရတာပေါ့ကွာ"

ဟွမ်ကျားဟွေဟုခေါ်သော ရဲမေလေးမှာ ဒေါသထွက်ကာ သူ့ကိုမျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ချေ။

"အကိုချင်း၊အမဟွေ...အဖွဲ့ထဲမှာကျွန်တော်တို့ကအငယ်ဆုံးဆိုတော့...ကျွန်တော်နဲ့လော်ယွမ်လမ်းရှင်းဖို့တစ်လှည့်စီတာဝန်ယူလိုက်မယ်"ဝမ်ဖေးက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်၏။

သူက အခုချိန်ထိ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းမခံရသေးရာ သူ၏အရည်အချင်းကိုသက်သေပြရန် ဤသည်က အခွင့်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်ပြီလမ်းရှင်းဖို့ကိစ္စဝမ်ဖေးနဲ့လော်ယွမ်တို့တာဝန်ထားလိုက်...ကျန်တဲ့သူတွေကပတ်ဝန်းကျင်ကိုသတိနဲ့စောင့်ကြည့်ပြီးအန္တရာယ်ကင်းအောင်ဂရုစိုက်ကြ"ရဲမှုးချန်ကနောက်ဆုံး

တွင်အတည်ပြုစကားဆိုလိုက်သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည်ရွာကိုဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကွန်ကရစ်လမ်းမှာ ပြန်တောက်သွားပြီး ၎င်းအစား ၇ပေခန့်ကျယ်သော မြေနီလမ်းတစ်ခုက ဆီးကြိုနေသေသည်။လမ်းပေါ်တွင်ပေါင်းပင်

မြက်ပင်များ ထူထပ်စွာပေါက်ရောက်နေပြီး လမ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလုနီးပါးဖြစ်နေ၏။အကယ်၍ ရွာသားများသာ ဤလမ်းပေါ်၌ မကြာခဏ သွားလာခြင်းမရှိပါက ဤလမ်းသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ

လယ်တောများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး လမ်းပင်ရှာတွေ့တော့မည် မဟုတ်ပေ။သူတို့မြက်ခင်းပြင်ပေါ်နင်းချလိုက်သည့်အခါ ခြေထောက်အောက်မှ အထိအတွေ့မှာ ပျော့အိအိဖြစ်နေပြီး သွားလာရသည်မှာမူ

မခက်ခဲလှချေ။

သို့သော်ရံဖန်ရံခါ မြက်တောထဲမှ တရှပ်ရှပ် ဟူသောအသံများထွက်ပေါ်လာတတ်ရာ သူတို့ကို မကြာခဏထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေ၏။ဖြတ်ပြေးသွားသောအရာမှာ ကြွက်လော၊ မြွေလော၊ သို့မဟုတ်

အခြားသတ္တဝါဆန်းတစ်ကောင်ကောင်လော မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။

"ဖြောင်း!"

နောက်မှလိုက်လာသော ကျောက်ခင်းက ရုတ်တရက် သူ့ပါးကိုသူ ရိုက်ချလိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြန့်လိုက်ရာ သွေးကွက်နှင့်အတူ ကံဆိုးသောခြင်တစ်ကောင်မှာ ပြားကပ်နေလေပြီ။

"သေစမ်း...နည်းတဲ့ခြင်ကြီးမဟုတ်ဘူးဟ"ကျောက်ချင်းကသူ့ပါးကိုပွတ်ရင်း ပါးစပ်မှလည်း ကျိန်ဆဲနေလေသည်။သူက အလွန်အမင်းယားယံသောခံစားမှုကိုခံစားနေရသည်။

"ငါတို့ကတောတောင်ထဲရောက်နေတာ...ဒီကခြင်တွေကပိုအဆိပ်ပြင်းတယ်...အားလုံးသတိထားကြနော်"ရဲမှုးချန်က သတိပေးစကားဆို၏။

ရုတ်တရက်လော်ယွမ်၏ရှေ့ ပေအနည်းငယ်အကွာမှ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်သွားသည်။မြက်ပင်များမှာထိုအမျိုးအမည်မသိအရာခုန်ထွက်လာမှုကြောင့် ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုအရာက

အဝေးသို့မြားတစ်စင်းကဲ့သို့လျင်မြန်စွာပြေးထွက်သွားလေသည်။ထိုအရာဖြတ်သွားသော မြက်တောတစ်လျှောက်တွင် အစိမ်းရောင်အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ပျောက်

ကွယ်မသွားပေ။မြက်ပင်များသစ်ရွက်များ၏ ဖုံးကာထားမှုကြောင့် ထိုသတ္တဝါမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ချေ။အဖြစ်အပျက်မှာရုတ်တရက်ဆန်လှသောကြောင့် ဟွမ်ကျားဟွေက စိတ်

မထိန်းနိုင်ပဲ အော်ဟစ်မိလိုက်ပြီး သူမ၏မို့မောက်သော ရင်အုံကိုဖိကာ ထိတ်လန့်နေသေးသောလေသံဖြင့် "လန့်လိုက်တာ...အဲ့တာဘာကြီးလဲ"ဟုဆို၏။

"လယ်ကြွက်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်"ဝမ်ဖေးက မရေမရာဟန်ဖြင့်ဆိုသည်။သူကလော်ယွမ်နောက်မှလိုက်လာသူဖြစ်ရာ စောစောကသူပါ လန့်ဖြန့်သွားသော်လည်း အော်ဟစ်ခြင်းတော့မပြုခဲ့ပေ။

"လယ်ကြွက်ဟုတ်လား...အဲ့လောက်ကြီးတဲ့လယ်ကြွက်ဘယ်မှာရှိလို့လဲ...အဲ့တာမြွေပါပဲဖြစ်ရမယ်...တစ်ကယ်လန့်သွားတာပဲ" ဟွမ်ကျားဟွေက ထိတ်လန့်မပြေသေးသော လေသံဖြင့်ဆို၏

လော်ယွမ်က ရှေ့ဆုံးမှလျှောက်နေသူဖြစ်သော်လည်း မသဲမကွဲပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး မည်သည့်သတ္တဝါဖြစ်သည်ကို အတိအကျမသိချေ။သို့သော် မြွေပါတော့လုံးဝမဖြစ်နိုင်။အဘယ်

ကြောင့်ဆိုသော် မြွေပါသည် အစိမ်းရောင်မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။သူက အခြားသူများပိုကြောက်လန့်မသွားစေဖို့အတွက် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

သူအသက်ပြင်းပြင်းရှုပြီးဓားရိုးကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့မှမြက်ပင်များကို ဆက်လက်ခုတ်ပိုင်းရှင်းလင်းနေရင်း ဓားကိုကိုင်ဆွဲအသုံးပြုသည့် ခံစားမှုကို သေချာခံစားနေလိုက်သည်။

စောစောက ပြေးထွက်သွားသော ထူးတန်းသည့်သတ္တဝါကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် နောက်ကြောမလုံသလိုဖြစ်နေမိသည်။

"လပိုင်းနဲ့အပင်တွေအဲ့လောက်ထူးထူးဆန်းဆန်းကြီးထွားနေရင်...တိရိစာ္ဆန်တွေဆိုဘယ်လိုနေမလဲမသိဘူး...အပင်ဆိုတာဂေဟစနစ်ရဲ့အခြေခံသက်ရှိပဲ...သူတို့သာဆင့်ကဲပြောင်းလဲကုန်ရင်ဂေဟစနစ်ကြီး

တစ်ခုလုံးပါအကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်...အပြောင်းအလဲတွေကအခုချိန်မှာသိပ်မသိသာသေးပေမယ့်...တစ်ချို့သတ္တဝါတွေပြောင်းလဲနေပြီဆိုတာသေချာတယ်"

သူသည် ရုတ်တရက် ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရသော မစ်ရှင်စတ်ခုကို သတိရသွားပြီး ကျောချမ်းမိသွားလေသည်။ယခင်ကချီမေပည်ပကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီ ၆လအတွင်းဒေဝါလီခံရနိုင်သည့်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့စဉ်က အဲ့

ကိစ္စကို နက်နက်နဲနဲမစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ကုမ္ပဏီတစ်ခုဒေဝါလီခံရခြင်းမှာ အကြောင်းအရင်းများစွာရှိနိုင်ပြီး ငွေကြေးလည်ပတ်မှုမလုံလောက်ခြင်း၊ ဘဏ္ဍာရေးပြဿနာများ သို့မဟုတ်အာဏာပိုင်အချို့နှင့်ပြဿနာ

ဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်လေသည်။သို့သော်ယခုကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို ဆက်စပ်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်ဖို့ကောင်းသည့် အဖြေတစ်ခုကိုရရှိလိုက်သည်။ထိုအရာကား"ကုန်သွယ်ရေးရပ်

ဆိုင်းမှု"ပင်။

"ကုန်မြေမှာတောင်ခုလိုပြောင်းလဲမှုတွေဖြစ်နေတာဆိုတော့ ပင်လယ်ပြင်မှာလဲအပြောင်းအလဲတွေဖြစ်နေမှာသေချာတယ်...ပင်လယ်ရေကြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာသာ ပြဿနာဖြစ်ရင် ကုမ္ပဏီတွေတော်

တော်ထိခိုက်ကုန်မှာပဲ"ဤလောကကြီးတစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုးမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပုံပေါ်သည်။လော်ယွမ်ကမြို့ထဲတွင်သာအနေများလေ့ရှိပြီး ထိုပြောင်းလဲမှုများကို သတင်းတွေမှာမြင်တွေ့ခဲ့

ရသော်လည်း ယခုလောက်ထိ ဆိုးရွားမည်ဟု မထင်ထား၍ စိတ်ဝင်စားခဲ့ခြင်းမရှိချေ။သူသာ ယခုလို ကျေးလက်ဒေသကို ရောက်မလာခဲ့ပါက မသိနားမလည်သောသူ တစ်ယောက်အဖြစ်သာဆက်ရှိနေမည်ဖြစ်

သည်။

"ဒါကြောင့်ဆန်ဈေးတွေအရမ်းတက်ပြီး...ဘဏ်အတိုးနှုန်းတွေလဲအရမ်းများသွားတာကိုး...ဒီမစ်ရှင်ပြီးရင်တော့ငါလဲကြိုတင်ပြင်ဆင်မှဖြစ်မယ်"လော်ယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ်တွေးနေမိသည်။

မကြာမီပင် သူတို့အဖွဲ့တောင်ခြေသို့ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီး သူတို့ရှေ့တွေ့ဆူးပင်များ၊မြက်ပင်များနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မထင်မရှားတောက်တက်လမ်းလေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

ကျောက်ချင်းကမျက်နာကို မရပ်မနားကုန်ခြစ်နေပြီး သူ့မျက်နာတွင် ခလေးလက်သီးဆုပ်အရွယ်အဖုကြီးကိုတွေ့သောအခါ လော်ယွမ်ကအံ့သြစွာမေးလိုက်သည်

"အကိုချင်းမျက်နာဘာဖြစ်တာလဲ"

"အဲ့တာခြင်ကိုက်သွားတာ...ယားလိုက်တာအသေပဲ"ကျောက်ချင်းက ခါးမှသေနတ်ကို တစ်ချက်စစ်ဆေးလိုက်ပြီး မျက်နာကိုအနည်းငယ်ထပ်ကုတ်လိုက်ကာ စိတ်မရှည်သောလေသံဖြင့်ဆို၏။

"ဘုရားဘုရား...ဒီကခြင်တွေကဘယ်လိုလုပ်အဲ့လောက်အဆိပ်ပြင်းနေတာလဲ...ဒီလိုမှန်းသိရင်ဒီနေ့ခွင့်ယူလိုက်ပါတယ်...ကျွန်မသာအဲ့လိုအကိုက်ခံရရင်...အိမ်ထဲကအိမ်ပြင်တောင်ထွက်ရဲမှာ

မဟုတ်တော့ဘူး"ဟွမ်ကျားဟွေလည်းလာကြည့်ပြီး အံ့သြတကြီးဆိုသည်။

ဝမ်ဖေးကရယ်ချင်စိတ်ကိုထိန်းရင်း"အကိုချန်ရဲ့အရေပြားကဓာတ်မတည့်လို့ဖြစ်မှာ...ကျွန်တော့်အတန်းဖော်တစ်ယောက်လဲ...ခြင်ကိုက်ခံရပြီးအဲ့လိုအဖုအကြီးကြီးထွက်သွားဖူးတယ်"ဟုဆို၏

"တိတ်စမ်း...မင်းအရေပြားပဲဓာတ်မတည့်မှာ...မင်းတို့ထဲကဘယ်သူ့မှာ ပရုတ်ဆီတို့ယားနာလိမ်းဆေးတို့ပါလဲ"ကျောက်ချင်းက စိတ်မကြည်မသာမျက်နာဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

လော်ယွမ်လည်းအစပိုင်းတွင် အရေပြားဓာတ်မတည့်ခြင်းဟု ထင်မှတ်မိသော်လည်း သူ့စကားကိုကြားပြီးနောက်တွင် ထိုသို့မဟုတ်မှန်းသိလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားမိသည်။

"ကြည့်ရတာတိရိစာ္ဆန်တွေလည်းသန္ဓေပြောင်းနေတဲ့ပုံပဲ...မဟုတ်ရင်ခြင်တစ်ကောင်ကဘယ်လိုလုပ်အဲ့လောက်အဆိပ်ပြင်းနိုင်မှာလဲ"

"တံတွေးနဲ့ပဲသုတ်လိုက်...အလွယ်ရတာအဲ့တာပဲရှိတယ်"ရဲမှုးချန်က ကျောက်ချင်း၏ ပုံပျက်ပန်းပျက် မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်ကျေနပ်မိသည်။

ကျောက်ချင်းမှာစခန်းတွင်အမြဲတမ်းခေါင်းမာပြီး အမိန့်မနာခံတတ်ကာ လူတိုင်းကိုအပြစ်တင်ရတာ သဘောကျသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ရဲမှုးချန်က သူ့ကိုဆုံးမချင်သည်မှာကြာပြီဖြစ်သည်။

"ခဏနေရင်ကောင်းသွားမှာပါ...ဟုတ်ပြီငါတို့တောင်ပေါ်တက်ရအောင်...လော်ယွမ်မင်းရှေ့ကလမ်းရှင်း"

လော်ယွမ်က သူ့အတွေးတွေကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ပြီး မြက်ခုတ်ဓားရှည်ကိုကိုင်ကာ တောင်တက်လမ်းဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် တက်လှမ်းသွားလေတော့သတည်း။