အခန်း (၈၅၀)

" တောင်းပန်ပါတယ်ရှင် "

အမျိုးသမီး ချက်ချင်း ဘေးလှည့်ကာ အားနာစကား ဆိုရှာသည်။

လောထျန်းမှာ ဆွံ့အလျက်..

" လောလောဆယ် အဲ့ဒါကို ထားလိုက်ပါ ။ အခု ကျုပ်ကို အစီအမံရှိတဲ့ဆီ ခေါ်သွားပေး "

လောထျန်း ပြောလိုက်၏။

" ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါရှင် "

အမျိုးသမီး ပြောပြီး သစ်ပင်အို၏ အမြစ်များရှိရာ အောက်ဘက်သို့ ပျံဆင်းသွားသည်။

" အဲ့မှာပါ "

ထို့နောက် သူမ သစ်ပင်မြစ်များကို ညွှန်ပြရင်း ဆိုသည်။

လောထျန်း တအံ့တသြ ပြန်မေးလိုက်၏။

" အဲ့ဒါ မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံလား "

လက်ရှိတွင် အစီအမံမှာ ပျက်စီးနေသည့်တိုင် မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံဖြစ်ကြောင်း သိသာနေပါသေးသည်။

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

" ဟုတ်တယ် ၊ အဲ့ဒါ မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံပဲ ။ ရှင် ပြင်ပေးလို့ရမလား.. "

သူမ ပြောကာ လောထျန်းအား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

လောထျန်းက မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း ပြန်ပြော၏။

" နဂိုအတိုင်းကြီး ပြန်ဖြစ်အောင်တော့ လုပ်ဖို့ခက်မယ် "

သူ့စကားကြောင့် အမျိုးသမီး မျက်နှာလေးညိုးသွားရှာသည်။

" ဒါဆိုရင်... "

လောထျန်းက စကားဆက်၏ ။

" ပြင်ပြီးသွားရင်တော့.. အရင်ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်သွားမှာ "

" ဟင်.... "

အမျိုးသမီး အူကြောင်ကြောင်မျက်နှာလေး ဖြစ်သွားတော့သည်။

အစီအမံက လုံးဝသုံးစားမရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဟု သူမ ထင်နေချိန်တွင်..

လောထျန်းက ထိုစကားမျိုး ပြောလာသတဲ့လား...

" ဒါဆိုရင်.. ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ အစီအမံကို ပြင်ပေးပါရှင်... အဲ... တောင်းပန်ပါတယ် "

အမျိုးသမီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ လောထျန်းအား ပြောလိုက်ပြီးမှ အပူလှိုင်းလုံးများ ထွက်လာပြန်သဖြင့် အလန့်တကြား ဘေးလှည့်လိုက်ရပြန်၏။

လောထျန်း ဆွံ့အသွားရပြန်သော်လည်း လက်ကာပြ၍သာ ပြောလိုက်ပါသည်။

" ကျုပ် ပြင်ပေးပါ့မယ် ။ ဒါပေမယ့်.. ပြင်ပြီးသွားရင်တော့ ကျုပ် ဖီးနစ်မီးတောက်ကိုးသွယ် စိတ်ဝိဥာဥ်သစ်ပင်ကို နည်းနည်းယူမယ်နော် "

အမျိုးသမီးက တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပြန်ပြော၏။

" ရပါတယ်ရှင်.. ပြဿနာမရှိပါဘူး "

အမျိုးသမီးက သဘောတူသည်ကို မြင်မှ လောထျန်း ပိုင်ရှောက်အား လက်ဖြင့်ပုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

" အောက်ကို သွားကြစို့ "

" ဟင်.. "

ပိုင်ရှောက်မှာ ထိုစကားကိုကြားပြီး လဲကျမလိုပင် ဖြစ်သွားပါ၏။

အောက်ကို ဆင်းမယ်တဲ့လား..

အောက်ဘက်တွင် မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံကြီး ရှိပါသည်။

သို့သော်.. လောထျန်း၏ ဖိအားကြောင့် သူ မည်သို့မှ မတတ်နိုင်ဘဲ ခိုင်းသည့်အတိုင်းသာ လုပ်လိုက်ရပါ၏။

ဤသို့ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ လောထျန်းကိုသယ်၍ အစီအမံ၏ အစွန်ပိုင်းနားလေးသို့ ရောက်သွားသည်။

" ဒီမှာ ပျက်စီးနေတဲ့ထွင်းစာတွေ ၃၇၀၀ နဲ့ ပျောက်နေတဲ့အပိုင်းတွေ ၁၂ ခုတောင် ရှိတယ် ။ ဒါတွေကိုသာ သေချာပြင်လိုက်ရင် အဆင်ပြေမှာပါ "

လောထျန်း ပြောကာ စိတ်ဝိဥာဥ်အစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်၍ အစီအမံအား စတင်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ ထိုသို့ ပြင်နေချိန်မှာပင်..

လျှို့ဝှက်ဒေသ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ၊ ယဲ့ဖူရှောက်နှင့် ဖန်ကွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်သိမ်းထားသော ချီကျိုးရှန့် တို့မှာလည်း အစီအမံကြီး တစ်ခုရှေ့ ရပ်နေကြသည်။

" ဒါ.. မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံလား ... "

ရှေ့မှ အစီအမံကိုကြည့်ရင်း ယဲ့ဖူရှောက် တုန်လှုပ်သွား၏။

လက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးတွင် မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံပညာရှင်များ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး.. မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံကို ပြုလုပ်နိုင်သူမှာလည်း အနည်းငယ်လေးသာ ရှိပါသည်။

ယဲ့ဖူရှောက်သည်လည်း မသေမျိုးအစီအမံပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ့ရှေ့မှ အစီအမံကို တွေ့သည်နှင့် လိုချင်တပ်မက်စိတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်.. သခင်ကြီးက အေးစက်စက် ပြောလာပါ၏။

" အမှိုက်ပါကွာ... "

သူ ပြောပြောဆိုဆိုပင် အစီအမံပေါ် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် ထူးဆန်းသော အစွမ်းတစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံအား အလွန်လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် တိုက်စားလာ၏။

ဝီ ...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစီအမံ၏ အဆုံးဘက်မှ ခပ်တိုးတိုး အသံတစ်သံလည်း ထွက်လာသည်။

" ဒါ... "

၎င်းကိုမြင်သော ယဲ့ဖူရှောက် မျက်လုံးပြူးသွား၏။

သို့သော် သခင်ကြီးဆိုသူကမူ မျက်လုံးများ စူးရှနေပါသည်။

" ခဏစောင့်လိုက်... မင်းရဲ့ သခင်ကြီး လာနေပြီ "

သူ တီးတိုးရေရွတ်သည်။

အခြားတဖက် ၊ လောထျန်း ရှိသည့်နေရာ၌ ...

နောက်ဆုံးထွင်းစာကို ရေးလိုက်ပြီးနောက် လောထျန်း သူ့စိတ်ဝိဥာဥ်အစွမ်းအား ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဝုန်း...

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင် အစီအမံက အသက်ဝင်လာပြီး..

ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ထွက်လာသည်။

ဝီ...

သစ်ပင်အိုကြီးဆီမှလည်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်လာ၏။

" ဝိုး.. ကောင်းလိုက်တာ "

အမျိုးသမီးက ၎င်းကိုကြည့်ရင်း လက်ခုပ်လက်ဝါးတီး၍ ပြောသည်။

ထို့နောက် သူမ လောထျန်းနှင့် ပိုင်ရှောက်ဘက် လှည့်လာကာ မျက်ရည်ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လောထျန်းအား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး ။ သခင်ကြီးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင်.. ကျွန်မ ဘာလုပ်မိမလဲတောင် မသိပါဘူးရှင် ။ ဒီအပင်လေးက ကျွန်မရဲ့မိဘတွေ ချန်

ထားပေးခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ပါ ။ တကယ်လို့ ဒီအပင်လေးသာ ညိုးနွမ်းပြီး သေသွားခဲ့ရင် ကျွန်မမှာ သူတို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရ ဘာမှရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး "

စကားဆုံးချိန်တွင် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာတော့၏။

လောထျန်းမှာ သူမ၏စကားကြောင့် အံ့အားသင့်နေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

" မင်းမိဘတွေ ချန်ခဲ့တာ.. ဟုတ်လား ၊ မင်းမိဘတွေက ဘယ်သူတွေလဲ ကျုပ် သိလို့ရမလား "

ပိုင်ရှောက်ကလည်း ထိုအဖြေကို စိတ်ဝင်စားနေဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်၏။

အမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေရှာသည်။

" ကျွန်မရဲ့အဖေကတော့ ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းပါ ။ အမေကတော့ မီးတောက်ဖီးနစ်ငှက် ပါရှင်... "

လောထျန်းတစ်ယောက် ခဏတာမျှ အသံတိတ်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်၍ ပြော၏။

" အဲ့လိုကိုး ..... "

ပိုင်ရှောက်ကလည်း သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

ထို့နောက် လောထျန်း ဆက်မေး၏။

" ဒါဆို.. မင်းရဲ့ မိဘတွေကလဲ ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် အစီအမံညီလာခံကြောင့် ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတာလား "

အမျိုးသမီး အံ့သြသွားကာ ပြန်ပြောသည်။

" ပိတ်လှောင်ခံရတာ မဟုတ်ပါဘူးရှင် ။ ကျွန်မရဲ့ မိဘတွေက ဟိုမိစ္ဆာကောင်ကြီးကို ဖိနှိပ်တဲ့နေရာမှာ ကူညီဖို့အတွက် လိုလိုလားလားနဲ့ ဒီကိုလာခဲ့ကြပြီးတော့ ဒီမှာပဲ အသက်ဆုံးသွားခဲ့ကြတာပါ ။ ဒါပေမယ့် အဲ့ချိန်ကတော့ ကျွန်မက ဥပဲရှိသေးတာမို့ သူတို့ကို ဘာမှမကူညီပေးနိုင်ခဲ့ဘူး "

သူမအသံမှာ ပြောနေရင်း ဝမ်းနည်းလာဟန်ဖြင့် ပိုပို၍ တိမ်ဝင်လာ၏။

အကယ်၍သာ မျက်နှာကို ဆက်တိုက်ရိုက်ခတ်နေ

သော အပူလှိုင်းလုံးများကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် လောထျန်း သူမကို သနားမိမည် မလွဲပါချေ။

သို့သော် သူမ၏ စကားထဲမှ သူ အချက်အလက်အချို့ သိလိုက်ရပါသည်။

" မိစ္ဆာကောင်.. ဟုတ်လား ၊ ဒီ ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့် လျှို့ဝှက်ဒေသထဲမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရတဲ့ ကောင်ကြီးကို ပြောတာလား "

လောထျန်း မေးလိုက်သည်။

ယွဲ့လီပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဆိုလျှင်လည်း ဤလျှို့ဝှက်ဒေသ၌ ကြောက်စရာအရာကြီးတစ်ခုကို ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်ထားသည်ဟု ဆိုပါ၏။

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြ၍ ပြန်ပြောသည်။

" ဟုတ်တယ်ရှင့် ၊ အဲ့ကောင်ကြီးက အင်မတန်လဲ အစွမ်းထက်တယ် ။ ကျွန်မ ဥဘဝပဲ ရှိသေးတဲ့အချိန် မိဘတွေပြောတာ ကြားဖူးတာတော့... အဲ့ကောင်ကြီးကို ဖိနှိပ်နိုင်ဖို့ မူလအဆင့် မသေမျိုးအစီအမံပညာရှင် ကိုးယောက် ၊ မသေမျိုးဘုရင် ၁၂ ယောက် နဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် ... အားလုံးက ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားခဲ့ကြရတာတဲ့ "

ထိုစကားကြောင့် လောထျန်းတစ်ယောက် နှစ်လုံးခုန် မြန်သွားသလိုပါပင်...

ထိုသို့သော အစွမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသူမှာ အမှန်တကယ်လည်း ကြောက်စရာကောင်းပေမည်။

ဤမျှအင်အားသုံးပြီး ဖိနှိပ်ခဲ့ရသည့် ကောင်က ဘာပါနည်း ...

" အဲ့ကောင်က ဘယ်လိုကောင်မျိုးလဲ "

လောထျန်း မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြော၏။

" ကျွန်မလဲ မသိဘူး ။ အဲ့တုန်းက ကျွန်မ ဉာဏ်ရည်လဲ သိပ်မဖွံ့ဖြိုးသေးတော့ နည်းနည်းလေးပဲ မှတ်မိတာ "

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ လောထျန်း မေးခွန်းများ ဆက်မေးမနေတော့ပါ ။ ထိုကိစ္စက သူနှင့်လည်း ဘာမှ သိပ်မပတ်သက်ဘူး မဟုတ်ပါလား.. ။

လက်ရှိတွင် သူ ဂရုအစိုက်ဆုံးအရာမှာ ဖီးနစ်မီးတောက်ကိုးသွယ် စိတ်ဝိဥာဥ်သစ်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

" မိန်းကလေး ... "

" ကျွန်မကို ယွမ်ယင်လို့ ခေါ်ပါရှင် "

အမျိုးသမီးက ပြန်ပြောသည်။

လောထျန်း ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်၍ ဆက်ပြော၏။

" ဒီနာမည်နဲ့ တကယ်လဲ လိုက်ဖက်ပါပေတယ် ။ အဲ... ဒီ ဖီးနစ်မီးတောက်ကိုးသွယ် စိတ်ဝိဥာဥ်သစ်ပင်က ဘယ်အချိန် အရွယ်ရောက်မှာလဲ "

ယွမ်ယင်က သစ်ပင်အိုအား ခေါင်းမော့ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

" သခင်ကြီးရဲ့ အစီအမံက တကယ်လဲ အံ့မခန်းပါပဲရှင်.. အရင်ထက်လဲ အစွမ်းထက်တယ် ။ လက်ရှိနှုန်းအတိုင်းနဲ့ဆိုရင်.. အလွန်ဆုံး နောက်သုံးရက်လောက် နေတာနဲ့ ကောင်းကောင်းကြီး အရွယ်ရောက်လာတော့မှာ ။ လေးရက်ထက်တောင် မကျော်နိုင်ဘူး

။ ဒါပေမယ့်.. ဖီးနစ်မီးတောက်ကိုးသွယ် စိတ်ဝိဥာဥ်သစ်ပင်က အရွယ်ရောက်ပြီးသွားရင် တစ်ရက်ပဲခံပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံပျက်စီးခြင်းနဲ့ ကြုံရတယ်ရှင့် ။ အဲ့ကျရင် ဒီလို အစီအမံမျိုးနဲ့ အစွမ်းဖြည့်ပေးရင်တောင် နောက်ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်မှ ပြန်ပြီးအရွယ်ရောက်လာမှာ "

ထိုစကားကြောင့် လောထျန်း မျက်နှာဝင်းသွားသည်။

သုံးရက်ဆိုလျှင် သူ သေချာပေါက် စောင့်နိုင်ပါသည်။

ထိုသို့တွေးပြီးနောက် သူ တင်ပျင်ခွေထိုင်ချလိုက်၏။

" ယွင်ယင်.. ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေမှာ မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ နေခဲ့ရတာလား "

ယွမ်ယင်က ခေါင်းညိတ်ပြရှာသည်။

" ဟုတ်တယ်ရှင့်.. အရင်ကတော့ စူးစမ်းစိတ်နဲ့ ကျွန်မဆီ ရောက်လာကြတဲ့သူ တစ်ယောက်၊နှစ်ယောက် ရှိခဲ့သေးတယ် ။ ဒါပေမယ့်.. သူတို့ကလဲ

ကျွန်မ စကားပြောလိုက်တာနဲ့ သေသွားခဲ့ကြတယ် ။ အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်မလဲ ကြောက်သွားခဲ့ပြီးတော့ နောက်လူလာတာ မြင်တဲ့အခါ အဝေးကနေပဲ မလာကြဖို့ လှမ်းအော်ပြောခဲ့တယ် ။ ဒါပေမယ့် အဲ့လိုအော်လိုက်တာနဲ့ သေတဲ့သူသေ ၊ မသေရင်လဲ ဒဏ်ရာအပြင်းထန်ရသွားခဲ့ကြတာ ။ အဲ့နောက်ပိုင်းတော့ ကျွန်မဆီကို ဘယ်သူမှ မလာရဲကြတော့ဘူး "

ထိုသို့ပြောနေရင်း သူမ စကားခဏရပ်ပြီး လောထျန်းကို ကြည့်သည်။

" သခင်ကြီးကတော့ ခြွင်းချက်ပေါ့ရှင်... ။ ကျွန်မ ဘာတွေပြောပြော သခင်ကြီးက ဘာမှဖြစ်မသွားဘူး.. တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲ "

လောထျန်း မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

" ကျုပ်ကို ချီးကျူးတယ်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ့မယ် "

ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် အတွေးရသွားဟန်ဖြင့် ပြော၏။

" ယွမ်ယင်... မင်း စကားပြောတဲ့အခါ လူတွေသေကြတဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းချင်လား "

ယွမ်ယင် အံ့သြသွားဟန်ပေါ်ကာ ပြန်မေးသည်။

" သခင်ကြီးက အဲ့ဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်တာလား "

လောထျန်းက အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြော၏။

" မင်းအတွက် အသုံးဝင်နိုင်တဲ့ အစီအမံတစ်ခုကို ကျုပ် စဥ်းစားမိတယ် ။ ကြိုးစားကြည့်ချင်လား.. "

ယွမ်ယင် တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောသည်။

" ကြိုးစားချင်ပါတယ် "