အခန်း (၁၇၇-၁၈၀)

အပိုင်း(၁၇၇)သွေးသံရဲရဲ

ရေအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အရိပ်မည်းများက ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာကြသည်။

သွေးညှီနံ့တစ်မျိုးမှာ ရေထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပျံလာပြီး မြစ်ရေက သွေးရောင်သန်းလာသည်။ ထိုသွေးများမှာ ဧရာမဖွတ်ကြီးထံမှ လာကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ၎င်း၏ဒဏ်ရာများက လုံးဝမကျက်သေးဘဲ နေရာအတော်များများတွင် အကြေးခွံများပင် မပေါက်သေးရာ ဤသန္ဓေပြောင်းငါးများ၏ ချွန်ထက်သောသွားများကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ပေ။

လော်ယွမ် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုကို စဉ်းစားရသေးမီမှာပင် ဧရာမဖွတ်ကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် ကုန်းနေသတ္တဝါတို့၏ ရေအပေါ် ပင်ကိုယ်ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် ၎င်းမှာ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရှိန်ကိုမြှင့်တင်ကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ အမြန်ဆုံးရောက်ရှိရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ကြမ်းတမ်းမာကျောသော ကိုယ်ထည်မှာ တောင်ငယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဒုန်းဒုန်းမြည်သံများနှင့်အတူ မြစ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲခြမ်းလိုက်ပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဘေးနှစ်ဖက်မှ မြစ်ရေများကို ပေ၃၀ခန့်အမြင့်အထိ လှိုင်းထစေခဲ့သည်။

လော်ယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး ၎င်းကို ရပ်တန့်ရန် အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် လုံးဝအသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဦးနှောက်ပျောက်သွားသည်အထိ ဖြစ်နေသော ဧရာမဖွတ်ကြီးမှာ အမိန့်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ မြစ်အလယ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံးမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ အားလုံးမှာ တုံ့ပြန်ချိန်မရမီမှာပင် တစ်ခဏအတွင်း ကောင်းကင်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားမတတ် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ကြီးမားသောရွေ့လျားစွမ်းအင်နှင့်အတူ အားလုံးထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မျက်နှာများမှာ သွေးဆုတ်ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

"သတိထား" လော်ယွမ် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဒီရေလှိုင်းများထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ဆံတစ်ခြည်မျှင်သာ ခြားတော့သည့်အချိန်တွင် လော်ယွမ်မှာ ရေစီးဖြင့်မျောပါသွားသော စစ်သားတစ်ဦးနှင့် အနီးရှိ ကျုံးချူ့ချန်အမည်ရှိသော ကလေးတစ်ယောက်ကိုသာ ဖမ်းဆွဲချိန်ရလိုက်သည်။ လှိုင်းလုံးကြီး ကျော်လွန်သွားသောအခါ သူက ဘေးဘီကို အလျင်အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ဧရာမဖွတ်ကြီး၏ကျောပေါ်မှ လူများမှာ တစ်ဝက်နီးပါး လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မိမိတို့အဖွဲ့မှာမူ ထိတ်လန့်စရာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ မူလကတည်းက အားကောင်းပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရည်အသွေးမှာ ၁၂ မှတ်နီးပါးရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုင်သည့်နေရာမှာလည်း အလယ်တည့်တည့်ဖြစ်သောကြောင့် အခြားကလေးနှစ်ယောက်ကိုပင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သေးသည်။ သို့သော် အားအင်အပြည့်အဝမပြည့်သေးသော ထိုစစ်သားအုပ်စုမှာမူ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ရေစီးဖြင့် တိုက်ရိုက်မျောပါသွားခဲ့သည်။

"ကျိုးရိချန်ရော... ကျိုးရိချန်ကို မြင်မိကြသေးလား" လော်ယွမ်မှာ ကျိုးရိချန် မရှိတော့သည်ကို ချက်ချင်းသတိပြုမိသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"သူလည်း ရေစီးနဲ့မျောပါသွားတယ်" ဟွမ်ကျားဟွေက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဘာ" လော်ယွမ်၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး မြစ်ရေထဲသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ စစ်သားအနည်းငယ်မှာ ဤနေရာသို့ အသက်လု၍ ကူးခတ်လာကြသည်မှလွဲ၍ ကျိုးရိချန်၏အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝမမြင်တွေ့ရပေ။ ဧရာမဖွတ်ကြီး၏အရှိန်မှာ မရပ်တန့်သေးသည်ကိုမြင်လျှင် သူ၏မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ စိတ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဤပြဿနာ၏ တရားခံအစစ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက်ကန်ကျောက်လိုက်သည်။ ဧရာမဖွတ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းမူးသွားပြီး အမှားလုပ်မိသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားကာ အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြနေသည်။ ကျိုးရိချန်မှာ မစ်ရှင်၏အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ရုံသာမက လျှို့ဝှက်စစ်စခန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးသမားလည်းဖြစ်သည်။ မစ်ရှင်ကျရှုံးပါက အများဆုံး အတွေ့အကြုံအချို့သာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အများဆုံးမှာ အဆင့်တက်နှုန်းကို နှောင့်နှေးစေရုံသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးရိချန်မရှိပါက ရှန်ဟိုင်းမြို့တစ်ခုလုံးကို လှန်လှောရှာဖွေလျှင်ပင် ထိုစစ်စခန်းကို ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤပြဿနာကို သူ မမေးခဲ့ဖူးသည်တော့မဟုတ်။ ကံမကောင်းစွာပင် တစ်ဖက်လူမှာ ထုတ်ပြောခြင်း၏အန္တရာယ်ကို သိရှိဟန်တူပြီး ပါးစပ်လုံးဝ မဟပေ။

ကျိုးရိချန် သေဆုံးသွားသည်နှင့် သူ ပြန်လည်တည်ထောင်ရေးဇုန်သို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ယခုအခါတွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှာ မြင့်တက်လာပြီး ကုန်းမြေများမှာ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်နေသည်။ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် သားရဲအုပ်ကြီးများမှာ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ကမ်းရိုးတန်းဒေသကို ကျော်လွန်သွားလျှင်ပင် ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်နေဖွယ်ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် များပြားလှသော သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများမှာလည်း ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လာကြမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်တွင် သူ အသက်ရှင်နိုင်သော်လည်း အခြားသူများလည်း အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်မရပေ။

လော်ယွမ်၏မိဘနှစ်ပါး ယာဉ်တိုက်မှုဖြင့် သေဆုံးသွားပြီးကတည်းက အခြားဆွေမျိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားကြပြီး အဆက်အသွယ်သိပ်မလုပ်ကြတော့ပေ။ ဟွမ်ကျားဟွေနှင့် ဝမ်ရှီရှီတို့သာ လော်ယွမ်၏ အရေးအကြီးဆုံးသော မိသားစုဝင်များ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရသည်ဖြစ်စေ သူ့ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲစေမည်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး ပုံမှန်လူ့အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သမျှ ရိုးရှင်းဆင်းရဲသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ရလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ အချိန်မရွေး အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သော ဘဝထက် များစွာသာလွန်သည်။

စွန့်စားရမည်ဆိုလျှင်ပင်သူ ကျိုးရိချန်ကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမည်။

"ဒက်... ဒက်... ဒက်"

ရိုင်ဖယ်သံများက လော်ယွမ်ကို ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

"အမြန်... အမြန်ကူး" စစ်သားအချို့မှာ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ရင်း ရိုင်ဖယ်များကိုကိုင်ကာ ရေမျက်နှာပြင်သို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေကြသည်။

ရှေ့မှ ခုနစ်ရှစ်မီတာအကွာတွင် စစ်သားတစ်ဦးမှာ တင်းမာသောမျက်နှာဖြင့် အရှေ့သို့ အသက်လု၍ ကူးခတ်နေသည်။ သူ၏နောက်တွင် ရေစီးကြောင်းများစွာက သေမင်း၏အရိပ်ပမာ လျှင်မြန်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားပြီး အင့်ခနဲ တစ်ချက်အော်လိုက်ကာ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

သူက မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဦးတည်ရာပြောင်းကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ ကူးခတ်သွားသည်။ အန္တရာယ်ကို အဖော်များထံသို့ မယူဆောင်လာချင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ၁ပေခွဲခန့်ပင်မကူးခတ်ရသေးမီမှာပင် သွေးများ ရေထဲမှ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်ကျိနေသောမြစ်ရေမှာ တစ်ခဏအတွင်း မီးခိုးရောင်သန်းသော အနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သွေးနံ့ကြောင့် စိတ်ကြွလာဟန်ဖြင့် နောက်တစ်ခဏတွင် အနီးအနားမှရေမျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ရေပန်းများ လွင့်စင်သွားသည်။

ထိုစစ်သား၏၏ပါးစပ်မှ ပျစ်ချွဲသောသွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေပြီး မျက်ဆံများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်အဝါကင်းမဲ့လာသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်မှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး သူ၏ပခုံးကို အရူးအမူး ကိုက်ခဲလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၁ပေခွဲကျော်ရှည်ပြီး ဦးခေါင်းကြီးမားသော ထူးဆန်းသည့်ငါးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ပါးစပ်အပြည့် ဓားသွားများကဲ့သို့ ချွန်ထက်သောသွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် သူ၏ပခုံးကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရေထဲသို့ ပြန်မကျသွားဘဲ ကြီးမားသန်မာသော ရင်ဘတ်ဆူးတောင်တစ်စုံဖြင့် စစ်သား၏လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွယ်ကပ်ထားပြီး ရင်ဘက်အတွင်းပိုင်းသို့ အရူးအမူး ကိုက်ဖဲ့ဆွဲဖြဲနေတော့သည်။ သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် လွင့်စင်နေသည်။

သန္ဓေပြောင်းငါးများ စုရုံးလာသည်နှင့်အမျှ အနီးရှိစစ်သားတစ်ဦးမှာလည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ ကျည်ဆန်များမှာ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေပြီး ဟွမ်ကျားဟွေနှင့် ဟော်တုံတို့အဖွဲ့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် လက်နက်များဖြင့် ကူညီပစ်ခတ်ပေးကြသော်လည်း ထိုစစ်သားကိုမူ မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအတောအတွင်း ဝမ်ရှီရှီမှာ စူးချွန်ပျံဖြင့် လူကယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း စူးချွန်ပျံမှာ ရေထဲသို့ဝင်သည်နှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရာ ဝမ်ရှီရှီမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ထပ်မံ မပစ်ရဲတော့ပေ။

စစ်သားများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးသွားကြသည်။

သွေးသံရဲရဲ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော မြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ရှုသူအားလုံးကို အစာအိမ်ထဲမှ မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ စစ်သားအနည်းငယ်မှာမူ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်သွားသည်မှလွဲ၍ ကြီးမားသောတုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။ ဤကဲ့သို့သောမြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ အကြိမ်မည်မျှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မသိ၊ စိတ်ထဲတွင် အစောကတည်းကပင် ထုံကျင်နေပြီဖြစ်သည်။

မြစ်ထဲမှအန္တရာယ်ကို ကြည့်ရင်း လော်ယွမ်၏မျက်နှာက လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။ အချိန်မှာ ဆယ့်ငါးစက္ကန့်ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ပြီး ထပ်ကြာလျှင် အခြေအနေကောင်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။ သူက "အားလုံး သတိမပြတ်နဲ့... ငါသွားရှာလိုက်မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဟွမ်ကျားဟွေတို့အဖွဲ့၏ စိုးရိမ်သောမျက်နှာများကို မကြည့်တော့ဘဲ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကြီးကိုကိုက်ကာ ခြေထောက်ဖြင့် အားကုန်ကန်လိုက်ပြီး ရေကူးနေသောငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရေထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ရေထဲမှာ နောက်ကျိနေပြီး အမြင်အာရုံမှာ ဤနေရာတွင် လုံးဝအသုံးမဝင်ပေ။ အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့်သာ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို ဝိုးတဝါးခံစားနေရသည်။

လော်ယွမ်၏အရှိန်ဖြင့် သူ မကြာမီမှာပင် မြစ်အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနေရာတွင် ရေမှော်ပင်များမှာ အလွန်သိပ်သည်းပြီး ဖဲကြိုးများကဲ့သို့သော ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ လော်ယွမ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် ရေမှော်ပင်အနည်းငယ်မှာ သူ၏ခြေထောက်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောလာသည်။

သူက ဓားရှည်ကြီးဖြင့် တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရေမှော်ပင်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဤဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော ရေမှော်ပင်များမှာ သက်ရှိအရာဝတ္ထုများကဲ့သို့ပင် အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်နေပြီးနောက် ရေစီးဖြင့် မျောပါသွားသည်။

မျက်စိရှေ့မှ ဤထူးဆန်းသောရေမှော်ပင်များက လော်ယွမ်ကို အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားစေသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ကျိုးရိချန် ရေစီးဖြင့်မျောပါသွားနိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသွားပြီး အများဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဤရေမှော်ပင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခြင်းခံလိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခုနက ဓားထုတ်လိုက်သည့်အခြေအနေမှာလည်း သူ့ကို မကောင်းသောသတင်းကို ပေးခဲ့သည်။ ရေ၏ခုခံအားမှာ သူ၏လက်နက်ထုတ်သည့်အရှိန်ကို ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်မှုရှိပြီး ပုံမှန်အစွမ်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံပင်မရှိပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သွက်လက်မှု (၁၄) မှတ်မှာ (၁၁) မှတ်၏အာနိသင်ကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီး စွမ်းအားမှာ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းထက်မက ကျဆင်းသွားသည်။

သူ ရေထဲတွင် ကြာကြာမနေဝံ့ဘဲ ခြေထောက်ဖြင့် ရွှံ့နွံကိုကန်ကာ အနီးအနားသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားသည်။

ဤနေရာတွင် ရေနေသတ္တဝါများစွာရှိပြီး အများစုမှာ အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်ကြသည်။ အချို့မှာ ကြည့်ရုံဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော အသားစားငါးများဖြစ်သည်ကို သိနိုင်သည်။ လော်ယွမ်၏အရိပ်အယောင်ကိုမြင်လျှင် သူထံသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်လာကြသည်။ သူ အချိန်ကုန်မခံချင်သောကြောင့် အစွမ်းကုန် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရေအောက်မှာ လှိုင်းထသွားသကဲ့သို့ပင်။ အသံညှိခက်ရင်းခွတစ်ချောင်းကို ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ကြိမ်နှုန်းမြင့်မားစွာ တုန်ခါလာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ သန္ဓေပြောင်းငါးများမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင်ဖြစ်သွားပြီး ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် အန္တရာယ်ကိုခံစားမိကာ နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သို့သော် လော်ယွမ်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အရှိန်အဝါ၏အာနိသင်မှာ ရေထဲတွင် အလွန်အမင်း အားနည်းသွားသည်။ ဤသန္ဓေပြောင်းငါးအုပ်စုက အများစုမှာ အဆင့်မမြင့်ဘဲ အများဆုံး အပြာနုရောင်အဆင့်သာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကုန်းပေါ်တွင်သာဆိုလျှင် အရှိန်အဝါဖြင့် တစ်ခါတည်း သေဆုံးသွားဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ရေထဲတွင်မူ ထိတ်လန့်သွားရုံသာဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဧရိယာမှာလည်း အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အာရုံခံနိုင်စွမ်းဧရိယာကဲ့သို့ပင် ၁၈ပေလောက်သာရှိပြီး ၉ပေအကျော်တွင် အာနိသင်မှာ မရှိသလောက်နီးပါးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အပြာရောင်အဆင့် သို့မဟုတ် အပြာရင့်ရောင်အဆင့်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အရှိန်အဝါဖြင့် လုံးဝသက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သူယခု ဤကဲ့သို့သော ရေအောက်သားရဲကြီးများနှင့် မကြုံတွေ့ရန်သာ မျှော်လင့်ရတော့သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သတိကြီးစွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေသည်။ တစ်မိနစ်အကြာတွင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းထဲ၌ ဝိုးတဝါးလူပုံစံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး ထိုဦးတည်ရာသို့ အလျင်အမြန် ကူးခတ်သွားသည်။

ကျိုးရိချန်ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမှာ ရေမှော်ပင်များဖြင့် အထပ်ထပ် ရစ်ပတ်ခြင်းခံထားရပြီး ကိုယ်ထည်သာမက ဦးခေါင်းပါ တစ်လွှာရစ်ပတ်ထားခြင်းခံရသည်။ သူက မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ရုန်းကန်နေသည့် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ဘေးတွင် မျောလွင့်နေသော စစ်တပ်သုံးမြေပုံတစ်ချပ်သာမရှိပါလျှင် ကျိုးရိချန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဤနေရာမှရေမှော်ပင်များကို အတော်ပင်စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေဟန်ဖြင့် ဤနေရာသို့ အလုအယက် လွင့်မျောလာကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကိုကြိုဆိုနေသည်မှာ သေဘေးပင်ဖြစ်သည်။

ဓားအလင်းတန်းအနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ရေမှော်ပင်အားလုံးမှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။

တစ်ဖက်လူ၏အခြေအနေမှာ အနည်းငယ်မမှန်ကန်ပေ။ သတိလစ်နေသည်လော၊ အခြားအခြေအနေလောမသိနိုင်ချေ။ လော်ယွမ်မှာ မနှောင့်နှေးဝံ့ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှရေမှော်ပင်များကိုပင် မဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ ကျိုးရိချန်ကို တစ်ခါတည်းဆွဲကိုင်ကာ ရေမျက်နှာပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်တက်သွားသည်။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ လော်ယွမ်ကို အသက်ရှူပင် မှားသွားမိပြီး မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားစေသည်။

သွေးညှီနံ့များ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ ဤနေရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမရေနေသတ္တဝါကြီးများကို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည်။

ရေစီးကြောင်းများစွာမှာ မြစ်ထဲတွင် ရေလှိုင်းများကို ထိုးခွဲ၍ အရှိန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်းခွဲခြမ်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ရေမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ဆူပွက်နေသော ထမင်းရည်အိုးတစ်အိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ဧရာမဖွတ်ကြီး၏ အဆက်မပြတ်ဟိန်းဟောက်မှုနှင့် ၎င်း၏ကြီးမားသောကိုယ်ထည်မှာ ဤသန္ဓေပြောင်းငါးများကို အနည်းငယ် စိုးရွံ့စေခြင်းမရှိပါက ဖွတ်ကြီးကိုအုပ်စုလိုက် ဝိုင်းကိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤသို့ နေရာကမရွေ့ဘဲ ကြာကြာရပ်နေလျှင် ငါးအုပ်ကိုကြာကြာထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။

မိဝါ မှာမူ ကြာမြင့်စွာကတည်းကပင် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဤနေရာမှ အဝေးသို့ထွက်ပြေးသွားပြီး တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ခုန်တက်သွားပြီဖြစ်သည်။

လော်ယွမ် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဖွတ်ကြီးထံသို့ အရှိန်မြှင့်ကာ ကူးခတ်သွားသည်။

ဟွမ်ကျားဟွေမှာ လော်ယွမ်ကို သတိပြုမိပြီး ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်မပေါ်မီမှာပင် ရုတ်တရက် မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာပြောင်းလဲသွားပြီး "သတိထား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၁၇၈)ရေပေါ်လမ်းလျှောက်ခြင်း

ဟွမ်ကျားဟွေ၏ သတိပေးသံကိုကြားရုံဖြင့် နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ လော်ယွမ်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်သည်။

သူက လက်ကိုအားထည့်ကာ ကျိုးယိချန်ကို ဧရာမဖွတ်ကြီးရှိရာဘက်သို့ လွှဲပစ်လိုက်သည်။ ကျိုးယိချန်သည် လေထဲတွင် ၂၅ပေ၊ ၂၆ပေခန့်အကွာအဝေးကို ကျော်လွန်ကာ ဧရာမဖွတ်ကြီး၏အနီးသို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

"သူ့ကို အမြန်ဆွဲတင်... ရေမှော်ပင်တွေကို ရှင်းပစ်လိုက်"

လော်ယွမ်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး တင်းမာမှုတစ်စိုးတစ်စိမျှမရှိပေ။ သူ၏နောက်မှ လိုက်လာသည်မှာ ကြမ်းတမ်းသော သန္ဓေပြောင်းငါးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ အိမ်တိုင်ရာရောက် ရောက်လာသော ဟင်းစားတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူက စကားပြောရန်ပင် အချိန်ရနေသေးသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သောအခါ ဖွတ်ကြီးပေါ်မှအခြေအနေကို စိုးရိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော ဟွမ်ကျားဟွေတို့ပင်လျှင် စိတ်အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်။

ရေစီးကြောင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထန်လာပြီး လော်ယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာသည်။ သူ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်းထဲတွင် ၂၅ပေခန့်ရှည်သော သန္ဓေပြောင်းငါးတစ်ကောင်က အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေပြီး အရှိန်ပြင်းစွာပြေးနေသော မော်တော်ဘုတ်တစ်စင်းကဲ့သို့ မြစ်ရေကို နှစ်ခြမ်းခွဲခြားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကုန်းမြေပေါ်တွင်သာဆိုလျှင် ဤသို့သောအရွယ်အစားရှိသည့် သတ္တဝါမျိုးမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သည့်အရာသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရေထဲတွင်မူ သူ၏အစွမ်းမှာ များစွာအားနည်းသွားပြီး ဤသို့သောသတ္တဝါမျိုးကိုပင် သူအတော်လေး ခက်ခဲစွာ ကိုင်တွယ်ရမည်ဟု ခံစားနေရသည်။ မစိုးရိမ်ဘူးဆိုလျှင် လိမ်ရာကျမည်။ သို့သော် စိုးရိမ်ခြင်းက မိမိ သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တိုးပွားစေသည်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အသုံးဝင်မှုမျှမရှိပေ။

ရေထဲမှ ထူးဆန်းသောငါး၏အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး အသက်တစ်ခါရှူချိန်အတွင်းမှာပင် အနားသို့ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းက ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကြီးကိုဟကာ ပြည့်ကျပ်နေသာ ချွန်ထက်သည့်သွားများကို ဖော်ထုတ်ပြီး လော်ယွမ်ကို ကိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုအခါ လော်ယွမ်က နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူက ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက်အားထည့်လိုက်ရာ အလွန်မြန်ဆန်သောအရှိန်အောက်တွင် ပျော့ပျောင်းပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ရေစီးကြောင်းသည် တစ်ခဏအတွင်း အစိုင်အခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကုန်းမြေပေါ်တွင် နင်းလိုက်ရသကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။ ခြေထောက်လှုပ်ရှားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လက်မှာလည်း ရေမျက်နှာပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

နှစ်ခုပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လော်ယွမ်သည် မယုံနိုင်ဖွယ်ရာ ရေမျက်နှာပြင်မှ ခုန်ထွက်သွားပြီး ၉ပေကျော်အမြင့်အထိပင် ရောက်ရှိသွားသည်။

ရေမျက်နှာပြင်မှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ရေ၏ချုပ်နှောင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားရာ သူက ငှက်တစ်ကောင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် ထူးဆန်းသောငါးမှာ တစ်ချက်လွဲချော်သွားပြီး အစာမှာ ရေမျက်နှာပြင်မှ ခုန်ထွက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ အလိုအလျောက်ပင် အမြီးကြီးကိုရိုက်ခတ်ကာ သွေးစက်များဖြင့်ပြည့်နေသော ပါးစပ်ကြီးဖြင့် လေထဲမှလော်ယွမ်ကို ကိုက်ချလိုက်သည်။

လော်ယွမ်သည် ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ထိုငါးက တကယ်ကို သေလမ်းရှာလိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ ရေထဲတွင်သာဆိုလျှင် လော်ယွမ် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိပေလိမ့်မည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ရေထဲတွင် သူ၏အစွမ်းမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားပြီး တစ်ဖက်လူကို သတ်နိုင်သည့်တိုင်အောင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရနိုင်သည်။ သို့သော် လေထဲတွင်မူ လှုပ်ရှားမှုနှေးကွေးကာ အားစိုက်ထုတ်မှု အကန့်အသတ်ရှိနေသော်လည်း ဤသို့သော သတ္တဝါငယ်လေးတစ်ကောင်၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံရမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ်၏မျက်လုံးထဲတွင် သူ၏လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်ဆန့်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေသည်။ ညာလက်ဖြင့် ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မိုးရေစက်များကို ခွဲခြမ်းလိုက်သော ဝိုးတဝါး အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏သွေးစက်များဖြင့်ပြည့်နေသော ပါးစပ်ကြီးကို အပေါ်မေးရိုးမှ အောက်မေးရိုးအထိ နှစ်ပိုင်းခွဲခြမ်းပစ်လိုက်ရာ မျက်နှာပြင်မှာ မှန်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသည်။

ဒါနဲ့မပြီးသေး။

လော်ယွမ်၏လက်မောင်းမှာ အရိပ်ကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းများမှာ မိုးရေစက်များအောက်မှ လျှပ်စီးများအလား လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်။ ထိုထူးဆန်းသောငါးမှာ စက္ကန့်ဝက်မပြည့်မီအတွင်းမှာပင် မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ အသားစိုင်များက ဖက်ထုပ်များကျလာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံမှ ရေထဲသို့ ကျဆင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှရေများကို အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းသွားစေသည်။

ကောင်းကင်တွင် မည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မိုးမှာ သဲသဲမဲမဲရွာသွန်းနေသည်။

ဓား၏ခုတ်ပိုင်းမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အနည်းငယ်သောတန်ပြန်အားနှင့် ဓား၏အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ကြောင့် လော်ယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေသည်။ သန္ဓေပြောင်းငါးတစ်ကောင်လုံးကို မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ခုတ်ပိုင်းပြီးမှသာ သူ ပြန်လည်ကျဆင်းလာသည်။ သို့သော် အရှိန်မှာ အလွန်နှေးကွေးပြီး ငှက်မွှေးတစ်ချောင်း ဖြည်းညင်းစွာ ကျလာသကဲ့သို့ပင်။

ထိုစဉ် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စိတ်စွမ်းအားတွင် စိတ်ကူးတိုင်း ဖြစ်တည်လာနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။ သူက စိတ်စွမ်းအား၏ဤဂုဏ်သတ္တိကို အသုံးပြု၍ အမြင့်မှခုန်ချသည့်အခါ အရှိန်အနည်းငယ်လျှော့ချနိုင်စွမ်းကို ရရှိခဲ့သည်။

လော်ယွမ်သည် စိတ်စွမ်းအားက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားကောင်းလာသောအခါ လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်မည်ဟု အမြဲတမ်းယုံကြည်ထားသည်။

ဤသည်မှာ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် လုံးဝကွဲပြားသည်။ စိတ်စွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်၊ ခြေတစ်ဖက်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြားအစိတ်အပိုင်းများနှင့် မတူညီသည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်နက်များကို ထိန်းချုပ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သလို၊ လေထဲတွင် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားကောင်းလာသောအခါ မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ပံ့၍ ပျံသန်းနိုင်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အကွာအဝေးပြဿနာတစ်ခုရှိသည်၊ ၎င်းမှာ စိတ်စွမ်းအင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော အကွာအဝေးပင်ဖြစ်သည်။

လက်သည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်သော်လည်း လက်လှမ်းမမီနိုင်သော နေရာများကို မရောက်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။ တတ်နိုင်သည်မှာ အနိမ့်ပိုင်း ပျံသန်းနိုင်ရုံသာရှိသည်။

စိတ်စွမ်းအားမှာမူ လုံးဝကွဲပြားသည်။ ၎င်းက စိတ်ပင်ဖြစ်သည်။ စိတ်ကူးတိုင်း ဖြစ်တည်လာနိုင်သည်၊ ပျံသန်းလိုလျှင် "စိတ်" သာ လုံလောက်အောင် အားကောင်းပါက ပျံသန်းနိုင်သည်။ မည်မျှမြင့်မားစွာ ပျံသန်းသည်ဖြစ်စေ၊ မည်မျှဝေးကွာစွာ ပျံသန်းသည်ဖြစ်စေ မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မျှမရှိ။ စိတ်စွမ်းအားသာ လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့နိုင်ရန်သာ လိုသည်။

သို့သော် လော်ယွမ်၏ယခု စိတ်စွမ်းအားမှာ ပျံသန်းရန် လိုအပ်ချက်နှင့် များစွာကွာဝေးနေသေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏အလေးချိန်ကို လျှော့ချကာ ကျဆင်းသည့်အရှိန်ကို နှေးစေနိုင်ရုံသာရှိသည်။

သို့သော် ပျံသန်းနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားမည်ဆိုလျှင်ရော။

ရေတွင် မူလကတည်းက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေါလောပေါ်နိုင်စွမ်းနှင့် တင်းအားရှိသည်။ ထို့အပြင် ခြေကျင်းဝတ်၏နင်းလျှောက်မှုဖြင့် တန်ပြန်တွန်းကန်အားကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အားသာလုံလောက်စွာကြီးမားပြီး အရှိန်သာလုံလောက်စွာမြန်ဆန်ပါက ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် စောစောက ရေထဲမှတစ်ချက်ခုန်ထွက်လိုက်နိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ လျင်မြန်မှုအမှတ် ၁၄ မှတ်ဖြင့် အားကုန်ထုတ်သုံးပါက ရေမျက်နှာပြင်သည် အမှန်တကယ်တွင် ကုန်းမြေနှင့် များစွာမကွာခြားပေ။

ယခင်က ရေထဲမှအန္တရာယ်ကြောင့် လော်ယွမ်သည် မည်သည့်အခါမျှ မစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးပေ။ ယခု စိတ်ကူးပေါက်လာသောအခါ သူသည် ရုတ်တရက် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။

သူ၏အတွေးမှာ လျင်မြန်ပြီး စိတ်အစဉ်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းသာ ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

သူက စိတ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မမြင်နိုင်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခြေထောက် ရေဖြင့်ထိသည်နှင့် အားဖြင့်တစ်ချက်နင်းလိုက်ရာ ရေမျက်နှာပြင်မှာ ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ရေပန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုတန်ပြန်တွန်းကန်အားကို အမှီပြု၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၃ပေခန့် ပြန်လည်ခုန်တက်သွားသည်။

"အားအရမ်းများသွားတာပဲ" သူစိတ်ထဲမှ ဆိုလိုက်သည်။

ဒုတိယခြေလှမ်းတွင် သူ၏အားမှာ များစွာပေါ့ပါးသွားသည်။

"ဒီပမာဏက အရမ်းနည်းတယ်... နစ်ခါနီးနီးပဲ"

အကြိမ်ကြိမ် အားကိုညှိပြီးနောက် ပထမ သုံး၊ လေးလှမ်းမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်နေပြီး အနိမ့်အမြင့်ဖြစ်နေသော်လည်း ကျန်ခြေလှမ်းများမှာ အတော်အတန် ချောမွေ့လာသည်။ သူသည် တစ်လှမ်းချင်းရှေ့သို့ တိုးသွားရာ ဥယျာဉ်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်မှာမူ ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ သူ၏နောက်တွင် ကြာပန်းများပွင့်လာသကဲ့သို့ ရေပန်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ သာမန်အသိတရားကို ကျော်လွန်နေသည်။

လော်ယွမ်၏အံ့ဩဖွယ်ရာများကို မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သော ရင်းနှီးသူများမှလွဲ၍ များစွာအံ့ဩခြင်းမရှိသော်လည်း ထိုစစ်သားများမှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး လော်ယွမ်ကိုကြည့်သည့်အခါ ကြောက်ရွံ့ရိုသေစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

................................................

သန္ဓေပြောင်းငါး၏ ကြေမွနေသောအလောင်းများနှင့် ပြင်းထန်သောသွေးနံ့က အခြားရေထဲမှသတ္တဝါကြီးများနှင့် သန္ဓေပြောင်းငါးများကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ရူးသွပ်စွာ လုယက်စားသောက်ကြပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ သွေးနံ့မှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သန္ဓေပြောင်းငါးအားလုံး အသိဉာဏ်မဲ့သွားပြီး အချင်းချင်း ရူးသွပ်စွာ ကိုက်ဖြတ်ကြတော့သည်။

မြစ်ရေတစ်ခုလုံး လှိုင်းများဖြင့် ထန်သွားပြီး မူလကတည်းက နောက်ကျိနေသောမြစ်ရေမှာ တစ်ခဏအတွင်း ရွှံ့အိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤအခွင့်ကောင်းကို အသုံးချ၍ လော်ယွမ်က ဧရာမဖွတ်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ သွားစေလိုက်သည်။

ရေထဲမှသတ္တဝါကြီးအချို့၏ လှိုင်းလုံးများထစေမှုကြောင့် အခြားသန္ဓေပြောင်းငါးများကို ကြောက်လန့်သွားစေ၍ ဖြစ်မည်၊ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ပြီး ရေက လော်ယွမ်၏ဗိုက်နေရာအထိ မြင့်တက်လာသည့်တိုင်အောင် သန္ဓေပြောင်းငါးများ လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဘေးမသီရန်မခဘဲ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ချောမောစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါ လူတိုင်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်အခြေအနေမှာ အလွန်မကောင်းလှပေ။ စစ်သားလေးယောက်သေဆုံးပြီး ကျိုးယိချန်မှာလည်း သေရေးရှင်ရေးမသိရသေးပေ။

"သူ့အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" လော်ယွမ်က ကျိုးယိချန်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူ့ကို စစ်သားအချို့က ဂရုတစိုက်စောင့်ရှောက်နေပြီး လော်ယွမ်တို့ကို အနည်းငယ် စိတ်မချသည့်ပုံပေါ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ရေမှော်များကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်ပြီး အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီများကိုလည်း ချွတ်ထားကာ မိုးကာအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ သို့သော် သူက မျက်လုံးမှိတ်ကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း ရှိလုမရှိလုပင်။ လော်ယွမ်က သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အပ်ပေါက်ရာကဲ့သို့ သေးငယ်သော အနီစက်လေးများရှိနေပြီး အနီရောင်နှင့် အဝါရောင် ရောစပ်နေသော ပြည်ကဲ့သို့ အရည်များ မရပ်မနား စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘေးမှစစ်သားတစ်ယောက်က အဆက်မပြတ် သုတ်ပေးနေပြီး မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေသည်။

စစ်သား၏နှုတ်ခမ်းများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ညှိုးငယ်စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ စကားမပြောတော့ပေ။

"အခြေအနေသိပ်မကောင်းဘူး... ရေမှော်တွေပေါ်မှာ ဆူးချွန်တွေရှိတယ်... သူတို့ကိုဖယ်တုံးက အဲ့ဆူးချွန်တွေ သူ့ကိုယ်မှာ စိုက်နေတာ" ဖြေသူမှာ ချောင်လင်းဖြစ်သည်။

ရေမှော်များကို လူတိုင်း အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် လော်ယွမ်လည်း အမျိုးအမည်ခွဲခြားအစွမ်းဖြင့် အတည်ပြု၍မရတော့ပေ။ သို့သော် ဤသို့သော အသားစားရေမှော်မျိုးသည် သုံးသပ်ခြင်းမပြုဘဲနှင့်ပင် အစာခြေခြင်းနှင့် အာရုံကြောကိုဒုက္ခပေးသည့် အဆိပ်များထည့်သွင်းထားမည်မှာ သေချာသည်။

ပြည်ကဲ့သို့ အဝါရောင်၊ အနီရောင်အရည်များသည် အဆီနှင့် ပရိုတင်းများ ပျော်ဝင်နေသည့် လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ အချိန်မီမကုသပါက သူသည် ဤညကိုပင် ကျော်လွန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "တစ်ညနားပြီး မနက်ဖြန်မှ ဆက်သွားကြမယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဧရာမဖွတ်ကြီးက ခံတပ်စခန်းတံခါးဝတွင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

....................................

ဤနေရာတွင် ယခင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အတွင်းထဲတွင် အမှိုက်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး ပြာမှုန်များလည်း ရှိနေသည်။ အထင်ရှားဆုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှင်းလင်းသော ခြေရာများ ရှိနေခြင်းပင်။ သို့သော် သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် ထူထဲသော ဖုန်များ ထပ်မံဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဟော်တုံနှင့် လင်းရှောင်ကျီတို့က ဓားများကိုကိုင်ကာ ခံတပ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများကို စတင်ရှင်းလင်းကြသည်။

ဤသို့သော ကိစ္စမျိုးကို ယခုအခါ လော်ယွမ် ဝင်ပါရန်မလိုအပ်တော့ပေ။ သူတို့၏ယခုအစွမ်းဖြင့် သာမန်သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ဟော်တုံသည် ပုပ်ဆွေးနေသော စောင်ကို တစ်ချက်လွှဲလိုက်ရာ လက်သီးအရွယ်အစားရှိ သန္ဓေပြောင်းပိုးကောင်တစ်ဆယ်ကျော်မှာ လေးဘက်လေးတန်သို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ တံခါးအောက်ခြေကို အဝတ်စဖြင့် ပိတ်ထားပြီး အပေါ်မှအပေါက်ကိုလည်း ဂွမ်းစဖြင့် ပိတ်ထားသောကြောင့် ပိုးကောင်အားလုံး ထွက်ပြေးစရာနေရာမရှိပေ။ သူက ပိုးကောင်များကို တစ်ကောင်ချင်းစီ နင်းသတ်လိုက်ပြီး ခုတင်ပျဉ်ကို စမ်းကြည့်ကာ "စိုမနေလို့ တော်သေးတယ်" ဟု ပျော်ရွှင်စွာ ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူက ခုတင်ပျဉ်ပတ်လည်မှ သံချောင်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ခုတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ပျဉ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ညစာချက်ရန် ထင်းဖြစ်သည်။

ဘေးမှ လင်းရှောင်ကျီမှာလည်း အလားတူအလုပ်ကို လုပ်နေသည်။ သူသည် ခဏတာတွေဝေပြီးနောက် "လျှို့ဝှက်စစ်အခြေစိုက်စခန်းကို ရောက်ရင် ငါတို့ကို အနောက်မြောက်ဘက်က ပြန်လည်တည်ထောင်ရေးဇုန်ကို ပို့ပေးမယ်လို့ကြားတယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်မင်း ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အစီအစဉ်ဟုတ်လား" ဟော်တုံက ကြောင်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း နှေးကွေးသွားသည်။ သူက ထိုပြဿနာကို မစဉ်းစားမိခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူစဉ်းစားပြီးနောက် "ငါက အခြေအနေကြည့်လုပ်ရမှာပဲ... မင်းကတော့ သန္ဓေပြောင်းလူသားဆိုတော့ အစိုးရကဦးစားပေးခေါ်မှာပဲ... မင်းကငါတို့ထက်အများကြီးသာမှာ" ဟု ဆိုသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသော်လည်း မနာလို၍မရပေ။ ဤသည်မှာ လုံးဝကံတရားအပေါ်တွင် မူတည်သည် မဟုတ်လော။

"အစိုးရရဲ့ သန္ဓေပြောင်းလူသားတွေကို အရေးပေးတယ်ဆိုတာက အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်တွေကို ခိုင်းဖို့ပဲလေ... အဲ့တာက အခုလိုဘဝမျိုးနဲ့ ဘာထူးလို့လဲ" လင်းရှောင်ကျီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "ငါကတော့ အလုပ်တစ်ခုရှာပြီး သာမန်လူဘဝနဲ့ပဲ နေချင်တယ်... ငါဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူဆိုတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့နော်... အချိန်ကျရင် တစ်ခြားသူတွေကိုလည်း ငါပြောထားလိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယွမ်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆို... အဲ့ကျရင် အုတ်သော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားမယ်လို့ထင်လား" ဟု ဟော်တုံက စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၍ မေးလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... တရုတ်ပြည်က အကျယ်ကြီးကို... လူဦးရေကလည်း အများကြီး... ငါတို့အဲ့ကိုရောက်ရင် သူက သာမန်သန္ဓေပြောင်းလူပဲ ဖြစ်သွားမှာ... ဝမ်ရှီရှီကိုကြည့်လေ လော်ယွမ်ထက် ဘယ်မှာနိမ့်လို့လဲ... အများဆုံးသူက သာမန်သန္ဓေပြောင်းလူထက် နည်းနည်းမြင့်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ ရလောက်တယ်... ဟင်း ငါ့သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းက နိမ့်နေတာဆိုးတယ်... မဟုတ်ရင်ခုလို ဆိုးရွားတဲ့ဘဝနဲ့ နေရမှာမဟုတ်ဘူး" လင်းရှောင်ကျီက သစ်သားပျဉ်ကို စမ်းရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းက နိမ့်နေလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ကောင်းကင်ပေါ်တောင် ပျံတက်သွားလောက်ပြီ" ဟော်တုံက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၁၇၉)ထိန်းချုပ်ခြင်း

စစ်သားအချို့သည် ကျိုးရိချန်ကို အလယ်တွင်ထားကာ ဝိုင်းရံထားကြပြီး မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမဆိုကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရိချန်၏မျက်နှာမှာ လူသေကောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီဖြစ်သည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် တစ်ဝက်ခန့် ပိန်ကျသွားပြီး ပါးရိုးများထွက်ကာ ပါးများချိုင့်ဝင်နေသည်။ အသွေးအသားများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ ရှိပြီး သူ၏အသက်ရှုသံမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာကာ အသက်ငင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ စိမ့်ထွက်နေသော အနီရောင်နှင့်အဝါရောင် ရောနှောနေသည့် ပြည်ရည်များမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး ပိုမိုလျင်မြန်လာသည်။ ထိုးဖောက်ခံထားရသော အပေါက်များမှသာမက ချွေးပေါက်တိုင်းမှ စိမ့်ထွက်နေသကဲ့သို့ ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စေးကပ်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အရှိန်မြန်မြန်ဖြင့် ပုပ်သိုးနေဟန်တူပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏အောက်တွင် ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်၏ အနံ့နှင့်ဆင်တူသော ထူးဆန်းသည့်အနံ့တစ်မျိုး ထွက်ပေါ်နေပြီး ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စစ်သားများကြားမှ အခြေအနေမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အချို့စစ်သားများ၏မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

လူများနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဟွမ်ကျားဟွေတို့အဖွဲ့မှာ အဝေးမှသာ ကြည့်နေကြပြီး အနီးသို့မချဉ်းကပ်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ မကြာခဏဆိုသလို ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကယ်တင်နိုင်သူမှာ လော်ယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့ရာ အချိန်မီရောက်လာပါစေဟုသာ မျှော်လင့်နေကြသည်။

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ အပြင်ဘက်မှ လေးလံသောခြေသံများနှင့် လေးလံသောပစ္စည်းတစ်ခုကို မြေကြီးပေါ်တွင် ဆွဲလာသောအသံများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အားလုံး၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ဝင်းပသွားကြသည်။

မကြာမီမှာပင် လော်ယွမ်၏ပုံရိပ်က ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ၁၂ပေခန့်ရှည်သော ခွေးနှင့်တူသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။

တန်ချိန်တစ်တန်ခန့်လေးသော ဤသတ္တဝါကြီးမှာ လော်ယွမ်၏လက်ထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဤသက်ရှိကြီး၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှပင် မရှိဘဲ နှာခေါင်းပေါက်မှ ရေငွေ့များ အဆက်မပြတ်ထွက်နေသည်ကို ကြည့်လျှင် အသက်ရှင်နေသေးသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"မင်းတို့သူ့ကို မသေစေချင်ရင် အခန်းတစ်ခန်းရှာပြီး သူ့ကို အထဲသယ်ခဲ့" လော်ယွမ်သည် ဝင်ပေါက်သို့ရောက်သည်နှင့် ထိုစစ်သားအုပ်စုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

စစ်သားအားလုံးမှာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ "ခင်ဗျား... ကျွန်တော်တို့ တပ်ခွဲမှုးကို ကယ်နိုင်တယ်ဟုတ်လား"

စစ်သားများမှာ အခေါင်းမာဆုံးသူများဖြစ်ကြပြီး အထူးသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ပြီး ပွင့်လင်းမှုမရှိသော ဤဝါရင့်စစ်သားများမှာ ပို၍ဆိုးသည်။ အကယ်၍ လော်ယွမ်သာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက၊ ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းက မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်သော စွမ်းအားကို မပြသခဲ့ပါက သူတို့ကို စကားနားထောင်ရန် အတော်လေး အားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လော်ယွမ်က အလွယ်တကူပြောလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် သိသိသာသာ ယုံကြည်သွားကြသည်။

"ငါအာမတော့မခံနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ ရှိတယ်" ဟု လော်ယွမ်က ဆို၏။ သူသည်လည်း အာမမခံရဲပေ။ အသက်စွမ်းအင်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း အဆိပ်ကို မကုသနိုင်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်၏ခုခံနိုင်စွမ်းကိုသာ အားကောင်းစေနိုင်သည်။ အောင်မြင်မည်၊ မအောင်မြင်မည်မှာ လူနာ၏ကိုယ်ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ချေရှိရင် ရတယ်... ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို ယုံတယ်" စစ်သားတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

စစ်သားအချို့မှာ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ကင်းစခန်းတွင် အခန်းများစွာရှိရာ အားလုံးက အခန်းတစ်ခန်းကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပြီး ကျိုးရိချန်ကို သယ်ယူသွားကြသည်။

"ကျန်တဲ့သူတွေ အကုန်အပြင်ထွက်" လော်ယွမ်က သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီးကို သယ်ဆောင်ကာ တက်လာပြီး ဧည့်သည်များကို ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီးကို မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီးမှာ အလိုအလျောက် တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း နိုးမလာပေ။ အလွန်အမင်း သတိလစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

စစ်သားအချို့မှာ မြေကြီးတစ်ချက်တုန်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခဏမျှချီတုံချတုံဖြစ်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လော်ယွမ်သည် တံခါးကိုမပိတ်ဘဲ ကျိုးရိချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အခြေအနေဆိုးရွားပြီး နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် လူပုံပျက်နေပြီဖြစ်သည်။ အရေပြားမျက်နှာပြင်တွင် သွေးကွက်များ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အရေပြားပင် အရည်ပျော်တော့မည့်ဟန်တူသည်။

သူက အချိန်မဆွဲရဲတော့ဘဲ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီး၏ခေါင်းကိုဖိကာ ဓားသွားကို သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီး၏လည်ပင်းရှိ ကျောရိုးဆစ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

"ဝေါင်းးးး"

ပြောပြမရနိုင်သော ပြင်းထန်သည့်နာကျင်မှုကြောင့် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီးသည် သတိလစ်နေရာမှ နိုးထလာပြီး ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူကဒေါသတကြီးဖြင့် အလိုအလျောက် လူးလွန့်ထရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လည်ပင်းအောက်ပိုင်းမှ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝလှုပ်ရှားမရဖြစ်နေသည်ကို ထိတ်လန့်တကြား တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဟိန်းဟောက်သံမှာ တစ်ဝက်တွင်ပင် ရုတ်တရက် နာကျင်စွာအော်ဟစ်သံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ လော်ယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအားပါသော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ထုနှက်ကာ သတိလစ်သွားစေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နောက်ဆုံး၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကြီးသာ အလိုအလျောက် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတော့သည်။

လော်ယွမ်သည် ကျိုးရိချန်၏ အနည်းငယ်တောင့်တင်းနေသော လက်ဖဝါးကို ဖွင့်ကာ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်စေလိုက်သည်။ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စမှာမူ သူ့အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

ဤအချိန်ပိုင်းလေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူသည် ယခင်က အမဲလိုက်စဉ် ကျန်းမာတောက်ဓားမှ ရရှိခဲ့သော စိတ်ကူးတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအားကို စုစည်းကာ မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်လိုက်သည်။

ကျန်းမာတောက်ဓားကို ယခုအခါတွင် လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ မျက်စိမှိတ်ထားသည့်တိုင် ဦးနှောက်ထဲတွင် အသေးစိတ်မကျန် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေတိုင်း၊ လက်မတိုင်းမှာ အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားနေသည်။ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော သေးငယ်သည့်အစင်းရာများကိုပင် ကောင်းစွာသိမြင်နေသည်။

ကျန်းမာတောက်ဓားကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ မိမိ၏အရေပြားကို ကိုင်တွယ်နေရသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်မှားမိသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ကျန်းမာတောက်ဓားအပေါ် သူ၏ရင်းနှီးမှုနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် များစွာသာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူသည် ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှုအများစုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သေးသည်။ အတွင်းကလီစာများ၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ သွေးကြောများ၏ စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းတို့ကိုမူ လုံးဝမတတ်နိုင်သေးပေ။ ဟော်မုန်းများထုတ်လွှတ်မှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဆဲလ်များ၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာမူ လက်လှမ်းမမီနိုင်လောက်အောင် အလှမ်းကွာဝေးလှပြီး စဉ်းစားရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။

ဟုတ်ပေသည်။ စိတ်စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ်သုံးပါက အတွင်းကလီစာများ၏ လည်ပတ်မှုကို အနည်းငယ် သက်ရောက်မှုရှိစေနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အချိန်ကြာမြင့်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့်လည်း မသက်ဆိုင်ပေ။ နားမကြားသူက နားကြားကိရိယာသုံးသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အသံကို ကြားနိုင်သော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ် နားမထိုင်းတော့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ယခင်က လော်ယွမ်သည် ဤအချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူ၏အဓိကကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဓားသိုင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ စနစ်က ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သတ်သည့် အသိပညာများကို အလွန်နည်းပါးစွာသာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယနေ့ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ကျန်းမာတောက်ဓားကို ကိုင်ဆောင်မိမှ ဤအတွေး ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းမာတောက်ဓားကဲ့သို့သော သက်မဲ့အရာဝတ္ထုတစ်ခုကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပါက မွေးရာပါ ရင်းနှီးစွာဆက်စပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်စရာအကြောင်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် သူက စိတ်စွမ်းအားတစ်ကြိမ်တိုးတက်လာတိုင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း တစ်ဆင့်တိုးလာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းက အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် စိတ်စွမ်းအား၏ နောက်ဆက်တွဲတိုးတက်မှုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရသည်။ ဤမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

ယခုသူ၏စွမ်းအားမှာ မိမိကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်ရုံဖြင့် တိုးတက်နိုင်သော အရှိန်မြင့်တိုးတက်မှုကာလကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးအမှတ်တစ်ခုတိုင်းမှာ သာမန်လေ့ကျင့်မှုဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း မတိုးတက်နိုင်တော့ပေ။ အရည်အသွေးအမှတ်တစ်မှတ် တိုးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသွားသည်။ စနစ်မှ အဆင့်တက်၍ရရှိသော အရည်အသွေးအမှတ်များမှာမူ ခွဲဝေရန်ပင် လုံလောက်ခြင်းမရှိပေ။ အရည်အသွေးတိုင်းက အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် စိတ်စွမ်းအားမှာ လော်ယွမ်၏စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုံးဦးစားပေးအဆင့်သာ ရှိနေသည်။

လော်ယွမ်သည် ကျန်းမာတောက်ဓားနှင့် သူ ဆန်းကြယ်စွာဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမှာ စိတ်စွမ်းအားသင်္ကေတကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ သို့ဆိုလျှင် မိမိကိုယ်တိုင် အချိန်တိုင်း စိတ်စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်ထားပါက စိတ်စွမ်းအားသင်္ကေတများ ကျန်ရှိနေစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရှိန်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည်လော။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဤအရာအားလုံးက ခန့်မှန်းချက်များသာဖြစ်ပြီး လက်တွေ့စမ်းသတ်ရန် လိုအပ်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်များဖြတ်ပြေးသွားပြီး မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူ၏စိတ်အစဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လုံးဝနစ်မြုပ်သွားသည်။

ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ထူထပ်သောကြွက်သားမျှင်များ၊ မာကျောသိပ်သည်းသောအရိုးများ၊ မြစ်ရေအလား စီးဆင်းနေသောသွေးများနှင့် အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားနေသော အတွင်းကလီစာများမှာ တိကျပြီး အလွန်ရှုပ်ထွေးသော စနစ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ယခင်က သူသည် "မြေလှိုင်းကြိန်နှုန်း" အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် နှလုံးကိုထိန်းချုပ်စဉ် တစ်ကြိမ်ကြည့်ဖူးသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်ကြည့်သောအခါတွင်မူ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩတကြီးဖြစ်မိဆဲပင်။

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှာ သူ၏ "အမြင်" ထဲတွင် ဆယ်ဆမက ကြီးမားနေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးစွန်မဟုတ်သေးပေ။ အတွေးပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ "အမြင်" မှာ အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသေးငယ်ဆုံးသော သွေးကြောမျှင်များပင် အသေးစိတ်မကျန် ရှင်းလင်းစွာမြင်နေရသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးစွန်ဖြစ်ပြီး ထပ်မံချဲ့ထွင်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသုံးစွဲမှုမှာလည်း ပုံမှန်အခြေအနေထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။

လော်ယွမ်သည် ဤအခြေအနေတွင်ရှိနေရင်း စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လက်မမကျန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ စိတ်စွမ်းအားမှာ ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းသွားပြီး အရှိန်မှာ တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်နှင့်ပင် နီးစပ်နေသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မည့်အစား ဝမ်းသာသွားသည်။ စိတ်စွမ်းအားက မည်မျှပင်ဆန်းကြယ်စေကာမူ ၎င်းက စွမ်းအားတစ်မျိုးသာဖြစ်သည်။ စွမ်းအားဆိုသည်ကား အလုပ်လုပ်မှသာ ကုန်ဆုံးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် စိတ်စွမ်းအားကို ဓားပေါ်တွင် စုစည်းထားပါက မခုတ်မဖြတ်ဘဲနေလျှင် နာရီဝက်မှ တစ်နာရီအထိ ထိန်းထားနိုင်သည်။ လေထဲတွင်ဆိုလျှင် ပို၍ကြာရှည်ပေလိမ့်မည်။

ယခုလိုဤမျှလျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်ဖြစ်ရာ စိတ်စွမ်းအားမှာ အလုပ်လုပ်နေသည်မှာ သေချာသည်။ မည်သည့်နေရာတွင် အသုံးပြုနေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုတော့ ရှိမည်မှာ သေချာသည်။

သူက စိတ်ထဲမှ တည်ငြိမ်မှုကို အစွမ်းကုန်ထိန်းသိမ်းကာ မိမိ၏စူးစမ်းရှာဖွေရေးခရီးကို စတင်လိုက်သည်။

မကြည့်လျှင်မသိ၊ ယခုကြည့်လိုက်မှ မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်တကယ် ကျန်းမာကောင်းမွန်ခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ နေရာအတော်များများတွင် သွေးခြေဥနေသော အစင်းရာများရှိနေပြီး အချို့သွေးကြောမျှင်များမှာ ပိတ်ဆို့နေကာ သွေးစီးဆင်းနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အချို့ဒဏ်ရာဟောင်းများ ကျက်သွားချိန်တွင် တစ်ရှူးများ မှားယွင်းစွာဆက်စပ်နေသည်ကိုပင် တွေ့ရှိရသည်။ ဤသည်မှာ အရည်အသွေးများ မညီမျှခြင်းနှင့် အချို့အချိန်များတွင် အားအလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများပင်။

ဤအရာများက သာမန်ပြဿနာလေးများသာဖြစ်သော်လည်း မဖြေရှင်းဘဲထားပါက တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် စုပုံလာသောအခါ စွမ်းအားကို ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်မှုရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲကာ အပ်ဖျားလောက်ရှိသော အပေါက်လေးက သင်္ဘောကြီးကို နစ်မြုပ်စေနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၁၈၀)အန္တရာယ်

စိတ်ကူးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်နှင့် သွေးကြောမျှင်တစ်ခုချင်းစီမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပွင့်ထွက်လာသည်။ သို့သော် နေရာလွဲချော်နေသော ကြွက်သားမျှင်များကိုမူ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကြွက်သားများကို ပြန်လည်ဆက်စပ်လိုလျှင် ဦးစွာ ကြွက်သားမျှင်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖြတ်တောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော်ယွမ်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ယန္တရားကြီးတွင် မသိစိတ်မှလာသော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုသည့် စိတ်အခံရှိသည်။ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ဆန့်ကျင်နေခြင်းပင်ဖြစ်ရာ လုံးဝ အရာမထင်နိုင်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို အိပ်ငွေ့ချခြင်း သို့မဟုတ် ထို့ထက်မက အနက်ရှိုင်းဆုံးသော မသိစိတ်အလွှာအထိ အိပ်ငွေ့ချနိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကံမကောင်းစွာပင် ဤအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ လော်ယွမ်က တစ်စိုးတစ်စိမျှ နားမလည်သဖြင့် ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ လက်လျှော့လိုက်ရပြီး နောင်တွင်မှ နည်းလမ်းရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ငါးမိနစ်မပြည့်မီမှာပင် လော်ယွမ်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ပုံမှန်၏ ထက်ဝက်အထိ ကျဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထိုအခြေအနေမှ ပြန်ထွက်လိုက်သည်။ စိတ်စွမ်းအားသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျဆင်းသွားပါက စိတ်အခြေအနေကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပြီး အစွမ်းအစကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိပေမည်။ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤကမ္ဘာပျက်ကာလတွင် ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေမရှိခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ လည်ပတ်နေသော အရောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြောမပြတတ်သော သို့မဟုတ် ဖော်မပြတတ်သော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သွေးကြောမျှင်များအားလုံး ပွင့်ထွက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်မည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ပို၍ ပေါ့ပါးသွားသည်။ သို့သော် လော်ယွမ်က သူ၏ ကြွက်သားများကို ထိန်းချုပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ တိုးတက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် သူ စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ပေ။ စွမ်းအားတိုးတက်မှုဟူသည်မှာ မူလကတည်းက တစ်ဆင့်ချင်း တိုးတက်ရသော အရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်မဟုတ်ချင်း အောင်မြင်သွားပါက သူကပင် ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်မိပေမည်။ ထို့ပြင် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ယခင်က မကြုံဖူးလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူက ကျိုးရိချန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကျိုးရိချန်းမှာ သတိလစ်မေ့မြောနေဆဲဖြစ်ပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့နေဆဲပင်။ သို့သော် စောစောက သေခါနီးအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ ကောင်းမွန်လာခဲ့ချေပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာများ ပြန်လည်ရရှိလာပြီး အသက်ရှုမှာလည်း ပုံမှန်ဖြစ်လာသည်။ ဒဏ်ရာမှ ပြည်များ ယိုစိမ့်ထွက်ခြင်းလည်း ရပ်တန့်သွားပြီး အရာအားလုံးမှာ အကောင်းဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။

အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်ကား ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ အပြာရောင်အဆင့် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝဝါတစ်ကောင်၏ အသက်စွမ်းအင်က သူ့ကို သေမင်း၏ ချောက်နှုတ်ခမ်းဝမှ ဆွဲထုတ်ကယ်တင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လော်ယွမ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ထိုသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရေ… ရေ…"

ကျိုးရိချန်းသည် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားရင်း ခြောက်ကွဲနေသော နှုတ်ခမ်းများကို လှုပ်ရှားကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရေဘယ်မှာရှိမည်နည်း။ လော်ယွမ်ကလည်း အောက်ထပ်မှ လူများကို လှမ်းခေါ်ရန် ပျင်းရိနေသည်။ သူက ထိုသနားစရာ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာပြီး ၎င်း၏ သားမွေးကို ဖမ်းဆွဲကာ ကြမ်းတမ်းစွာ မတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခါးကြားမှ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်၍ ၎င်း၏ လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏမှာပင် စေးပျစ်သော သွေးအမြောက်အမြားသည် ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ကျိုးရိချန်း၏ ခြောက်ကွဲနေသော နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ သွေးနွေးနွေးများ ကျရောက်လာသောအခါ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ပါးစပ်ကြီးဟကာ မျိုချလိုက်သည်။ သွေးအမြောက်အမြား သူ၏ လည်ချောင်းထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသော နီမြန်းရောင်တစ်ခုပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

စက္ကန့်သုံးဆယ်မပြည့်မီမှာပင် သူ လုံးဝ ထပ်မံမသောက်နိုင်တော့ဘဲ ဗိုက်မှာပင် အနည်းငယ် ဖောင်းကားလာသည်။ သွေးများမှာ သူ၏ ပါးစပ်မှပင် ပြန်လည်လျှံထွက်လာသည်။ လော်ယွမ် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သတ္တဝါကောင်ကြီးကို အောက်သို့ချထားလိုက်ပြီး ကျိုးရိချန်း၏ လက်ထဲသို့ ဓားရိုးကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်စေလိုက်သည်။

မူလကတည်းက အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်တော့သော သတ္တဝါကောင်ကြီးမှာ ဤသို့ နှိပ်စက်ခံရပြီးနောက် လုံးဝ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

သတ္တဝါကောင်ကြီး သေဆုံးပြီးနောက် အသက်စွမ်းအင်မှာ လုံးဝ ပြတ်တောက်မသွားဘဲ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်စီးဆင်းနေခဲ့သည်။ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်မှ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သာမန်အသေကောင်များကဲ့သို့ တောင့်တင်းမသွားဘဲ အလောင်းတစ်ခုလုံးမှာ ပို၍ပင် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလာသည်။

....................................

လော်ယွမ် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သတ္တဝါကောင်ကြီးကို သယ်ဆောင်ကာ လှေကားမှ ဆင်းလာသောအခါ စစ်သားအချို့မှာ အလျင်အမြန် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ တပ်ခွဲမှူး ဘယ်လိုရှိလဲ" စစ်သားများ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

"စိုးရိမ်စရာမရှိတော့ပါဘူး... အခြေအနေက အခြေခံအားဖြင့် တည်ငြိမ်သွားပြီ ခင်ဗျားတို့ သွားကြည့်လိုက်ဦး" လော်ယွမ်က ဆိုသည်။

စစ်သားများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာများဖြင့် လော်ယွမ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အခြေအနေကြည့်ရန် အပေါ်ထပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားကြသည်။

"သူ့ကိုသေချာ ဆေးကျောလိုက်... ဒီညငါတို့ဒီအသားပဲ စားကြတာပေါ့" လော်ယွမ်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သတ္တဝါကောင်ကြီးကို အလယ်တွင် ပစ်ချကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက စားလို့ရသေးလို့လား" ဟွမ်ကျားဟွေက ထိုသတ္တဝါကောင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စားလို့ရလောက်ပါတယ်" လော်ယွမ်ကလည်း မသေမချာဖြင့် ဆိုသည်။ ဖော်ပြချက်အတိုင်း နားလည်ရလျှင် အသက်စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်းက အသက်ရှိနေသူ၏ စွမ်းအင်ကိုသာ စုပ်ယူခြင်းဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် သက်ရှိဟူသော အဆိုမှာ အလွန်နက်နဲသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အခြေခံအကျဆုံး သက်ရှိသည် ပရိုတင်းနှင့် နျူကလိယအက်ဆစ်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း ပရိုတင်းနှင့် နျူကလိယအက်ဆစ်ကိုမူ သက်ရှိဟု ခေါ်ဆို၍မရပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် အသေကောင်များကိုလည်း သက်ရှိဟု ခေါ်ဆိုရပေမည်။ တိတိကျကျအားဖြင့် သက်ရှိဟုခေါ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာက မည်သည်ဖြစ်သည်ကို ယခုအချိန်အထိ သိပ္ပံပညာက အဆုံးအဖြတ်မပေးနိုင်သေးပေ။ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း ကမ္ဘာမပျက်မီက သက်ရှိများနှင့် ပတ်သတ်၍ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ယုံကြည်မှုများသာ ကြီးစိုးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် လူအချို့က သတ္တဝါကောင်ကြီး၏ အရေပြားကို ဆွဲခွာလိုက်သောအခါ အားလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

အလောင်းတစ်ခုလုံး၏ ကြွက်သားများမှာ ပုပ်သွားသကဲ့သို့ရှိနေပြီး ကြွက်သားအများအပြားမှာ ပြတ်တောက်နေကာ အရေပြားကို ဆွဲခွာလိုက်သည့်အခါ ကြွက်သားအမြောက်အမြားမှာ ကပ်ပါလာသည်။ ဟော်တုံက ညင်သာစွာ ဆွဲကြည့်လိုက်ရာ ကြွက်သားတစ်တုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ပြတ်ထွက်လာပြီး လက်ဖြင့် ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်နှင့် တို့ဟူးတုံး ကြေသွားသလို အသားစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လူအချို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ မယုံနိုင်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကောင်၏ ကြွက်သားများမှာ အလွန်မာကြောသဖြင့် ဤသို့ အလွယ်တကူ ဆွဲဖြုတ်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ အသားစအဖြစ် ဖျစ်ညှစ်ရန်မှာမူ ပြောဖွယ်ရာပင်မရှိ။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် လော်ယွမ်ပင်လျှင် ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ရေနွေးဆူထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ ကြွက်သားများမှာ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားပြီး နောက်ကျိနေသော ဟင်းရည်တစ်အိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အရသာမှာမူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေါ့ရွှတ်ရွှတ်ဖြစ်နေရုံသာမက ပါးစပ်ထဲတွင်လည်း သဲများကို ဝါးနေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

လော်ယွမ်သည် ဤသတ္တဝါကောင်ကြီးမှာ မျိုးရိုးဗီဇ ပြိုကွဲသွားသည်ဟု သံသယဝင်လိုက်သည်။ ဤအရာမှာ စားသုံး၍မရတော့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ မိုးမချုပ်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ လော်ယွမ်သည် အမဲလိုက်ရန် တစ်ခေါက်ထပ်ထွက်လာခဲ့သည်။

...........................

မိုးအုံ့သော ရာသီဥတုတွင် မိုးက အလွန်လျင်မြန်စွာ ချုပ်တတ်သည်။ ညစာစားပြီး မကြာမီမှာပင် လျင်မြန်စွာ မှောင်မည်းသွားပြီး လူတိုင်းမှာ အလင်းရောင်ရှိသေးစဉ် အစောကြီး အိပ်စက်လိုက်ကြသည်။

လော်ယွမ်မှာမူ ထုံးစံအတိုင်းပင် တံခါးဝတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ၊ ယနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်သောအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်။ အတွေးအမျိုးမျိုးမှာ ရှုပ်ထွေးစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေသည်။ ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးမှာ တရားထိုင်ခြင်းကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ အလွန်နည်းပါးစွာသာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း စိတ်တည်ငြိမ်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း ယခုမူ သုံးနာရီကြာသည့်တိုင် တည်ငြိမ်မှုမရနိုင်သေးပေ။

နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကြိုးစားပြီးနောက် သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်လျှော့ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ရသည်။

အပြင်ဘက်တွင် မိုးမှာ တဖွဲဖွဲ ရွာသွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အခြေအနေအရ နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း မိုးရွာဦးမည်မှာ သေချာသည်။ လော်ယွမ်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် သာမန်အတိုင်း အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် တဲမှာ ပွင့်လာပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လော်ယွမ်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပြန်ဝင်သွားသည်။

တစ်မိနစ်ခန့်ကြာမှ ထိုကလေးငယ်က တဲထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြန်ထွက်လာသည်။ သူ့ကို ကျောပေးရပ်နေသော လော်ယွမ်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ချီတုံချတုံဖြစ်နေဟန်တူသည်။

လော်ယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံခံစွမ်းအားသည် သူမ တဲထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် လူးလွန့်နေပြီး အိပ်မပျော်ဖြစ်နေသည်ကို အစောကတည်းက သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ မအိပ်သေးတာလဲ... တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား" လော်ယွမ်က လှည့်၍ နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"သမီ... သမီး... အပေါ့သွားချင်လို့ပါ" ချန်ကျားယီသည် လော်ယွမ် ရုတ်တရက် လှည့်လာမည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ကြောက်လန့်ကာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး စကားထစ်ငေါ့စွာဖြင့် ဆိုသည်။

"ဒါဆို မြန်မြန်သွားလေ... ထောင့်တစ်နေရာမှာ သွားလိုက်ပေါ့... ဒီမှာ ဘာအန္တရာယ်မှမရှိဘူး" လော်ယွမ်က ဆိုသည်။

"ဟုတ်" ချန်ကျားယီမှာလည်း အလွန်အရေးကြီးနေဟန်တူပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အနီးဆုံးထောင့်သို့ အမြန်ပြေးသွားသည်။ မကြာမီ သူမ ပြန်ရောက်လာပြီး တဲအနားသို့ ရောက်သည့်အချိန်တွင် လော်ယွမ်က သူမကို ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည် "ဒီကို ခဏလာဦး... ငါတို့ စကားပြောရအောင်"

ချန်ကျားယီသည် လော်ယွမ် ဘာပြောချင်သည်ကို မသိသဖြင့် မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လန့်နေသော ယုန်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသည်။

"နင်ကငါ့ကို အဲ့လောက်တောင် ကြောက်နေတာလား" လော်ယွမ်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"မ… မဟုတ်ပါဘူး" ချန်ကျားယီက ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အလျင်အမြန် ဆိုရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အင်္ကျီစကို တင်းကျပ်စွာ လိမ်ကျစ်နေသည်။

"ဒါဆိုခေါင်းကိုမော့ထားလေ... ဒီလောက်ကြောက်တတ်နေရင် ကမ္ဘာပျက်ကာလမှာ နင်ဘယ်လိုအသက်ရှင်မှာလဲ... ဒီခေတ်မှာ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် နင်အရင်ဆုံးလုပ်ရမှာက အကြောက်တရားကို အောင်နိုင်ဖို့ပဲ" လော်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။ ဤသို့ ကြောက်တတ်နေ၍ မဖြစ်ပေ။ ယခင်က ဝမ်ရှီရှီပင်လျှင် ဤမျှလောက် မကြောက်တတ်ခဲ့ပေ။

"သမီး… သမီးက...ဦးလေး... သမီး နောက်ဆို ရဲရင့်ပါ့မယ်" ချန်ကျားယီမှာ ကြောက်လန့်၍ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် မော့လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖယောင်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာပြီး မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကာ ငိုတော့မည့်ဟန် ဖြစ်နေသည်။

လော်ယွမ်သည် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူမကို ဤမျှလောက် ကြောက်လန့်သွားစေမည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် လက်ကို ယမ်းပြလိုက်သည် "ဒါဆိုလည်း နောက်မှ နင့်အပြုအမူကိုကြည့်ရတာပေါ့... အခုအမြန်သွားအိပ်တော့... ဟိုလှည့် ဒီလှည့် လုပ်မနေနဲ့... ငါတို့မနက်စောစော ခရီးစထွက်ရမှာ"

လော်ယွမ်၏ စကားသည် ငယ်ရွယ်သော ချန်ကျားယီအပေါ်တွင် ဖော်မပြနိုင်သော ဖိအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူမက စိုးရိမ်သောကရောက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြန်လှည့်သွားပြီး မျက်ရည်များမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေကြီးပေါ်သို့ တပေါက်ပေါက် ကျဆင်းနေသည်။ တဲအပေါက်ဝတွင် ရပ်ရင်း သူမ တဖြည်းဖြည်း ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အတန်ကြာ ရပ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှည့်၍ ပြန်လျှောက်လာသည်။

လော်ယွမ်က ချန်ကျားယီကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သမီး… သမီးက အိပ်မပျော်တာမဟုတ်ပါဘူး... သမီး… သမီး အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလို့ပါ" ချန်ကျားယီက အားယူ၍ ခေါင်းကိုမော့လိုက်ရာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာလေး ပေါ်ထွက်လာသည်။

"နင်အတွေးလွန်ပြီး ကြောက်မနေနဲ့... စိတ်အေးအေးထားပြီး အိပ်ပျော်အောင်အိပ်လိုက်" လော်ယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် နားမလည်ခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "နေဦး... နင်ပြောတာက... နင်က အန္တရာယ်ကို ခံစားမိတယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့... အကြီးကြီး… အန္တရာယ် အကြီးကြီးပဲ" ကလေးမလေးမှာ မည်သို့ ဖော်ပြရမည်ကို မသိဘဲ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြကာ စိုးရိမ်သောကရောက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည် "အဲ့ဒါက အရမ်းမြန်မြန်နဲ့… ချဉ်းကပ်လာနေတယ်"

လော်ယွမ်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် တရားမထိုင်နိုင်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်စဉ်းစားလိုက်သောအခါ အခြေအနေမှာ ပို၍ပို၍ ဆိုးရွားလာသည်ဟု သူ တွေးထင်လိုက်သည်။ သူက လှည့်၍ မေးလိုက်သည် "နင်က သန္ဓေပြောင်းလူသားလား"

"သမီး… သမီး မသိဘူး" လော်ယွမ်၏ တင်းမာသော အမူအရာကြောင့် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

"ပုံမှန်အချိန်တွေမှာရော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိတတ်လား" လော်ယွမ်က ဆက်လက်မေးလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမမှာ အထူးသန္ဓေပြောင်းစွမ်းရည်ရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် မသိသေးခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"အန္တရာယ်တွေက အများကြီးပဲ... သေးသေးလေးတွေရော အကြီးကြီးတွေရော... ဒါပေမဲ့အခုလောက်ကြီးတာမျိုးမရှိဘူး... နေ့လည်ကခံစားမိတာနဲ့တောင် ယှဉ်လို့မရဘူး" ချန်ကျားယီက ငိုသံပါဖြင့် ဆိုသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ဝပ်ချကာ အတန်ကြာအောင် တိတ်တဆိတ် နားထောင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အားလုံးအမြန်ထကြစမ်း... ငါးမိနစ်နေရင် ဒီကထွက်ကြမယ်"

ဆက်ရန်...