← Chapters

ပြဿနာကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီ

Vol. 7 Ch. 86

ပြဿနာကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီ

Vol. 7 Ch. 86

အတွေ့အကြုံမှတ်ပေးမည့် သားရဲနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လော့ထျန်သည် အမြဲတမ်း အရင်သတ်ပြီးမှ စကားပြောလေ့ရှိသည်။ မည်သူပဲဖြစ်ပါစေ၊ ၎င်းတို့၏ နောက်ခံက မည်မျှပင် အားကောင်းပါစေ၊ ဒီအဖေက အတွေ့အကြုံရဖို့အတွက် မင်းကို အရင်သတ်မယ်၊ ပြီးမှ စကားပြောမယ်

အဆင့် (၂) ကြမ်းတမ်းခြင်းသည် နက်နဲ စွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာကို သုံးစွဲပြီး လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရန် အသုံးပြုခြင်းသည် အနည်းငယ် အလေအလွင့် ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် လော့ထျန်သည် ဤကဲ့သို့သော ရိုင်းစိုင်းပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်နေစိတ်ထားမျိုး ပိုင်ဆိုင်သည်။

သူသည် ခြင်တစ်ကောင်ကို သတ်ရန် အမြောက်ကို အသုံးပြုရခြင်းကို နှစ်သက်သည်၊ ပြီးတော့ ချက်ချင်းသေစေသည့် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်သည်။

သူသည် လူတစ်ဦးကို သတ်နေသည်၊ ထိုသို့သော လုပ်ရပ်သည် မည်မျှ အာဏာပြနေသနည်း။ လူတစ်ဦးကို သတ်သောအခါ အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေဖို့ လိုအပ်သနည်း။

ကြွားဝါရမည့်အချိန်တွင် အစွန်းဆုံးအထိ ကြွားဝါသင့်သည်

၎င်းသည် သူ့အား စော်ကားသောသူများ သေလိမ့်မည်ဟု ကျူးမေးကို ပြသရန် ကောင်းမွန်သော အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဒီအဖေ ပြန်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့သားများထံ အချက်ပြရန်လည်း ဖြစ်သည်

"ဒင်"

စနစ်အသံက သတိပေးသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

"ကစားသမား လော့ထျန်သည် ချန်ဝူကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၂၀၀၊ နက်နဲ စွမ်းအင် ၂၀၀ ရရှိခဲ့သည်..."

"ကစားသမား လော့ထျန်သည် အဆင့် (၃) မီးနဂါး ဆေးလုံးကို ရရှိခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"

"ကစားသမား လော့ထျန်သည် ရရှိခဲ့သည်..."

လော့ထျန်သည် သတိပေးချက်များကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေသော်လည်း ကောင်းမွန်သောအရာ တစ်ခုမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ နှစ်သက်သော ကောင်းကင်ကြယ် ဓားကျွမ်းကျင်မှု မပေါ်လာသောအခါ သူ စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ အမေ၊ မင်း စနစ်လိုကောင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒီကောင်က နက်နဲဆရာ အဆင့် (၇) ဖြစ်တယ်၊ ဒါဆို မိုးတိမ်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက ဒီလောက်အထိ ဆင်းရဲနိုင်ပါ့မလား"

"ကြည့်ရတာ၊ ဒီ မိုးတိမ်ဂိုဏ်းက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ"

လော့ထျန်သည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စနစ်သတိပေးချက်က ထပ်မံ၍ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒင်"

"အလဲမထိုးနိုင်သည့် တန်ဖိုး +၁"

"မိစ္ဆာသွေးသံချပ်ကာသည် သတ်ဖြတ်လိုသော စေတနာ ၁၀၀ ကို စုပ်ယူလိုက်သည်၊ ခုခံမှု ဂုဏ်သတ္တိများ ၁% တိုးလာသည်"

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ"

လော့ထျန်သည် ဤအရာကို လျှို့ဝှက်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်– "ငါ သတ်လိုက်တဲ့ လူတိုင်းဟာ မိစ္ဆာသွေးသံချပ်ကာကို သတ်ဖြတ်လိုသော စေတနာ ၁၀၀ စုပ်ယူစေပြီး ၎င်းရဲ့ ခုခံမှုကို တိုးလာစေမယ်"

သူ နှစ်တစ်ထောင်ဖုတ်ကောင်ဘုရင်၏ မပျက်စီးနိုင်လုနီးပါး ခုခံမှုကို ပြန်သတိရသောအခါ လော့ထျန်သည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်ယောက်က နေရာတွင် ရပ်ပြီး မင်းတို့ ကြိုက်သလို ရိုက်နှက်ခွင့်ပေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပျက်စီးမှု တစ်စက်မှ မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် အေးမြလိုက်မလဲ၊ ဤသည်မှာ မပျက်စီးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် တူညီနေသည် မဟုတ်ပါလား။

လော့ထျန်သည် အဝေးရှိ ချန်ဝူ၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဖီး… မင်း ဆင်းရဲတဲ့ ခွေးလိုကောင်" တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

သူသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "သွားကြစို့၊ စားပွဲဝင်ချိန် ရောက်ပြီ" အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ"

"ခေါင်းဆောင်က အရမ်း အာဏာပြတာပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ ခေ့င်းဆောင်ကို ချစ်တယ်"

လူအုပ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောလာကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လော့ထျန်၏ အဆင့်အတန်းသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အာဏာပြသည့် မာနသည် သူတို့တစ်ဦးစီကို အပြည့်အဝ အထင်ကြီးသွားစေသည်။

လော့ထျန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျူးမေးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ သူမကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မူးယစ်နေသော နတ်ဘုရားထဲသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူမကို တစ်စက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ လုံးဝ လျစ်လျူရှုနေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးအတွက် အကြီးမားဆုံး ရိုက်ခတ်မှုမှာ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြွားဝါဖို့ ကြိုးစားပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကို ဆုပ်ကိုင်ထားပါစေ၊ ဒီအဖေက မင်းကို လျစ်လျူရှုမှာပဲ။ မင်း စိတ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်ရင် ပိုမို အားကောင်းတဲ့သူကို ခေါ်လာခဲ့၊ ဒီအဖေက သူတို့ကို ရိုက်သတ်ပစ်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်း ဘယ်လောက်အထိ ကြွားဝါနိုင်ဦးမလဲ ကြည့်ရအောင်။

ကျူးမေး၏ မျက်နှာသည် ရုပ်ဆိုးသောအသွင်ရှိသည်။အလွန်အမင်း စူပါ ရုပ်ဆိုးသော အသွင်ပင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် မိုးတိမ်ဂိုဏ်းသို့ ရွက်လွှင့်သွားမည့် သင်္ဘောကြီးတစ်စီးကို ဖမ်းမိပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ သင်္ဘောပေါ် မတက်နိုင်ခင်မှာပင် လော့ထျန်၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းအစများဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မုန်းတီးမှုသည် ယခုအခါ နောက်ထပ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးလာခဲ့သည်။

ကျူးမေးသည် ချန်ဝူ၏ အလောင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အေးစက်စွာ "မင်း အသုံးမကျတဲ့ကောင်" တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

ကျူးမေးသည် လှည့်လိုက်ပြီး လော့ထျန်၏ ကျောနောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ "လော့ထျန်၊ ဒီ အမျိုးသမီးငယ်ရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲလို့ မထင်လိုက်နဲ့ ငါ မင်းကို သေခြင်းထက် ပိုဆိုးတဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရအောင် လုပ်

ပစ်မှာ သေချာတယ်" ဟိန်းလိုက်သည်။

လော့ထျန်သည် ခြေလှမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် လုံးဝ မလှည့်ဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ သို့သော် ကျူးမေးသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ခဲ့သည်– "မင်းသာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံး သုံးခါလောက် သေနေပြီ။ မင်း ကံကောင်းစွာနဲ့ မိန်းမဖြစ်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ သတိပေးချက်ကို ဆက်ပြီး လျစ်လျူရှုနေရင်... ဟဲဟဲ..."

သူ၏ အသံသည် အလွန် အေးစက်သည်။

သတ်ဖြတ်လိုသော စေတနာသည် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျူးမေး၏ စိတ်ကို ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဖိနှိပ်ချေမှုန်းလိုက်သည်။

ကျူးမေး၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ဖြူဖျော့လာပြီး အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုံပျက်သွားသည်။ သူမ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အချိန်တွင် လော့ထျန်သည် မူးယစ်နေသော နတ်ဘုရား စားသောက်ဆိုင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်၏။

ညနက်ပိုင်း၊ ကျူးမျိုးနွယ်စု၏ ပင်မခန်းမသည် တောက်ပစွာ မီးထွန်းထားသည်။

ပင်မခန်းမ၏ အလယ်တွင် အလောင်းတစ်ခုကို မြေပြင်ပေါ် တင်ထားသည်။ ရင်ဘတ်သည် ချိုင့်

ဝင်နေပြီး အတွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ပျော့ဖတ်နေခဲ့သည်။

ပင်မခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်တွင်။

ကျူးချန်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရက်စက်သော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာပြီး "လော့ထျန်၊ မင်း ဒါအတွက် ကြီးလေးတဲ့ အဖိုးအခ ပေးရလိမ့်မယ်"

ကျူးမေး၏ မျက်လုံးများသည် ငိုယိုနေသောကြောင့် နီရဲနေပြီး "အစ်ကို၊ အစ်ကို ချန်ဝူအစ်ကိုကြီးအတွက် လက်စားချေဖို့ သူ့ကို သတ်ရမယ်။ အဲ့ဒီ အမှိုက်ပုံ လော့ထျန်က ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး၊ သူက အစ်ကို့ကို သူ့ မျက်လုံးထဲမှာ မထားရုံသာမက မိုးတိမ်ဂိုဏ်းကိုတောင် သူ့ မျက်လုံးထဲမှာ မထားဘူး၊ ဝူးးး..." ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောလိုက်သည်။

"သူ တကယ် သေဖို့တောင်းနေတာပဲ"

ရုတ်တရက်...

ပင်မခန်းမအပြင်ဘက်မှ သန်မာသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ ၎င်းမှာ မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ နောက်ထပ် တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ကျုံး ဖြစ်၏။

ချန်ဝူ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကို

ချန်ကျုံးသည် မျက်နှာ မီးခိုးရောင်သန်းနေလျက် ပင်မခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်– "ချန်ဖုန်း၊ ငါ့ကို လော့မျိုးနွယ်စုဆီ ခေါ်သွား၊ ဒါမှ ငါ အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ ခေါင်းကို လိမ်ချိုးပစ်ပြီး ငါ့ ညီလေးနဲ့အတူ မြှုပ်နှံနိုင်မှာ"

ကျူးချန်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများ နိမ့်ဆင်းသွားပြီး "မနက်ဖြန်ဟာ မျိုးနွယ်စုကြား ပြိုင်ပွဲပဲ၊ ပြီးတော့ မနက်ဖြန်ဟာ လော့ထျန်ရဲ့ သေဆုံးမယ့် နေ့ရက်ပဲ။ ချန်အစ်ကို၊ ဒီကိစ္စအတွက် အစ်ကိုနဲ့ ချန်

ခေါင်းဆောင်ကို တာဝန်ကောင်းတစ်ခု ငါ သေချာပေါက် ပေးမှာပါ။ လော့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ချန်ဝူနဲ့အတူ မြှုပ်နှံစေချင်တယ်" ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဝူ၏ သေဆုံးမှုသည် ကျူးချန်ဖုန်းကို လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် မူလက ချန်ဝူကို ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် စီစဉ်ခဲ့သည်၊ ဒါမှ ကျူးမျိုးနွယ်စုက သူ့နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော ကျူးမျိုးနွယ်စု တပည့်အချို့ကို မိုးတိမ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရစေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခု...

ချန်ဝူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ ပြီးတော့ သူ့ အဖေက ကျူးချန်ဖုန်းကို သေချာပေါက် ပြစ်ဒဏ်ပေးလိမ့်မည်။

သူသည် မကြောက်ခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုနှစ်တွင် သူသည် အတွင်းဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် အနာဂတ်တွင် မိုးတိမ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်မည့် ကျူးမျိုးနွယ်စု တပည့်များအတွက်... ၎င်းသည် သူ နောက်လုပ်မည့် အရာပေါ်တွင် မူတည်လိမ့်မည်။

ချန်ကျုံး၏ မျက်နှာသည် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် "ချန်ဖုန်း၊ မင်း ငါ့ ဦးလေးရဲ့ ဒေါသကို မသိဘူးလာ၊ ပြီးတော့ သူက ဒီ သားတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ အခု သူ့ သားက ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့မှာ သေဆုံးသွားပြီ၊ သူ့ရဲ့ ဒေါသက မြို့တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့"

"ငါ ချန်ခေါင်းဆောင်ကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးမှာပါ" ကျူးချန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူထဲသော သတ်ဖြတ်လိုသော စေတနာသည် ၎င်းတို့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို ကျူးမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များ၊ သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ပင်လျှင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသောကြောင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဝံ့ခဲ့ကြပေ။

"ငါ့ ဦးလေး ကျေနပ်မလား မကျေနပ်ဘူးလားဆိုတာ သူ ရောက်လာမှ သိရမှာပါ။ ငါ မိုးတိမ်ဂိုဏ်းကို အချက်ပြပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါ့ ဦးလေးက မနက်ဖြန် ညနေမတိုင်ခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်" ချန်ကျုံးက ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ခေါင်းဆောင် ဒီကို လာနေတာလား"

ကျူးချန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ တင်းမာသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် "မနက်ဖြန် လော့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ငါ လုံးဝ သတ်ပစ်ရမယ်"

ကျူးမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံး တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

မိုးတိမ်ဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး လာနေပြီဖြစ်၏။

ကျူးမေး၏ အမူအရာသည် နှစ်သက်ပျော်ရွှင်သွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် "ဟားဟားဟား... လော့ထျန်၊ အို လော့ထျန်၊ ဒီတစ်ခါ မင်း အသက် တစ်ရာရှိရင်တောင် အသက်ရှင်နေဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး" ရယ်မောလာခဲ့သည်။

လော့မျိုးနွယ်စု၊ ပင်မခန်းမတွင်။

"လော့ထျန်၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် မဆင်မခြင် ဖြစ်နေရတာလဲ"

"ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပြီးပြီ၊ အဲ့ဒီလူငယ်ကမိုးတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချန်ထျန်းယောင်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားပဲ။ မင်း ဒီတစ်ခါ ပြဿနာကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီ" ဆုံးယန်နန်က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ခွေးလိုကောင်"

"ဒီအဖေသာ အဲ့ဒီကောင်က ဆုံးမျိုးနွယ်စုဝင် အများကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင်၊ သူ့ကို နောက်ထပ် အကြိမ် တစ်ရာလောက် သတ်ခဲ့မှာ" လော့ထျန်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

လော့ထျန်သည် ကျူးချန်ဖုန်းက မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဆုံးမျိုးနွယ်စုမှ လူ လေးရာကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူ ချန်ဝူ လုပ်ခဲ့သည်ကို သိခဲ့လျှင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ လော့ထျန်သည် ချန်ဝူကို အဆတစ်သောင်း ပိုဆိုးသော နာကျင်မှုကို ခံစားရစေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မည်။

ဆုံးယန်ချွန်းသည် မျက်မှောင်ကုပ်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ လော့ညီလေးကို ပုန်းအောင်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု လုပ်သင့်တယ်"

"ပုန်းအောင်းမလား"

"ကီလိုမီတာ တစ်သိန်းပတ်လည်မှာ မိုးတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ သြဇာအာဏာ နယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ သူ ဘယ်

နေရာကို ပုန်းအောင်းသွားနိုင်မှာလဲ" ဆုံးယန်နန်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မပုန်းဘူး"

"ကျူးချန်ဖုန်းက ဆုံးမျိုးနွယ်စု တပည့်တွေကို သတ်ဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေ အသုံးပြုခဲ့လဲ၊ အဲ့ဒီနည်းလမ်းတွေနဲ့ သူ့ကို ပြန်သတ်မယ်" လော့ထျန်သည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျူးမျိုးနွယ်စုထဲသို့ တိုက်ရိုက် အလျင်စလို ဝင်ရောက်ချင်နေခဲ့သည်။

တစ်ရက်တည်းမှာ လူ လေးရာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အဲ့ဒီ ခွေးလိုကောင် ကျူးချန်ဖုန်းကို လူလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရသေးသလား။

"မင်း ခွေးလိုကောင်၊ ငါ့ကို စောင့်နေလိုက်။ မနက်ဖြန် မင်းကို ရိုက်နှက်ပေးမယ်”

လော့မျိုးနွယ်စု၊ အိမ်တော်တစ်ခုအတွင်း၌။

စွန့်ပစ်ထားသော ခြံဝန်းတစ်ခုတွင် လူတစ်ဦးတည်း ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် "မိုးတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အန္တရာယ် အချက်ပြမှုနဲ့ဆိုရင် လော့မျိုးနွယ်စု ပျက်စီးတော့မယ်နဲ့ တူတယ်။ အင်း..."

"သခင်မလေး၊ မင်းရဲ့ လော့ထျန်အစ်ကို မနက်ဖြန် သေလိမ့်မယ်"

All Chapters