အစစ်အမှန်သိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်

~ညဘက် ကောင်းကင်အောက်..ကောင်းကင်ဘုံဓားသည် အလွန်ထင်ရှား၏။

ထက်ရှမှုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

ဒီဓား ဘယ်ကလာသလဲ။

ဘယ်သူ့လက်က ပစ်လွှတ်လိုက်သလဲ။

ဘယ်သူမှ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့မှာ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီးကို တားဆီးရမည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသည် ကောင်းကင်သို့ ကြီးစိုးစွာ ဖြတ်သွားသည်။

လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျော်ဝင်သွား၏။

အဝေးတွင် စစ်သူကြီးချုပ်က ဝမ်းသာသွားသည်။

"မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ကို တားလိုက်။ ဒီစစ်သူကြီးချုပ်က မင်းကို ဆုကြီးကြီး ပေးမယ်။"

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သည်။

သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။

'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှာ...။ ဒီလို ပုန်းကွယ်နေတဲ့ သခင် ရှိနေတုန်းလား။'

သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်သုဉ်းသွားသည်။

သူ့စိတ်များ အေးစက် ဆိုးညစ်သွား၏။

သွေးရောင် ဓားချီစွမ်းအင်များ လှိုက်တက်လာသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားချင်သည်။

'ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်လို့ မရရင်တောင်...။ ငါ့ဒေါသကိုတော့ ဖြေရှင်းသွားရမယ်။'

ပျံသန်းလာသော ကောင်းကင်ဘုံဓားထံမှ...

နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားကို သူ မခံစားမိပေ။

'ဒီ ပုန်းနေတဲ့ အကောင်စုတ်...။ 'ကောင်းကင်ဘုံလူသား' နယ်ပယ်ကို...။ အခုမှ ဝင်လာတာ ဖြစ်ရမယ်။ ပြင်ပအကူအညီနဲ့ ထိုးဖောက်ခဲ့တာပဲ နေမှာ။'

"ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနေတဲ့ ငကြောက်လေး...။ မင်း... ငါ့ကို... ..."

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ဒေါသတကြီး အော်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံး..သူ၏ နှုတ်မှ မထွက်မီပင် ရပ်တန့်သွား၏။

သူ့မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်သော အရိပ်အယောင်များ..ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသည် ရုတ်တရက်..နားမလည်နိုင်အောင် ထက်ရှလာသည်။

ချီစွမ်းအင်လိုလို..ချီစွမ်းအင် မဟုတ်သလို..ထူထပ်သော ဖိအားလှိုင်းများ..မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ထံ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာသည်။

လူတိုင်း တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားက မိစ္ဆာအိုကြီး လင်အား အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်တောက်သွား၏။

သွေးရောင် ဓားချီစွမ်းအင်များ..

နေထိသော နွေဦးနှင်းများပမာ...

အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းသည် မျက်နှာပေါ်မှ လေပြေညင်းများ ဖြစ်သွား၏။

တချို့က အလိုလို လက်လှမ်းမိသည်။

ဘယ်လို အန္တရာယ်မှ မရှိတော့ပေ။

အားလုံး နေရာတွင်ပင် ကြောင်ငေးသွားကြသည်။

သို့သော် ဓားချီများကို ချေမှုန်းပြီးနောက်..ကောင်းကင်ဘုံဓားသည် မပျောက်ကွယ်သွားပေ။

နင်ချီက သူ့ **ချီစွမ်းအင်** အများစု သုံးထားသည်။

သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်၏။

ဒီလောက်နဲ့ မပြီးနိုင်ပေ။

နင်ချီ၏ အကြည့်များ အေးစက်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားက လေကို ထိုးခွဲသွားသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ထံ တည့်တည့် ညွှန်ထား၏။

'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရဲလား။ အကျိုးဆက်ကိုတော့ ခံရမှာပေါ့။'

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ကြောက်လန့်သွားသည်။

'မထင်မှတ်ထားဘူး။ ဒီဓားက...။ ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းနေလိမ့်မယ်လို့။'

အဆုံးမဲ့ ထက်ရှမှုများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာသည်။

သူ့ကို အငိုက်ဖမ်းလိုက်၏။

'ငါသာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာဆို...။ ဒီဓားကို ကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။'

'ဒါပေမဲ့ အခု... ငါက ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရထားတာ။ တစ်ညလုံးလည်း ပြေးလာရတယ်။'

''သွေးမိစ္ဆာပန်း' ရဲ့ အစွမ်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးနေရတာ။'

'ဒီဓား... ဒီဓားကြောင့် ငါ့ဦးရေပြားတွေတောင် ထုံကျဉ်လာပြီ။'

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိပေ။

သူ့နောက်တွင် စစ်သူကြီးချုပ် ရှိနေသည်။

ရွေးချယ်စရာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် အံကို ကြိတ်လိုက်သည်။

ရှေ့သို့သာ အတင်း တိုးဝင်ရတော့သည်။

သွေးရောင်အလင်းက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်၏။

မိုးကောင်းကင်ကြီး လင်းလက်သွားသည်။

ဓားချီစွမ်းအင်က ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားကို တားဆီးရန် ကြိုးစား၏။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံဓားသည် လျှပ်စီးလို သွားလာသည်။

သွေးရောင်အလင်းကို ထိုးဖောက်သွား၏။

ခဏလေးအတွင်း...

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ ရှေ့တည့်တည့်...

ပိုင်းခုတ်ချလိုက်လေပြီ။

"ဖြတ်တောက်စမ်း”

နင်ချီ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားက ပိုင်းခုတ်ချလိုက်၏။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်အား..နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်မည့်အလား..

"အား..."

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ ဆံပင်မုတ်ဆိတ်များ ထောင်ထလာသည်။

သွေးရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်၏။

သို့သော် အချည်းနှီးပင်။

သူ့ကိုယ်တစ်ခြမ်းကိုသာ..မနည်း လွှဲရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဒေါသတကြီး အော်သံသည်...

နာကျင်စွာ ငိုညည်းသံ ဖြစ်သွားသည်။

သွေးမြူများ ပျံ့နှံ့သွား၏။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် နေရာတွင် မသေခဲ့။

သို့သော် ကြီးမားသော တန်ဖိုး ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်..အရင်းမှ ပြတ်တောက်သွားသည်။

ကိုယ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကြေမွသွား၏။

မြင်ကွင်းမှာ ဆိုးဝါးလှသည်။

'သွေးမိစ္ဆာပန်း' စွမ်းအားသာ မရှိလျှင်..သူ သေလုနီးပါး ဒဏ်ရာရနိုင်၏။

ထိုသို့ ဖြစ်လျက်ပင်..မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏ အခြေအနေ..အလွန် ဆိုးရွားသွားခဲ့ပြီ။

'သွေးမိစ္ဆာပန်း' ၏ စွမ်းအား..ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက် လျော့ကျသွားသည်။

'အနက်ရောင်လေပြင်း ချောက်ကမ်းပါး' သို့..ထွက်ပြေးရန် မျှော်လင့်ချက်..အလွန် မှေးမှိန်သွားလေပြီ။

သူ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်၏..အတွင်းပိုင်းသို့ အငြိုးတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ရင်ထဲ နောင်တများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

'ငါ ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ရှင်းပြီး...။ 'အနက်ရောင်လေပြင်း ချောက်ကမ်းပါး' ကိုသာ...။ တန်းသွားခဲ့ရင်...။ ဒီကပ်ဆိုးကြီး ကျရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။'

နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ် ရောက်ရှိလာသည်။

အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ကောင်းကင်ဘုံဓား၏ ရုတ်တရက် စွမ်းအားက သူ့ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုထက်ပို၍..သူ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွား၏။

နောက်ဆုံးတော့ အခွင့်အရေး ရခဲ့ပြီ

"မိစ္ဆာအိုကြီး လင်...။ ဒါ မင်း သေလမ်း မင်း ရှာတာပဲ။"

စစ်သူကြီးချုပ်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သွေးလှံကို လွှဲယမ်းသည်။

ရူးသွပ်စွာ ဟစ်ရယ်လိုက်၏။

လှံက တိမ်များကို ထိုးဖောက်သော မိုးကြိုးလို... ပစ်ခတ်သွားသည်။

သွေးလှံကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ထံ

ဦးတည်သွားသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်...

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို...

အာရုံ မစိုက်နိုင်တော့ပေ။

စစ်သူကြီးချုပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်း..သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လှသည်။

အပြင်းအထန် ခုခံ နေရ၏။

ထိုသို့ ဖြစ်သော်လည်း..သူ့ကိုယ်မှ သွေးမြူများ ဆက်တိုက် ပန်းထွက်နေသည်။

ညဘက် ကောင်းကင်ယံတွင်...

အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး...

တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ထိုလှုပ်ရှားမှုကြီးက...

မြေကြီးကို တုန်ခါစေ၏။

နင်ချီ သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖြည်းညင်းစွာ ချသည်။

သူ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွား၏။

အချိန်ယူ၍ အခြေအနေ ပြန်ထိန်းသည်။

အန္တရာယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီလား...မသေချာသေးပေ။

နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန်..အသင့် ပြင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင်..ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသလို..ခံစားလိုက်ကြရသည

အစောက ကမ္ဘာပျက် သွေးဓားကြီးက...

လူတိုင်းကို ခံစားစေခဲ့သည်။

ကွာဟမှု...၊

အားကိုးရာမဲ့မှု...

ဟူသည်ကို နားလည်စေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသော...

ကောင်းကင်ဘုံဓားသာ မရှိခဲ့လျှင်...

လူတိုင်း တမလွန်ဘဝ...

ရောက်သွားကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ညီလော့... ကျွန်တော် မေးပါရစေ။ ခုနက တိုက်ခိုက်သွားတဲ့ အကြီးအကဲက ဘယ်သူပါလဲ”

သူတို့၏ စကားများတွင်..

လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓား၏ အစွမ်းအာဏာ...

မိစ္ဆာကို သုတ်သင်ပုံက...

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှာ...။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး...။ ရှိနေသေးတာပဲ။'

သူတို့ ကျောရိုးထဲ စိမ့်သွားကြသည်။

'တော်သေးတာပေါ့...။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း...။ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်မှာ...။ ပြဿနာ မရှာခဲ့မိလို့။'

'မဟုတ်ရင်... ဘယ်လို သေသွားမှန်းတောင်...။ သိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။'

သူတို့ အလွန် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

လော့ဝမ်ထျန်းလည်း ခါးသက်စွာ ပြုံးမိသည်။

'ငါလည်း သိချင်နေတာကွ။'

သို့သော် အခြားသူများ၏...

စူးစမ်းသော အကြည့်များကြောင့်...

သူ ခေါင်းကို ဝိုးတဝါး ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ 'အစစ်အမှန်သိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်' ပါ။"

လူတိုင်း ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သို့သော် မကြာမီ...

သူတို့ အာရုံများ ကောင်းကင်ဆီ ရောက်သွား၏။

ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာအိုကြီး...

အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။

သို့သော် သူ၏ အသက်စွမ်းအား..အလွန် အားကောင်းလှသည်။

သူက ခေါင်းမာစွာ ခုခံနေဆဲ ဖြစ်၏။

ကိစ္စက မပြီးသေးပေ။

ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ..

သူတို့ မသိကြသေး။

ဘာကြောင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်...

ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ရသနည်း။

"ဟို... ပြာလဲ့လဲ့ သံချပ်ကာနဲ့ စစ်သူကြီးက မဟာယန် နန်းတော်က... 'နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်' ထင်တယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

စစ်သူကြီးချုပ်၏ သွင်ပြင်ကို...

သူ မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင်...

နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်လာသည်။

'စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်' ရောက်လာခြင်းပင်။

လူတိုင်း တစ်စုံတစ်ခုကို...

ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

'စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်' သည်..မိစ္ဆာ ရှင်းလင်းရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယခု တိုက်ပွဲသို့ ပြန်ဝင်လာသည်။

ဒီ ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာအိုကြီး..ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ..ထင်ရှားနေခဲ့ပြီ။

ဒီတစ်ခေါက် ရှင်းလင်းရေး၏..အဓိက ပစ်မှတ်များထဲမှ..တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လူတိုင်း အသက်ရှုသံများ ရပ်တန့်ထားကြသည်။

အားလုံး မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေ၏။

...

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင် သာမက...

အစစ်အမှန်သိုင်းမြို့တော် တစ်ခုလုံး...

တိုက်ပွဲကြောင့် နိုးထလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ

၊ တိုက်ခတ်သံများ ..ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဗုံသံများအလား...

လျစ်လျူရှုရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဆံပင်ဖြူ လူငယ်လေးက...

အဆောင်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်နေသည်။

သူ အဝေးသို့ လှမ်းမျှော် ကြည့်ရှု၏။

သူ၏ ချီစွမ်းအင်များ မျက်လုံးထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။

အဝေးမှ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရသည်။

သွေးရောင်အလင်းတန်း အမှတ်အသား..

ထိုသူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

သူ့နှလုံးသား လျင်မြန်စွာ ခုန်လာသည်။

'ဒါ... ဒါ မရဏမီးလျှံတောင်ကြား ဌာနခွဲက...။ အကြီးအကဲ လင် မဟုတ်လား။'

'သူ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။'

'ပြီးတော့... အလိုက်ခံနေရပါလား။'

'ခုနက... သူ...။ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို...။ ဝင်ဖျက်ဆီးမလို့ ကြံတာလား။'

ဆံပင်ဖြူ လူငယ်၏ စိတ်ထဲ..အတွေးများ ဆက်တိုက် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာထားက

နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်...

ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး၏ ဝိုင်းရံမှုအောက်...

သေခြင်းတရားနှုတ်ခမ်းဝသို့..ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်..သူသည် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု တွေးနေသည်။

'အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက တက်လာတဲ့... အဲ့ဒီ ကောင်းကင်ဘုံဓားက

'ဘယ်သူ ပစ်လွှတ်လိုက်တာလဲ။'

ရုတ်တရက်...

သူ သတိရသွားသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်က...

သူ့ 'နှလုံးသားစ္ဆာ' ထကြွခဲ့သည်။

တာအိုဆရာ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့၏။

ထိုသူက 'အစစ်အမှန်သိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်' ဟု...

ပြောခဲ့ဖူးသည်။

'ကောင်းကင်ဘုံဓားကို...။ အဲ့ဒီ တာအိုဆရာ...ပစ်လွှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။'

သူ ထိုသို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဒါ... ဒါဆို... သူက...။ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။'

ဆံပင်ဖြူ လူငယ်၏ မျက်နှာထား..ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူ့ရင်ဘတ်ကို စမ်းလိုက်မိ၏။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များက..ထိုဖြစ်ရပ်မှ နာကျင်မှုကို..သူ ခံစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

'ပြန်တွေးကြည့်တော့...။ အဲ့ဒီ တာအိုဆရာ...။ အစွမ်းကုန် လက်စွမ်းပြခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။'

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအများအပြား..ပြီးခဲ့သည့် ရက်များမှ သတင်းစများ..ဆက်စပ် တွေးတောမိကြသည်။

တချို့က အမှန်တရားကို ခန့်မှန်းမိသွား၏။

အလွန် ထက်မြက်သော တချို့မှာ..အမှန်တရားနှင့် အလွန် နီးစပ်နေခဲ့သည်။

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း..မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ယခု မိစ္ဆာဂိုဏ်းဘက်မှ..လက်တုံ့ပြန်ခြင်း ခံနေရသည်။

သို့သော် သူတို့ မသိခဲ့ကြခြင်းက..

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက...

ဆန္ဒအလျောက် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်။

အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပါဝင်သူများမှာလည်း...

အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်။

အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ..ပါဝင် ပတ်သက်နေခဲ့သည်ပင်။

...

ကောင်းကင်ယံတွင်..မိစ္ဆာအိုကြီး လင် ဝိုင်းရံခံထားရသည်။

အပေါ်တွင် လွတ်လမ်းမရှိ။ စစ်သူကြီးချုပ်နှင့်..စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်တို့ ဖြစ်သည်။

အောက်တွင် ခိုလှုံရာမရှိ။

သူ အကြံအိုက်နေခဲ့ပြီ။

သူ၏ ပျက်စီးနေသော ကိုယ်...

ကျန်ရှိသော လက်တစ်ဖက်...

အလွန် ဆိုးဝါးလှသည်။

မကြာသေးမီက...

စစ်သူကြီးချုပ်က...

သူ၏ ကျန်ခြေတစ်ဖက်ကို...

တိုက်ခိုက် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ယခုအခါ...

'သွေးမိစ္ဆာပန်း' ၏ စွမ်းအားမှာ

လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် သေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ ရူးသွပ်စွာ ဟစ်ရယ်လိုက်၏။

"နတ်ဘုရားငှက်မွှေး...။ ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို သတ်ပေါ့။"

"အနာဂတ်မှာ... ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်ဂိုဏ်းက...ငါ့အတွက် လက်စားပြန်ချေမှာ သေချာတယ်။"

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက... ငါ့ထက် အများကြီး ပိုဆိုးသွားစေရမယ်။"

"မဟာယန် မင်းဆက်... ပြိုလဲ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

"ဟားဟား... ဟားဟားဟား။"

မိစ္ဆာအိုကြီး လင် အဆင်ခြင်မဲ့စွာ ဟစ်ရယ်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အသက်စွမ်းအင်..တုန်ခါလာသည်။

“အုန်း”ဟူသော အသံကျယ်နှင့်အတူ..

သူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။

သွေးမြူတိမ်တိုက်ကြီးအဖြစ်...

ပြောင်းလဲသွားသည်။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းက

ညဘက် ကောင်းကင်ကို ထွန်းလင်းစေသည်။

ပို၍ပင် သွေးပျက်ဖို့ ကောင်းသွား၏။

စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်နှင့်...

စစ်သူကြီးချုပ်တို့..နှစ်ဦးစလုံး နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏...

ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်ကို...

လွယ်ကူစွာ ရှင်းထုတ်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်၏...

မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမှုကို ကြည့်ရင်း...

စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်...

ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

'ငါ့မှာသာ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိခဲ့ရင်...။'

'နန်းတော်နဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်း ပဋိပက္ခထဲ...။ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။'

'နှစ်ခုလုံးက ဧရာမ အင်အားစုကြီးတွေ။'

'ငါ့လို လူမျိုးက...သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။'

တစ်ချိန်တည်းတွင်..စစ်သူကြီးချုပ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"အရေးမပါတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်း...။ အရှက်မရှိ ကြွားလုံးထုတ်နေတယ်။"

"ငါ့ရဲ့ မဟာယန်က ထာဝရ တည်တံ့မှာ။"

"ဘယ်တော့မှ မပျက်စီးဘူး။"

"ပုရွက်ဆိတ်လို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့... အကြွင်းအကျန် တချို့ပဲ ရှိတာ။"

မကြာမီ...သူ၏ မျက်လုံးများတွင်..ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ဤစစ်ဆင်ရေးတွင်…

အတက်အကျများ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင် ကြည့်စေ..ရလဒ်များမှာ အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်နှင့်...

'ကောင်းကင်ဘုံလူသား' လေးဦးကို...သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက..မိစ္ဆာဂိုဏ်း ဌာနခွဲတစ်ခုအား

အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ချင်းပြည်နယ်နှင့် ချူပြည်နယ်မှ...

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လက်တံ တစ်ခု..ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာယန် နယ်ပယ်ရှိ...

အင်အားစုအားလုံးကို...

အလွန် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ပံ့ပိုးမှုမှာ ကြီးမားလှသည်။

'သိုင်းသူတော်စင်' ၏..

ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခံရရန်...

မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်

ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ထိုအတွေးကြောင့်..

စစ်သူကြီးချုပ်...

အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။

ထို့နောက်..

သူ ဘေးရှိ ဓားသခင်ကို ပြုံးပြသည်။

"အစ်ကို စိမ်းပြာနွား...။ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျား ပင်ပန်းသွားရပါပြီ။"

"ခင်ဗျားရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေကို...။ နန်းတော်ကို အမှန်အတိုင်း တင်ပြမယ်။"

"ဆုလာဘ်တွေ သေချာပေါက် ရှိမှာပါ။"

စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်က...

ခေါင်း အသာ ညိတ်ပြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... စစ်သူကြီးချုပ်။"

သူသည် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း ဘက်သို့...

လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ

စိတ်သက်သာရာ အနည်းငယ် ရသွား၏။

"ကံကောင်းလို့...။ စစ်သူကြီးချုပ်က...။ မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ကို...။ အချိန်မီ ဖြတ်တားလိုက်နိုင်တယ်။"

"မဟုတ်ရင်... အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းလည်း...။ ဝမ်မျိုးနွယ်လိုပဲ ကပ်ဆိုက်မှာ။"

"အဲ့ဒါဆို... လုံရှန်း ကောင်လေးကို...။ ကျွန်တော် မျက်နှာ မပြရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

စောစောက လိုက်လာစဉ်...

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်နှင့်...

နီးကပ်လာသည်ကို စိမ်းပြာနွား ဓားသခင် သတိထားမိသည်။

မကောင်းသော နိမိတ်ကို... ခံစားခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းစွာပင်...

သူ ရောက်လာသောအခါ...

စစ်သူကြီးချုပ်က...

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်နှင့်...

တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်က သူ့ကို သက်ပြင်းချစေသည်။

စစ်သူကြီးချုပ်က...

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ကို

လမ်းတစ်ဝက်မှ ဖြတ်တားခဲ့သည်ဟု..သူ သဘာဝအတိုင်း ယူဆလိုက်သည်။

သို့သော် စစ်သူကြီးချုပ်က..သူ့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လာသည်။

ခေါင်း အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။ယယ

"ကျွန်တော် မဟုတ်ခဲ့ဘူး။"

စိမ်းပြာနွား ဓားသခင်..ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။

...

တာအိုဆရာလုံရှန်းခမျာ...

အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

သူ့နှလုံးသားထဲမှ အဆက်မပြတ် ဟစ်အော်နေ၏။

"မြန်မြန်။ ပိုမြန်မြန်။"

'ဝမ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပျက်စီးမှုကို...။ တွေးမိလိုက်တိုင်း...။ ငါ့နှလုံးသားတွေ...။ တဒုန်းဒုန်း ခုန်နေတာပဲ။'

'ငါ ပြန်ရောက်လို့...။ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို...။ အပျက်အစီးပုံကြီးအဖြစ်...။ တွေ့လိုက်ရရင်...။'

'ငါ ချစ်ရတဲ့ တပည့်တွေ...။ အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းနေတာကို...။ မြင်လိုက်ရရင်...။'

'ဒါ... ဘယ်လောက်တောင်...။ နာကျင်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ။'

သူ၏ မျက်လုံးများ..တဖြည်းဖြည်း သွေးရောင် ပြောင်းလာသည်။

ဤ ဖိအားပေး ပေါက်ကွဲမှုအောက်မှာ...

'ကောင်းကင်ဘုံလူသား တစ်သားတည်းကျခြင်း' နည်းစနစ်ကို.. ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ...နားလည်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားမှာ..ကန့်သတ်ချက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဘယ်လောက် မြန်မြန်..'သွေးမီးတောက်နည်းစနစ်' သုံးထားသည့်...

မိစ္ဆာအိုကြီး လင်ကို...

ကျော်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်နှင့်..တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

"ဗြောင်း။"

ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခတ်သံကြီး..အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ကြီးတွင်...

တောက်ပသော သွေးရောင်အလင်း..ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ည ကောင်းကင်ကို ထွန်းလင်းစေ၏။

အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ

တဖြည်းဖြည်း လဲပြိုသွားသည်။

'နောက်ဆုံးတော့... ငါ...တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီပဲ...'

သူ အစွမ်းကုန် အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ရင်ထဲမှ ဝမ်းနည်းမှုကို သယ်ဆောင်ရင်း...

တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်ချည်းပင်...

သူ၏ စိတ်များ ကြည်လင်သွားသည်။

တိမ်များကြားမှ...

တောက်ပသော အလင်းရောင်...

ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

တာအိုဆရာလုံရှန်း...

နေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေသွားသည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်...

အပျက်အစီး မြင်ကွင်း မဟုတ်ခဲ့။

ထိုအစား...

တောင်သည် ထိန်လင်းနေသည်။

ဆူညံသံများဖြင့် လှုပ်ရှားနေ၏။

အဝေးမှ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများ...

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ ထင်ဟပ်လာသည်။

သူ၏ တပည့်အားလုံး..ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ စိုးရိမ်မှုများ...

အားလုံး ဆေးကြောခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲအဖြစ်...

မေးခွန်းများ… ပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

'ဘာ..ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။'

'မိစ္ဆာအိုကြီး လင်...။ ဘယ်မှာလဲ။’