အခန်း (၃၃၆)
Vol. 23 Ch. 336
“ဒါဆို ပြဿနာက ဘာလဲ” ရှီတိယွမ် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။
“အဲဒါ ကောင်းတဲ့ အရာလိုပဲ ထင်ရတာပဲ”
စွန်းကိုင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ တခြားဌာနတစ်ခုရဲ့ အဓိက သုတေသနကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်တာက မတူဘူး။ ပြီးတော့ ကျုပ်တို့က ညလမ်းလျှောက်သူအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သူတို့က ကျုပ်တို့ကို ပါဝင်ပတ်သက်ခွင့်ပေးဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုနည်းသွားစေတယ်”
လင်းရှန် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
“တနည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေ မဟုတ်ရင် သူတို့က ကျုပ်လို အပြင်လူကို သူတို့ရဲ့ သုတေသနကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
စွန်းကိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “မှန်ပါတယ်”
ရှီတိယွမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ဒီလိုဆို အာ့တာတွေ ပြောစရာမလိုတော့ဘူး…. ဒါက သေရေးရှင်ရေး အရေးပေါ် အခြေအနေပဲ…ကျုပ်တို့မှာ နိုင်ငံရေးလုပ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး”
စွန်းကိုင် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ခေါင်းဆောင်ယုနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ခင်ဗျားတို့ကို ခေါ်သွားပေးမယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ အာမခံချက်တော့ မပေးနိုင်ဘူး”
လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
နောက်ဆုံးတော့ အထဲကို ဝင်ခွင့်ရပြီ။
သူတို့ ကွပ်ကဲရေး တဲထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။
အတွင်းမှာ လူ ၂၀ ကျော် ရှိပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကွန်ပြူတာ စက်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ထားရှိထားသည်။ အင်ပါယာပရောဂျက်၏ နည်းပညာအဖွဲ့ဝင် အများအပြား အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
ဗဟိုဧရိယာတွင် စက်ဝိုင်းပုံ အခြေပါသော သတ္တုလည်ပတ်ခန်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ အထူးထိန်းချုပ်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ပိုက်လိုင်းများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ၎င်း၏ ဘေးရှိ မျက်နှာပြင်တွင် အာရုံကြောချိတ်ဆက်မှု အခြေအနေအမျိုးမျိုး၊ မောင်းသူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာများနှင့် ယူနစ် ၀၁ စက်ရုပ်၏ တိုင်းတာမှု ရာနှင့်ချီသော ကန့်သတ်ချက်များကို ပြသထားရာ လူတိုင်း၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေနိုင်သည်။
“လုံးဝ သဟဇာတရှိတဲ့ အာရုံကြောဆက်သွယ်မှုစနစ်၊ အာရုံကြောပေါင်းစည်း ထိန်းချုပ်မှုနည်းပညာ…အရမ်းမိုက်တာပဲ” ကီကီသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မအော်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စက်ရုပ်ကြီး၊ ပြီးတော့ လူသားပုံသဏ္ဌာန် လက်နက်ကြီး၊ လူ့အာရုံကြောပေါင်းစည်းခံစားမှုက အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက်ပါပဲ”
စွန်းကိုင်က နှစ်ယောက်သားကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့က တကယ် ဗဟုသုတရှိပုံရတယ်။ ခဏစောင့်ပါ။ ငါ ခေါင်းဆောင်ယုကို လှမ်းခေါ်ပေးမယ်”
ထိုအချိန်တွင် ကပ္ပတိန် စွန်းက လျှောက်သွားပြီး သတ္တုလည်ပတ်ခန်းဘေးရှိ လူငယ်တစ်ဦးနှင့် စကားပြောဆိုသည်။ ထိုသူသည် ချက်ချင်း လှည့်လာပြီး လင်းရှန်နှင့် ရှီတိယွမ်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသားမှာ နူးညံ့သော မျက်နှာရှိပြီး ရွှေအနားသတ် မျက်မှန်တပ်ထားသည်။ သူသည် အသက် ၄၀ မပြည့်သေးပုံရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရှီတိယွမ်နှင့် သူ့ဘေးရှိ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့၏ အံ့အားသင့်နေပုံကို မြင်လိုက်ရသည်။ စွန်းကိုင်၏ စကားများကို ခဏနားထောင်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ တတ်ဘလက်ကို သူ၏ ဘေးရှိ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအား စိတ်မရှည်စွာ ပေးလိုက်ပြီးနောက် ထိုလူများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။
“ခေါင်းဆောင်ယုက ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ယာယီတာဝန်ခံပါ။ သူတို့ရဲ့ မူလအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ သူက ဒုတိယ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပါ။ သူက အရင်က နည်းပညာအဖွဲ့ကို တာဝန်ယူခဲ့တာ… သူက ခပ်ချဥ်ချဥ် စာပေသမားတစ်ယောက်ပဲ”
ထိုအချိန်တွင် ရှီတိယွမ်သည် လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့၏ နားနား ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှန်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူသည် ထိုလူ၏ စရိုက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သွားသည်၊၊
“မင်္ဂလာပါ။ ယုဟန်ပါ”
ရွှေအနားသတ် မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားသည် လင်းရှန်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး အေးစက်သောမျက်နှာအမူယာဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“လင်းရှန်၊ ကီကီ” လင်းရှန် မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ယုဟန်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားက ယန္တရားစွမ်းအားရှင်လို့ ကြားတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားရဲ့ သတ်မှတ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ သိချင်ပါတယ်”
“ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းအားက စက်တွေကို ပြုပြင်ပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်ပါတယ်”
လင်းရှန်သည် ယုဟန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည့်တိုးပြောလိုက်သည်။ သူသည် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထုတ်လုပ်မှုကို ပြုလုပ်ရန် ချက်ချင်း လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် လင်းရှန်၏ ရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အရေအတွက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ခဏအတွင်းတွင် တိကျစွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော သေးငယ်သော မောင်းသူမဲ့ လေယာဉ်ပျံတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပျံဝဲနေပြီး ၎င်း၏ ပန်ကာလေးခုမှာ လေထဲတွင် ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေသည်။
ယုဟန် အပါအဝင် အင်ပါယာပရောဂျက်မှ သုတေသနအဖွဲ့တစ်ခုလုံး လုံးဝ တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ပ-ပစ္စည်းတွေကို လေထဲကနေ ဖန်တီးတာလား” ယုဟန်၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြုတ်သွားသည်။ ခေတ်မီနည်းပညာကို မြင်ဖူးသူတစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် ဤစွမ်းရည်က သူ့ကို တုန်ယင်သွားစေသည်၊၊
စက်ရုပ်ဖွံ့ဖြိုးရေးအဖွဲ့၏ အဓိကနည်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယုဟန်သည် ဤအရာ၏ အရေးပါမှုကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည်။
၎င်းသည် မောင်းသူမဲ့ လေယာဉ်ပျံသေးသေးလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အတွင်းအစိတ်အပိုင်းများ၏ ရှုပ်ထွေးမှုမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီ ကမ္ဘာတွင် အထူးပြုစက်မှုကဏ္ဍ တစ်ဆယ့်ငါးခုကျော်နှင့် အထောက်အကူပြု စက်မှုလုပ်ငန်းနည်းပညာသုံးဆယ်ကျော် ပါဝင်သည်။
ရိုးရှင်းသော တွန်းကန်မှု စနစ်တစ်ခုပင်လျှင် လျှပ်စစ်မော်တာ၊ အမြန်နှုန်းထိန်းချုပ်ကိရိယာ၊ ဘက်ထရီမော်ဂျူးနှင့် ပန်ကာများ လိုအပ်သည်။ ပျံသန်းထိန်းချုပ်မှု၊ ရေဒါ၊ ဂင်ဘယ် တည်ငြိမ်မှု၊ ကုန်တင် အာရုံခံကိရိယာများ၊ ကင်မရာများ၊ အနီအောက်ရောင်ခြည် စကင်နာများ၊ LIDAR၊ တယ်လီမက်ထရီ၊ အပူပျံ့နှံ့မှုစသည့် ပိုမို အဆင့်မြင့်သော စနစ်ခွဲများကို ထည့်မတွက်ရသေးပေ။
သို့သော် လင်းရှန်က ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်နိုင်သည်။
သူ မပြီးသေးပေ။
သူသည် မောင်းသူမဲ့ လေယာဉ်ပျံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပန်ကာများထဲမှ တစ်ခုကို ဖြုတ်ချလိုက်ကာ ယန္တရားပြုပြင်မှုကို ဖွင့်လိုက်သည်။
တောက်ပသော အလင်းအောက်တွင် ကျိုးပဲ့သွားသော ပန်ကာသည် ချောမွေ့စွာ ပြန်လည် တည်ဆောက်သွားခဲ့ရာ မမြင်နိုင်သော သုံးဖက်မြင် ပုံနှိပ်စက်က ၎င်းကို မူလအခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် တည်ဆောက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
အမြင်ပြောင်းလဲခြင်း…အလှည့်အပြောင်း
အင်ပါယာပရောဂျက် ယူနစ်-၀၁မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။
“ဒါ ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုးလဲ”
“ဒါ အရမ်း ရူးသွပ်တာပဲ”
“သူက လူသား စက်ရုံလား”
ယုဟန်သည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်မိကာ သူ၏ အသက်ရှူသံက အနည်းငယ်ပြတ်တောက်နေသည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် စက္ကန့်သုံးဆယ်ကြာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။
မူလက သူသည် လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ၏ သိချင်စိတ်က လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
“ပိုကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မလား” ယုဟန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပြီး အနီးနားရှိ ထိန်းချုပ်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ တက်ဘလက်ပေါ်တွင် ရုပ်ပုံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲတင်ပြီး လင်းရှန်အား ပေးလိုက်သည်။
“ဒီ အစိတ်အပိုင်းကို သယ်ဆောင်မှုအဆင့် ပရစ်ဇမ်လို့ ခေါ်တယ်။ တစ်ယူနစ်က ဆယ့်နှစ်တန် အလေးချိန်ရှိပြီး အလွန် ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိတယ်။ ရောင်စုံ သတင်းအချက်အလက် ဆားကစ်တွေလည်း ပါဝင်တယ်…”
လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ပုံကြမ်းတွေ ရှိရင် ကျုပ်ဖန်တီးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်နဲ့ ပစ္စည်းတွေ လိုတယ်”
“ဘယ်လောက်ကြာမလဲ” ယုဟန်က အားတတ်သရောမေးလိုက်သည်၊၊
“ဒီလောက် ကြီးမားတာလား။ အနည်းဆုံး ရှစ်နာရီပေါ့”