အခန်း (၅၉၀)

ကြီးမားသော နေမင်း တစ်စင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ဘက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှမ်မော့ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရ များသည် လှိုင်းဂယက် ထနေပြီး သူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ထူးဆန်းပြီး မှောင်မဲသော ကြမ်းတမ်းသည့် နေမင်းသဖွယ် ရပ်နေကာ ကျန်းညီအစ်ကို မောင်နှမများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာထားသည် လျစ်လျူရှုနေသော်လည်း သူ၏ အားကောင်းသော စကားများက ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ ပိုင်ရီစခန်းရှိ စစ်သည်တိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်နက်ထဲမှာ မင်းတို့က နဂါးစစ်စစ် ဖြစ်နေရင်တောင် ခေါင်းငုံ့ပြီး ရိုးသားစွာ နေရမယ်..."

ဤ ကြေညာချက်သည် ပစ္စုပ္ပန်ရှိ စစ်သည်အားလုံး၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ မူလက မဟာယု တော်ဝင်မိသားစု ပေါ်လာခြင်းကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများက ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုသားများအဖြစ် ဂုဏ်ယူစိတ်သည် သူတို့၏ ရင်ထဲမှ စတင် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ကျန်းညီအစ်ကို မောင်နှမများကို ကြည့်သည့် အကြည့်များသည်လည်း ပို၍ လျစ်လျူရှုလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ခွန်အားက ယူဆောင်လာသော ယုံကြည်မှုပင်။

"အစ်ကိုကြီး သူ ချင်ယန်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား"

"ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အစ်ကိုကြီး မထွက်ခွာခင်က စတုတ္ထနယ်ပယ် မဟာဂရန်းမာစတာ အဆင့်ပဲ မဟုတ်လား"

...

သာမန်စစ်သည်များသည် ဟိုယုရှောင်၏ ခွန်အားကို ခွဲခြားမသိနိုင်သော်လည်း ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့သည် ဟိုယုရှောင်၏ ကျင့်ကြံမှုကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။ သူ၏နောက်ဘက်မှ နေမင်းကြီးကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ကြသော်လည်း ထို့ထက်မက ထိတ်လန့်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြရာ သူတို့သည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မအော်မိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ လှုပ်ရှားမှု၊ ဝမ်းမြောက်မှု၊ နှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ရှိနေပါက ယခုအချိန်တွင် ကျန်းညီအစ်ကို မောင်နှမတို့၏ မျက်နှာများက မှိုင်းညို့နေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တဖြည်းဖြည်း တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာမှာ သူတို့ အခြေအနေကို အထင်မှားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ချင်ယန်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံမှုကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်နေခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒေါသအတွက်မူ ၎င်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ ခုနကမှ ပြောလိုက်သော ရဲတင်းသည့် စကားနှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသည်။

"မင်းရဲ့ ချင်ယန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုလောက်နဲ့ ငါလို မျိုးမြတ်သူကို ခေါင်းငုံ့ဖို့ အမိန့်ပေးဝံ့တယ်"

ကျန်းယွီယွင်၏ အသံသည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို လူသေတစ်ယောက်အဖြစ် ကြည့်နေသည့်အလား စိုက်ကြည့်နေသည်။ တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဝင်၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ မာနထောင်လွှားမှုကို သူ သည်းမခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူ ပေါ်လာခြင်း မတိုင်မီနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဟိုယုရှောင်၏ သဘောထား ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို လှည့်စားခံရသည်ဟု ခံစားရစေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သြဇာအရှိန်အဝါသည် တစ်ဖန် မြင့်တက်လာကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာခဲ့သည်။

ဝှစ်...

သူ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ဟန်ပန်ပြောင်းလဲမှုကို အရေးတောင် မထားဘဲ ရွှေရောင် ကန်လုံးလှံတစ်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ဆီသို့ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

လှံသည် လေကို ဖြတ်တောက်သွားသော အသံသည် သူ၏ နားရွက်အနီးတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို လှံချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်းယွီယွင်ကို ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းစေခဲ့ရုံသာမက နောက်ဆုံး၏ ရင်ထဲရှိ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကိုပါ ထပ်မံ မီးထိုးပေးလိုက်သည်။

ရွှေရောင် ဓားရှည်တစ်လက်သည် သတိပင်လယ်မှ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းယွီယွင်သည် ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဟိုယုရှောင်၏ လှံကို ရှောင်တိမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်များ တောက်ပနေသည်။ သူသည် ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားသော်လည်း ဟိုယုရှောင်ကို ကပ်ပြီး ဖိအားပေးလိုက်သော ဓားချီသည် ဟိုယုရှောင် ယခင်က မြင်ဖူးသမျှ မည်သည့် ဓားချီထက်မဆို သာလွန်နေသည်။

ကျန်းယွီယွင်၏ ဓားချီသည် နဂါးကဲ့သို့ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ပြင်းအားနှင့် ပြတ်သားမှု အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ အမည်းရောင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖန်တီးနေသည်။ သူ၏နောက်ဘက်တွင် ကြီးမားသော နေမင်းတစ်စင်းသည် ပေါ်ထွက်နေပြီး ယန်စွမ်းအင်က သူ့ကို ဝန်းရံထားကာ သူ၏ ပြင်းထန်သော ဓားချက်များကို ပံ့ပိုးပေးနေသည်။ ဆယ်ချက်မပြည့်သော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဟိုယုရှောင်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

"မင်းက ချင်ယန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှု ပိုင်ဆိုင်ထားရုံနဲ့ ကောင်းကင်ကို မှောက်လှန်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဤ ပြင်းထန်သော ဓားကစားနည်းသည် ကျန်းယွီယွင်၏ ဟိုယုရှောင်အပေါ် ထုတ်လွှတ်သော ဒေါသကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စိတ်ခံစားမှု ထင်ရှားသော လှောင်ပြောင်မှုဖြင့် သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ သူ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း ကောင်းကင်ယံ၌ ရေတွက်မရသော နဂါးအရိပ်များ ကခုန်နေပြီး သူ၏ ဓားချက်များကြောင့် ဖန်တီးထားသော လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းများက ပို၍ပင် သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ မင်းကို ငါ သတ်မပစ်ဘူးဆိုရင် မဟာယု တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ ရှိတော့

မလဲ"

စကားများ ကုန်ဆုံးသည်နှင့်အမျှ ကျန်းယွီယွင်၏ ရင်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အထွတ်အထိပ်သို့ ထိုးတက်သွားကာ သူ၏မျက်လုံးများမှ ပြည့်လျှံလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် တောက်ပသော ရွှေရောင်ဓားရှည်ကို ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် မီတာတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သော ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ ရွှေရောင် ဓားချီကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားချီသည် ဓားထိပ်မှ စတင်ထွက်ပေါ်လာရာ အစတွင် တစ်မီတာသာ ရှည်လျားပြီး လက်သုံးချောင်းမျှသာ ကျယ်ဝန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဓားကို စွန့်ခွာလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဆယ်မီတာကျော်အထိ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဆယ်မိုင်ကျော်အထိ ရှည်လျားစွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်နေသော အသက်ရှိ ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး ကြီးမားသော အရှိန်ဖြင့် ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာခဲ့သည်။

အားကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းများကို လှုပ်ခတ်စေရာ လေပြင်းတစ်ခုက ချက်ချင်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဤဓားချီသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများကို ဖယ်ရှားပစ်ရုံသာမက စခန်းရှိ စစ်သည်များ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုပါ ယိုင်လဲစေပြီး ကောင်းမွန်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိစေခဲ့ပေ။ ဤဟိုမျိုးနွယ်စု စစ်သည်များသည် အားအနည်းဆုံးသူများပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ငါးဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ စစ်သည်များသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ကြပြီး လေထဲမှ ကျန်းယွီယွင်ကို အံ့အားသင့်သော မျက်လုံးများဖြင့် မော့ကြည့်ကြသည်။ ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ပိုမို လျင်မြန်သည်။ ထိတ်လန့်မှုပြီးနောက် စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် အလန့်တကြား ရှောင်တိမ်းနေသော ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟိုယုချန်တို့နှင့် မတူဘဲ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ဤအချိန်တွင် လေးနက်နေသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ကျန်းယွီယွင်၏ ခွန်အားသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်ခဲ့သည်မှာ မှန်သည်။ သို့သော် ချင်ယန်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သည် သူ လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်းမှာသာ ရှိသေးသည်။

"ဝမ်ချွမ်လမ်းမြို့ရဲ့ ကောင်းမှု ၃.၈ သန်းက ငါ့ကို ယွမ်တန်နယ်ပယ် စစ်မှန်သော အောင်မြင်ခြင်းဆီကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းမှု ၇ သန်း သုံးစွဲခဲ့တာတောင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ချင်ယန်နယ်ပယ်ကို မနည်းမနဲ ရောက်ခဲ့ရတာ။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မြင့်လာလေလေ ကောင်းမှု ပိုမိုများပြားစွာ ကုန်ဆုံးလေလေ အဆမတန် တိုးပွားလာလေလေ ဖြစ်ပုံပဲ"

ဟိုယုရှောင်သည် ကန်လုံးလှံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ သတိပင်လယ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ကောင်းမှု ၁၇ သန်းခန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အပေါ်မှ ချဉ်းကပ်လာသော ဓားချီကို အာရုံခံလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှ အေးစက်မှု တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သင့်လျော်သော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ကန်လုံးလှံကို သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်သို့ မြှောက်ကာ ဓားချီကို တိကျစွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။