အာ့ မင်းကိုမေ့တော့မလို့ပဲ

ချန်ကျုံး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် နင်းထားရင်း လော့ထျန်သည် ထိုခံစားချက်ကို နှစ်သက်နေသည့်အလား ပြုံးပြလိုက်၏။ “ကျွန်တော် ရဲမရဲ ခင်ဗျား မှန်းကြည့်မလား”

သူသည် ထိုအတွေ့အကြုံကို အပြည့်အဝ ခံစားနေရသကဲ့သို့ ပုံပေါ်နေချေ၏။

ဤသည်မှာ သူ့ကို အတွေ့အကြုံမှတ်များ အလကား ပေးနေခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဝတုတ်လေကို စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးနေ၏။

ထို့အပြင် ချန်ကျုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အထက်တန်းစား ဘီလူးတစ်ကောင်၏ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေ၏။ အတွေ့အကြုံနှင့် နက်နဲ စွမ်းအင်များ ရရှိခြင်းအကြောင်းကို ပြောစရာ မလိုသော်လည်း အထက်တန်းစား ဘီလူးတစ်ကောင်သည် ကောင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပေါက်ကွဲစေနိုင်ပေသည်။

ဖုန်းလေသည် ချန်ကျုံးကို စင်ပေါ်မှ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်မောင်းများသည် ပုံမှန် အနေအထားသို့ ပြန်ပြောင်းသွား၏။ ထို့နောက် သူက လော့ထျန်ကို မိုက်မဲစွာ ပြုံးပြပြီး “ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်က ခေါင်းဆောင်ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူးနော်” တီးတိုးပြောလိုက်၏။

ထိုသို့ ပြောပြီးပြီးချင်းပင် ဖုန်းလေ၏ မျက်လုံးများ လန်တက်သွားပြီး ချက်ချင်း မူးမေ့လဲကျကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွား၏။

“ဘန်း”

“ဝတုတ်လေ”

“ဝတုတ်လေ ”

လော့ထျန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်– “ဝတုတ်လေကို မြန်မြန် စင်ပေါ်ကနေ ဆင်းပြီး ကုသမှုခံယူဖို့ လုပ်

ပေးလိုက်”

တိုက်ခိုက်မှု လေးကြိမ်ကို တိုက်ရိုက် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့၏။

အကယ်၍ အခြားသူ တစ်ယောက်တိုရင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်မည်။ သို့သော် ဖုန်းလေသည် သွားများကို စေ့ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကာ သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲထားသော ဘီလူးလက်မောင်းများကို အသုံးပြု၍ ဒေါသတကြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်စေခဲ့၏။ ယခုအခါ ချန်ကျုံးသည် သေခြင်းတရား၏ အစွန်းတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤရလဒ်သည် မည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အရာ ဖြစ်၏။ လော့ထျန်ပင်လျှင် ဤအရာကို အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။

သို့သော်…

ချန်ကျုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းနှင့် သူ ပြောဆိုခဲ့သော စော်ကားမှုတိုင်းကို လော့ထျန်သည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားခဲ့၏။ သူသည် အတွင်းထဲမှ ဒေါသထွက်နေသော မီးလျှံများကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရ၏။

သူ၏ ညီအစ်ကိုကို ဤအခြေအနေအထိ အရိုက်ခံရသောအခါ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ သူက အတိုးနဲ့တကွ ပြန်မဖြေရှင်းဘဲ ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မည်နည်း။

ဖုန်းလေသည် တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း သူသည် ချန်ကျုံးကို လွှတ်ပေးမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ချန်ကျုံးသည် ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်မှုဖြင့် တုန်ယင်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သော မာနနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ထုတ်ဖော်နေဆဲဖြစ်ပြီး “မင်း၊ မင်း၊ မင်း သတ်ရဲရင် မင်းရဲ့ လော့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ငါ့နဲ့အတူ အုတ်ဂူထဲ လိုက်သွားရလိမ့်မယ်။ မင်း သိထားရမှာက ငါ့ဦးလေးက….” ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။

လော့ထျန်သည် ချန်ကျုံးကို စကားဆုံးအောင် ပြောခွင့်မပြုဘဲ သူ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့် နင်းချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်– “အိမ်ခြေမဲ့ လေလွင့်ခွေးတစ်ကောင်ကတောင် မာနထောင်လွှားဖို့ ရဲနေသေးတာ၊ မင်း အဲဒီသတ္တိတွေကို ဘယ်ဆီက ရတာလဲ”

“မင်းရဲ့ သေဖို့နီးနေပြီကို မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲနေသေးတယ်။ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်– ငါ့ဘဝမှာ အမုန်းဆုံးအရာက လူတွေက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲ။”

“ငါ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်ကြည့်နေတာလား။ ငါ အားးးးး အရမ်းကြောက်တယ်”

လော့ထျန်က သူ၏ စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သူထံမှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျူးချန်ဖုန်းသည် ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်၏။

မိုးခြိမ်းသံ လှည်းနင်းသကဲ့သို့ ပရိသတ်တစ်ခုလုံးသည် ကျူးချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကြောင့် တိုက်ရိုက် မူးမေ့လဲကျသွားသူ အချို့ပင် ရှိနေခဲ့၏။

အစွမ်းထက်သော ဖိနှိပ်မှု ဖိအားသည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ ပြိုကျလာ၏။

၎င်း၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းသည် လော့ထျန်၏ စိတ်ကို တည့်တည့်ရောက်သွားပြီး ဆူနာမီ ဖျက်ဆီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၏။

ကျူးချန်ဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်

သည်– “လော့ထျန်၊ သူက ငါတို့ မိုးတိမ်ဂိုဏ်းက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ တူတော်သူပဲ။ မင်း သူ့ကို သတ်ရဲရင် မင်းရဲ့ လော့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပြီး အရိုးတွေကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်လိမ့်မယ်”

ကျူးချန်ဖုန်း၏ အသံသည် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သွားပြီး ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။

နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ ၏ ထိပ်ဆုံးရှိ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံမှုခွန်အားသည် အလွန် အစွမ်းထက်၏။ သူတို့သည် လက်တွေ့အားဖြင့် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့တွင် အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

လော့ထျန်၏ စိတ်သည် ကျူးချန်ဖုန်းထံမှ ဆူနာမီကဲ့သို့ ဖိအားကို ခံစားနေရ၏။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသသည် တိုးလာပြီး မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို့နောက် သူက “ဒီမအေဘေး”

ချက်ချင်းပင်…

စွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားသော သူ၏ ညာလက်သီး လှုပ်ရှားသွား၏။

လက်သီးသည် ချန်ကျုံး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်၏။

ချန်ကျုံး၏ မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နေပြီး ဆီးပင် ထွက်သွား၏။ ထို့နောက် သူက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်– “ချန်ဖုန်း၊ ငါ့ကို ကယ်ပါ”

ထိုအချိန်တွင်…

ကျူးချန်ဖုန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွား၏။ ထို့နောက် သူသည် ရူးသွပ်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာ၏။

သို့သော်…

သူ မည်မျှ မြန်နေပါစေ၊ သူသည် ဆယ်မီတာအကွာတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ လော့ထျန်၏ လက်သီးသည် ချန်ကျုံးထံမှ တစ်မီတာ၏ တစ်ဝက်အောက်သာ ဝေးတော့သည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်မြန်နှုန်းဖြင့်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ကျူးချန်ဖုန်းသည် လော့ထျန်၏ လက်သီးကို မည်သို့ အနိုင်ရနိုင်မည်နည်း။

“ဘန်း”

လက်သီးသည် ထိုးချလိုက်ပြီး ချန်ကျုံး၏ အသက် ဆုံးရှုံးသွား၏။

သူ၏ လက်သီးသည် သွေးများ စိုရွှဲနေလျက် လော့ထျန်သည် ပြေးလာသော ကျူးချန်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး အော်လိုက်သည်– “မအေဘေး မင်း ဆက်အော်နေလိုက်လေ၊ ဆက်ပြီးတော့ ဒီအဖေကို ခြိမ်းခြောက်နေလိုက်။ ငါ ပြောပြီးပြီ၊ ငါ့ဘဝမှာ အမုန်းဆုံးအရာက လူတွေ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်တာပဲလို့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို ဆက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသေးတယ်။ ဒီအဖေ ကြမ်းလာရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် ငါ့ကို ငါ ကြောက်ရတယ်”

လော့ထျန်သည် အလွန် စိတ်ပျက်နေ၏။

သူသည် ဘလာ ဘလာ ဘလာ ဒီလူကို မသတ်နိုင်ဘူး၊ ဘလာ ဘလာ ဘလာ ဒီလူက မသေရဘူးဆိုပြီး လူတွေက ခြိမ်းခြောက်တာကို ခံနေရဆဲ ဖြစ်၏။

ဤသို့သော အခြေအနေများ ပေါ်လာသောအခါ သူ အလိုရှိသည်မှာ သူ၏ လက်သီးဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီး ထိုသူများကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်၏။

ကျူးချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး သူသည် လော့ထျန်ကို အကြည့်စူးစူးဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး လော့ထျန်၏ နှာခေါင်းကို ချိန်ကာ “ဒီအဖေ့အတွက် ဒီကို တက်လာခဲ့စမ်း”

လော့ထျန်သည် ကျူးချန်ဖုန်းကို ကြည့်ဖို့ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှစ်သက်ဖွယ် အမူအရာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

စနစ်သတိပေးချက်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အသံမြည်နေ၏။

“ဒင်”

“ကစားသမား လော့ထျန် ချန်ကျုံးကို သတ်လိုက်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၅၀၀၊ နက်နဲ စွမ်းအင် ၃၀၀ ရရှိခဲ့သည်…”

“ကစားသမား လော့ထျန် ကောင်းကင်ဘုံကြယ်ဓားကျင့်စဉ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ၎င်းကို ကျင့်ကြံရန် ဆန္ဒရှိပါသလား။”

“ကစားသမား လော့ထျန် မီးနဂါးဆေးလုံးကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။”

“ဒင်”

“အလဲမထိုးနိုင်သည့် တန်ဖိုး +၁၊ မိစ္ဆာသွေးသံချပ်ကာသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အမှတ် ၁၀၀ ကို စုပ်ယူပြီး ခုခံမှု ဂုဏ်သတ္တိများ ၁% တိုးလာသည်။”

“အံ့ဩစရာပဲ”

“ကောင်းကင်ဘုံကြယ်ဓားကျင့်စဉ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်” လော့ထျန်သည် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်နေပြီး ချက်ချင်းပင် ၎င်းကို ကျင့်ကြံရန် စိတ်ကူးလိုက်၏။

အရာအားလုံးကို ဂရုစိုက်ပြီးနောက် လော့ထျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူသည် စင်ပေါ်ရှိ ကျူးချန်ဖုန်းကိုပင် တစ်ချက်ပင် မကြည့်ခဲ့ဘဲ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ကျူးယောင်ကျုံးဆီသို့ သွားခဲ့၏။

“မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ”

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ကာကွယ်ကြ”

“မင်း ဆက်ပြီးအနီးကပ် ရဲရင် ဒီအဖိုးကြီးက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်မိရင် မင်း အပြစ်မတင်နဲ့”

ကျူးမျိုးနွယ်စုသည် စိတ်ပူပန်လာပြီး အထက်တန်းစား တပည့်များအားလုံး ရှေ့သို့ စတင် ထွက်လာကြ၏။ သူတို့သည် သူတို့၏ လက်နက်များကို ထုတ်ယူပြီး လော့ထျန်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိထားကာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

လော့ထျန်သည် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျူးယောင်ကျုံးဘေးသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံဖြင့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကျူးယောင်ကျုံး၏ ပခုံးတစ်ဝိုက်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို တင်လိုက်၏။ ထို့နောက် လော့ထျန်က “အဖိုး ကျူး၊ ကျွန်တော် ဒီကို နှုတ်ဆက်ဖို့ပဲ လာတာပါ၊ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး” တဟားဟား ရယ်မောလိုက်၏။

ကျူးယောင်ကျုံးသည် ရုပ်ဆိုးသော အသွင်အပြင်ကို ရှိသော်လည်း သူက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်– “မင်းရဲ့ နှုတ်ဆက်တာ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ မင်း အခု မင်းနေရာကို ပြန်သွားလို့ရပြီ မဟုတ်လား”

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ဆွေးနွေးချင်တာ တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်” လော့ထျန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

ကျူးယောင်ကျုံးက “မင်း လေလည်ရမယ်ဆိုရင် လွှတ်လိုက်ပါ”

ထို့နောက် လော့ထျန်က ပြောလိုက်သည်– “ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စုအုတ်ဂူတွေက အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော် အဲဒီမှာ အိမ်သာတွေ ဆောက်သင့်သလား ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားတဲ့ မြေဩဇာကျင်းကြီးပဲ ဆောက်သင့်သလား ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်သလဲ”

“ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အလွန်ခက်ခဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုပါပဲ။ အဖိုး ကျူး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အကြံကောင်းပေးနိုင်မလား”

ကျူးယောင်ကျုံး၏ မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက လော့ထျန်ကို ထိုနေရာတွင်ပင် ဝါးမျိုတော့မည့်အလား ပုံပေါ်နေ၏။

အဖြေကို မစောင့်ဘဲ လော့ထျန်က ဆက်လက်

ပြောသည်– “အခု ခင်ဗျား မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အရိုးတွေကို ကျွန်တော် လွှင့်ပစ်သင့်သလား ဒါမှမဟုတ် ခွေးတွေကို ကျွေးသင့်သလား ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ”

“လော့ထျန်”

ကျူးယောင်ကျုံး၏ မျက်လုံးများသည် မီးအိမ် အရွယ်အစားအထိ ကျယ်လာပြီး သူ၏ ဒေါသသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော မီးတောင်ကဲ့သို့ ပုံပေါ်နေ၏။ သူ၏ နက်နဲဆရာအဆင့် ၉ ၏ စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူက သွားများကို စေ့လျက် “မင်း ငါ့ဘိုးဘွားအုတ်ဂူတွေကို ထိရင် မင်းကို ယမမင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ ချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်မယ်”

လော့ထျန်သည် အံ့အားသင့်သွားသည့် ပုံပေါ်နေပြီး ကြောက်လန့်နေသည့်အလား သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အလွန် ပေါသော ပုံစံကို ဖော်ပြပြီး “အား၊ ငါ ထပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပြန်ပြီ၊ ငါ အားးးးး ကြောက်တယ်”

ချက်ချင်းပင်…

သူသည် လေအရိပ်ခြေလှမ်းများကို အသုံးပြုပြီး ခုန်ထွက်သွား၏။ အသက်ရှူခြင်း အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လော့မျိုးနွယ်စု၏ ထိုင်ခုံများဆီသို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များအားလုံး နားထောင်ကြ”

“ကျူးယောင်ကျုံးက ကျူးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုအုတ်ဂူတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ရှုံးသွားပြီ၊ ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ သက်သေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”

“လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်တွေ အိမ်သာသုံးဖို့ လိုအပ်ရင် ကျူးမျိုးနွယ်စု မျိုးနွယ်စုအုတ်ဂူတွေကို သွားရမယ်ဆိုတာ လူတိုင်းကို အကြောင်းကြားထားပါ။ သုံးရက်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် အဲဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ မြေဩဇာကျင်းကြီး တစ်ခု လိုချင်တယ်”

လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြ၏။

ကျူးယောင်ကျုံးသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ မူးမေ့လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ ရှည်လျားသော နှုတ်ခမ်းမွေးများ တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး သူက “လော့ထျန်၊ မင်း လုပ်ရဲလား”အော်ဟစ်လိုက်၏။

လော့ထျန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး “ကျွန်တော် ရဲမရဲ ခင်ဗျား စောင့်ကြည့်လိုက်လေ”

ကျူးချန်ဖုန်းသည် သူ၏ မျိုးနွယ်စု၏ အုတ်ဂူများကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ သူ အခု စိုးရိမ်နေသည်မှာ ချန်ထျန်းယောင်ကို အရာအားလုံး မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်းဟူ၍ ဖြစ်၏။

သူ၏ သားနှင့် တူနှစ်ယောက်စလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

အဆိုးဆုံးအချက်မှာ ချန်ကျုံးသည် အတွင်းစည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ လက်ခံ တပည့်အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်းခံရပြီးသား ဖြစ်သည်လေ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အပြင်စည်း ခေါင်းဆောင်ကို စော်ကားခဲ့ရုံသာမက အတွင်းစည်း ခေါင်းဆောင်ကိုပါ စော်ကားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် မိုးတိမ်ဂိုဏ်းတွင် မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

လော့ထျန်

ဒါအားလုံး လော့ထျန်ကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ့ကို သတ်ရမယ်၊ ငါ သူ့ကို သတ်ရမယ်

ကျူးချန်ဖုန်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါ စတင် မြင့်တက်လာ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ သွေးရောင်ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေရန် ဖိနှိပ်မှု ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက “လော့ထျန်၊ ဒီကို မြန်မြန် လာပြီး သေလိုက်တော့” အော်ဟစ်လိုက်၏။

လော့ထျန်သည် စင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လှည့်ကြည့်ပြီး သူ၏ ပေါင်များကို ရိုက်လိုက်၏။ “အား၊ မင်း ကောင်လေးငယ် အကြောင်းကို ငါ မေ့နေတုန်းပဲ”