အခန်း (၃၃၄)
Vol. 23 Ch. 334
ကာကွယ်ရေးလိုင်းတွင် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး မီးစက်နှစ်လုံး ရှိနေသောကြောင့် လူတိုင်းအတွက် အနွေးဓာတ် လုံလောက်စွာ ရှိစေခဲ့သည်။
ရှီတိယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး ရထားခေါင်းတွင် သုံးထောင့်ပတ်လမ်း သံလိုက်လျှပ်စစ် စနစ်အားလုံးပါဝင်သည့် မြေပြင်မောင်းနှင်မှုကိရိယာ ရှိသည်။
လင်းရှန်က အစောပိုင်းက စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့ရာ အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းက အဆင့်မြင့်ပြီး တိကျမှု မြင့်မားသော်လည်း ကျယ်ပြန့်သော ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ လိုအပ်သည်။
အပြင်ခွံမှအပ အရာအားလုံးနီးပါးကို အစားထိုးထားသည်။
ရှီတိယွမ်သည် ၎င်းကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရမည်ဟု လင်းရှန်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
လင်းရှန်သည် အလားတူတစ်ခုကို ဖန်တီးရမည်ဆိုပါက ဧရာမ ယန္တရားပိုင်းဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အနန္တရထားတွင် တွဲ ၁၄ ခု ပါဝင်သည်ကို ထည့်မတွက်သေးလျှင်ပင် ၎င်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ရက်အနည်းငယ်ထက် ပိုကြာပေလိမ့်မည်။
၎င်းကို မည်သို့ တည်ဆောက်ခဲ့သည်ကို ရှီတိယွမ်အား မေးမြန်းရန်နှင့် ပုံကြမ်းများကို စကင်ဖတ်ရန် စိတ်ထဲတွင် တေးထားလိုက်သည်။
ဂျိုကာယာဉ်တန်းတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များကို စွမ်းအင်ပေးရန်အတွက် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး မီးစက်အသေးစားတစ်ခု ရှိသည်။
အခြားအဖွဲ့များက နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးသိုလှောင်မှုစနစ်များကို အားထားကြသော်လည်း ဤအခြေအနေများတွင် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သာလျှင် ယုံကြည်စိတ်ချရသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
အဆက်မပြတ် နှင်းမုန်တိုင်းကျနေသည့် ဒရာကာမာ ရေခဲချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံးအင်ဂျင်များကသာ ယာဉ်တန်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို နွေးထွေးစေနိုင်လေသည်။
ရှီတိယွမ်သည် လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့ကို စက်ရုပ်ကြီး၏ အခြေစိုက်စခန်းဘက်သို့ ခေါ်သွားရာ နေရာတွင် ကြီးမားသော ရွက်ဖျင်တဲအုပ်စုများဖြင့် ယာယီစခန်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထား၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ကျင်း၊ အားဖေးနှင့် ရှောင်ချင်းတို့သည် နဂါးတောင် ၁ သို့ ပြန်သွားကြသည်။
အင်ပါယာစီမံကိန်း
သူတို့ လျှောက်သွားနေစဉ် လင်းရှန်က စကားစလိုက်သည်။
“တစ်ခုခု စိတ်ထဲမှာ မတင်မကျ ဖြစ်နေတယ်”
“အင်ပါယာစီမံကိန်းက ဖီးနစ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဆိုရင် ဘာလို့ စီလန်မြို့ကနေ အကူအညီ တောင်းနေတာလဲ”
တစ်ခုခု လွဲချော်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။
စီလန်ရှိ ဖီးနစ်က ဒီအဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝ မသိသလို ဘာကြောင့် ဖြစ်နေရတာလဲ။
ရှီတိယွမ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။
“ငါ အဲဒါကို မေးကြည့်ပြီးပြီ”
“ဒီမစ်ရှင်က ထိပ်တန်းအဆင့်လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ”
“သူတို့ ကိုယ့်လူတွေကိုတောင် လျှို့ဝှက်ထားတာလား”
“မဟုတ်ဘူး” ရှီတိယွမ်၏ လေသံက ပိုပြီး လေးနက်လာသည်။
“ငါ့ ခန့်မှန်းချက်ကတော့ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့တာလို့ ထင်တယ်”
“ဒီမှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အစီအစဉ်ရဲ့ တစိတ်တပိုင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဖီးနစ်က သူတို့ရဲ့ အခြားအင်အားဖြည့်တင်းရေး အဖွဲ့တွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတာပဲ”
“ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ အရေးပေါ် အချက်ပြမှုကို အပြည့်ဝထုတ်လွှင့်ခဲ့တာ”
“ယာဉ်တန်းခုနစ်ခုက ဒီကို လာကူညီခဲ့ကြတယ်။ အခုတော့ ငါတို့ အားလုံး ပိတ်မိနေပြီ”
“ဒီလောက် လူတွေ သေဆုံးတာ…” ကီကီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒါက မြေတွင်းအောင်း ပိုးကောင်ကြီးလိုပဲ S-Class အဆင့် မွန်းစတားအမျိုးအစား ဖြစ်ရမယ်”
ရှီတိယွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ ပိုးကောင်ကြီးက S-Class အဆင့် သတ်မှတ်ချက် မဟုတ်ဘူး”
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
“ဒါဆို ပါလ်မားမြက်ခင်းပြင်မှာ သတင်းပို့ထားတဲ့ S-Class အဆင့် မွန်စတားက… တခြား တစ်ခုခုလား”
“အတိအကျပဲ”
သံမဏိဘီလူးကြီး
ပြင်းထန်သော နှင်းမုန်တိုင်းအောက်တွင် သံချပ်ကာအပြည့် တပ်ဆင်ထားသော စစ်သားများသည် စခန်းပတ်လည်တွင် အလုပ်လုပ်နေကြပြီး စစ်သုံးပစ္စည်းများကို ရှေ့တန်း အတားအဆီးများဆီသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်နေကြသည်။
လင်းရှန် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ စစ်သား ၂၀ ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သူတို့သည် အကြီးစား လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ပြင်ပစက်ရုပ်ဝတ်စုံများနှင့် အဆင့်မြင့် အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများမှ ဒဏ်ရာများကို ခံထားရသည်။
သူတို့ စက်ရုပ်ကြီးအနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် နှင်းမုန်တိုင်းက အားပျော့သွား၏။ ၎င်း၏ တာဘိုင်မှ ကျန်ရှိသော အပူဓာတ်က နွေးထွေးမှုကို ပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဧရာမယန္တရားကြီးအောက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် တောင်တစ်ခုအောက်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ရှီတိယွမ်သည် သူတို့၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကြောက်စရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ ငါ ပထမဆုံး မြင်တုန်းကဆို ငါသေးထွက်ကျချင်သွားတယ်”
“ဒီလိုမျိုးတွေ ပိုပြီး တည်ဆောက်နိုင်ရင် မွန်းစတားတွေကို တကယ် ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိမှာပဲ”
သို့သော်လည်း ကီကီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ စီမံကိန်းက ကျရှုံးသွားပြီလို့ မဆိုလိုဘူးလား”
ဖီးနစ်၏ စူပါလက်နက်တစ်ခုသည် ၎င်း၏ ပထမဆုံးမစ်ရှင်တွင် ပျက်စီးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက မျှော်လင့်ချက် မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ဖြစ်သည်။
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“သူတို့ ဒီဟာကို S-Class အဆင့် မွန်းစတားတွေကို တိုက်ဖို့… ဒါမှမဟုတ် တွင်းနက်ထဲကို ထိုးဖောက်ဖို့ တည်ဆောက်ခဲ့တာပဲ”
“ဒီလို ရလဒ် ထွက်လာတယ်ဆိုရင် မျှော်မှန်းချက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”
ရှီတိယွမ် အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။
“ငါတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိုးကောင်ကြီး တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒါက ဘာမှ မဟုတ်ဘူးတော့ မဆိုနိုင်ဘူး”
လင်းရှန်သည် ပျက်စီးမှုများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်ကြီး တခြားတစ်ခုခုနဲ့လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံရတယ်…”
ကီကီ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“နာမည်က ဘာလဲ”
ရှီတိယွမ်၏ အမူအရာက လေးနက်သွား၏။
“အင်ပါယာပရောဂျက် - ယူနစ် ၀၁”
ဖီးနစ်၏ ယာယီအခြေစိုက်စခန်း တဲအပြင်ဘက်တွင် လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ရှီတိယွမ်၏ နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။ ထိုနေရာသည် အီလက်ထရွန်းနစ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ရွက်ဖျင်တဲမှ ထူထဲသော ကေဘယ်ကြိုးများက စက်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဆီသို့ သွယ်တန်းထားပြီး ထို့နောက် ပိုမိုပါးလွှာသော လိုင်းများအဖြစ် ကွဲထွက်ကာ ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် ကြီးမားသော မူလပုံစံ ယူနစ် ၀၁ နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
“ပစ်ချက်ရှာဖွေတုန်းပဲလား” လင်းရှန်က ချဉ်းကပ်လာရင်း မေးလိုက်သည်။
ရှီတိယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လုပ်ငန်းတွေ အများစုက အလုပ်လုပ်နေတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့။ ဥပမာ၊ စက်ရုပ်ကြီးရဲ့ စွမ်းအားအူတိုင်က အကောင်းအတိုင်း ရှိသေးတယ်၊ မင်းလည်း ခုနက အသက်ဝင်တာ တွေ့လိုက်တယ်လေ။ မွန်းစတားအုပ်ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ အဲဒါကို လုပ်ခဲ့တာပဲ”
“ဒီလှည့်ကွက်က အမြဲတမ်း အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ကီကီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
“ထိတ်လန့်ဖွယ်အမှောင်သတ္တဝါတွေက အရမ်းကို ရန်လိုတယ်။ ညရောက်ရင်တော့ အလုပ်ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဟူး…”
ရှီတိယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ မနေ့ညက ငါတို့ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးလုနီးနီး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ယူနစ် ၀၁ ရဲ့ နျူကလီးယား တာဘိုင်အင်ဂျင်က တစ်ညလုံး လည်ပတ်ခဲ့လို့ ငါတို့ မနည်းထိန်းထားနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီချောက်ကမ်းပါးအစွန်းက ငါတို့ကို အနည်းငယ် အားသာချက် ပေးခဲ့လို့ပဲ…မဟုတ်ရင် ငါတို့ အဆုံးသတ်သွားလောက်ပြီ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ခဲယမ်းသိုလှောင်မှုက တစ်ညလုံးတောင် ခံမှာ မဟုတ်ဘူး”
သူသည် လှောင်ပြုံးဖြင့် လင်းရှန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ညီလေးလင်း…ကံကြမ္မာက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ရေစက်ဆုံပေးနေတာပဲ။ ငါတို့ တွေ့တိုင်း သေမင်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းဝမှာချည်းပဲ”
လင်းရှန်က ခံစားချက်မရှိဘဲ နေလိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့လို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေအတွက် နေ့တိုင်းက ရှင်ခြင်း သေခြင်း ကာလပဲ။ ဒါက အဆန်း မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျုပ်တို့မှာ ရေစက်ရှိတယ်လို့တော့ ထင်ပါတယ်”
“ဟားဟားဟားဟား” ရှီတိယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် လင်းရှန်ကို နက်နဲပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းသိလား။ မင်းကို မြင်လိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်မှာပဲ ငါတို့ ဒီည မသေနိုင်တော့ဘူးလို့ အလိုလို ခံစားလိုက်ရတယ်”
လင်းရှန် ဆွံ့အသွားသည်။ ဒီလူက ငါ့အပေါ်မှာ အရမ်းဖိအားပေးလွန်းနေပြီ။ ငါက ကယ်တင်ရှင် တစ်ယောက်လို ဖြစ်တာနေတာလားဟ….