ကျွန်မနာမည်က အန်ချွင်းချွင်း

ထျန်ရွှမ်းနယ်မြေတွင် မျိုးနွယ်စုများစွာ ပေါများလှသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီက မျိုးနွယ်စုအသီးသီးကြားတွင် အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ထျန်ရွှမ်းနယ်မြေ၏ အကြီးမားဆုံးနှင့် အကြေကွဲဆုံး စစ်ပွဲကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူသားများက အနိုင်ရရှိပြီး ထျန်ရွှမ်းနယ်မြေ၏ အကြီးဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

ကျန်မျိုးနွယ်စုများအားလုံးသည် ဆုတ်ခွာပြီး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။

မြောက်ဘက်ရှိ ယင် မြေများမှ ဖုတ်ကောင်မျိုးနွယ်စု၊ မြေအောက်ပင်လယ် နယ်မြေမှ ပင်လယ်နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု၊ တောရိုင်းမြေများမှ သားရဲတစ်ဝက်မျိုးနွယ်စု…နှင့် ဒဏ္ဍာရီတွင်သာ ကြားဖူးသည့် နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုတို့ ဖြစ်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲ၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာသည် ထိုမျိုးနွယ်စုများကို ပုန်းအောင်းနေစေခဲ့သည်။ ယခုမှသာ သူတို့၏ မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တော့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများစွာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းကို ယခုအတွက် မျက်ကွယ်ပြုထားမည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုသည် နယ်မြေရှိ များပြားလှသော မျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် များသောအားဖြင့် တောတောင်နက်နက်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကို ဖမ်းစားနိုင်သော စွမ်းရည်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် အကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းကြသည်။ သူတို့ကို မြင်ရသော ယောက်ျားတိုင်းသည် သူတို့၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် ကျရောက်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤအပြင် သူတို့၏ အံ့သြဖွယ်အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်မှာ အိပ်ရာထဲတွင် အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းပင်

ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ကာမရမ္မက်ဆန္ဒ ကျမ်းပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ပါးလုံးတွင်

ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဖော်ပြနိုင်သည်- လုံးဝ ပြင်းထန်သော သုခကို ပေးစွမ်းသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်…

မြေခွေးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုသည် လူသားများ၏ ရက်စက်စွာ လိုက်လံခြင်းနှင့် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ မြေခွေးမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဝင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးစီသည် ရွှေ တစ်သန်းအထိ တန်ဖိုးရှိသည်။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ကိုယ်ထဲတွင် ကျင့်ကြံမှု အနည်းငယ်ရှိပါက သူမသည် ရွှေသန်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။

တစ်ချိန်က မိုးနတ်ဓားမြို့တော်၏ တော်ဝင်

မြို့တော်တွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသော မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ရွှေပေါင်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်သန်းဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဈေးနှုန်းဖြင့် လေလံတင် ရောင်းချခဲ့သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသော မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိသော်လည်း အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသည်။

သို့သော်…

အရွယ်မရောက်သေးသော မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် မတူပေ။ သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ပြီးပြည့်စုံသော ဝန်ဆောင်မှုကို ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အရွယ်မရောက်သေးသော မြေခွေးမိစ္ဆာ၏ ဈေးနှုန်းသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ဤကမ္ဘာသစ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လော့ထျန်သည် မြေခွေးမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုအကြောင်း ပြောထားသည့် စာအုပ်အချို့ကို ဖတ်ခဲ့သည်။ နှုတ်ခမ်းဆူထားပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လော့ထျန်သည် မကောင်းတဲ့စိတ်တွေက ပျောက်သွားသည်။

သူမ အရွယ်ရောက်လာကာ ပိုလှလာသည်အထိ စောင့်… အမိုက်စားပဲ။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့အကြောင်းကို တွေးလိုက်သောအခါ လော့ထျန်၏ နှာခေါင်းထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာ စီးကျလာသည်…

၎င်းသည် နှာခေါင်းသွေးယိုနေသည်။ လော့ထျန်၏ စိတ်ကူးသည် အလွန် ညစ်ညမ်းလာပြီး သူ၏ အတိတ်ဘဝမှ ဂျပန် အေဗီ အက်ရှင် ရုပ်ရှင်များကို သဘာဝအတိုင်း စတင်တွေးတောလာသည်။

သူမသည် ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော မိစ္ဆာမလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မင်းရဲ့ စိတ်ကူးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ညစ်ညမ်းနေရတာလဲ။

သားရဲ… မင်းဟာ လုံးဝ သားရဲပဲ။

လော့ထျန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်။ မိစ္ဆာမလေးလေး မည်မျှ ချစ်စရာကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် “ကလေးမလေး…”

သူ၏ နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်း၊ ရှစ်ရက်ရှစ်ညလုံး မနားခြင်း၊ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အသွင်အပြင်တို့ဖြင့် လော့ထျန်သည် ညစ်ညမ်းသည့်ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

မြေခွေးမိစ္ဆာ မိစ္ဆာမလေး၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားပြီး သူမသည် လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် “မင်း… မင်း… မလာနဲ့၊ ငါ… ငါ… တကယ် ထိုးမှာနော်” ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ထိုးမယ်”

“ကလေးမလေး၊ ဒီအကိုကြီးက မကောင်းတဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး” လော့ထျန် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အပြုံးသည် လမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော မိန်းကလေးများကို ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုနေသည့် ပလေယာကောင်များကဲ့သို့ပင် အနည်းငယ် ရွံ့စရာကောင်းသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် မိစ္ဆာမလေးလေးတစ်ဦးကို မကြောက်စေဘဲ မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။

မိစ္ဆာမလေးလေးသည် သူမ၏ လက်သီးသေးသေးလေး နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ သူမက “မင်း ငါ့အနား လာရဲရင် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ထိုးမယ်” ဟူသော အသွင်အပြင် ရှိသည်။

သူမသည် အလွန် သတိရှိသည်။

လော့ထျန်သည် ထိုကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းသော မိစ္ဆာမလေးလေးကို နာကျင်အောင် လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမ ဤသို့ ပြုမူသည်ကို မြင်သောအခါ လော့ထျန်က ထပ်မံ၍ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။ သူသည် အင်အားကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပါ။

သူမကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ရဲပေ။

ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် မြွေကြီးတစ်ကောင်ဟာ အစာရှာရင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ လော့ထျန်တစ်ယောက် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး “သတိထား” အော်လိုက်လေသည်။

ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် မြွေကြီး၏ ပစ်မှတ်မှာ မြေခွေးမိစ္ဆာမလေး ဖြစ်၏။

လော့ထျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းနေသေးသော်လည်း သူ့တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အင်အားများကို အသုံးပြုကာ လေအရိပ်ခြေလှမ်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“အားးးး…”

“မြွေ”

မြေခွေးမိစ္ဆာမလေးသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေး ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်သွား၏။

လော့ထျန်သည် ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် မြွေကြီးကို ဖမ်းဆွဲပြီး ချက်ချင်း အဝေးသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းလေသည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ဆောင့်နင်းပြီး အပေါ်သို့ခုန်ကာ ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် မြွေကြီးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်များကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး မြွေကို နှစ်ပိုင်း ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။

လတ်ဆတ်သော သွေးများက ပန်းထွက်ကုန်၏။

မိစ္ဆာမလေးသည် ကြောက်လန့်တကြား ပြန်ခုန်လိုက်ပြီး လော့ထျန်ထံသို့ တန်းပြေးသွား၏။ သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို လော့ထျန်၏ ခါးတွင် တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ထားပြီး ခေါင်းကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးသွင်းကာ “မြွေ... မြွေ၊ ချွင်းချွင်း အရမ်းကြောက်

တယ်” တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်၏။

သူမ၏ ကြောက်လန့်နေပုံကို မြင်သောအခါ လော့ထျန်၏ နှလုံးသား နာကျင်လာသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ နောက်ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးပြီး “မကြောက်နဲ့၊ အကိုကြီး ရှိတယ်” တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်…

မိစ္ဆာမလေးသည် ခေါင်းထောင်ပြီး လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူမ၏ လက်သီးသေးသေးလေးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ “ဘယ်သူက မြွေကို ကြောက်လို့လဲ။ ဟွန်း၊ မင်း မလာနဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါ တကယ် ထိုးမှာနော်” ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

လော့ထျန်သည် သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းမှုကို သဘောကျပြီး ခေါင်းကို ရယ်မောရင်း ခါလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် စကားပြောဟန်တို့သည် ရိုးရှင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမဆို သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာကို နှစ်သက်စေမည်ဖြစ်ပြီး လော့ထျန်၏ ပူပန်မှုအားလုံးကို ခဏတာ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်စွမ်းရှိချေသည်။

လော့ထျန်က “ငါ မလာပါဘူး” အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

“ဂွီ… ဂွီ…”

မိစ္ဆာမလေး၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ဆာလောင်မှုကြောင့် အသံထွက်လာသည်။ မိစ္ဆာမလေး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်တောင်အကြိမ်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်၏။ လော့ထျန်က သူမကို ရယ်နေပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ “ငါ မဆာဘူး၊ ဟွန်း” ပြောလိုက်သည်။

“ဝတုတ်…”

“မြွေကို ခွဲပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်” လော့ထျန်က ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းလေသည် ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် မြွေကြီးကို ကောက်ယူပြီး အဝေးသို့ ထွက်သွားသည်။

လော့ထျန်သည် မီးမွှေးရန်အတွက် ထင်းခြောက်အချို့ကို စုဆောင်းသည်။ မီးမွှေးပြီးသည်နှင့် သူသည် မိစ္ဆာမလေးကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်နေသလို မိစ္ဆာမလေးကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေ၏။

မိစ္ဆာမလေး၏ မျက်လုံးများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ပြသနေပြီး လော့ထျန် ဘာလုပ်မည်ကို သူမ မသိပေ။

မကြာမီပင်…

ဖုန်းလေ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤအဖြစ်အပျက်များကြောင့် လော့ထျန်သည် အောင်မြင်စွာပြုလုပ်ခဲ့သော ထန်ဓား၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ကြည့်ရှုရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ ထို့နောက် သူသည် ထန်ဓားကို ပစ်

ပေးလိုက်ပြီး “မင်းရဲ့ လက်နက်အသစ်” ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းလေသည် ဓားကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး “အားးးးးးးးးးးးးးး” အော်လိုက်သည်။

သူသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် လော့ထျန်နှင့် မိစ္ဆာမလေးတို့ကို ကြောက်လန့်သွားစေသည်။

“မင်း ဝတုတ်စုတ် သေတော့မှာလား” လော့ထျန်က ဖုန်းလေကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းလေသည် ထန်ဓားမှ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်နေသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် ပီတိဖြစ်နေပြီး လော့ထျန်၏ ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ “ခေါင်းဆောင်၊ ဒါကို ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပေးတာလား”

သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ဤကြီးမားသော ထန်ဓားသည် အလွန်လှပပြီး အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။

ထို့အပြင်…

၎င်းသည် အဆင့်(၂) လက်နက်ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် လော့ထျန်၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး သူအောင်မြင်စွာ ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သော နက်နဲလက်နက်သည် အဆင့်(၂) ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

မြွေသားကို ကင်နေစဉ် လော့ထျန်က “မကြိုက်ရင် ပြန်ပေး” ပြောလိုက်သည်။

“ကြိုက်ပါတယ်”

“ကျွန်တော် အရမ်းကြိုက်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်” ဖုန်းလေက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမလေးသည် ဖုန်းလေကို မနှစ်မြို့စွာ ကြည့်ပြီး “အမှိုက်လက်နက်လေးနဲ့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီး ဘာလို့ ဒီလောက် အရတာလဲ” တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

မကြာမီပင် မြွေသားသည် အရသာရှိသော ဘာဘီကျူးနံ့ကို ပေးစပြုလာရာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာသည်။

မိစ္ဆာမလေး၏ ဝမ်းဗိုက်သည် ပို၍ပင် အသံကျယ်လောင်လာ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးနက်နက်လေးများက ကင်ထားသော အသားကို ငေးမောကြည့်နေပြီး သွားရည်များပင် သူမ၏ မေးစေ့တစ်လျှောက် စီးကျလာသည်။

“စားချင်လား”လော့ထျန်က မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမလေးသည် ခေါင်းကို အမြန်ငြိမ့်လိုက်သော်လည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် ခေါင်းကို ရူးသွပ်စွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။ သွားရည်တစ်ပူပူကို မျိုချပြီးနောက် “ငါ နည်းနည်းလေးတောင် မဆာဘူး” ပြောလိုက်၏။

“ကောင်းပြီလေ”

လော့ထျန်သည် ညင်သာစွာ ပြုံးပြပြီး အသားတုတ်

တစ်ချောင်းကို ဆွဲယူကာ စားလိုက်သည်။ အသံများ ထွက်အောင် စားပြီးနောက် “ဒီအနံ့နဲ့ ဒီအရသာက အတော်လေး ကောင်းတာပဲ” ပြောလိုက်သည်။

“ဂွီ…”

မိစ္ဆာမလေး၏ ဗိုက်ကလေးသည် အသံထပ်မြည်လာပြီး သူမသည် သွားရည်ကို မျိုချလိုက်သည်။

လော့ထျန်သည် မြွေသား၏ တစ်ဝက်ကို စားပြီးပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာမလေးသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တောက်နေသော မျက်နှာလေးဖြင့် လော့ထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာလေးကို လုပ်ပြီး “အကိုကြီး၊ ကျွန်မကို နည်းနည်းလောက် ပေးစားလို့ရမလား” ပြောလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့”

“ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး မင်း နာမည်ကို ပြောရမယ်” လော့ထျန်က စားနေရာမှ ရပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမလေးသည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ခုန်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းဖြင့် လော့ထျန်အနီးသို့ ရောက်လာသည်။ သူမသည် မြွေသားတုတ်တစ်ချောင်းကို ဆွဲယူပြီး ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်လို စားနေသည်။ စားနေရင်းနှင့် တဟီးဟီးရယ်မောကာ “ကျွန်မနာမည်က အန်ချွင်းချွင်းပါ” ပြန်ဖြေလိုက်၏။

————-

ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက်။ သူနာမည်၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ အန်- ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ ချွင်းချွင်း- စင်ကြယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။