စုမိသားစု ရောက်ရှိလာပြီ

...

“ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သခင်… ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ…”

ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်က ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သခင်ကို ကြည့်၍ သူ့မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး သူ့လေသံမှာ အေးစက်နေ၏။

ဤအခိုက်တွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သခင် ရူးသွားပြီလား။

သူက သူတို့အစား တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ထောက်ခံရန် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်နိုင်ရသနည်း။

“ ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်… ငါ့ရဲ့ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက ဘယ်သူ့ကို ထောက်ခံမလဲဆိုတာ ငါ့ရဲ့ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ကိစ္စပဲ… မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးမလား”

“ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ လှုပ်ရှားဖို့ မင်းရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်လို့လား”

ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သခင်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆို၏။

သူ ရပ်တည်ချက် ယူပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် အဆုံးထိ သွားမည်သာ။ နောက်ပြန်လှည့်ရန် မရှိတော့ချေ။

ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သခင်က တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ စုရွှမ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ‘တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်… တာယန်မြင့်မြတ်သားတော် ဒီတစ်ခါ ငါ့ရဲ့ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက မင်းအပေါ်မှာ အကြီးအကျယ် လောင်းကြေးထပ်လိုက်ပြီ… မင်း ငါတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…’ ဟု တွေးလိုက်၏။

“ မင်းတို့ရဲ့ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက ဒီလိုပဲ ဇွတ်တိုးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ကို အပြစ်မတင်နဲ့”

ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ် ထျန်ရိ၏ မျက်နှာကလည်း လုံးဝ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ့၏ အေးစက်သောအသံက နေရာတစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ကူညီလိုလျှင်ပင် ဘာဖြစ်သနည်း။

သူတို့၏ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နှစ်ခုနှင့် ထိုက်ရွှမ်ဂိုဏ်းတို့က သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့မည်လား။

“ဒီနေ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို မြေလှန်ပစ်မယ်…”

ထျန်းရိက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့အသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေလျက်ရှိ၏။

“.တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေကို မြေလှန်မယ်ဟုတ်လား။ ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်… မင်း ပါးစပ်က အတော်ကြီးတာပဲ…”

“ဒီတာယန်မြင့်မြတ်သားတော်က ငါ့ရဲ့ စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား”

ရုတ်တရက် အဝေးမှရှေးကျသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဗျောင်းဆန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

တစ်ခဏမျှတော့ ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဘယ်သူလဲ။

ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်ကို ထိုသို့ ပြောရဲသူက ဘယ်သူလဲ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ဆုံရာတွင် ပုံရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာ၏။

ထိုပုံရိပ်များထဲမှ တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးကာ တိုက်ခတ်နေသည်။

ထိုလူများ၏ ရှေ့ဆုံးတွင် မျက်နှာပေါ်၌ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ဆံပင်ဖြူသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးက ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်မားမား ရပ်နေပြီး အမတအရှိအဝါ နှင့် ထူးခြားသော အမူအရာကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

“ဒါ… မြောက်ပိုင်းဒေသ ဧကရာဇ်မိသားစု… စုမိသားစုပဲ”

ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စုမိသားစု ရောက်ရှိလာသည်ကို မှတ်မိသွားပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

စုမိသားစုသည် မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ တစ်ခုတည်းသော ဧကရာဇ်မိသားစု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ ဧကရာဇ်မိသားစု လေးခုနှင့် မတူညီချေ။

ထိုအရာမှာ ဒေသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော အမှန်တကယ် အင်အားကြီးသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ အလုံးစုံခွန်အားမှာ မြောက်ပိုင်းဒေသထက် အများကြီး သာလွန်နိုင်သော်လည်း ဤဧကရာဇ်မိသားစုများကို နှိုင်းယှဉ်ပါက မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပို၍နက်ရှိုင်းပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစုတွင် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများထဲတွင် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှိခဲ့ရုံသာမက လွန်ခဲ့သော ထောင်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် အင်အားကြီးသော ပါရမီရှင်များလည်း ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး တာအိုရွှမ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။

“ဘာ… မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစု… စုရွှမ်…”

“ရှီး… တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်က တာယန်ရဲ့ မြင့်မြတ်သားတော်တစ်ပါးတင် မဟုတ်ဘူး… သူက မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်ပဲ”

မကြာမီ ရှိနေသောလူများအားလုံးမှာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ မယုံနိုင်သော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။

တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်မှာ တပည့်ဖြစ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းစရာမလိုဘဲ လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ထို့ပြင် စုရွှမ်မှာ ယခင်က အောက်ကျို့နေခဲ့ပြီး ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် သိပ်မထင်ရှားဘဲ အလွန်အကျွံ အာရုံစိုက်မှု မရခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် စုရွှမ်၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို သိရှိသူ မများလှချေ။

ယခုအခါ စုရွှမ်၏ အထောက်အထား ပေါ်ထွက်လာသောအခါ လူတိုင်းမှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြ၏။

စုမိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားတော်။

စုရွှမ်… သူ့မှာ ထိုသို့သော အထောက်အထားမျိုး ရှိနေသည်တဲ့လား။

“ရှီး… တာယန်မြင့်မြတ်သားတော်မှာ သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သားတော် အထောက်အထားအပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အထောက်အထားတစ်ခုလည်း ရှိနေမယ်လို့ ငါ တကယ် မမျှော်လင့်ထားဘူး…”

တစ်စုံတစ်ယောက်က အတွင်းစိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်နေလျက် အလိုအလျောက်ပင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူမိ၏။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့ မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစု၊ တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေနဲ့ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နှစ်ခုနဲ့ ထိုက်ရွှမ်ဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ရမှာ… ဒီစစ်ပွဲကြီးရဲ့ ရလဒ်က တကယ်ကို မသေချာတော့ဘူး…”

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး သူ့ဘာသာသူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

“စုမိသားစု… အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်လေး စုရွှမ်က စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်…”

ဤအခိုက်တွင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နှစ်ခုနှင့် ထိုက်ရွှမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

မူလက သူတို့က စုရွှမ်၏ နောက်တွင် တာယန်မြင့်မြတ်နယ်မြေသာ ရှိသည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး သူတို့ လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ အမှန်တရားက စုရွှမ်၏ နောက်တွင် မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစုလည်းရှိနေခဲ့လေသည်။

ဤအရာက ကိစ္စများကို ခက်ခဲစေသည်…

“မြောက်ပိုင်းဒေသ စုမိသားစု… မင်းတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်က ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်ကို သတ်ခဲ့တယ်… ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် ပေးစမ်း…”

ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်က နိမ့်ကျပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ဆို၏။

ရုတ်တရက်ပင်။

ရွှေရောင် လက်ဝါးပုံရိပ်တစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာ၏။

ဘုန်း…

တစ်ခဏအတွင်း ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးအလိပ်လိုက်အဖြစ် ပြားချပ်သွား၏။

ရှီး…

ရုတ်တရက် လောကတစ်ခုလုံးမှာ သင်္ချိုင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အသံတစ်စက်မျှ ကြားရခြင်း မရှိချေ။

လူအုပ်မှာပင် အသက်ပြင်းပြင်း မရှူရဲကြတော့ချေ။

လူတိုင်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

ဤအခိုက်တွင် သူတို့၏ စိတ်များမှာ ဗလာဖြစ်သွားပြီး လုံးဝ စဉ်းစားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ ခုနက ဘာမြင်လိုက်ကြလဲ။

ဘူထျန်းဂိုဏ်းချုပ်မှာ ချက်ချင်းနိုင်ယူခံလိုက်ရ၏။

ဘာဆိုတဲ့ တုန်လှုပ်စရာ မြင်ကွင်းမျိုးလဲ။

၎င်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဤဘဝတွင် ဘယ်တော့မှ ဖျောက်ဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အံ့ဩစရာကောင်းလှ၏။

“ဘူထျန်းဂိုဏ်း… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးထောင်က အင်အားစုငယ်လေးတစ်ခုက ငါ့ရဲ့ စုမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲတယ်… မင်းတို့ ကိုယ့်နေရာကိုယ် တကယ် မသိကြဘူး…”

အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လူတိုင်း၏ အတွေးများမှာ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အသံထွက်ပေါ်ရာသို့ တပြိုင်နက်တည်း လှည့်သွားကြ၏။

ထိုသူမှာ ယခင်က စုမိသားစုမှ အဘိုးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

“ဆယ့်ရှစ်ယောက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး… ခင်ဗျား ဘယ်လောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလိုက်လဲ… ခင်ဗျား ပုံမှန် အရက်သမားပုံစံနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတာပဲ”

အဓိက အင်အားစု သုံးခုကို အေးစက်စွာ ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းပြီး အရာအားလုံးကို နှိမ်နင်းနေသော ဆယ့်ရှစ်ယောက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးကို ကြည့်ရင်း စုရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာ၏။

သူ ယခင်က သိခဲ့သော အရက်သမားအဘိုးကြီးနှင့် သူ့ကို ဆက်စပ်၍ မရတော့ချေ။

ဆယ့်ရှစ်ယောက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး၏ အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

သို့သော်လည်း ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား ဘူထျန်းဂိုဏ်းနှင့် အဓိက အင်အားစု သုံးခုမှ မည်သူမျှ သူ့ကို ငြင်းဆိုရဲခြင်း မရှိချေ။

ဤအခိုက်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး တုန်လှုပ်နေလျက် ဆယ့်ရှစ်ယောက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီး၏ အကြည့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။

ထိုဖိအားပေး ခံစားချက်မှာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်စေပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်၏။

“အရှင်… အရှင်က တကယ် ဘယ်သူလဲ”

ဘူထျန်းဂိုဏ်း ဘိုးဘေးက ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ မေးလိုက်၏။

ဤကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မြင့်မြတ်သခင်နယ်ပယ်ကို အများကြီး ကျော်လွန်နေ ၏။

သို့သော်လည်း သူ အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို မမြင်ဖူးရသနည်း။

“ဒီအဘိုးကြီးက စုရွှမ်ကျီ…”

“မင်းရဲ့ ဆရာ့ဆရာက ငါ့ကို မြင်ဖူးနိုင်တယ်… သူ ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ ခေါ်သင့်တယ်…”

စုမိသားစု၏ ဆယ့်ရှစ်ယောက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဆိုပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကစားလိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“စု… စုရွှမ်ကျီ…”