ဝတုတ်လေ၏အသွင်ပြောင်းလဲမှု

ဖုန်းလေ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

"သေချင်နေတာလား၊ ဒီအဖေက မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"

ချန်ကျုံးက မျက်လုံးမှေးရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ညာခြေကို မြှောက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ နင်းချလိုက်ပြီး "ရွေ့လျားနေသော တိမ်တိုက် ခြေလှမ်း " အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူ့ခြေဖျားမြေကိုထိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးတစ်လုံး ကျသွားသကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ အလင်းလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်း...

"ရွှစ်ခနဲ"

ရွေ့လျားနေသော တိမ်တိုက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အလွန်မြန်သည်။ မည်သူမျှ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်လိုက်ရလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

လော့ထျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖုန်းလေအတွက် စိုးရိမ်လာသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ ခွန်အားကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မတူညီသော ဘုံများဟုပင် ဆိုနိုင်ချေသည်။ ဖုန်းလေ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ ချန်ကျုံး၏ ထိုးစစ်အားကို ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ချန်ကျုံးသည် မိုးတိမ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်ရင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်များနှင့် သိုင်းပညာများအားလုံးကို အကောင်းဆုံး စံနှုန်းများဖြင့် လေ့ကျင့်ထား၏။ ချန်ကျုံး၏ ခွန်အားသည် ပုံမှန် နက်နဲ ဆရာအဆင့် ၈ ထက် အများကြီး ပိုမိုအားကောင်းသည်။

ကျူးချန်ဖုန်းက သူ့မျက်နှာ၌ ကျေနပ်သည့်အသွင်ဖြင့် "အဲဒီ ဝတုတ်ကောင်က မကြာခင် သေသူတစ်ယောက် ဖြစ်တော့မှာပါ" ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျုံး၏ ခွန်အားကို သူ ကောင်းစွာသိသည်။ မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းနယ်ပယ်များတွင် သူ၏ ခွန်အားသည် ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်တွင် ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

ရွေ့လျားနေသော တိမ်တိုက် ခြေလှမ်းများသည် ခြေရာခံမရနိုင်သလို မူလလက်ဝါးသိုင်းပညာ

ကို ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၂ သာရှိသည့် ဖုန်းလေအတွက် တစ်ချက်တည်းနှင့် ချက်ချင်းသေဆုံးခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရလဒ်မရှိနိုင်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

လေဟာနယ်ထဲမှ ချန်ကျုံး၏ အားကောင်းသော အသံက "မူလလက်ဝါးသိုင်းပညာ" အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဧရာမ လက်ဝါးပုံနှိပ်ရာကြီးသည် ဖုန်းလေ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဆောင့်ချလာ၏။ အားကောင်းလှသော နက်နဲ စွမ်းအင်နှင့် ဖိအားများအပြင်၊ ကစဉ့်ကလျားစွမ်းအင် မှ ဖိအားလည်း ပါဝင်သည်။

" သေစမ်း"

ထိုအသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝါးရိုက်ခတ်မှုမှ လေသည် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

ဖုန်းလေသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မျက်လုံးများက ချန်ကျုံး၏ အရှိန်ကို မလိုက်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ ဧရာမ လက်ဝါးပုံနှိပ်ရာကြီးသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချတော့မည့်ဆဲဆဲ...

လော့မျိုးနွယ်စုမှ လူများစွာသည် ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် စိတ်မပါတော့ပေ။

လော့ထျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကုန်းလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စင်ပေါ်သို့ အလျင်စလို ပြေးတက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

စင်၏ အလယ်ဗဟို၌ရှိသော...

ဖုန်းလေ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်ငြိမ်သက်နေပြီး ချန်ကျုံး၏ တည်နေရာကို စဉ်ဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သူ ချန်ကျုံး၏ အရှိန်ကို မလိုက်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်သည် တင်းကျပ်သွား၏။

သူ အရှိန်၌ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ လုံးဝမရှိပေ။

ချန်ကျုံး၏ တိုက်ခိုက်မှု ရောက်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းလေ၏ စိတ်သည် နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူရုတ်တရက် အော်ဟစ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်ပြီး၊ သူ့အတွင်းမှ ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံသည် မပျက်စီးနိုင်သော သတ္တုနှင့် ဆင်တူချေ၏။

သူ အားအင်ရှိသမျှဖြင့် ထမ်းပိုးတော့မည်

"ဒုန်း..."

ဧရာမ လက်ဝါးပုံနှိပ်ရာကြီး တိုက်မိသွား၏။

စင်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ စတုရန်းတစ်ခုလုံးသည် ဤအားကြောင့် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။ ထိုနောက်ဆက်တွဲရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားရသော လူများစွာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ပင် လဲကျခဲ့ကြ၏။

စင်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များ တိမ်တိုက်သဖွယ် ပျံတက်သွားပြီး လူအများ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။

စင်၏ ဘေးဘက်၌ ချန်ကျုံးက သူ့လက်များကို ပိုက်ထားပြီး မထီမဲ့မြင်အသွင်ဖြင့် "ဒီအမှိုက်စက ငါနဲ့တောင် တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်းရှိသေးတာလား။ ဟွန်း" အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျုံးသည် ဤလက်ဝါးရိုက်ခတ်မှုတွင် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို မသုံးခဲ့သော်လည်း ဖုန်းလေအား ချက်ချင်း သတ်နိုင်သည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဖုန်းလေသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အပေါက်များအားလုံးမှ သွေးများထွက်ကာ အလွန်ဆိုးရွားသော သေခြင်းမျိုးဖြင့် သေဆုံးဖွယ်ရှိပေလိမ့်မည်

ဆယ်စက္ကန့် ကြာပြီးနောက် ဖုန်မှုန့်များပြန်ကျသွား၏။

စင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖုန်းလေသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်အောက်တွင် သူကိုယ်တိုင် ဗဟိုပြုကာ ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူသည် သေဆုံးသွားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေ၏။

"အစ်ကိုကြီး ဝတုတ်လေ..."

"ဝတုတ်ကောင်"

"အစ်ကိုကြီး ဝတုတ်လေ"

လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များ ထိတ်လန့်နေကြသည်။

ကျူးချန်ဖုန်းက အရင်ဆုံး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချက်ချင်းသတ်ပစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ ကြိုသိခဲ့တယ်။ နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၂ မှာသာ ရှိတဲ့ အမှိုက်တစ်ပိုင်းက ထွက်လာဖို့တောင် သတ္တိရှိသေးတယ်။ ဟွန်း"

ကျူးမျိုးနွယ်စုဝင်များက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် အားပေးကြတော့သည်။

"လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမှိုက်က စွန့်ပစ်လိုက်သင့်တယ်။"

"တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ၊ အရမ်းကို အမှိုက်ဆန်တာပဲ။ ဟားဟားဟား..."

ကျူးယောင်ကျုံး၏ မျက်လုံးများက သူ့အပြုံးကြီးကြောင့် မျက်ဝန်းတစ်ကြောင်းသာ ဖြစ်နေချေ၏။ သူ သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည့် လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ကလေး၊ မင်းရဲ့ လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုအိမ်တော်က အခု ငါ့ရဲ့ ကျူးမျိုးနွယ်စုပိုင် ဖြစ်သွားပြီ။ ပြိုင်ပွဲပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ငါ့အတွက် ထွက်သွားလိုက်စမ်း ဟားဟားဟား..."

မာနကြီးစွာ ရယ်မောသံများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ကျူးမျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်း ကျေနပ်စွာ ရယ်မောနေကြသည်။

လော့ထျန်က မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသည့် ဖုန်းလေကို သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ချန်ကျုံးက ဖုန်းလေကို မထီမဲ့မြင်ကြည့်ကာ "တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း တစ်မတ်သားတောင် မရှိဘူး၊ အရမ်းကို စောက်ရမ်း အမှိုက်ဆန်တာပဲ" လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စင်ပေါ်မှ လျှောက်ထွက်သွားတော့သည်။

သူ စင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာတော့မည့်ဆဲဆဲ အလယ်ဗဟိုမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း ထွက်သွားချင်တာလား။"

"မင်း ကြောက်နေတာလား။"

အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းလေသည် ပြန်လည် ရပ်လာသည်။ သူ၏ ပါးစပ်တစ်ဖက်တွင် သွေးစတစ်စရှိပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူသည် စင်၏ အစွန်း၌ရှိသော ချန်ကျုံးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်။

ချန်ကျုံး၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး သူ မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ စင်၏ အလယ်သို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်း တကယ် မသေသေးဘူးလား။"

စတုရန်းရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ဖုန်းလေသည် နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၈ ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်ပဲ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ဒီ ဝတုတ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာနဲ့ လုပ်ထားတာလဲ။

သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရိုးများပင် ရှိလျှင်လည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားသင့်သည်။ သို့သော် သူ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

ဒါက ချန်ကျုံးကို ဒေါသထွက်စေသည်။

စကားများ ထပ်ပြောဖို့ အနှောင့်အယှက်မပေးဘဲ ချန်ကျုံးသည် သူ၏ ရွေ့လျားနေသော တိမ်တိုက် ခြေလှမ်းများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဖွင့်ပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ "မင်း အခု သေမလား ကြည့်ရအောင်"

ကောင်းကင်ယံ၌ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဧရာမ လက်ဝါးပုံနှိပ်ရာကြီး ဆောင့်ချလာ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်း၏ အရှိန်သည် မည်သည့် အပိုအဆာမျှမရှိဘဲ အလွန်လျင်မြန်သည်။

ဖုန်းလေသည် သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် ချန်ကျုံး၏ ပုံရိပ်ကို လိုက်နိုင်ခြင်းမရှိသေးဘဲ ခုခံရန် သွားများကိုသာ ကြိတ်ထားနိုင်သည်။

"ဒုန်း"

စင်သည် ပြိုကျတော့မည့်အလားဖြစ်နေသည်။

ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း လူတိုင်း ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်ရန် မျက်လုံးများ ဖွင့်ထားကြသည်။

ဖုန်းလေသည် တွင်းထဲ၌ တစ်ဖန် ပြန်လဲကျနေပြန်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ကျောက်စရစ်ခဲများ အက်ကွဲနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

"သူ သေပြီလား။"

ချန်ကျုံးသည် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး "အခု ထပ်

တက်လာကြည့်စမ်း"

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဖုန်းလေ မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မာနကြီးစွာ စတင်ရယ်မောတော့သည်။ သူ စင်ပေါ်မှ လှမ်းထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲ၊ ဖုန်းလေသည် တစ်မျိုးတစ်မည်ဖြင့် ပြန်ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် အရင်ကထက် အရောင်တစ်မျိုး ပိုဖြူဖျော့နေသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းလေသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပဲလား မင်းမှာရှိတဲ့ ခွန်အားဆိုတာ။"

"သေခြင်းကို ရှာနေတာပဲ"

ချန်ကျုံးသည် ယခု လုံးဝ စိတ်တိုသွားပြီ။

ကြည့်ရှုနေသူတိုင်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ဒီ ဝတုတ်ကောင်က သတ်မရတဲ့ ပိုးဟပ်တစ်မျိုးလား။ ချန်ကျုံးရဲ့ ရိုက်ချက်တွေက နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၅ ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ချေ၏။ သို့သော် ဖုန်းလေက ဒုတိယအကြိမ် ပြန်တက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသောအသွင်ပင် ရှိနေသေးသည်။ သူ နှိပ်စက်ခံရခြင်းကို နှစ်သက်သူတစ်ဦး လား။

ချန်ကျုံးသည် အခြားအရာများကို အနှောင့်အယှက်မပေးတော့ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုတော့မည်။ ရွေ့လျားနေသော တိမ်တိုက် ခြေလှမ်းများနှင့်မူလ လက်ဝါးသိုင်းပညာတို့ ပေါင်းစပ်ကာ တစ်ဖန် ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရိုက်ချက်သည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ ခွန်အားသည် တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားချေ၏။

ဖုန်းလေသည် သူ၏ လက်များကို ပေါင်းကာ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရယ်မောစပြုလာသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ လက်ဝါးပုံနှိပ်ရာကြီး ဆင်းသက်လာသည်ကို ပြင်းထန်သော အသွင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းလေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် ပြောင်းလဲနေသည်။

သွေးရောင် အကြေးခွံများသည် သူ၏ လက်များပေါ်တွင် စတင်ပေါ်လာသည်။ အကြေးခွံများသည် မှိန်နေပြီး အလွန်မထင်ရှားသောကြောင့် သတိမထားမိပါက မည်သူမျှ သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

လော့ထျန်က သတိထားမိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "ဒီ ဝတုတ်ကောင် မရိုးဘူးဆိုတာ ငါထင်ခဲ့တယ်"

ဤအချိန်၌...

ဖုန်းလေအတွင်းရှိ သွေးသည် ဆူပွက်နေသည်။ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံရပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မသိသောအရာသည် ဒေါသထွက်လာသည်။ ပြီးခဲ့သည့် တစ်လလုံး သွေးအနှစ်များစွာကို စားသုံးပြီးနောက် ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ခွန်အားသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲသည် ယခု ရမ်းကားနေသည်။

အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ဖုန်းလေ၏ လက်မောင်းများဆီသို့ စုစည်းလာပြီး ကြမ်းတမ်းသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို စတင်သည်။ အကြေးခွံများသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရွံစရာကောင်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူသည်

"ဒုန်း"

၎င်းသည် မိုးကောင်းကင်ကို ပဲ့တင်ထပ်သော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဧရာမ လက်ဝါးတိုက်ခိုက်မှုသည် ဖုန်းလေ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်သွားသည် သူ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ သားရဲတက်တူးသည် အပြင်သို့ ခုန်ထွက်တော့မည့်အလား ထူးကဲစွာ ကြမ်းတမ်းသောအသွင်ဖြင့် ပေါ်လာသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ သူ သေပြီ သေချာတယ်။"

"ချန်ကျုံးက သူ့ခွန်အားအပြည့်အဝကို သုံးခဲ့တာ။ ဒီ ဝတုတ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဘယ်လောက်ပဲ မာကျောစေကာမူ၊ သူ ခုခံနိုင်မယ့် နည်းလမ်းမရှိဘူး။"

"သေလိုက်တော့"

မင်း ခုခံဖို့ ကြိုးစားရင် ဘာဖြစ်လဲ။

တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မရှိအောင် ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းလေသည် လူအများအပြားကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော်လည်း...

သူသည် နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၂ ရှိသူတစ်ဦးသာဖြစ်သဖြင့် မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ကျုံး၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒါက မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

လူတိုင်းနီးပါး ထိုသို့ ယူဆခဲ့ကြသည်။

ကျူးယောင်ကျုံး၏ မျက်နှာသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် လော့မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်အိမ်တော်ကို သူ ဘာလုပ်သင့်သည်ကို စဉ်းစားနေပြီး၊ ထိုအရာက သူ၏ မျက်နှာကို ပန်းပွင့်များဖြင့် ပွင့်လန်းနေသည့်အသွင် ပေါ်စေသည်။

ကျူးချန်ဖုန်းလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။

ချန်ကျုံး၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း ရလဒ်သည် မပြောင်းလဲနိုင်သေးပေ။ ဖုန်းလေ သေဆုံးမည်မှာ သေချာသည်။

စင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ တွင်းသည် ယခုအခါ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

နက်ရှိုင်းသော တွင်းသည် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နေသဖြင့် လောလောဆယ် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော်...

နောက်တစ်ကြိမ် ချန်ကျုံးသည် စင်ပေါ်မှ ဆင်းတော့မည့်ဆဲဆဲ၊ အသံတစ်ခု ပေါ်လောလာပြန်သည်။ ထိုအသံသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ဆင်တူပြီး ထူးကဲစွာ ကြမ်းတမ်းနေ၏။

"ဒါပဲလား မင်းမှာရှိတဲ့ ခွန်အားဆိုတာ။"

"အဲဒီ ခွန်အားက ငါ့ကို ယားယံစေဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး။"

ရုတ်တရက်...

ဖုန်းလေသည် သွေးရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သွေးများ စိုရွှဲနေသော သူ၏ လက်များကို ဆွဲယူကာ တွင်းထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။

သူ အသွင်ပြောင်းသွားပြီ။

"အခု ငါ့အလှည့်ပဲ"