ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်က မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ခြင်း (အပိုင်း ၂)

~ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်မှာ ဘိုးဘေးဝမ်၏ ရူးသွပ်နေသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီကြပေ။

နန်းတော်မှ 'ကောင်းကင်ဘုံလူသား' နယ်ပယ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးနေသော်လည်း၊ တာအိုဆရာလုံရှန်း အပါအဝင် သုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာမူ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး၊ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ကျေနပ်နေခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် လွတ်လပ်ခြင်းဘုရင်မှာ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေခဲ့လေသည်။

'ကိုယ်တိုင် ကျွေးတဲ့အကြွေး... ကိုယ်တိုင် ပြန်မဆပ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။'

သို့သော် တာအိုဆရာလုံရှန်းမှာမူ ထူးဆန်းသော မလုံခြုံမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရ၏။ မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ထိုးဖောက်မထွက်ခွာမီက ဘိုးဘေးဝမ်နှင့် သူ့ထံသို့ ဦးတည်ခဲ့သော ဓားချက်ကို သူ ပြန်လည် သတိရမိသည်။

'ဒါ... ဒါက မိစ္ဆာအိုကြီး လင်က ဘိုးဘေးဝမ်နဲ့ ငါ့အပေါ်မှာ အမုန်းဆုံး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ ဖြစ်ရမယ်။'

'အခု... မိစ္ဆာအိုကြီး လင်က ထွက်ပြေးနေရင်းတောင် ဝမ်မျိုးနွယ်ကို မမေ့မလျော့ ဝင်ဖျက်ဆီးသွားသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ကို ပြနေတာပဲ။ ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ဝင်ဖျက်ဆီးပြီးရင်... ပြီးရင်ရော...။'

တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်၏ ကျန်ရှိနေသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံလိုက်မိပြီး၊ ၎င်း ဦးတည်နေသော လားရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်ခက်ထန်သွားသည်။

'အဲ့ဒါ... အဲ့ဒါ... အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် ဘက်ကို ဦးတည်နေတာပါလား။'

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်..

သူ ဆက်လက် ထိုင်မနေနိုင်တော့ပေ။

'မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ကသာ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို ဝင်ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်... ငါ... ငါ ဘိုးဘေးဝမ်ထက်တောင် ပိုရူးသွားနိုင်တယ်။'

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ..

တာအိုဆရာလုံရှန်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လိုက်၏။ အရှိန်မြှင့်တင်ရန် 'ကောင်းကင်ဘုံလူသား တစ်သားတည်းကျခြင်း' လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကိုပင် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

သူ၏ နှလုံးသားသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် မီးလောင်တိုက်သွင်း ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသူများမှာ တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ရင်း၊ တာအိုဆရာလုံရှန်း အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး ဤသို့ အသက်စွန့်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

တာအိုဆရာလုံရှန်းကို အမြဲတမ်း နားလည်သူ လွတ်လပ်ခြင်းဘုရင် တစ်ဦးတည်းသာ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် စစ်မှန်သူ ပိုင်ဟဲ့ထံသို့ စကားလုံး အနည်းငယ် တီးတိုးပြောကြားလိုက်ရာ၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးလည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော 'ကောင်းကင်ဘုံလူသား' များမှာလည်း ညွှန်ကြားချက် အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် လိုက်လံသွားကြပြန်သည်။

ဘိုးဘေးဝမ် တစ်ဦးတည်းသာ ကောင်းကင်ယံသို့ ငူငူငိုင်ငိုင် ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပြိုကျသွားရသည်။

သူ၏ အစီအစဉ်များ မှန်ကန်ခဲ့သလား၊ မှားယွင်းခဲ့သလား ဆိုသည်ကို မသေချာနိုင်တော့ဘဲ၊ ဝါးလုံးတောင်းနှင့် ရေခပ်သကဲ့သို့ အရာအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားသလိုပင် ခံစားနေရသည်။

"ဘိုးဘေး... စိတ်ကို မြဲမြဲ ထားပါဦး။ ကျွန်တော်တို့ ဝမ်မျိုးနွယ်က ခင်ဗျား မရှိလို့ မဖြစ်ပါဘူး။"

ဝမ်မျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်များက ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ တောင်းပန်ကြသည်။

"အဓိက စံအိမ်တော် မရှိတော့ပေမဲ့... ကျွန်တော်တို့မှာ ဘိုးဘေးပိုင်မြေနဲ့ မျိုးနွယ်ခွဲတွေ ကျန်ပါသေးတယ်။ ခင်ဗျား လဲကျသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။"

ဘိုးဘေးဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ ရုတ်တရက် အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသည်။

'ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်။ ဘိုးဘေးပိုင်မြေနဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ မျိုးနွယ်ဝင်တွေ ရှိနေသေးတယ်။ အစကနေ ပြန်စဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်။ ငါ လဲကျလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါသာ လဲကျသွားရင်... အရာအားလုံး တကယ် ပြီးဆုံးသွားပြီ။'

သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးကာ၊ ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

'မိစ္ဆာအိုကြီး လင်... မင်း သေတာကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဆက်ဆက်ကြည့်မယ်။'

ဘိုးဘေးဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

...

ညဘက် ကောင်းကင်ယံတွင်..

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်နှင့် မိစ္ဆာအိုကြီး လင်တို့သည် လိုက်လံခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေကြသည်။

မရဏမီးလျှံတောင်ကြားမှ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားပြီးချိန်မှစ၍ တစ်နေ့နှင့်တစ်ည ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လျှို့ဝှက်ရတနာများ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ အသုံးပြုထားသော်လည်း၊ သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ မလွဲမသွေ ယုတ်လျော့လာခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်မှာ စိတ်မလျှော့ရဲခဲ့ပေ။ ဝမ်မျိုးနွယ်၏ သင်ခန်းစာကို ရရှိထားပြီးသည့်နောက်၊ မိစ္ဆာအိုကြီး လင် မြို့တော်တစ်ခု၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာတိုင်း၊ နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်သည် အနီးကပ် နေနိုင်ရန် ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်၏။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်သာ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားလိုက်ပါက အကွာအဝေးကို ချုံ့ပစ်ရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးကိုမဆို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သော်၊ မိစ္ဆာအိုကြီး လင်မှာ လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

'မူလကတော့ ဓားချီစွမ်းအင်တချို့လောက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်လွှတ်လိုက်မလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားငှက်မွှေးကောင်က မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေမှတော့... မဆိုင်တဲ့ လူတွေအတွက် ရှုပ်အောင် မလုပ်တော့ဘူး။ 'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း' ကို ဝင်ရှင်းတဲ့အခါ ဘာ အငိုက်မိတာမှ မဖြစ်အောင် ငါ့စွမ်းအင်ကို ချန်ထားမှ ဖြစ်မယ်။'

'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို ဝင်ရှင်းမယ်... ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း 'အနက်ရောင်လေပြင်း ချောက်ကမ်းပါး' ကို သွားမယ်။'

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ 'သွေးမိစ္ဆာပန်း' ၏ စွမ်းအားမှာ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်သို့ လျော့ကျသွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ၊ မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ထိုသို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်သည် အနီးတွင် ရှိနေခဲ့ပြီ။

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်သည် မိစ္ဆာအိုကြီး လင် မြို့တော်နှင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့လျားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

'မဟုတ်ရင်... အဲ့ဒီ မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ကသာ ထင်ရာစိုင်းပြီး တွေ့ကရာ ဝင်သတ်နေရင်... ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက စုတ်ပြတ်သတ်

သွားဦးမယ်။'

တစ်ဦးက လိုက်၍၊ တစ်ဦးက ပြေးလျက်..

သူတို့သည် တောင်တန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီ။

ရုတ်တရက်..

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး၊ ထိုလမ်းကြောင်းမှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက်၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တုန်ခါသွားပြီး၊ သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာသို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသော်လည်း၊ မြေပုံပေါ်တွင်မူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

'အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်။ ဒါ... ဒါ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။'

ယခင်က တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ 'ကောင်းကင်ဘုံလူသား မဟာအခမ်းအနား' ကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သဖြင့်၊ နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်သည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏ တည်နေရာကို သဘာဝကျကျ နားလည်ထား၏။‌ ပတ်ဝန်းကျင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကိုလည်း အလွတ်ကျက်မှတ်ထားခဲ့ရာ၊ ယခု ချက်ချင်း တုံ့ပြန်မိလိုက်သည်။

'ဒီမိစ္ဆာအိုကြီး... ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ဝင်ရှင်းပြီးတာတောင် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကိုပါ ဆက်ဖျက်ဆီးချင်နေတုန်းပဲ။ သူ... သူ ငါ့ကို လုံးဝ အရေးမလုပ်တာလား။'

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ် ရှူးရှူးရှားရှား ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူ့အမြန်နှုန်းကို အလွန်အမင်း မြှင့်တင်လိုက်၏။

ထိုအခါ မိစ္ဆာအိုကြီး လင်က ဆိုးညစ်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း သတိထားမိသွားပြီလား။ ဒါပေမဲ့... အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ မင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင်... ငါ ဒါကို ဝင်ဖျက်ဆီးပြမလို့ပဲ။"

တူညီ‌သော အခိုက်မတန့်မှာပင် မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ 'သွေးမိစ္ဆာပန်း' ၏ စွမ်းအားသည် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး၊ ပုံမှန်ထက် အဆ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပိုမြန်သော နှုန်းဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း၊ ၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ အမြန်နှုန်းမှာ ဆောင့်တက်သွား၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြက်သွေးရောင် ပြောင်းသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် နီရဲသော အရောင်ဖြင့် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ သွေးရောင် အက်ကွဲကြောင်းများ စတင် ထင်ဟပ်လာသည်။

ဤ ပေါက်ကွဲထွက်မှုကြီးမှာ အသက်ရှုချိန် ဒါဇင်မျှသာ ခံမည် ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်၏ လိုက်လံမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မလုံလောက်သော်လည်း၊ ခေတ္တခဏမျှ အကွာအဝေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ လိုက်လံမှုနှင့် ထွက်ပြေးမှု အတောအတွင်း၊ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်မှာ မျက်မြင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်မှာ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းတို့ တပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ မိစ္ဆာအိုကြီး လင် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်ကို ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ သတိပေးချက်တစ်ခု ဟစ်အော်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး ဝင်တိုက်ခိုက်နေပြီ။ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်က လူအားလုံး... သတိထားကြ။"

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည့်အောက်တွင်၊ ထိုအသံသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ သာမန် အသံ၏ အမြန်နှုန်းထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်က အေးစက်စွာ သရော်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ချွန်ထက်သော သွားဖြူဖြူများကို ဖော်လိုက်သည်။

"သတိပေးတယ် ဟုတ်လား။ အသုံးဝင်လို့လား။"

'ကောင်းကင်ဘုံလူသား' ၏ အောက်တွင် အားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သည်။ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလျှင်ပင်၊ ဘာ အသုံးဝင်မှာတဲ့လဲ။ သတ်ဖြတ်ခံရဖို့သာ ကံကြမ္မာ ပါလာသည် မဟုတ်ပါလော။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် သွေးရောင် အငွေ့အသက်များ သယ်ဆောင်လျက်၊ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း..

သူ ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ချေမှုန်းခဲ့စဉ်ကအတိုင်းပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွေးရောင် ဓားချီစွမ်းအင် အလင်းတန်းများသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ထံသို့ ပိုင်းခုတ် ကျဆင်းသွားလေသည်။

...

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်..

တာအိုဆရာလုံရှန်းနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားချိန်မှစ၍၊ ဧည့်သည်များသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သုံးရက် ကြာမြင့်လာသောအခါ၊ သူတို့ကြားတွင် မငြိမ်မသက်မှု အနည်းငယ် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ညအချိန် ကျရောက်လာသည်။

လူအများအပြား အိပ်စက်ခြင်း မရှိသေးဘဲ၊ သူတို့၏ တည်းခိုဆောင်များတွင် ဆွေးနွေးနေကြပြီး၊ နောက် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို တွေးတောနေကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်..

မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေလောက်သော ဟစ်အော်သံကြီးတစ်ခုသည် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံမှ ပဲ့တင်ထွက်လာပြီး၊ လူတိုင်းကို နိုးထသွားစေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံလူသား မိစ္ဆာအိုကြီး ဝင်တိုက်ခိုက်နေပြီ။ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်က လူအားလုံး... သတိထားကြ။"

'ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်... မိစ္ဆာအိုကြီး...'

လူအုပ်ကြီးမှာ သူတို့၏ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားကြရသည်။

များများစားစား စဉ်းစားမနေနိုင်မီပင်၊ လူရိပ်များသည် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြပြီး၊ အချို့မှာ ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး၊ အချို့မှာမူ ခမ်းနားသော အဆောင်၏ အမိုးထိပ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် အဝေးရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွေးရောင် လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းလုံးကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ၊ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

ညဘက် ကောင်းကင်ယံတွင်..

ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ဦးက သရော်ပြုံး ပြုံးလျက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွေးရောင် ဓားချီစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများကို ပိုင်းခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုအင်အားမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တစ်ခု သဖွယ်ဖြစ်ရာ၊ လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တုန်ရီသွားစေသည်။ သူတို့ထဲတွင် အသန်မာဆုံးမှာ 'ကျောက်စိမ်းအရည်နယ်ပယ်' မျှသာ ရှိရာ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပူးပေါင်းပါဝင်နေသော ဓားချီစွမ်းအင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် သေးငယ်လွန်းလှသည်။

အချို့က ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိမွေးလိုက်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်များ မထွက်ပေါ်လာမီမှာပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး၊ ဓားချီစွမ်းအင်များကို ထိတွေ့ခွင့်ပင် မရလိုက်ချေ။

မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သူတို့သည် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသော ပြာလဲ့လဲ့ အလင်းစီးကြောင်းကို မြင်တွေ့နေရပြီး၊ ထိုနေရာမှ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့သည် နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်၏ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲသံကိုပင် ကြားလိုက်ရသေး၏။ သို့သော်... နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ အသက်ရှုချိန် သုံးလေးခါစာမျှ အချိန်လေးသည် ကမ္ဘာတစ်ခု ခြားနားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ သူတို့ထဲမှ လော့ဝမ်ထျန်း ပင်လျှင် ခါးသီးမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုတို့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

'ကွာဟချက်က... တကယ်ကို ကြီးမားလွန်း... ကြီးမားလွန်းနေပါပြီ။'

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်..

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းမှ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လော့ဝမ်ထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်:

"ဒါ... ဒါ အစစ်အမှန်သိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။"

ယခင်က သံမဏိ တောင်ကြော လူကြမ်း သုံးဦး' ညဘက် ဝင်စီးနင်းတုန်းက၊ ဤ 'အစစ်အမှန်သိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်' က တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်အခါက လူတိုင်းက 'အစစ်အမှန်သိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်' ၏ စွမ်းအားမှာ 'ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်' မျှသာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

'ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ... အဲ့လို မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ်နော်။'

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်ရင်းများ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာသည်။

ထိုသို့ လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ နင်ချီပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျမ်းစာတိုက် အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသော ထို အံ့ဖွယ် လှိုင်းလုံးကြီး နှစ်ခုကို စောစီးစွာကတည်းက အာရုံခံမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်၏ သတိပေးသံ မထွက်ပေါ်လာမီကတည်းက၊ နင်ချီသည် အစောင့်အကြပ် အနေအထားတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တန်ပြန်ရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်...

ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားရမည်ကို နင်ချီ သိလိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ကို ထုတ်မပြဘဲ၊ ကောင်းကင်ယံမှ ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာအိုကြီးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်း..

နင်ချီသည် 'ကောင်းကင်ဘုံလူသား တစ်သားတည်းကျခြင်း' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ သူ၏ 'မူလ ဓားခန္ဓာ' ကိုလည်း လည်ပတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အခြေအနေမှာ ထူးကဲစွာ ကောင်းမွန်ပြီး၊ ထူးကဲစွာ အစွမ်းထက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်း။'

သူ အတွင်းစိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဧရာမကြီးမားပြီး မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသော ချီစွမ်းအင်များ လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများထဲသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားသည်။

'မူလ ဓားခန္ဓာ' ၏ ချဲ့ထွင်မှုအောက်တွင်..

'ကောင်းကင်ဘုံဓား' တစ်လက် ဖွဲ့တည်၏။

နင်ချီ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း၊ သူ၏ အကြည့်များမှာမူ တုနှိုင်းမရအောင် ထက်ရှနေခဲ့သည်။

'ဒါ... ငါ့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ဓားချက်ပဲ။'

"သွားစမ်း"

ပြောရလျှင် ရှည်လျားသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ သွေးရောင် ဓားချီစွမ်းအင်များ စုစည်းလိုက်သည်နှင့်၊ နင်ချီသည် လှုပ်ရှားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ပါသော မျက်လုံးများထဲတွင်၊ 'ကောင်းကင်ဘုံဓား' သည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းမှ ထိုးတက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်ရောက်သွားလေသည်။

ဤဓားကား... မိစ္ဆာကို သုတ်သင်ဖို့ ဖြစ်၏။