အဓိက အင်အားစု သုံးခုက အပြစ်ပေးရန် ရောက်လာပြီ
Vol. 4 Ch. 45
စုရွှမ်၏ တည်ငြိမ်သော စကားများက ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ခဏမျှတော့ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ လေးလံဖိစီးသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ စုရွှမ် မြင့်မြတ်နယ်မြေက မင်းကို ဘယ်တော့မှ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဆိုးဆုံးခြေနေဖြစ်လာရင် ငါတို့ အတူတူ သေကြတာပေါ့”
တာယန်မြင့်မြတ်သခင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆို၏။
“ဟုတ်တယ် မြင့်မြတ်သားတော် မင်းက ငါတို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ နှစ်တစ်သောင်းအတွင်း အတော်ဆုံး ပါရမီရှင်ပဲ။ ငါတို့က မင်းကို ဘယ်လို စွန့်ပစ်နိုင်မှာလဲ”
“နောက်ပြီး မြင့်မြတ်သားတော် အခုလို အချိန်မှာ ငါတို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေက မင်းကို စွန့်ပစ်လိုက်ရင် လောကကြီးက ငါတို့ကို ဘယ်လို မြင်မလဲ”
“မြင့်မြတ်သားတော် ဘာမှ ထပ်မပြောပါနဲ့တော့။ အဆိုးဆုံး မင်းနဲ့အတူ အသေခံကြရုံပဲ”
တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲများကလည်း ဝင်ပြောကြသည်။
သူတို့က မူလက စုရွှမ်ကို အထင်မကြီးခဲ့ကြဘဲ စုရွှမ်က မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရောက်ချင်း သူတော်စင်သားတော် ဖြစ်လာခြင်းဖြင့် စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြ၏။
သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များက သူတို့ကို စုရွှမ်အပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်သွားစေခဲ့ပြီး သူ့ကို စွန့်ပစ်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။
“အကြီးအကဲတို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
စုရွှမ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ စိတ်ထိန်းလိုက်၏။
“မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ တပည့်တို့ အစွမ်းကုန်သာ တိုက်ခိုက်ကြ မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဘယ်တော့မှ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
ရုတ်တရက် အလွန်ပင် ဩဇာအာဏာရှိသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဤအမျိုးသမီးအသံမှာ အလွန်ပင် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရှေးကျသော ကာလ၊ အချိန်မြစ်ကြီး၏ တစ်ဖက်ကမ်းမှ လာသကဲ့သို့ မမှန်မကန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ် တည်ရှိနေ၏။
ဟမ်
ဤအသံကို ကြားသောအခါ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွား၏။
ဘာဆိုတဲ့ ဩဇာအာဏာရှိတဲ့ အသံမျိုးလဲ။
ပြီးတော့ ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အသံ။
သူမက ဘယ်သူလဲ။
“စုရွှမ် ဒါ ဒါကတာယန်ဘိုးဘေးကြီးလား”
မြင့်မြတ်သခင် ခန်းမဆောင်ထဲတွင် တာယန်မြင့်မြတ်သခင်က စုရွှမ်ကို မသေချာမရေရာစွာ မေးလိုက်၏။
ဤအသံမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် အမျိုးသမီးအသံ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဩဇာအာဏာ အလွန်ကြီးမား၏။
၎င်းက တာယန်မြင့်မြတ်သခင်၏ စိတ်ထဲသို့ လောကကြီးကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ရှုနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တစ်မုဟုတ်ချင်း ပေါ်ထွက်လာစေသည်။
ထိုသူမှာ ဓားဖြင့် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တာအိုနန်းတော်အဆင့်ကို ဖိနှိပ်ကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို တစ်ဦးတည်း တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်” စုရွှမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
စုရွှမ်က ဤရင်းနှီးသော အသံကို မည်သို့ မမှတ်မိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
စုရွှမ်၏ အတည်ပြုချက်ကြောင့် တာယန်မြင့်မြတ်သခင်နှင့် ရှိနေသော အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွား၏။
အံ့အားသင့်မှုကြောင့် တစ်ခဏမျှတော့ လူတိုင်းမှာ တုံ့ပြန်ရန် ပျက်ကွက်သွားကြသည်။
ခဏအကြာတွင်မှ
“ဟားဟားဟားဟား။ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေမှတော့ ငါ့ရဲ့ တာယန်မှာ ဘယ်သူက မောက်မာရဲမှာလဲ”
“ဘိုးဘေးကြီးက ပြောပြီးပြီဆိုမှတော့ အစွမ်းကုန်သာ တိုက်ခိုက်ကြ”
“တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက ငါတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးနေမှတော့ ငါတို့ ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလဲ။ သေခြင်းရှင်ခြင်း က သာမညပဲ။ မကျေနပ်ရင် တိုက်ကြရုံပေါ့”
တစ်ခဏမျှတော့ မြင့်မြတ်သခင် ခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာကြ၏။
“ဘိုးဘေးကြီးက အသက်ရှင်နေသေးမှတော့ ငါတို့ တာအိုနန်းတော်အဆင့်မှာ ဘယ်အင်အားစုကိုမှ မကြောက်ဘူး”
တာယန်မြင့်မြတ်သခင်က အနီးရှိ တိုင်တစ်လုံးကို ရိုက်၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“တာယန်မှ အားလုံးပဲ ခုနက အသံက တာယန်ဘိုးဘေးကြီးရဲ့အသံပဲ”
“ဘိုးဘေးကြီးက အသက်ရှင်နေသေးတယ်… ပြီးတော့ ငါတို့ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောတယ်။ သူ အားလုံးကို တာဝန်ယူလိမ့်မယ်”
တစ်ခဏမျှဖြင့် တာယန်မြင့်မြတ်သခင်၏ အသံလွှင့်ချက်မှာ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမှ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ တုန်ခါသွားကာ တာယန်တပည့်တိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွား၏။
“သေစမ်း။ တာယန်ဘိုးဘေးကြီးက အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ ဒါဆို ဘာလို့ အောက်ကျို့နေရမှာလဲ။ တိုက်ကြရုံပဲ”
“ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေမှတော့ အစွမ်းကုန်သာ တိုက်ခိုက်ကြ”
“ကောင်းတယ်။ အခု ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ တာယန်ကို လာထိရဲလဲ…”
တာယန်မြင့်မြတ်သခင်၏ အသံလွှင့်ချက်ကို ကြားသောအခါ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူပွက်သွားတော့၏။
တာယန်ဘိုးဘေးကြီး အသက်ရှင်နေသေးသည့် အချက်က မြင့်မြတ်နယ်မြေကို သေခြင်းတရားမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်းလေးပဲ ပြန်ကောင်းလာသေးတာ။ သူသာ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ အရင် ကြိုးစားမှုတွေ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…”
အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ စုရွှမ်က တာယန်ဘိုးဘေးကြီး၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထား၏။
ထို့ကြောင့် စုရွှမ်မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အခြားသူများကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။
“စုမိသားစုက ငါ့ရဲ့ သတင်းစကားကို ရသင့်ပြီး လာနေလောက်ပြီ။ ငါ အချိန်ဆွဲထားနိုင်သရွေ့ တာယန်ဘိုးဘေးကြီး လှုပ်ရှားစရာ မလိုတော့ဘူး”
စုရွှမ်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်၏။
မှန်ပါ၏။ စုရွှမ်က စုမိသားစုထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ထားပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း စုရွှမ် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ စုမိသားစုက တာယန်သို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း
ရုတ်တရက်ပင် တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်၌ စည်တီးသံ အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာနတ်ဘုရားသံကဲ့သို့ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
“သူတို့ ရောက်လာကြပြီ” စုရွှမ်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် စုရွှမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အပြင်သို့ အတူတကွ ပျံသန်းထွက်သွားကြသည်။
တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တောင်တံခါးဝ၌ ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ် ထျန်ယိ၊ ကျဲ့ထျန်းဂိုဏ်း သခင် ချန်းဟယ်နှင့် ထိုက်ရွှမ်ဂိုဏ်းသခင် လျိုရူဖုန်းတို့အားလုံး ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
သုံးဦးစလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါ တစ်ခုက လောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။
သူတို့၏ နောက်တွင် အကြီးအကဲများနှင့် ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များက အမှောင်ထုကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ ရပ်နေကြပြီး လက်တွေ့ခံစားနိုင်သော ဖိအားပေးမှု အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လောကတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။
တစ်ခဏမျှတော့ ကောင်းကင်မှာ အရိပ်အနည်းငယ် မှောင်ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မြို့ပေါ်သို့ ဖိကျလာသော တိမ်မည်းများ၏ ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။
“တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းပေးဆပ်ရမယ်”
ခမ်းနားသော အသံတစ်ခုနောက်တွင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းပေးဆပ်ရမယ်”
“တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းပေးဆပ်ရမယ်”
“တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းပေးဆပ်ရမယ်”
ထိုသို့သော အသံများက မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တောင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်၍ မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
“ဘယ်သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေ တံခါးရှေ့မှာ လာမောက်မာရဲတာလဲ”
တောင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်က ရှေ့သို့တက်၍ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“မင်းလို တံခါးစောင့်က ငါတို့နဲ့ စကားပြောဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။ မြင့်မြတ်သခင်ကို လာခိုင်းလိုက်”
အဓိက အင်အားစု သုံးခုမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
အသံနှင့်အတူ ဖိအားတစ်ခုက တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ တပည့်အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။
တိုက်ခိုက်သော အကြီးအကဲမှာ ချမ်းသွမ့်အဆင့်ထိပ်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိပြီး ထိုတပည့်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ဖိနှိမ်ခံလိုက်ရ၏။
သို့သော်လည်း မယိမ်းမယိုင်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ထိုတပည့်မှာ ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်မားမား ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“မြင့်မြတ်နယ်မြေ တံခါးရှေ့မှာ မမောက်နဲ့”
ထိုတပည့်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေလျက်နှင့် သူက ဆက်လက် အော်ဟစ်၏။
“သေချင်နေတာပဲ”
အဓိက အင်အားစု သုံးခုမှ အကြီးအကဲမှာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လက်ဖျံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ထိုတပည့်ကို ထိုးသတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားပေးစွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ တာယန်တပည့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်သွားသည်။
သို့သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများမှာ ကြောက်တရားတစ်စက်မျှမရှိဘဲ ခိုင်မာသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
“ခွေးအိုကြီး ရပ်လိုက်စမ်း”