ကန္တာရသားရဲ

အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားဒေသ၊ မဟာကန္တာရကြီး တစ်ခု၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြစ်သည်။

လွန်စွာ ကြီးမားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ကြေးဝါအမတနန်းတော်ကြီးတစ်ခုသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးထွက်ကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကန္တာရထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်တန့်ကာ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသည်အထိ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

ထိုခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ကြေးနီအမတနန်းတော်မှာ ရှေးကျလှပြီး မူလကာလများ၏ အရိုင်းဆန်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ ကြေးချေးများနှင့် အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများ၏ တိုက်စားမှုနှင့် နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာကို ခံခဲ့ရသည့်အလားပင် ဖြစ်သည်။

ကြေးနီးအမတနန်းတော်သည် ရှေးသမိုင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဆန်းကြယ်လှ၏။

“ဟိုဟာက ဘာကြီးလဲ… တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာ မြင်ကွင်းပါပဲ…”

“ဒါက… အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ခုနစ်ခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကြေးနီအမတနန်းတော်ပဲ… အထဲမှာ အမတတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်”

“ဒါက ကန္တာရထဲမှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ဘူး”

“မယုံနိုင်စရာပဲ… ဒါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေ အုံနဲ့ကျင်းနဲ့ လာကြမယ့် ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးပဲ…”

“ဟုတ်တယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီအခွင့်အရေးက ကြီးကျယ်ပေမယ့် အဲဒါကို ရယူဖို့ အသက်ရှင်နေမှ ဖြစ်မှာ… သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်တွေ ကြေးနီအမတနန်းတော်ထဲ ဝင်သွားပြီး အထဲမှာပဲ ပျက်စီးသေဆုံးကာ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်မလာကြတော့ဘူး… ငါတော့ အနားမကပ်ရဲဘူး… သွားကြစို့… သွားကြစို့…”

“ဟမ်… ဒီလောက် ကြောက်နေမှတော့ ဘာအကြီးအကျယ် လုပ်နိုင်တော့မှာလဲ… ငါကတော့ တန်းဝင်ပြီး အမတ ကံကြမ္မာအတွက် ပြိုင်မှာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်”

“.....”

ကန္တာရထဲ၌ အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြ၏။

အချို့က တားမြစ်နယ်မြေနှင့် ဝေးဝေးနေရန် ထွက်ခွာသွားကြပြီး အချို့မှာမူ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အမတနန်းတော်ထဲ ဝင်၍ တာအိုလမ်းစဉ်၏ နက်နဲမှုများကို တစ်ချက် မြင်လိုကြသည်။

မကြာမီပင် လေဟာနယ်သည် ကွဲအက်သွားပြီး ကန္တာရထဲ၌ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျီဖူမြင့်မြတ်သားတော်၊ ယောင်ကွမ်းမြင့်မြတ်သမီးတော်၊ ဓားခန်းမ ဆက်ခံသူ၊ ကျန်းဝူကျိ၊ ယဲ့ယွင်၊ ပိုင်ရှန်း…

သူတို့အားလုံးမှာ အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေမှ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

“အားလုံးပဲ… ကျုပ်တို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ…”

ကျန်းမိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားတော် ကျန်းဝူကျိက အားလုံးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား… အမတနန်းတော် လောကထဲကို ပြန်ပေါ်လာပြီ… အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေရဲ့ အမတ ကံကြမ္မာ ဆိုက်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျုပ်တို့တွေ ပြန်ဆုံစည်းကြတာပေါ့…”

ကျီဖူ မြင့်မြတ်သားတော်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့အားလုံးလည်း အမတ ကံကြမ္မာအတွက် လာကြတာပဲလား…”

ယဲ့မိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားတော် ယဲ့ယွင်က မေးလိုက်၏။

“သေချာတာပေါ့… ကြေးနီအမတနန်းတော် လောကထဲကို ပြန်ပေါ်လာပြီ… အထဲမှာ အမတ ကံကြမ္မာလည်း ပါလာတာဆိုတော့ ဒီမဟာခေတ်ကြီးမှာ ကိုယ့်နာမည်ကို မှတ်တမ်းတင်ချင်ရင်တော့ လာရမှာပဲလေ”

ပိုင်မိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားတော် ပိုင်ရှန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အမတဖြစ်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေးပါတဲ့ ကြေးနီအမတနန်းတော်ဆိုတာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ချင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် မခုခံနိုင်တဲ့ သွေးဆောင်မှုတစ်ခုပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ကြေးနီအမတနန်းတော်ကြီး ပြန်ပေါ်လာတာက ဒီမဟာခေတ်ကြီး တကယ်စပြီဆိုတာကို ပြနေတာပဲ… အများနဲ့ မထိတွေ့ပဲ တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာကြပြီလို့ ကြားတယ်”

ပိုင်ရှန်းက ထပ်ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်တယ်… ရွှေခေတ်ကြီးဆိုတာ ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်တဲ့ ခေတ်ဆိုလည်း ဟုတ်တယ်… မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေက လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ အမတ ကံကြမ္မာလေးတစ်ခုအတွက် ကြိုးစားကြရတာ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေတာတောင် ကျုပ်တို့တွေ လာခဲ့ကြတာက… ရင်ထဲက မကျေနပ်မှုတွေကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်”

ကျောပေါ်တွင် အနက်ရောင် ဓားသတ္တာကို သယ်ထားသည့် ဓားခန်းမ ဆက်ခံသူက သက်ပြင်းချ၍ ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရှိနေကြသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ ဖိနှိပ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

ဟုတ်သည်။ သူတို့၏ မကျေနပ်မှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော မကြာမီ အချိန်က သူတို့အားလုံးသည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ယခုအခိုက်၌ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ထက်ဝက်ကျော် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယခင်ကဲ့သို့ မောက်မာ၍ မထီမဲ့မြင် ပြုတတ်ကြတော့ခြင်း မရှိချေ။

ဤအရာအားလုံးမှာ အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင် တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုသူ၏ ပါရမီ၊ ခွန်အား၊ မျိုးရိုး နောက်ခံနှင့် ဆက်သွယ်မှုများမှာ သူတို့အားလုံးထက် သာလွန်နေ၏။

ထိုသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အသက်ရှူပင် မမှန်နိုင်သည်အထိ ဖိအားပေးခံခဲ့ကြရသည်။

ထိုတောင်ကြီးမှာ စုရွှမ် ဖြစ်သည်။

ခလွန်း

လူတိုင်း တိတ်တဆိတ် စိတ်ဓာတ်ကျနေကြစဉ်မှာပင် လေဟာနယ်သည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက…

ဤသို့သော ဝင်လာပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ဒီရောက်လာတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ… ဒီလောက်တောင် ထည်ဝါတဲ့ အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်နေပါလား။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ရွှေတောင်ပံငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အတောင်ပံများ ဖြန့်ကျက်ကာ လေဟာနယ်တွင် ရပ်နေ၏။

သူ၏ အမွေးအတောင်များမှာ ချွန်ထက်သော ဓားများကဲ့သို့ ရှိပြီး လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသော အေးစက်စက် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ရဲ့ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်ပဲ… သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်လောက်အောင် နက်နဲတယ်… ကျုပ်တို့ထက် အများကြီး သာတယ်… သူ ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ မသိဘူး…”

ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ… ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ဟုတ်လား…”

“သေစမ်း… အဲဒါကလည်း ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ပဲ… သူတို့ ဘိုးဘေးက ရွှေကျီးကန်းလို လူသိများတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးကို မွေးထုတ်ခဲ့ပြီး အခုဆို အမတနယ်မြေကို တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီးပြီ”

“တကယ်ပဲ ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ရဲ့ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်ပါလား… ကြောက်စရာကောင်းတယ်… တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ…”

ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ဘုရင်ငယ်သည် မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေမှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် အုပ်စုကို သတိပြုမိလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုကို လင်းထိန်သွားစေကာ ရှိနေသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ထဲမှာ ချမ်းသွမ့်အဆင့် တစ်ယောက်မှ မပါဘူး… အမှိုက်တစ်စုကများ ကြေးနီအမတနန်းတော်ကို လာရဲသေးတယ်…”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်စက် အသံတစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ချက်ချင်းပင် အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေမှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ မည်းမှောင်သွားကြသည်။

ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်က သူတို့ကို အမှိုက်များဟု တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

“မင်းက သန်မာပေမယ့် မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား…”

“မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ…”

“ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ရဲ့ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တွေ အားလုံးက ဒီလောက် မောက်မာကြတာလား…”

အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေမှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များအားလုံးက မျက်နှာများမည်းမှောင်ကွားကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုကြ၏။

သူတို့မှာလည်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်ပိုင်မာနများ ရှိကြသည်။ သူတို့မာန အများစုမှာ စုရွှမ်၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် တိုက်စားခံခဲ့ရသော်လည်း မာနမှာမူ ရှိနေသေး၏။

ထို့ကြောင့် မသိသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့အတွက် လက်ခံရန် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

“အမှိုက်တစ်စုကများ ဒီဘုရင်ရဲ့ စကားကို ချေပဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ…”

ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ဘုရင်ငယ် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်ပလာ၏။

ဝုန်း

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ရှေ့မှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင် အချို့မှာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးအိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တိုက်ရိုက်ပင် သေဆုံးသွားကြသည်။

ရှီ

ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည့် ခွန်အားပင်။ အချို့လူများ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး အသက်ကို မရှူနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြ၏။

“အာမီထော်ဖော်… မင်းရဲ့ ခွန်အားက မဆိုးဘူးပဲ… ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းကြီးရဲ့ ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးတာကို ခံယူပြီး ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းကြီးရဲ့ စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်လာဖို့ သင့်တော်တယ်…”

ထိုအချိန်၌ပင် ကောင်းကင်ဘုံမှ တေးသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခုက ဤနေရာ၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ခန့်ညားသော လူငယ်ဘုန်းကြီးတစ်ပါး၏ နောက်တွင် လူတစ်စု လိုက်ပါလာ၏။

သူတို့ထဲတွင် လှပသော အမျိုးသမီးများနှင့် အားကောင်းသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ ပါဝင်သည်။

သူတို့အားလုံးကို လူငယ်ဘုန်းကြီးက ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ… ဒီလောက် ကြွားဝါတဲ့ စကားတွေ ပြောရဲအောင် မင်းက ဘယ်သူလဲ… လေပြင်းလွန်းလို့ လျှာလန်သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား”

ဤလူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်ဘုရင်ငယ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤလူမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူမှာ ရွှေတောင်ပံမျိုးနွယ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းကင်ပါရမီရှင် ဖြစ်ရာ ဤဘုန်းကြီးငယ်လေးကြောင့် မည်သို့ ကြောက်ရွံ့နိုင်မည်နည်း။ သူက ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ ပြန်မေးလိုက်၏။

“ဒီနှိမ့်ချတဲ့ ဘုန်းကြီးက အနောက်ပိုင်းနယ်မြေရဲ့ နောက်ပိုင်းဘုံကျောင်းက ဖာဟိုင်လို့ ခေါ်တယ်… ဒီတစ်ခေါက် သာမန်လူ့လောကထဲ ဝင်လာတာက ကံပါလာတဲ့သူတွေကို ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးဖို့ပဲ”

“မင်းကတော့ ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးမယ့်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ဖာဟိုင်က အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုနှင့် ပြည့်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝုန်း

ဖာဟိုင်၏ စကားလုံးများမှာ ရှိနေသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တိုင်း၏ နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့ရှေ့မှ ဤဘုန်းကြီးမှာ အနောက်ဘက်ဘုံကျောင်း၏ မျိုးဆက် ဖြစ်နေ၏။

မဟာရွှေခေတ်ကြီးဆိုသည့်အတိုင်းပင် အနောက်ဘက်ဘုံကျောင်းမှ ဗုဒ္ဓပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်ဘုံကျောင်းမှာ ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်ကာ ၎င်း၏ အမွေအနှစ်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကြာတိုင် မပြတ်တောက်ခဲ့ဘဲ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ရှိ၏။

တာအိုရွှမ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ၎င်း၏ နောက်လိုက်များရှိကြသည်။

၎င်း၏ မျိုးဆက်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကြာ မပေါ်ထွက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာမူ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိချေ။

“အနောက်ဘက်ဘုံကျောင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓတောင်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီ… မဟာရွှေခေတ်ကြီး တကယ်ပဲ စတော့မယ်နဲ့ တူတယ်”လူတယောက်က ပြောလိုက်လိုက်သည်။