တစ်နေ့ ရိုက်ပစ်ပေးမယ်

လော့ထျန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်လာခဲ့၏။ ၎င်းသည် သူ အမြဲတမ်း အိပ်မက်မက်ခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်... လော့ထျန်သည် သူ အရမ်းတွေးလွန်းနေသည်ကို မသိခဲ့ချေ၊ ၎င်းသည် ညစ်ညမ်းသော အတွေးများဖြင့် ဂိုဒေါင်များကို ပြည့်စေနိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း တွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ထျန်၏ မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် လန်ဟန်ရွှမ်း၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ပြသနေသည်။ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ရွံရှာမှု ခံစားချက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောသည်။ “ကမ္ဘာပေါ်က ယောက်ျားတွေ ဘာလို့ အမြဲ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။ မူရုန်ဝမ်ကျန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ငါ့ကို မြင်တဲ့အခါ တည်ငြိမ်နေလိမ့်မယ်။ သူ့လို နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ သူတော်ကောင်းတစ်ယောက်တည်းသာ ဒီလို ရွံစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး မလုပ်တာ ”

သူမ၏ ရင်ထဲ၌ မူရုန်ဝမ်ကျန်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အပြီးပြည့်စုံဆုံးသော အမျိုးသား ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူထားသည်။

လန်ဟန်ရွှမ်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို မဖုံးကွယ်ခဲ့သောကြောင့် လော့ထျန်သည် ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ငြိမ်သက်စေပြီး လျစ်လျူရှုမှု အမူအရာကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

တောက်၊ မင်းက ဒီအဖေ့ကို ရုပ်ဆိုးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတာလား။ ဒါဆိုရင် ဒီအဖေလည်း မင်းကို ရုပ်ဆိုးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ပြန်ကြည့်မယ်။ မည်သူ ဖြစ်စေ... လော့ထျန်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုသူများအပေါ် နွေးထွေးစွာ ပြုမူမည့်သူ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ မင်း ငါ့ကို မကြိုက်ဘူးလား။ ဒါဆိုရင် ဒီအဖေလည်း မင်းကို မကြိုက်ဘူးဆိုတာ ပြသမယ်။

လန်ဟန်ရွှမ်းသည် အမှန်ပင် အလွန် လှပသည်။ သူမ၏ ရေခဲမင်းသမီး အလှမျိုးသည် လီရွှယ်အာ၌ မရှိချေ၊ သို့သော် သူမတွင်လည်း လီရွှယ်အာ ဖော်ပြနေသည့် အလှမျိုး မရှိချေ။ လော့ထျန်၏ ရင်သည် လန်ဟန်ရွှမ်း၏ ရုပ်ရည်ကို မြင်သောအခါ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်ကို မငြင်းနိုင်ပေ။

မကြာသေးမီကမှ ကူးပြောင်းလာသည့် အိုတာကူတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သည့် အလှပဂေးကိုမဆို မြင်သောအခါ သူ၏ ရင်သည် လှုပ်ရှားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ လော့ထျန်သည် လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ သို့သော်... သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် မူများ ရှိ၏။ လန်ဟန်ရွှမ်းသည် သူ့ကို မထီမဲ့မြင် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသဖြင့် သူ ခံစားခဲ့ရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသည် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

လီရွှယ်အာသည် ထိုနှစ်ဦး၏ အမူအရာများ မမှန်ကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် သူမသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “လော့အစ်ကိုကြီး၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ရွှမ်အစ်မကြီးပါ။ သူ့နာမည် အပြည့်အစုံက လန်ဟန်ရွှမ်းပါ”

“လန်ဟန်ရွှမ်း”

လော့ထျန်သည် တစ်ကြိမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “သူမရဲ့ နာမည်က သူမနဲ့ တကယ် လိုက်ဖက်တယ်”

လန်ဟန်ရွှမ်း၏ အမူအရာသည် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှမရှိဘဲ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။ လီရွှယ်အာသည် လန်ဟန်ရွှမ်း၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ပြီး တီးတိုး ပြောသည်။ “ရွှမ်အစ်မကြီး၊ ခင်ဗျား သဘောတူညီချက်ကို ချိုးဖောက်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား”

လန်ဟန်ရွှမ်း၏ အမူအရာတွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲမှု ရှိခဲ့ပြီး သူမသည် စတင် မျက်မှောင်ကြုတ်လာသည်။ သူမသည် လော့ထျန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ပို၍ပင် ရွံရှာမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “ငါ ဒီလိုလူမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနိုင်မှာလဲ။ ငါ သူ့ကို ဒီလို စကားတွေ ပြောဖို့ ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မှာလဲ”

လော့ထျန်သည် သူမ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိပုံရသည်။ “ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး”

“ငါ မင်းရဲ့ သနားမှုကို မလိုအပ်ဘူး” လန်ဟန်ရွှမ်းက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ဖာ့ခ်”

လော့ထျန်သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။

လန်ဟန်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ပင် အေးစက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။ ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် အလွန် အေးစက်သည်။ ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်က လော့ထျန်ကို ပို၍ပင် စိတ်ဆိုးစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မရှိခဲ့ပါက လော့ထျန်သည် သူမကို သူ၏ ဖိနှိပ်သော ဖိအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေပြီးသား ဖြစ်ပေမည်။ ငါ့ရှေ့မှာ ဆက်ပြီး အေးစက်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာကို ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

လီရွှယ်အာ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ “ရွှမ်အစ်မကြီး”

သူမသည် လန်ဟန်ရွှမ်းကို ဖိအားအချို့ ပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့မနက် လန်ဟန်ရွှမ်းက ကူညီရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သောအခါ လီရွှယ်အာသည် စိတ်မပျော်ခဲ့ချေ။ သို့သော် သဘောတူညီပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဘာမှ မရှိပေ။ သဘောတူညီချက် ရှိပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို လိုက်နာရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လန်ဟန်ရွှမ်းသည် သူမ၏ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းရမည့် အချိန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လီရွှယ်အာ၏ လေသံတွင် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းသည့် သဘော အနည်းငယ် ပါဝင်ခဲ့သည်။

လန်ဟန်ရွှမ်းသည် သိရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အရှင် ဒီ မိန်းကလေးငယ်က သူ့အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်”

သူမ၏ အသံသည် အလွန် အေးစက်သဖြင့် လူတစ်ဦး၏ ရင်ထဲ၌ ချမ်းတုန်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

လော့ထျန်သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထို့နောက် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ “ဘာ မင်း ဘာပြောလိုက်လဲ ငါ မကြားလိုက်ဘူး”

“မင်း သေမင်းကို ခေါ်နေတာလား” လန်ဟန်ရွှမ်းက မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖိနှိပ်သော ဖိအားကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ လော့ထျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုန်ယင်သွားသည်။ နက်နဲ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ၆ ရှိ တစ်စုံတစ်ဦးထံမှ ဖိအားကို သူ ခုခံနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိချေ။

ခဏလေးအတွင်း၌ သူ၏ စိတ်နှင့် သတိစိတ် ပင်လယ်သည် အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အားအင် ကွာခြားမှုသည် အလွန် များပြားလွန်းသည်။

လော့ထျန်၏ ဒေါသသည် ကောင်းကင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ သူ၏ မေးရိုးများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားသဖြင့် ကွဲအက်သံများကို ကြားရသော်လည်း လက်သီးဆုပ်ကာ လန်ဟန်ရွှမ်းကို စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“လန်ဟန်ရွှမ်း”

လီရွှယ်အာသည် သူမ၏ နာမည် အပြည့်အစုံဖြင့် တိုက်ရိုက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လန်ဟန်ရွှမ်းသည် သူမ၏ ဖိအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောသည်။ “ဒီလောက်လေး ဖိအားကိုတောင်မှ မင်း မခံနိုင်ဘူး၊ ဒါတောင် မင်း ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်မလေးနဲ့ အတူ နေဖို့ အိပ်မက်မက်နေသေးလား။ မင်းလို ရွှံ့ပုံတစ်ပုံဟာ သူမနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး”

“မင်းမှာ အရည်အချင်း လုံးဝ မရှိဘူး”

“မင်း တစ်သက်လုံး ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် လုံးဝ အချည်းနှီး ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်မလေးနဲ့ မင်းဟာ မတူညီတဲ့ လောက နှစ်ခုက ဖြစ်တယ်။ သူမရဲ့ လောကဟာ မင်း ဘယ်တော့မှ ခြေချနိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ”

“လော့ထျန်၊ မင်း လက်တွေ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လိုတယ်၊ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အိပ်မက်တွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားတာ ရပ်လိုက်တော့”

စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီတိုင်း... ရေခဲလိုအေးစက်

နိုင်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းများစွာ ပါဝင်စေခဲ့သည်။

လီရွှယ်အာ၏ အမူအရာသည် အလွန် ရုပ်ဆိုးသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် လန်ဟန်ရွှမ်းကို မရွှေ့မပြောင်းဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် လန်ဟန်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများထက်ပင် ပို၍ အေးစက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန် စိတ်မပျော်ခဲ့ချေ။

လော့ထျန်၏ စိတ်သည် တုန်ယင်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသည်။ ဤအရာက လန်ဟန်ရွှမ်းကို လော့ထျန်သည် ကြောက်တတ်သူ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားစေခဲ့သည်။ သူမ ပြောခဲ့သော စကားများသည် လူများ နားထောင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း လော့ထျန်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော ကြောက်တတ်သူတစ်ဦး၏ အပြုအမူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခုအခါ လော့ထျန်ကို ပို၍ပင် ရွံရှာခဲ့သည်။

သူမသည် လော့ထျန်က မယုံနိုင်စရာ ပြောင်းပြန်လှန်မှု နှစ်ခုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သောအခါ သူ့ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင်ခဲ့သည်။ သူမသည် လော့ထျန်ကို ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင့်ကြံခွင့်ပေးပါက တစ်နေ့တွင် အောင်မြင်မှု အချို့ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟုပင် တွေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့ညပြီးနောက် သူမသည် ထိုသို့ မတွေးတော့ချေ။

“သောက် ရွံစရာ ကောင်မ”

လော့ထျန်သည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ၌ ခွန်အားရှိခဲ့ပါက သူမကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ပစ်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်ပေမည်။

သို့သော် သူ မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် အတွင်းထဲ၌ အလွန် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ အကြောင်းမှာ လန်ဟန်ရွှမ်း ပြောခဲ့သမျှသည် အမှန်တရားများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ နက်နဲ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သူမ၏ သက်တော်စောင့်အဖြစ် ထားနိုင်ခြင်းသည် လီရွှယ်အာ၏ နောက်ခံ မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။

သူသည် တောင်ပေါ်ရွာမှ ရွာသားတစ်ဦးနှင့် မခြားနားချေ၊ ဒါဆိုလျှင် သူသည် သူမအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မည်သည့် အရည်အချင်းများ ရှိသနည်း။ သူမကို လုယူရန်လား။ သူသည် မည်သည့် အဆင့်အတန်း ရှိသနည်း။

လော့ထျန်သည် အရာများကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်မည့်သူ လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်စေခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်ခဲ့သည်။

သို့သော်... ယခုမူ ကွာခြားသွားပြီ။

လော့ထျန်သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ယှဉ်ပြိုင်ပြီး သူမကို လုယူရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

အဆင့်အတန်းနှင့် ပတ်သက်၍လား။ ရွာသား ဖြစ်လျှင် ဘာ ဖြစ်သနည်း။ သူ ရွာသား ဖြစ်လျှင် ဘာ အရေးလဲ။ လူတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များ ဖြစ်သည်။ ကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လူများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလိုအပ်ဘဲ ချမှတ်ထားသော ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးကို နားလည်ခဲ့သည်။

လန်ဟန်ရွှမ်း၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့ထျန်သည် ရုတ်တရက် လီရွှယ်အာကို ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန် မရလိုက်ချေ။ ပထမတွင် လီရွှယ်အာသည် အနည်းငယ် ခုခံခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွှတ်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို ပွေ့ဖက်ခဲ့သည်။

လန်ဟန်ရွှမ်း၏ အမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လော့ထျန်သည် သူမ၏ ရှေ့တွင် လီရွှယ်အာကို အတင်းအကျပ် နမ်းရှိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် သူ မီးပူတိုက်ထားသော ရိုက်ချက်ကို သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် မခြားနားချေ။ ဤ မြင်ယောင်ရုံမျှသာသော ရိုက်ချက်သည် အလွန် ပြင်းထန်သဖြင့် သူမသည် မည်သည့် ဦးတည်ရာက ဘာမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

ထိုနှစ်ဦးသည် အနမ်းဖြင့် အလွန် ချစ်ခင်တွယ်တာနေကြသဖြင့် ၎င်းတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားခဲ့ကြသည်။ အန်ချွင်းချွင်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အလေးအနက်ထားသည့် ပုံစံဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မလည်း အနမ်းတွေ လိုချင်တယ်”

လီရွှယ်အာ၏ မျက်နှာသည် ယခုအခါ နီမြန်းနေသည်။ သူမသည် အသက်ရှူကျပ်နေသည်။

လော့ထျန်သည် ၎င်းကို ခံစားနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပွေ့ဖက်မှုကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ သူသည် လန်ဟန်ရွှမ်းကို မကြည့်ဘဲ လီရွှယ်အာ၏ ဆံပင်အချို့ကို သူမ၏ နားနောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် လော့ထျန်သည် ညင်သာစွာ ပြောသည်။ “မင်း ဘယ်လို နောက်ခံပဲ ရှိပါစေ၊ ဘယ်နှစ်ယောက်က ငါ့ကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားပါစေ၊ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ငါ၊ လော့ထျန်ဟာ ကောင်းကင်ကို သစ္စာဆိုတယ်၊ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် လက်ထပ်မယ်”

လီရွှယ်အာသည် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန် ချိုမြိန်သော ခံစားမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ယခုအခါ ချိုမြိန်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် မူးယစ်နေခဲ့သည်။

လန်ဟန်ရွှမ်းက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “အနာဂတ်

အကြောင်း မပြောသေးနဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ဒီညတောင် အသက်ရှင်နိုင်မယ် မထင်ဘူး”

ထိုအချိန်၌... လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်တစ်ဦးသည် နဖူးတွင် ချွေးများဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး ပြောသည်။ “မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ မကောင်းပါဘူး။ မြို့ပြင်မှာ မိုးတိမ်ဂိုဏ်းက လူအုပ်ကြီး တစ်ခု ရှိပါတယ်”

လန်ဟန်ရွှမ်းသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ငါ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အချိန်နဲ့ ကွက်တိပဲ။လော့ထျန်၊ မင်း မိုးတိမ်ဂိုဏ်းကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

လော့ထျန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မိုးတိမ်ဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ် လူများ စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူး။ ၎င်းတို့သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာခဲ့သည်။ လော့မျိုးနွယ်စုသည် ပျက်စီးခြင်း အစွန်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ထျန်သည် ခြံဝင်းထဲမှ လှမ်းထွက်လာပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ သူသည် လန်ဟန်ရွှမ်း၏ ကြီးမားသော ရင်ဘတ်နှင့် သူမ၏ တင်းကျပ်သော ကောက်ကြောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မကောင်းဆိုးဝါး ပုံစံဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ “တစ်နေ့ကျရင် ငါ အိပ်ရာပေါ်မှာမင်းကို ပန်းတွေ ပွင့်လာတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်မယ်”

မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လော့ထျန် မည်သို့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းလိမ့်မည်နည်း။