အခန်း (၅၈၃)

ဟိုယုရှောင်သည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် လုံးရှန်းခရိုင်မြို့ဘက်သို့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားရာ ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။ လူအများစုသည် အိမ်ပြန်ခရီးကို စတင်လိုက်ကြသည်။

ဟန်ဖုန်း၊ ဖိန်ယွီဟူနှင့် ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ အခြား ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာထားများသည် လေးနက်ကာ ကြည့်မကောင်းခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဟိုယုရှောင်နောက် လိုက်ပါရသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းထိုက်ချင်၏ အမိန့်မှာ သူမပြန်လာသည်အထိ ဟိုယုရှောင်အမိန့်ကို နာခံရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူမ မပြန်သေးသည့်အတွက် ၎င်းတို့သည် မိမိဘာသာ လှည့်လည်သွားလာ၍ မရနိုင်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာများ မသာမယာ ဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့ကြား စကားဝိုင်းများကို ချောင်းနားထောင်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်များသည် ယခင်က ရှဲ့ယွမ်လမ်းတွင် အမှုထမ်းခဲ့ဖူးပြီး အခြေခံအားဖြင့် ကျန်းထိုက်ချင်၏ အမိန့်အာဏာအောက်တွင် ရှိခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတော်၏ အတွင်းရေးကိစ္စများကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိခဲ့ကြသော်လည်း သိထားခြင်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ ဟန်ဆောင်ညီညွတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြသေးသည်။ စီကုံးရှင်းကျိုးသည် ကျန်းထိုက်ချင်ကို ဂိုဏ်းထိပ်သခင် ဆက်ခံနိုင်ခွင့်မှ ဖယ်ရှားရန် လူသိရှင်ကြား ပြင်ဆင်နေကြောင်း ကြားသိရသောအခါ နှစ်ဖက်စလုံးက ဆက်ဆံရေး ပြတ်တောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရပြီး သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက် လေးလံနေသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ကျန်းထိုက်ချင်သာ အနိုင်ရခဲ့ပါက သူတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ ရှုံးနိမ့်ပါက...

အသိုက်ပျက်စီးသောအခါ ဥပင်တစ်လုံးမှ အကောင်းမကျန်နိုင်ပေ။

ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့၏ မျက်နှာမဲနေသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ကာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှမပြဘဲ ဆက်လက် ဦးဆောင်သွားသည်။ ဤလူများကို သိမ်းသွင်းရန် သူ့တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော်လည်း ကျန်းထိုက်ချင် ရှိနေစဉ်တွင် သူသည် ထိုသို့လုပ်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးကြောင်း နားလည်ထားသည်။ သို့သော် ဤအချိန်အတွင်း ၎င်းတို့ကို အလုပ်အချို့ ခိုင်းစေရန်မှာ ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။

လုအုပ်စုသည် လုံးရှန်းခရိုင်မြို့တွင် ကြာကြာမနေခဲ့ပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏မိသားစုနှင့်အတူ အချိန်အကြာကြီး နေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ အချိန်များစွာ ရှိသောကြောင့် စီရင်စုလေးခုအကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဟိုယုတွမ်၊ ဟိုယုကျဲနှင့် ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ တုံလင်မိသားစုသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စီးနင်းလိုက်ပါသွားပြီး ဗြဟ္မာလောက သန့်စင်ရေးတပ်မတော်မှ စစ်သည် ခုနစ်ထောင်မှာမူ နောက်မှ ပိုမိုနှေးကွေးစွာ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။

ခေတ်သစ်ယု ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၅ ရက်

တုံလင်ခရိုင်၏ မြောက်ဘက် မိုင်ငါးဆယ်အကွာတွင် ကျန်းယွင်သည် သူ၏အစ်မ ကျန်းလီနှင့်အတူ ပျက်စီးနေသော မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာထားသည် ရှုပ်ထွေးနေဟန်ဖြင့် "ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူတို့ တုံလင်ကို ပြန်ရောက်တာ ခုနစ်ရက် ရှိခဲ့ပြီ။ ကျန်းယွင်က သူ့အစ်မရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုဟာ ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ် လျော့ကျသွားလောက်ပြီလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့မှာပဲ ယန်ကျိုးကို ထွက်ခွာဖို့ သူမနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပေမယ့် ကျန်းလီက တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဒီနေရာကို နက်နက်နဲနဲ ဆွဲခေါ်လာခဲ့တာကြောင့် သူမ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

"အစ်မက ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ပထမတန်းစား မျိုးနွယ်စုငယ်လေး တစ်ခုလို့ပဲ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အစ်မ သေသေချာချာ စုံစမ်းကြည့်တော့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတော့ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီနေရာကို ပိုင်ရီစခန်းလို့ ခေါ်တယ်၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုက သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေကို လျှို့ဝှက် လေ့ကျင့်ပေးနေတဲ့နေရာပေါ့။ အစ်မနဲ့အတူ အတွင်းထဲ ဝင်ကြည့်ရအောင်..."

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းလား။

ကျန်းယွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုအတွက် စစ်သားလေ့ကျင့်ခြင်းက လျှို့ဝှက်ချက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ပြီးခဲ့သည့် ခုနစ်ရက်အတွင်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အပေါ် မူတည်၍ သူ၏အမြင်တွင် ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် အကောင်းဆုံးအားဖြင့် ပထမတန်းစားအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။ သူတို့သည် အဘယ်ကဲ့သို့သော ခွန်အားကြီးသော စစ်သည်များကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မှာလဲ။ ကျန်းလီသည် သေးဖွဲသော ကိစ္စကို အကြီးအကျယ် ချဲ့ကားနေသည်ဟု သူ ခံစားရသော်လည်း သူမကို ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ မြို့တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အတွင်းပိုင်း နေရာများသို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

မြို့တံခါးကို မဟာဂရန်းမာစတာနှစ်ဦးက စောင့်ကြပ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခိုင်မာသော စွမ်းရည်များကြောင့် အလွယ်တကူ ရှောင်ကွင်း၍ အတွင်းပိုင်း စစ်တန်းလျားများဆီသို့ အာရုံခံမိခြင်းမရှိဘဲ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်းယွင်သည် သူ၏အစ်မနောက်သို့ လိုက်၍ စစ်တန်းလျားများဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ရာ အစပိုင်းတွင် သာမန်စစ်သား တစ်သိန်းနီးပါးကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် အတွင်းထဲ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်သွားသောအခါ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားအုပ်စုတစ်စုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်က ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ ဤစစ်သားများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သြဇာအရှိန်အဝါနှင့် ၎င်းတို့ အသုံးပြုသော ကျင့်စဉ်များကို သတိပြုမိသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက... ကျွန်မတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ သန့်ရှင်းသော စစ်တပ်စည်းမျဉ်းလား"

သူမဘေးရှိ ကျန်းလီသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးမျက်နှာ ရှိသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများသည် သူမ၏ အသက်နှင့် မမျှတသော ဆန္ဒများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်ဝစွာ ခေါင်းကို အားရပါးရ ညိတ်ပြကာ "ဒီဟိုမျိုးနွယ်စုမှာ သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ သူတို့ကို ငါ သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။