မုန်တိုင်းလှိုင်း အနောက်သို့လိုက်ခြင်း ၂

သူ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ထိုမွန်းစတားသည် ယဉ်တန်း၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘီပ့်။

ဖောက်ခွဲရေးခလုတ်၏ မီးသည် အစိမ်းရောင် ပြောင်းသွားသည်—ချိတ်ဆက်မိသွားပြီ။

“အားလုံး သတိထားကြ…လာနေပြီ”

လင်းရှန်သည် ဆက်သွယ်ရေးစက်ထဲကို အော်ပြောလိုက်သည်၊၊

ယဉ်တန်းသည် ဧရာမပိုးကောင်အလောင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် လင်းရှန်သည် ခလုတ်ကို ဖိချလိုက်သည်၊၊

အုန်းးး

ပေါက်ကွဲမှုများသည် ရှေ့မှ ဆင်ခြေလျှောကို လင်းထိန်စေခဲ့သည်။ ပိုးကောင်၏ ကိုယ်ထည်သည် နောက်ဘက်တွင် မီးတောက်များဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အပူချိန်မြင့်ဗုံးများ၏ ပေါက်ကွဲမှုများသည် ၎င်း၏ အေးခဲနေသော အသားစိုင်များကို စုတ်ဖြဲပစ်ပြီး အစိမ်းရောင်သွေးနှင့် အမည်းရောင်အသားစိုင် အပိုင်းအစများကို အငွေ့ပျံစေသည်။

နှင်းတစ္ဆေ ရာပေါင်းများစွာသည် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခံလိုက်ရပြီး အစိပ်စိပ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်ကုန်ကြသည်။ လှိုင်းဂယက်သည် သွေးနှင့် အသားစများကို ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံသွားစေကာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ရွာကျလာသည်။ အစိမ်းရောင်သွေးများသည် နောက်မှ လိုက်လာသော အစုအဝေးပေါ်သို့ ပက်ကျဲသွားပြီး၊ သူတို့အား စိတ်ရှုပ်ထွေးစေကာ ထိတ်လန့်မှုကို ပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။

ဝေါ ဝေါ—

ရှေ့မှ ဆင်ခြေလျှော၏ ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် နှင်းပြိုခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နှင်းများသည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးအလား တောင်စောင်းမှ အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြိုကျလာသည်။

“အမြန်လေး”

“go go go”

“ပုံစံမပျက်စေနဲ့ ထိန်းထား”

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

အရိပ်နက်ကြီးတစ်ခု ပြေးဝင်လာသည်။ ဧရာမ ခြေလေးချောင်း မွန်းစတားကြီးတစ်ကောင်သည် ဘေးဘက်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ မာကျောသော ခြေထောက်ကို ယာဉ်ငယ်တစ်စီး၏ အမိုးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

“နောက်ကျသွားပြီ—”

အတွင်းရှိ လက်နက်ကိုင်ထားသူများမှာ တောင့်တင်းသွားကြပြီး အရိပ်မည်းကြီးက အလင်းရောင်ကို ဖုံးသွားသောအခါ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်သွားကြသည်။

ယာဉ်မောင်းသည် နောက်ကြည့်မှန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စတီယာရင်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်ပြီး သူတို့၏ ပျက်စီးမှုက ယဉ်တန်းကို မထိခိုက်စေရန် ဘေးသို့ ကွေ့ထွက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်—ရွှေရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် နှင်းဖုံးလွင်ပြင်မှ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကြီးမားသော နှင်းပြိုမှုနှင့် မွန်းစတား၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုပင် နှေးကွေးသွားသလို ဖြစ်နေသည်။ ရွှေရောင်ပုံရိပ်သည် နှင်းများပေါ်တွင် ခြေရာပင်မကျန်ပဲ နင်းသွားပြီး လေပေါ်သို့ ခုန်တတ်ကာ မွန်းစတား၏ ရှေ့လက်ကို ကန်လိုက်သည်။

ချလွမ်

သတ္တုကို သတ္တုဖြင့် ရိုက်ခတ်သံသည် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သတ္တဝါ၏ လက်သည် ကျိုးသွားကာ ၎င်းကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ အဖွဲ့သားများ လှုပ်ရှားလာပြီး သတ္တုကျည်ဆန်များ မုန်တိုင်းသည် မွန်းစတား၏ အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ထည်ကို စုတ်ဖြဲပစ်ကာ နောက်မှ နှင်းတစ္ဆေများထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ရွှေရောင်ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နှင်းများကြားမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကာ ၎င်း၏ ခြေထောက်အောက်မှ နှင်းတစ္ဆေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကြေမွသွားစေပြီးနောက် ဝင်ရိုးစွန်းသွားယာဉ်တစ်စီး၏ အပေါ်သို့ လှပစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“အား…အခုတော့ ငါ့ကို စက်ဆုပ်စရာကောင်းတာတွေ အကုန် ပေပွကုန်ပြီ~”

ချီလီသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ပြောင်လက်နေသော သားရေဖိနပ်ချွန်များပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်သွေးများ စင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ အလွန်အမင်း အသန့်ကြိုက်မှု ဝါသနာကြောင့် သူ၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီမှ လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ဖိနပ်၏ ထိပ်ဖျားပေါ်ရှိ သွေးများကို အသေချာ သုတ်သင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကိုင်ပဝါကို စက်ဆုပ်စွာ ကြည့်ပြီး နောက်ဘက်ရှိ နှင်းတစ္ဆေ ဒီရေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ၎င်းကို ပစ်ချလိုက်ပြီး “ဒီပိုးသားလက်ကိုင်ပဝါကို လက်ဆောင်အဖြစ် ယူလိုက်ကြ”

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ယဉ်တန်း၏ တည်ငြိမ်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် လင်းရှန်၏ တိကျသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကြောင့် နှင်းပြိုကျခြင်းသည် ယဉ်တန်း ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နှင်းတစ္ဆေတစ်သောင်းကျော်လောက်ကို တစ်ချက်တည်း ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့သည်။ နှင်းရေစီးကြောင်းကြီးသည် ၎င်းတို့ကို ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေသို့ ဆွဲချသွားခဲ့ပြီး လိုက်လာသော မွန်းစတားအုပ်ကြီး၏ အဓိကအင်အားကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ယဉ်တန်းသည် အသက်ရှုရပ်နားရန်ပင် အခွင့်အရေးမရရှိသေးမီ နှင်းတစ္ဆေများ ပိုမိုများပြားလာပြီး ကျိုင်းကောင်ကပ်ဘေးတစ်ခုအလား နှင်းများထဲမှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့သည် ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ခါနီးတွင် မြေအောက်မှ တိုးဝှေ့သံသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ နှင်းဖုံးလွင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုအလား မြင့်တက်လိုက် နိမ့်ဆင်းလိုက် ဖြစ်လာသည်။

“အဲဒီကောင် ထွက်လာတော့မယ်”

“ကလေးမ”

လင်းရှန်နှင့် ကီကီနှစ်ဦးစလုံး ၎င်းတို့၏ တံခါးများကို ဆွဲဖွင့်ပြီး ခုန်ထွက်လိုက်ကြသည်။ ကီကီသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး လင်းရှန်သည် ယာဉ်၏ လက်ရန်းကို ကိုင်ထားကာ ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်၍ နှင်းဖုံးနေသော မြေပြင်ကို တင်းမာသောအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် သူ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရေခဲလေပွေအောက်တွင် ကောင်းကင်သည် ထူထပ်သော မိုးတိမ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တဟူးဟူးတိုက်ခတ်နေသော လေနှင့် နှင်းများသည် မရပ်သွားပေ၊၊ သို့သော် အနောက်ဘက်ရှိ တိမ်အပိုင်းအစများမှနေ၍ စောင်းနေသော နေရောင်ခြည်များသည် ပါလ်မားမြက်ခင်းပြင်၏ ကျယ်ပြောလှသော နှင်းပြင်ပေါ်သို့ တောက်ပသောရောင်ခြည်များကို သွယ်ဝိုက်ကျရောက်စေသည်။ ဖြူဖွေးသော ရှုခင်းသည် မျက်စိကျိန်းဖွယ် အလင်းကို ပြန်ဟပ်နေသည်—အဆိုးဆုံး နှင်းမုန်တိုင်းကာလထက် ပိုမိုတောက်ပနေသည်။

နှင်းတစ္ဆေများသည် နှင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက စုတ်ဖြဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ အရေပြားများ တစ်လက်မချင်း ကွဲအက်ကုန်ကြပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ယဉ်တန်းဆီသို့ မဆင်မခြင် ပြေးဝင်လာကြသည်။

လက်နက်များ အလုပ်မလုပ်တော့သော ယာဉ်တစ်စီးသည် နှင်းတစ္ဆေ ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့်၏ ဝိုင်းအုံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပြီး ဖွဲ့စည်းပုံထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံရကာ သတ္တဝါဒီရေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သတ္တဝါများအောက်တွင် ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

“ဖာ့ခ်… ငါ မင်းတို့ကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်”

အုန်းး

ထိုယာဉ်ထဲမှ လူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ပေါက်ကွဲပစ္စည်းများကို ဖောက်ခွဲလိုက်ရာ ထရပ်ကားနှင့် အဖွဲ့ဝင်များစွာနှင့် သူတို့ပတ်လည်ရှိ နှင်းတစ္ဆေ တစ်ရာကျော်ကို—မီးတောက်လောင်နေသော အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဗရူးးးမ်

ယာဉ်တစ်စီး ကျဆုံးသွားသည်နှင့် ၎င်း၏ နောက်က တစ်စီးက ချက်ချင်းပင် အင်ဂျင်ကို အားကုန်တင်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ကွက်လပ်ကို ဖြည့်လိုက်ပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ အသက်ရှင်နေထိုင်ရာယာဉ်တွဲများနှင့် နည်းပညာအဖွဲ့ယာဉ်များကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ထိခိုက်မှုများ တိုးလာနေသည်။ ယဉ်တန်းတစ်ခုလုံးသည် ကျိုးပျက်လုနီးနီး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် စစ်မြေပြင်ကို အေးစက်စွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ အသံကို လျှော့ချ၍ ကီကီကို ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို ပြောထားတာကို မှတ်ထား—အဲဒီကောင်က အလယ်ကနေ ပေါ်လာရင် မင်း ကယ်နိုင်သမျှ ကယ်လိုက်”

“သိပြီ”

ကီကီ၏ မျက်လုံးများတွင် သူမ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ စိတ်စွမ်းအင် နယ်ပယ်တစ်ခုသည် သူမကို ဝန်းရံထားပြီး ပြင်းထန်သောအအေးဒဏ်မှ လုံးဝကာကွယ်ပေးထားသည်။ သူမ၏ အာရုံသည် နွမ်းနယ်နေပြီး မြေအောက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားနေရကာ အလယ်ဗဟိုရှိ ယာဉ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ခြေရာခံနေရသည်။ သူမအတွက် ဤသို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားမျိုးသည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှီတိယွမ်၊ နန်ကျင်း၊ အားဖေးနှင့် ယဉ်တန်း၏ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဒါဇင်ကျော်တို့သည်လည်း အပြင်သို့ ထွက်လာကြပြီး ဓါးသွားကဲ့သို့သော ထက်ရှသော အအေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ လူတိုင်း မြေအောက်မှ ခြိမ်းခြောက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်၊၊

နန်ကျင်းသည် နဂါးတောင် ၁ ရထားပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မောဟိုက်နေသော အားဖေးကို ကိုင်ထားသည်၊၊

အားဖေးက ထူထဲသော နေကာမျက်မှန်များမှတစ်ဆင့် နှင်းများကို ချောင်းကြည့်နေသည်။

“မြင်ရလား”

အားဖေး တုန်ယင်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော လေထုထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရွေ့လျားနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဉ်တန်းတစ်လျှောက်လုံးမှ နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားရသည်။

ဝေါ ဝေါ

တုန်ခါမှုများသည် ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။ ဒရာကာမာ ရေခဲချောက်ကမ်းပါး၏ အစွန်းတစ်လျှောက်တွင် နှင်းများသည် ကြီးမားသော အလွှာများအဖြစ် ကွာကျကာ အောက်ဘက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ပြိုကျသွားသည်။ ယဉ်တန်းသည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကို ဖြတ်ကျော်ခါနီးတွင် လင်းရှန်နှင့် အားဖေးတို့သည် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ကြသည်။

“ရှေ့မှာ”

“ရှေ့မှာ”

သူတို့၏ အသံများသည် ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးတောင် ၁ ကို မောင်းနှင်နေသော ဝက်ဝံသည် သူတို့၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှေ့မှ လမ်းဝရှိ မြေပြင်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နှင်းများနှင့် ဖုန်မှုန့်များသည် ရေပန်းကြီးအလား လေထဲသို့ ပွင့်ထွက်ကုန်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

နားကွဲမတတ် မြည်ဟီးသံသည် မြေလွှာကို ဆုတ်ဖြဲကာ ချောက်ကမ်းပါးနှင့် နှင်းပြင်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယဉ်တန်းသည် အချိန်မီ ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူတို့သည် ပေါက်ကွဲမှုထဲသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ပျံသန်းနေသော နှင်းများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးအရွယ်ရှိ ဧရာမ ပိုးကောင်နက်ကြီးတစ်ကောင်သည် မြေကြီးထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အရုပ်ဆိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်သည် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးများကို အေးစက်သွားစေသည်—၎င်းသည် မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ပေါ်ထွက်လာသော လိမ်ယှက်နေသော ကပ်ပါးကောင်တစ်ကောင်နှင့်တူသည်။