အခုတော့ ငါ့အလှည့်ပဲ
Vol. 8 Ch. 95
ကျူးချန်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ ဝါကြွားနေပြီး သူ၏ မာနသည် အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ဆက်ပြောလေ။
မင်းရဲ့ စူးရှတဲ့ လျှာနဲ့ ဆက်ပြီး ဆဲဆိုလေ။
ဒီအဖေက မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ချေမှုန်းလိုက်တာပဲ။ ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုးသည် ကျူးချန်ဖုန်းအတွက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှချေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဒေါသကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲပစ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။
ကျူးချန်ဖုန်းသည် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်သော လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မာနကြီးစွာ ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်း အမှိုက်ကောင်၊ မင်း ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ တကယ် ထင်ခဲ့တာလား”
“မင်း ငါနဲ့ တိုက်ဖို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သေးရဲ့လား”
“မင်းမှာ အရည်အချင်းရော ရှိသေးရဲ့လား”
“ဟားဟားဟား…”
“မင်းက အသုံးမကျတော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်း သေပြီးနောက် မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်ဝင်တွေက မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါလာလိမ့်မယ်။ ဟားဟားဟား။ အဲဒီ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကတော့ ဟဲဟဲ…” ကျူးချန်ဖုန်းသည် ရွံစရာကောင်းသော အပြုံးဖြင့် စတင် ပြုံးလိုက်ပြီး ကျူးယောင်ကျုံးကို ကြည့်လိုက်၏။
ကျူးယောင်ကျုံးသည် ကျေနပ်သော ပုံစံဖြင့် ပြုံးနေပြီး သူ ရရှိထားသော အရိပ်အမြွက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ “သူတို့အားလုံးကို ငါ့အတွက် သတ်ပစ်လိုက်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့”
ခဏအကြာတွင်မူ…
လော့မျိုးနွယ်စုရှိ လူတိုင်းသည် လီရွှယ်အာနှင့် အန်ချွင်းချွင်းကို ဝိုင်းရံကာ ချက်ချင်း ကာကွယ်လိုက်ကြ၏။ လော့ခွန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများက မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များအားလုံး နားထောင်ကြ မင်းတို့ သေရင်တောင် လီမမလေးနဲ့ အန်မမလေးရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို ကာကွယ်ပေးရမယ်”
“နားလည်ပါတယ်”
“ကျူးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခွေးစပ်ကောင်တွေ၊ အနီးကပ်ရဲတဲ့သူ မည်သူမဆို ဒီအဖေ သတ်ပစ်မယ်”
ရင်ပြင်ပေါ်မှ ပရိသတ်သည် ဘေးထွက်သွားကြပြီး သူတို့ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်မိမည်ကို ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။
ကျူးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေ၏။ သူတို့၏ ဝိုင်းရံမှုသည် ပို၍ ပို၍ သေးငယ်လာပြီး သူတို့အားလုံးသည် လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များကို သားကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ ကျူးမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာသည် ကျူးချန်ဖုန်းနှင့် ဆင်တူသည်။ အလွန်အမင်း မာနကြီးမှု ဖြစ်၏။
လော့မျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့သည် ကျူးမျိုးနွယ်စု၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာမည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့တွင် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည်။
ရုတ်တရက်…
ကြည့်ရှုသူ ပရိသတ်ကြားမှ ပုံသဏ္ဍာန် အနည်းငယ် လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီး ဝိုင်းရံထားသော လော့မျိုးနွယ်စုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာ၏။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော ဆုံး
ယန်နန်သည် ဆင်းသက်လာ၏။ သူသည် စင်ပေါ်မှ သွေးပုပ်ပေါက်များ ပိတ်ဆို့ခံထားရသော လော့ထျန်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ခေါင်းဆောင် လော့၊ ဒီကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ အမိန့်
ပေးလိုက်”
ဆုံးယန်နန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဆုံးမျိုးနွယ်စုမှ လူခြောက်ယောက် ရှိနေကြ၏။ သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အလွန်အမင်း မုန်းတီးမှုဖြင့် ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်းနည်းခြင်း အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။
လော့ခွန်းရှန်းသည် စင်ပေါ်မှ လော့ထျန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကရော”
လော့ထျန်က မသေသေးသောကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကို ထိုကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ရမည်လား။
လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များစွာသည် ဤမှတ်ချက်ကို အံ့အားသင့်သွားပြီး ဆုံးယန်နန်းကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။ လော့ထျန်သည် ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူတို့၏ ကျောရိုး ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။
ဆုံးယန်နန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဆုံးမျိုးနွယ်စု တပည့်များအားလုံး နားထောင်ကြ လော့ထျန်ကို ကယ်တင်ဖို့ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုကြ”
“ခေါင်းဆောင် လော့၊ ခင်ဗျားရဲ့ လူတွေအားလုံးကို ဒီကနေ ဖောက်ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပါ။ လော့ထျန်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိလိမ့်မယ်”
ဆုံးယန်ချွန်းသည် ရူးသွပ်စွာ စတင် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဟားဟားဟား…”
ထို့နောက် ဆုံးယန်နန်းက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ ဆုံးမျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိဦးမလဲ။ ငါတို့ လော့ထျန်ကို ကယ်တင်နိုင်ရင် သူ ငါတို့ ဆုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ လေးရာ့ခုနစ်ဆယ့်တစ်ယောက် အသက်အတွက် လက်စားချေနိုင်လိမ့်မယ်”
ဆုံးယန်နန်းသည် ယနေ့ သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသခဲ့ပြီး ဤနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ချေ။
လော့ခွန်းရှန်းသည် မည်သည့်စကားလုံးကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ “ဒီဝိုင်းရံမှုကနေ ဖောက်ထွက်”
ဆုံးယန်နန်း၏ မျက်လုံးများ လေးလံလာပြီး သူသည် ကျူးချန်ဖုန်းကို မုန်းတီးမှုဖြင့် ပြည့်နေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်၏။ ထို့နောက် သူက “သတ်” ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
ကျူးယောင်ကျုံးသည် မထီမဲ့မြင် ပြုလျက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “အသုံးမကျတဲ့ လူရမ်းကားအုပ်စုက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တာလား။ ဆုံးယန်နန်း၊ မင်းတို့ လာတာ အချိန်မှန်တယ်။ ဒီအဖေက မင်းတို့ ခွေးကောင်တွေ အားလုံးကို ရှာစရာ မလိုအောင် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ရှင်းပစ်လိုက်မယ်”
“ကျူးမျိုးနွယ်စု တပည့်များ နားထောင်ကြ”
“ချန်ဖုန်း လိုချင်တဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူ အားလုံးကို သတ်”
တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ကျူးမျိုးနွယ်စု တပည့်များသည် ခုန်ချလာသော ကျားများနှင့် ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြ၏။
လော့ခွန်းရှန်းသည် ဦးဆောင်သူအဖြစ် ခံယူပြီး ဝိုင်းရံမှုမှတဆင့် ဖောက်ထွက်သည့် ထက်ရှသော ဓားကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။
ဆုံးယန်နန်းသည် ကျန်ရှိသော ဆုံးမျိုးနွယ်စုဝင် ခြောက်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွား၏။
လီရွှယ်အာသည် သူ၏ နှလုံးသား သွေးယိုစိမ့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ သူမသည် ပရိသတ်ကြားမှ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော လူတစ်ဦးကို တောင်းပန်သော အကြည့်ဖြင့် ဆက်တိုက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသူသည် လျစ်လျူရှုသော အသွင်အပြင်ကို ပြသခဲ့၏။
သူမ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်မှုဖြင့် ပြည့်နေ၏။
၎င်းသည် တခြား အမူအရာမရှိသော ရေခဲတောင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း သူမသည် လီရွှယ်အာ၏ ဘေးကင်းရေးကို အဆက်မပြတ် အာရုံစိုက်နေခဲ့၏။
လန်ဟန်ရွှမ်း၏ ပုံစံသည် အမြဲတမ်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူမက သူ့ကို မကယ်တင်တော့ဘူးဟု ပြောခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် သေချာပေါက် ကယ်တင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူမသည် လော့ထျန်ကို အခု ကယ်တင်ရင်တောင် သူ နောက်ပိုင်းမှာ သေဆုံးရဦးမည် ဖြစ်၏။
မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ စစ်တပ်သည် ကောင်းကင် မမည်းမှီ အရောက် ရောက်လာလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့သည် သေခြင်းတရား၏ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်လေ။
လော့မျိုးနွယ်စုသည်လည်း ချမ်းသာရာရမည် မဟုတ်ပေ။
ဒါကြောင့် သူမသည် လှုပ်ရှားမှု မလုပ်ချင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လီရွှယ်အာ၏ ဘေးကင်းရေးကိုသာ စိုးရိမ်နေပြီး ကျန်သူများမှာ သူမနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ဤအချိန်တွင်မူ…
လီရွှယ်အာသည် လန်ဟန်ရွှမ်းကို အနည်းငယ် စတင် မုန်းတီးလာခဲ့၏။
မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လီရွှယ်အာသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “လော့ထျန် အစ်ကိုကြီး၊ နိုးလာရမယ် နိုးလာပါ”
အန်ချွင်းချွင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ငိုကြွေးနေပြီး ဖြစ်၏။ ဤနေရာမှ မြင်ကွင်းသည် သူ၏ မြေခွေးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်ဆိုးကို ပြန်လည် အမှတ်ရစေခဲ့သည်။
သွေးစိမ်းနံ့၊ သတ်ဖြတ်မှုနှင့် သူ၏ ချစ်ရသူများ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားလေးသည် နောက်ထပ် မခံနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။
ဒါကြောင့် သူ၏ မျက်ရည်များက မိုးရွာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ငိုသံက လူတစ်ဦး၏ စိတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။ ဤအရာကို မြင်သူ မည်သူမဆို သူတို့၏ နှလုံးသား နာကျင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
လီရွှယ်အာသည် အန်ချွင်းချွင်းကို ဖက်ထားပြီး နှစ်သိမ့်
ရန် ကြိုးစားသည်။ “မငိုပါနဲ့ ချွင်းချွင်း၊ အစ်ကိုကြီးလော့ထျန် ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ရုတ်တရက်…
သရဲနဂါးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ လျှပ်စီးပစ်ခြင်းနှင့် ဆင်တူစွာ ၎င်းသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွား၏။
သူ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျူးမျိုးနွယ်စု တပည့် အများအပြား လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြ၏။
ထို့နောက် ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ နင်းလိုက်၏။
ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုသည် အပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး လော့ခွန်းရှန်းကို မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စ ပေးခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့၊ ပြေးထွက်ကြ”
ကျူးယောင်ကျုံး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွား၏။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ပရိသတ်ကြားတွင် အရှေ့အနောက် သွားလာနေ၏။ အသက်ရှူခြင်း အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လော့ခွန်းရှန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဖြစ်၏။ သူ၏ နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ ၏ ဖိနှိပ်မှု ဖိအား ပြိုကျလာပြီး သူ၏ လက်သည် လေဟာနယ်မှ ပေါ်လာပုံရပြီး လော့ခွန်းရှန်း၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကျူးယောင်ကျုံးက ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ သေ”
လော့ခွန်းရှန်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၃ တွင်သာ ရှိ၏။
ကျူးယောင်ကျုံး၏ ခွန်အားရှေ့တွင် သူသည် ခုခံရန် စွမ်းအား လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် လော့ခွန်းရှန်းသည် ကျူးယောင်ကျုံးကို တတ်နိုင်သမျှ နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်ရန် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော်…
ကျူးယောင်ကျုံးသည် လော့ခွန်းရှန်းကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ “သွားပြီး သေလိုက်တော့”
“ဒုန်း”
မြေပြင်ပေါ်ရှိ အုတ်ကြွပ်ပြားများ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး လော့ခွန်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုက်ရိုက် ပြိုကျသွား၏။ အနက်ရောင် သွေးတစ်လုတ် ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွား၏။
“ခေါင်းဆောင်”
“ဦးလေး ခွန်းရှန်း”
“ဒီအဖေက မင်းတို့အားလုံးနဲ့ သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲမယ်”
“အားးးးး…”
လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များအားလုံး၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်ဖြစ်လာပြီး သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်လာ၏။
ကျူးယောင်ကျုံးသည် တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် “အမှိုက်အုပ်စု၊ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်”
ဆုံးယန်နန်း ရှိရာ အခြားနေရာတွင်မူ…
သူတို့လည်း အတားအဆီး ခံနေရသည်။ ဆုံးယန်နန်းသည် နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမှ အနည်းငယ်သာ ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့ပြီး သူတို့ စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက်သာ ရှိ၏။ ကျူးမျိုးနွယ်စုတွင်မူ သူတို့၏ အရေအတွက်၏ ဆယ်ဆဖြစ်သော လူ ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ခန့် ရှိခဲ့၏။
သူတို့သည် စင်ပေါ်မှ ဆယ်မီတာခန့်သာ ဝေးသော်လည်း တစ်လက်မမျှ ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်ခဲ့ကြချေ။
ခဏအကြာတွင်မူ…
လော့နှင့် ဆုံးမျိုးနွယ်စုသည် ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေ၏။
သူတို့သည် အသက်နှင့် သေခြင်းတရား၏ အစွန်းတွင် ရှိနေကြသည်။
နှစ်ဖက်ရှိ လူဦးရေ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားခဲ့၏။ ကျူးမျိုးနွယ်စုသည် ယနေ့အတွက် သူတို့၏ အထက်တန်းတပည့်အားလုံးကို တစ်လလုံး အချိန်ယူ၍ ပြန်ခေါ်ပြီး စုဆောင်းခဲ့ကြသည်လေ။
ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကြည့်ရှုသူ ပရိသတ်အားလုံးသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မှိုင်းညို့သော အသွင်အပြင်ကို ရှိနေကြ၏။
“လော့မျိုးနွယ်စု မကြာခင် ပျက်စီးတော့မယ်။ ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့ရှိ အဓိက မျိုးနွယ်စု လေးခု၏ အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်ဘက် အဆောက်အဦ ပျက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီကစပြီး ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့ကို ကျူးမျိုးနွယ်စု အမည်သို့ ပြောင်းလဲတော့မှာပဲ”
ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နေစဉ်တွင်…
လော့ထျန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း လောကအတွင်းတွင် ရှိနေ၏။
သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း လောကအတွင်း ထိုင်နေပြီး သူ၏ ချွေးများက မိုးရေဖြင့် စိုစွတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၏။ သူ့တစ်ဖက်တွင် သွေးများ စိုရွှဲနေပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသော ကမ္ဘာ့ နံပါတ်တစ် ဓား ရှိနေ၏။
“မင်း လှုပ်ရှားဖို့ အချိန် မရောက်သေးဘူးလား”
“ကက် ကက်… မင်း ငါ့ကို ကတိပေးထားတဲ့ အခြေအနေတွေကို မှတ်ထားပါ” သွေးစုပ်ဓားရိုင်းသည် ထူးဆန်းသော ရယ်သံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
လော့ထျန်က ပြန်ဖြေသည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်ရုံပဲ မဟုတ်လား။ ငါ လုပ်မယ်”
“ကောင်းပြီ”
“ဒါဆို ငါ ထွက်လာဖို့ အချိန်တန်ပြီ”
ရုတ်တရက်…
လေနှင့် တိမ်များ လှိုင်းထလာပြီး ကောင်းကင်ကို မှောင်မိုက်ကာ သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲစေ၏။ လော့ထျန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ သူသည် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကြီးမားသည့် ဓားကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်ထား၏။
တစ်ထောင့်ရှစ်ရာ ဂျင် အလေးချိန်ရှိသော ကြီးမားသည့် ဓား ဖြစ်ပေ၏။