S အဆင့်မစ်ရှင် ပေါ်လာခြင်း

“ချွင်းချွင်း”

လော့ထျန် ပြုံးလိုက်ပြီး “ကောင်းတဲ့ နာမည်လေးပဲ၊ မင်းနဲ့လည်း အရမ်း လိုက်ဖက်တယ်” ပြောလိုက်၏။

ချွင်းချွင်းဟူသော နာမည်သည် ချစ်စရာကောင်းပြီး ဖြူစင်ပုံပေါ်သည့် သူမ၏ ပုံရိပ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ နာမည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လော့ထျန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူမသည် ပို၍ပင် ချစ်စရာကောင်းလာပေသည်။

“အကိုကြီးက ကျွန်မကို ဖမ်းတော့မလား” အန်ချွင်းချွင်းက မေးလိုက်ပြီး စားနေရင်းနှင့် သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် လော့ထျန်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သို့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အရင်ကထက် ပိုကောင်းလာသည်။ အန်ချွင်းချွင်း၏ သတိထားသော အမူအရာသည် အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပုံရ၏။

“သူရဲကောင်းက အလှလေးကို ကယ်တင်ခြင်း” ဟူသော လုပ်ရပ်နှင့် “အရသာရှိသော အသားကင်ကို ပေးကမ်းခြင်း” ဟူသော နောက်ထပ်လုပ်ရပ်တစ်ခုအပြီးတွင် သူသည် မြေခွေးမိစ္ဆာမလေး၏ နှလုံးသားကို လက်တွေ့ကျကျ သိမ်းပိုက်ထားခဲ့လေသည်။

လော့ထျန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး “ငါက ဘာလို့ မင်းကို ဖမ်းချင်ရမှာလဲ” မေးလိုက်သည်။

အန်ချွင်းချွင်းသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းသေးသေးလေးများကို ဆူပုတ်လိုက်ပြီးနောက် “ကျွန်မကို ဖမ်းပြီး အဲဒီ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုတွေကို ရောင်းဖို့လေ။ ကျွန်မရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် အများကြီးဟာ ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် အဖမ်းခံခဲ့ရတာ။ ကျွန်မ အမေ… ကျွန်မ အမေက…”

“ဝါးးးး… ဝါးးးးး”

“ကျွန်မ အမေလည်း အဖမ်းခံခဲ့ရတာ၊ ဝါးးးးး…”

သူမ၏ ဇွတ်တရွတ် နှုတ်ခမ်းလေးသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ အမေကို တွေးမိသောအခါ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးလေသည်။ မျက်ရည်များ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ပေါက် ပေါက် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူမ၏ ငိုသံသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး မြင်ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို နာကျင်စေသည်။

ဖုန်းလေပင်လျှင် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် မျက်နှာကို ပြုလုပ်ပြီး “ဘယ်ကောင်က ဒီလောက် ရက်စက်တာလဲ” ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်…

အန်ချွင်းချွင်းသည် လော့ထျန်၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး “အကိုကြီး၊ ကျွန်မအမေကို ကယ်လို့ရမလား” သနားစရာကောင်းစွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

ထိုသနားစရာကောင်းသော မျက်နှာလေးက လော့ထျန်၏ နှလုံးသားကို ကြေမွသွားစေလုနီးပါး ဖြစ်ချေသည်။

လော့ထျန်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် “မင်းရဲ့ အမေ ဘယ်မှာ ရှိလဲဆိုတာ မင်း သိလား” မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ အမေက…”

“ကျွန်မ… ကျွန်မ… ကျွန်မ မသိဘူး၊ ဝါးးးး…” အန်ချွင်းချွင်းသည် သူမ၏ အချစ်ဆုံးအရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကြောင့် ထပ်မံ၍ ငိုကြွေးလေသည်။ “အဲဒီလူတွေက ကျွန်မအမေကို မိုးနတ်ဓားမြို့တော်ကို လေလံပွဲအတွက် ခေါ်သွားတော့မယ်ဆိုပြီး ပြောတာ ကြားလိုက်ရတာ။ အကိုကြီး၊ လေလံပွဲဆိုတာ ဘာလဲဟင်”

လော့ထျန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မိုးနတ်ဓားမြို့တော်၊ တော်ဝင်မြို့တော်။

ထိုနေရာသည် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့ကဲ့သို့ ဆင်းရဲပြီး ဝေးလံသော ရွာမဟုတ်ပေ။ သိုင်းပညာရှင်

များသည် ထိုနေရာတွင် ပေါများပြီး နက်နဲ ဆရာအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို ဘာမှမဟုတ်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ထိုနေရာမှ အန်ချွင်းချွင်း၏ အမေကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လေလံပွဲတစ်ခုဆိုလျှင်…

သန်းပေါင်းများစွာသော ရွှေတွေကို သူ ဘယ်လိုထုတ်ယူရမလဲ။

လော့ထျန်၏ စိတ်သည် နာကျင်နေပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ထားလိုက်၏။ သူသည် သူမကို ကတိပေးခဲ့သည်ဖြစ်ရာ အနည်းဆုံးတော့ ကူညီရန် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ပေသည်။

လော့ထျန်သည် အန်ချွင်းချွင်း၏ မျက်ရည်များကို မြင်သောအခါ နှလုံးသား နာကျင်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ချေ။

သူသည် အန်ချွင်းချွင်းကို ထပ်မံ၍ မငိုစေချင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းပြီး ဖြူစင်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ကြီးပြင်းလာသင့်သည်။ ထို့နောက်… ထို့နောက်… ထားလိုက်တော့။

လော့ထျန်သည် အန်ချွင်းချွင်း၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး “အကိုကြီး ကတိပေးပါတယ်၊ မင်းအမေကို သေချာပေါက် ကယ်တင်ပေးမယ်” ပြောလိုက်သည်။

“လက်သန်းလေးနဲ့ ကတိပေးမလား” အန်ချွင်းချွင်းသည် သူမ၏ လက်သန်းလေးကို အလေးအနက်ထားကာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမအတွက် သူမ၏ အမေကို ကယ်တင်ခြင်းသည် သူမ၏ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော အရာဖြစ်သဖြင့် လက်ကလေးချင်း ချိတ်ကာ ကတိပေးရမည်။ လက်ကလေးချင်း ချိတ်ကာ ကတိပေးပြီးမှသာ ကတိသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်ဖြစ်ပြီး လော့ထျန်က သူမကို ကူညီမည်ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးတွင် လက်ကလေးချင်း ချိတ်ကာ ကတိပေးခြင်းသည် စာချုပ်တစ်ခုကို လက်မှတ်ရေးထိုးခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ ထို့နောက် စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာပြီး အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။

လော့ထျန်သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အန်ချွင်းချွင်း၏ လက်ညှိုးသေးသေးလေးနှင့် ချိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် “လက်ကလေးချင်း ချိတ်ပြီး ကတိ၊ နှစ်တစ်ရာပြောင်းလည်း မပြောင်းလဲ၊ ပြောင်းလဲတဲ့သူ ခွေးပေါက်လေး ဖြစ်…” သူမနှင့်အတူ ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

“ဒင်”

“ကစားသမား လော့ထျန်အတွက် S အဆင့်မစ်ရှင် ပေါ်လာပါပြီ။”

မစ်ရှင်။ အန်ချွင်းချွင်း၏ အမေကို ကယ်ဆယ်ပါ။

မစ်ရှင်အတွက် အချိန်။ တစ်နှစ်။

မစ်ရှင်အတွက် ဆုလာဘ်။ အတွေ့အကြုံမှတ် ၁,၀၀၀,၀၀၀၊ နက်နဲ စွမ်းအင် ၁၀,၀၀၀၊ မြေအဆင့် သိုင်းပညာတစ်ခုနှင့် အန်ချွင်းချွင်း၏ နှစ်လိုဖွယ်ရာ မှတ် ၁၀,၀၀၀။

“အိုး… ပေး”

“Sအဆင့် မစ်ရှင်… ဒီလို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်မျိုးက ငါ့ကြောင့် တကယ် ပေါ်လာတာလား။ ငါ အံ့မခန်း ဖြစ်လွန်းလို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်ချစ်လာပြီ” လော့ထျန်၏ သွေးများ ဆူပွက်နေသည်။ အန်ချွင်းချွင်းနှင့် ကတိတစ်ခုတည်းဖြင့် Sအဆင့် မစ်ရှင်ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ခဲ့ချေ။ သူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဗီဒီယိုဂိမ်းများတွင် ဤSအဆင့် မစ်ရှင်များ မည်မျှ ရှားပါးသည်ကို သူသိ၏။

တစ်ယောက်က မြေပုံတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သော ဤမစ်ရှင်များကို မတွေ့နိုင်ပေ။

ဗီဒီယိုဂိမ်းများ ကစားခဲ့သည့် နှစ်များစွာအတွင်း လော့ထျန်သည် Sအဆင့် မစ်ရှင်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသည် ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်နေသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဆုလာဘ်များကို ထပ်မံကြည့်လိုက်သောအခါ…

အတွေ့အကြုံမှတ် ၁,၀၀၀,၀၀၀ နှင့် နက်နဲစွမ်းအင် ၁၀,၀၀၀ ရရှိခြင်းသည် အများကြီးဟု မယူဆပေ။

အဓိကအချက်မှာ မြေအဆင့် သိုင်းပညာကို ရရှိခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ထျန်ရွှမ်းနယ်မြေအတွင်း အဆင့်(၉) သိုင်းပညာသည်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရုတ်တရက် မြေအဆင့် သိုင်းပညာကို ပေးလိုက်ခြင်းသည် အလွန်အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။

ထို့အပြင် အရေးကြီးဆုံး အပိုင်း…

အန်ချွင်းချွင်း၏ နှစ်လိုဖွယ်ရာ မှတ် ၁၀,၀၀၀ တိုးလာမည်။

နှစ်လိုဖွယ်ရာ မှတ် ၁၀,၀၀၀ က ဘာလုပ်နိုင်လဲ။

… ၎င်းအပေါ်တွင် အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် မလိုအပ်ပါဘူးနော်။ ဤသို့သော နှစ်လိုဖွယ်ရာမျိုးသည် သူ လိုချင်သမျှကို လုပ်နိုင်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။ မည်သည့် အနေအထားမျိုးတွင်မဆို… အမ်…

လော့ထျန်၏ မကောင်းသော ဆန္ဒများသည် ထပ်မံ၍ ထကြွလာပြန်သည်။

လော့ထျန်သည် မစ်ရှင်ကို ထပ်မံ၍ ဂရုတစိုက် ကြည့်ပြီး “မစ်ရှင်က အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်နှစ် ရှိတယ်၊ ဆိုလိုတာက ဒီတစ်နှစ်အတွင်း ချွင်းချွင်းရဲ့ အမေဟာ လုံခြုံနေဦးမှာပါ” ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“တစ်နှစ်”

“တစ်နှစ်ပဲ အချိန်ရှိတယ်”

လော့ထျန်၏ စိတ်သည် တင်းကျပ်သွားပြီး သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် နောက်အဆင့်တစ်ခု တိုးလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤမစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။

မစ်ရှင်၏ ဆုလာဘ်များအတွက် မဟုတ်လျှင်ပင် သူသည် အန်ချွင်းချွင်းကို ကူညီရပေမည်။

ဤတစ်နှစ်အတွင်းတွင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရမည်။

မိုးနတ်ဓားမြို့တော်၊ သူသွားရမည့် နေရာတစ်ခုပင်။

“ဟူး…”

လော့ထျန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် အန်ချွင်းချွင်းကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ “ချွင်းချွင်း ကောင်းကောင်းနေရမယ်၊ အကိုကြီးက မင်းအမေကို သေချာပေါက် ကယ်တင်ပေးမယ်။ အကိုကြီး ကတိပေးထားတာကို သေချာပေါက် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်မယ်”

အန်ချွင်းချွင်းသည် လော့ထျန်ကို မော့ကြည့်ပြီး “ကျွန်မ သိပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ လက်ကလေးချင်း ချိတ်ပြီး ကတိပေးထားတယ်ဆိုတော့ အကိုကြီး ကတိအတိုင်း လုပ်ပေးမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံပါတယ်” အပြစ်ကင်းသော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမျှ ဖြူစင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးကို သူ မည်သို့ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ရဲမည်နည်း။

လော့ထျန်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အန်ချွင်းချွင်း၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ “ဝတုတ်၊ ဆက်ပြီး သတ်ကြရအောင်”

“ဟဲဟဲ”

ဖုန်းလေသည် ထန်ဓားကို သူ၏ ပခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီး မိုက်မဲစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ”

လော့ထျန်သည် ချွင်းချွင်းကို သရဲနဂါး၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး “သရဲနဂါး၊ မင်းရဲ့ အလုပ်က အန်ချွင်းချွင်း ဘယ်အချိန်မဆို လုံခြုံမှုရှိနေစေဖို့ပဲ” သူ၏ စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။

သရဲနဂါး၏ မျက်လုံးနက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

သရဲနဂါး၏ နောက်ကျောပေါ်တွင် အန်ချွင်းချွင်းသည် “ဒါဆို မင်းနာမည်က သရဲနဂါးပေါ့။ အခုကစပြီး မင်းကို နဂါးသေးသေးလေးလို့ ခေါ်မယ်၊ ဟီးဟီး…” ရယ်မောလိုက်သည်။

“သွားကြမယ်”

လော့ထျန်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်ထုတ်ကောင်ဘုရင် ဘုရင်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် သူ၏ အာရုံများကို အမြင့်ဆုံး ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးအနှစ်များ လိုအပ်သည်၊ များစွာသော နတ်ဆိုးအနှစ်များ။

အကယ်၍ အန်ချွင်းချွင်း၏ အမေကို တကယ် လေလံတင်နေသည်ဆိုလျှင် သူမကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေအလုံအလောက် လိုအပ်သည်။

လော့ထျန်သည် အချိန်တစ်နှစ်သာ ရှိပြီး ၎င်းသည် အလွန်တိုတောင်းလှသည်။ သူသည် ယခုအခါ အသည်းအသန် ငွေရှာရန်၊ အဆင့်တိုးမြှင့်ရန်နှင့် အရာရာတိုင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်နေသည်။

လော့ထျန်သည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်…

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်သည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။

အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် ဒေါသထွက်နေသော မိစ္ဆာကဲ့သို့ အရူးလို ဖြစ်လာသည်။

ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့။

မြို့၏ တောင်ဘက်အဝင်ဝတွင် ကျူးမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးသည် သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် တန်းစီလျက်ရှိကြသည်။

မကြာမီပင်…

လူသုံးဦး၏ ပုံရိပ်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရောင်အသွေးစုံသော အမှတ်အသားများပါရှိသည့် ကြီးမားသော သားရဲများပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော အမူအရာ ရှိနေသည်။ ထိုမာနသည် သူတို့သည် အခြားသူများထက် သာလွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဦးဆောင်သူမှာ မထေမဲ့မြင် အကြည့်ရှိသော ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သူ ဖုံးကွယ်မထားသော အထင်အမြင်သေးမှု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပါရှိသည်။ ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့၊ ငါ ပြန်လာပြီ”

ကျူးချန်ဖုန်း။

ကျူးမျိုးနွယ်စု၏ အခရာအကျဆုံး လက်နက်။

ကမောက်ကမ တိမ်ဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် ပြင်ပဂိုဏ်းသား။

သူ့ကို တပည့်အဖြစ် မျှော်လင့်နေသည့် အတွင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်များစွာပင် ရှိနေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ကပင် သူ့ကို သိရှိပြီး ချီးကျူးခဲ့သည်။

ဆယ့်ကိုးနှစ်သားအရွယ် နက်နဲ ဆရာညအဆင့်(၉)၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။

စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်လာခဲ့ပြီ။

ကျူးချန်ဖုန်း၏ ထင်ရှားသော ရောက်ရှိလာမှုသည် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့တော့သည်။