အခန်း (၅၈၄)

ခေတ်သစ်ယု ၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၀ ရက်

ကျုံးကျိုး ကျင်းကျီလမ်း၊ နတ်ဘုရားမြို့တော်

ပတ်ပတ်လည် မိုင်သုံးရာအထိ ကျယ်ပြန့်ကာ အထက်သို့ ပေတစ်ရာ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် မြို့ရိုးကြီးများရှိ မြို့တံခါးများသည် အထူးစက်ယန္တရားများဖြင့်သာ ဖွင့်

နိုင်ပြီး သာမန် လူအင်အားဖြင့် ဖွင့်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဂရန်းမာစတာနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များပင် မပြောနှင့်၊ ယွမ်တန်နယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် ဤတံခါးများကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားခြင်းက လူမိုက်၏ အိပ်မက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မဟာယု၏ စည်းစိမ်နှင့် စွမ်းအား အားလုံးကို နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော် သွန်ချ၍ တည်ဆောက်ထားသော ဤမြို့တော်သည် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ အထွတ်အထိပ်မှစ၍ နောက်ပိုင်း သန့်ရှင်းသော မင်းဆက်အထိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပထမဆုံးမြို့တော်ဟူသော ဘွဲ့ကို အမြဲ ဆောင်ခဲ့ရာ၊ ၎င်း၏ ခမ်းနားမှုနှင့် ကြီးကျယ်မှုကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသည်။ မကြုံစဖူးသော ကြီးကျယ်သည့် စစ်ပွဲ၏ အကြွင်းအကျန်များကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ယင်း၏ မူလ ခမ်းနားမှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သိမြင်နိုင်ပေသည်။

မြို့ရိုးများတွင် အကွက်လိုက် အမည်းရောင် သွေးစွန်းရာများစွာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ မြို့တံခါးများသည် ထိုအချိန်တွင် ပွင့်နေသော်လည်း လမ်းသွားလမ်းလာ နည်းပါးသည်။ အများစုမှာ ရွှေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများသည် လေးနက်ကာ လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ဦးစီကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးနေကြသည်။

စစ်ဆေးခံရသော လမ်းသွားလမ်းလာများသည် နောက်ပြန်လှည့်၍ ရွှေရောင်ဝတ်စုံ စစ်သည်များကို ကြည့်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် မခံချင်စိတ် အရိပ်အယောင်များ မလွဲမသွေ ပါဝင်နေတတ်သည်။

"ဒီ ယခင်မင်းဆက် သူပုန်ဟောင်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဖမ်းနေရဦးမလဲ"

"နှစ်လရှိနေပြီ သူတို့က အခုထိ ဒါပဲ လုပ်နေတုန်းပဲ"

"မဟာယုရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်တာ အကုန်ဆုံးမသွားဘူးလား။ သေဒဏ်ထိုက်တဲ့ ယခင်မင်းဆက်က မှူးမတ်ကြီးတွေကိုလည်း သတ်ပြီးပြီ၊ ကျန်တာတွေကလည်း ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်မှာ ပိတ်မိနေတာ ဒါမှမဟုတ် လမ်းမတွေပေါ်က ပစ်ပယ်ခံ ကြွက်တွေ ဖြစ်နေပြီ။ ဒါတောင် သူတို့က နန်းမြို့တော်ကို ပိတ်ထားတုန်း ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့မှန်း မသိဘူး"

"ဒီ မဟာကျင်းက ဘယ်အချိန် ရပ်ရမှန်းမသိဘူး။ တော်ဝင်ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်စက်မှ မရှိတဲ့ သူပုန်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတာပ"

"စကားပြောဆင်ခြင်ပါ"

နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ အရိပ်အာဝါသအောက်တွင် နေထိုင်ကြသော မြို့သူမြို့သားတို့သည် အခြားဒေသမှ လူများနှင့်မတူဘဲ ကြုံတွေ့မှုများပြားသဖြင့် မဟာကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်အား ပွင့်

ပွင့်လင်းလင်း ဝေဖန်ရန်အထိပင် ရဲရင့်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၌ မည်သည့်ကျင့်ကြံမှုမျှ မရှိသည့်တိုင် ယင်းသို့ ရဲရင့်စွာ ပြုမူကြသည်။ သိုင်းပညာရှိသူများ၏ အပြုအမူမှာ ပိုမိုဆိုးရွားပြီး မြို့တံခါးဝတွင် ၎င်းတို့ ပြောပြောလိုက်သည်များကို ကြားသိနိုင်စွမ်းရှိသူများ ရှိသည်ကို သိလျက်ပင် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ပြောဆိုကြကာ လုံးဝမကြောက်ရွံ့ကြချေ။

မဟာကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာမည်မျှရှိသည်ကို မြို့တံခါးဝရှိ ကျွမ်းကျင်သော စစ်သည်တော်များ၏ တုံ့ပြန်မှုမှတစ်ဆင့် ထင်ရှားစွာ သိရှိနိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ပြောဆိုမှုများကို ကြားသိနေရသော်လည်း ၎င်းတို့အများစုမှာ လျစ်လျူရှုဟန်ပြကြသည်။ မဟာကျင်းမင်းမြတ်အား ဆန့်ကျင်သည့် ပြင်းထန်သော စကားလုံးများ သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ဝေဖန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် သတိပေးသည့် အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်မျှသာ ပြသပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် စကားအငြင်းပွားရန်အထိ အရေးမကြီးဟု ယူဆထားပုံပင်။

"ပင်ယန်နယ်စားရဲ့ ရထားအတွက် လမ်းရှင်းပေးပါ။ မသက်ဆိုင်သူတွေ ချက်ချင်း ဖယ်ပေး"

ရုတ်တရက် ရထားသံနှင့် မြင်းခွာသံများ ဆူညံစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူအများ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတစ်ရာခန့် ပါဝင်သော ယာဉ်တန်းကြီးက အစိုးရလမ်းမကြီးပေါ်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနင်းချဉ်းနင်းလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ဘေးဖယ်ပေးကာ ရထားတော် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ကြည့်နေစဉ် လှောင်ပြောင်လိုသည့် စကားအချို့ ပြောဆိုရန် ကြံရွယ်နေတုန်းမှာပင် အောက်ပါ အမိန့်သံ ငါးခုကို ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ကြရသည်။

"လွန်းချွမ်နယ်စားရဲ့ ရထားအတွက် လမ်းရှင်းပေးပါ။ မသက်ဆိုင်သူတွေ ချက်ချင်း ဖယ်ပေး"

"ခန်တင်းနယ်စားရဲ့ ရထားအတွက် လမ်းရှင်းပေးပါ။ မသက်ဆိုင်သူတွေ ချက်ချင်း ဖယ်ပေး"

"နတ်စွမ်းအားနယ်စားရဲ့ ရထားအတွက် လမ်းရှင်းပေးပါ။ မသက်ဆိုင်သူတွေ ချက်ချင်း ဖယ်ပေး"

"ကျောက်ထျန်းနယ်စားရဲ့ ရထားအတွက် လမ်းရှင်းပေးပါ။ မသက်ဆိုင်သူတွေ ချက်ချင်း ဖယ်ပေး"

"ပိုင်ယွမ်နယ်စားရဲ့ ရထားအတွက် လမ်းရှင်းပေးပါ။ မသက်ဆိုင်သူတွေ ချက်ချင်း ဖယ်ပေး"

နယ်စားကြီး ခြောက်ဦး၏ ရထားတော်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေကြသော သာမန်ပြည်သူများသာမက တာဝန်ကို ကြိုးပမ်းထမ်းဆောင်နေကြသည့် ကျင်းစစ်သည်တော်များပါ လေထုထဲ၌ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတစ်ခုကို ခံစားမိစေပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများ တင်းမာလာကာ တီးတိုးစကား ပြောဆိုရန်ပင် မရဲတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရထားများ မြို့တံခါးဝသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာ လူများ စတင် ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

"မဟာကျင်းမှာ နယ်စား စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ့်ရှစ်ဦးပဲ မရှိဘူးလား။ အခု ခြောက်ဦးတောင် တစ်ပြိုင်နက် ရောက်လာတာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ကျင်းးဧကရာဇ်က ကြီးကြီးမားမား လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု စီစဉ်နေတာလား"

"ဒါ မမှန်ပါဘူး ကျင်းးဧကရာဇ်က မဟာသန့်ရှင်းနယ်မြေကြီး ရှစ်ခုကို ဆယ်နှစ်အတွင်း နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်ကို ဖယ်ရှားပစ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတာ။ အချိန်က နီးလာပြီ။ နတ်ဆိုးတွေကို မရှင်းခင်မှာ သူက မြောက်ဘက်မှာ စစ်ပွဲကြီး ထပ်ဆင်ဖို့ ရဲမှာလား"

"ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပါဘူး။ မဟာကျင်းက အင်အားကြီးပေမဲ့ အဲဒီ နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်ကလည်း အညံ့စားတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအချိန်မှာ တခြား သန့်ရှင်းနယ်မြေတွေနဲ့ စစ်ဖြစ်ပြန်ရင် နတ်ဆိုးတွေက မဟာကျင်းရဲ့ ဖျက်ဆီးတာကို ထိုင်စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘဲ အရင် တိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မဟာကျင်းဟာ တကယ် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

...

နတ်ဘုရားမြို့တော်ရှိ ထည်ဝါသော ယုနတ်နန်းတော်

ပိုးထည်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော နယ်စား ခြောက်ဦးသည် နန်းတော်တံခါးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာထားများက လုံးဝ လေးနက်နေပြီး သူတို့၏ ဟန်ပန်များက ရုတ်တရက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားခဲ့သည်။ ဝင်ခွင့်ပြုကြောင်း အချက်ပြပြီးနောက် သူတို့သည် ခါးကိုင်းလျက် နန်းတော်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ခမ်းနားသော ခန်းမကြီးအတွင်းတွင် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသော်လည်း ခြောက်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်ကို ဖြေလျှော့ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ခန်းမအလယ်သို့ တက်လှမ်းလာပြီး အပေါ်ဘက်ရှိ ခရမ်းရောင် ပလ္လင်ကို မျက်နှာမူလျက် သူတို့၏ မျက်နှာထားများက အလွန် လေးစားမှုရှိကာ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကြသည်။

"မဟာဧကရာဇ်ထံ သတင်းပို့အပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မြောက်ဘက်တစ်ခွင်လုံး ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ ကျန်းယွီလီနှင့် ကျန်းယွီယွင်မောင်နှမတို့ရံ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပါဘူး။ နတ်ဘုရားမင်းဆက် တံဆိပ်နဲ့လည်း သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို မခံစားရဘူး။ ဒါကြောင့် မြို့တော်ကျဆုံးတဲ့နေ့မှာ သူတို့သေဆုံးသွားခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မှန်းထားပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ"

ပင်ယန်နယ်စား ဝမ်ရန်လျောင် စကားပြောပြီးနောက် နန်းဆောင်ကြီးသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရာ ထိုခြောက်ဦးသည် ထပ်မံ စကားပြောဝံ့ခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ဒူးထောက်နေခဲ့ကြသည်။

ကြာမြင့်စွာမှ အသက်ကြီးသော အသံတစ်ခုက ခန်းမထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

"ကျန်းမိသားစုရဲ့ သန့်ရှင်းသော ယူအန် နိဗ္ဗာန်သုတ်ဟာ နုပျိုစေပြီး ကမ္ဘာကို ပြောင်းလဲနိုင်

တယ်။ ငါ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ပြီး ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ နေရာကို မသိနိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ ရှာမတွေ့တာ ပုံမှန်ပဲ။ ဒီညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ တောင်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားတာ သေချာတယ် ဟင်းးး"

ထို အသက်ကြီးသော အသံကို ကြားသောအခါ ခြောက်ဦးစလုံး ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ ဝမ်ရန်လျောင်သည် ခရမ်းရောင်ပလ္လင်၏ ညာဘက်ရှေ့သို့ ဦးစွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးပိုင်းလူကြီးတစ်ဦး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အလျင်အမြန် ခါးညွှတ်ဦးညွှတ်ပြီး "နိုင်ငံတော် ဆရာတော် ဒီအကြွင်းအကျန် နှစ်ယောက် တောင်ဘက်မှာ ဘယ်နေရာရောက်နေတယ်ဆိုတာ ဟောကိန်းထုတ်ပေးနိုင်မလား။ တိကျတဲ့ နေရာရှိရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာပြီး သူတို့ကို ကွပ်မျက်ပြီး မဟာဧကရာဇ်ရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို လျှော့ချပေးပါမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မဟာကျင်းတွင် နိုင်ငံတော် ဆရာတော် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး သူသည် လက်ရှိ ကွန်ဖြူးရှပ်

ဘာသာ၏ ပညာရှိ သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဂရန်းမာစတာ၏ တစ်ခုတည်းသော တပည့်ဖြစ်သူ ကျူကဲယွမ်ပင်။