ကမ္မ

တကယ်တော့ ဆူဇီမိုနှင့် အခြားသူများက ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ သွားရောက်ဖို့ မပြင်ဆင်ခင် ယက္ခဘုရင် အကြောက်တရားကို ယက္ခိုသ်ဘုရင် ဆယ်ဦးကျော်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်ကာ ဘုရင်ယွင်ယိုနှင့် အခြားသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ထားဖို့ သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာက မှာကြားထားပြီးသားဖြစ်၏။

ယက္ခဘုရင် အကြောက်တရားသည် အဖြူရောင်မိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေကနေ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူသည် မဟာကျင်းအင်မော်တယ်နိုင်ငံ၏ အနီးအနားသို့ ရောက်လာကာ ယက္ခိုသ်ဘုရင် ဆယ်ဦးကျော်နှင့်အတူ အနီးအနားမှာ ချောင်းမြောင်းပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုကို စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ယက္ခိုသ်မျိုးနွယ်နှင့် ယက္ခမျိုးနွယ်သည် ကိုယ်ကာယ၊ မျိုးဆက်သွေး၊ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်နှင့် အလျင်အဟုန်မှာ တကယ်ပင် အားသာချက် ရှိနေ၏။

တစ်ဖက်မှာတော့ ယက္ခဘုရင် အကြောက်တရားနှင့် အခြားသူများ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုက အင်မော်တယ်ဘုရင် တစ်ရာနီးပါးကို အငိုက်မိသွားစေ၏။

ဒါ့အပြင် ယက္ခဘုရင် အကြောက်တရား၏ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားသည် ဘုရင်ကျင်းနှင့် အခြားသူများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။

“ယက္ခိုသ်တစ္ဆေတွေ…”

ဘုရင်ကျင်းက သူ၏ ဘေးပတ်လည်မှ တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲနယ်မြေကို ဖြူဖပ်ဖြူရော်အမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ဘုရင်အန်ရှစ်သည် မိစ္ဆာမဟာနယ်မြေရှိ ထျန်ဟွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဘုရင်များစွာကို ဦးဆောင်ကာ ခေါ်သွားပြီးနောက် သူတို့အဖွဲ့က ဘာကြောင့်အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရသလဲ သူက နောက်ဆုံးနားလည်သဘောပေါက်သွား၏။ ဒါ့အပြင် ဘုရင်အန်ရှစ်၏ ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းအစိတ်အပိုင်းမှာ သူ၏ အခန်းအပြင်ဘက်မှာ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သည့် ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော ဦးခေါင်းတစ်လုံးသာဖြစ်၏။

ထိုထိခိုက်ဒဏ်ရာများက ကိုက်ဖြတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဂမ္ဘီရမိုးကောင်းကင်နန်းတော်က ယနေ့မှာ မတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုလျှင် သူက သေရမည်သာမက မဟာကျင်းအင်မော်တယ်နိုင်ငံကပါ ဖျက်ဆီးခံရတော့မည်ကို ဘုရင်ကျင်းက နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ခပ်ဝေးဝေးမှာ မီးခိုးများက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်ပြီး အလံများကို လွှင့်ထူလာကြ၏။

ထျန်ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ပွဲနိုင်ငံ၏ စစ်သည်နှစ်သိန်းစစ်တပ်က လင်းလေနှင့် စိတ်ခံစားချက်ခုနစ်မျိုး မိစ္ဆာတပ်မှူးများ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ကနေ ချီတက်လာကြ၏။

ဘုရင်ကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာက တဖျပ်ဖျပ်ပေါ်ထွက်လာ၏။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ပြီး အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဖုန့်စန်းထျန်… ဒါက ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးရန်စပဲ… တခြားသူတွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး”

“အခု ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ငါတို့ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲပြီး နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်အဖြစ် စာရင်းရှင်းကြတာပေါ့”

ဂမ္ဘီရမိုးကောင်းကင်နန်းတော်ဘက်မှာ တစ်ချိန်လုံး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ ရှိမလာခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်မှာ သူစဉ်းစားကြည့်နိုင်သည့် ရှင်သန်ဖို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ဖုန့်စန်းထျန်ကို သူနှင့်တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ဖိအားပေးရန် ဖြစ်လေသည်။

သူက ဖုန့်စန်းထျန်အကြောင်းကို နားလည်သိရှိထား၏။

ထိုသူက အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးတတ်ဘဲ သူရဲကောင်းဆန်လေသည်။

သူက အရေအတွက်နှင့် အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်ရခြင်းကို အထင်သေးပြီး အားနည်းသူများကို ဘယ်တုန်းကမှ အနိုင်မကျင့်ခဲ့ပေ။

ဖုန့်စန်းထျန်က ဒေါသထွက်လာမည်ဆိုလျှင် သူသည် အကြောက်အလန့်ကင်းမဲ့သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုသန်မာသော ပြိုင်ဘက်များကိုပင် စိန်ခေါ်ဝံ့လေသည်။

ဖုန့်စန်းထျန်၏ ရင်ထဲမှာ သူ့အတွက် မမေ့ပျောက်နိုင်သော မုန်းတီးမှုများ ရှိနေသည်ကို ဘုရင်ကျင်းက သိရှိထား၏။

နှစ်လေးသိန်းကြာအောင် ဖုန့်စန်းထျန် ကြိတ်မှိတ်ခံစားခဲ့ရသည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည် သူ့ကြောင့်သက်သက် ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဖုန့်စန်းထျန်၏ သားနှင့်ချွေးမကိုလည်း ဘုရင်အန်ရှစ်က သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

ဖုန့်စန်းထျန်သည် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ချင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ သူ အမြတ်ထုတ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်၏။

ထိုအရာသည် ဖုန့်စန်းထျန်၏ အားနည်းချက်လည်း ဖြစ်နေ၏။

ဘုရင်ကျင်းက သူ၏ ရင်ထဲမှာ အကွက်ချကြံစည်နေပြီး ဖုန့်စန်းထျန်ကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် နောက်ဆုတ်ရမည့်လမ်းကြောင်းကို စဉ်းစားချင့်ချိန်နေစဉ်မှာပင် ဖုန့်စန်းထျန်က မှင်သေသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်ကို သူကြားလိုက်ရ၏။

“မင်းက ထိုက်တန်လို့လား”

“ဟမ်”

ဘုရင်ကျင်းက မှင်တက်သွားပြီး စောစောက သူ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများအားလုံးက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“မင်း…”

ဘုရင်ကျင်းက ဖုန့်စန်းထျန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောစရာစကားမဲ့နေ၏။

ဖုန့်စန်းထျန်၏ တုံ့ပြန်မှုက သူထင်မှတ်ထားသည်ထက် တကယ်ပင် ကျော်လွန်နေ၏။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လေးသိန်းကသာဆိုလျှင် ဖုန့်စန်းထျန်သည် ဘုရင်ကျင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူသည် နှစ်လေးသိန်းကြာအောင် နေ့အလင်းရောင်ကို တွေ့မြင်ရခြင်းမရှိဘဲ အကျဉ်းချနှိပ်စက်ခံရခြင်းကနေ များစွာထိခိုက်ခံစားခဲ့ရ၏။ အောက်ဘုံလောကမှ သက်ရှိများက သူ့ရှေ့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်နေသည်ကို သူက ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ရ၏။

ယနေ့မှာ သူက လက်စားချေချင်စိတ်သာ ရှိလေသည်။

အဲ့ဒါက သူနှင့်သူ့မိသားစုအတွက်သာလျှင် မဟုတ်ပေ။ အဲ့ဒါသည် မဟာကျင်းအင်မော်တယ်နိုင်ငံမှာ ဤနှစ်များအားလုံးအတွင်း သေဆုံးခဲ့ရသော အောက်ဘုံလောကမှ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများအတွက်လည်းဖြစ်၏။

အဲ့ဒါက ပကတိအင်မော်တယ်ညသင်္ချိုင်းအတွက်လည်း ဖြစ်၏။

“သူ့ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်”

ဖုန့်စန်းထျန်၏ အကြည့်က အေးစက်နေပြီး သူ့၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“ဖုန့် စန်း… ”

ဘုရင်ကျင်းက တုန်လှုပ်သွား၏။ သူက စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သန်မာသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်ကို သူက ခံစားလိုက်ရ၏။

စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရဘဲ သူက သူ၏ သွေးချီကို လှည့်ပတ်ကာ သူ၏ ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူကို မြှောက်တင်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူသည် ယက္ခဘုရင် အကြောက်တရား၏ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

လင်းကျန့် တိုက်ခိုက်လာပြီးနောက် သူက ချက်ချင်းပင် လဲပြိုကျသွား၏။

“ဟီးဟီး”

ယက္ခိုသ်ဘုရင် ဆယ်ဦးကျော်ကျော်က ရှေ့သို့ပြေးတက်လာပြီး ချောက်ချားဖွယ်ရာ ရယ်မောကာ သူတို့၏ ဆေဘာကွေးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ဖောက်… ဖောက်…

ဘုရင်ကျင်း၏ ခြေလက်များက ယက္ခိုသ်ဘုရင်များ၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ရင်အုံပိုင်းသာ ကျန်ခဲ့လေသည်။ သူက လေထဲမှာ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေပြီး သွေးများက နေရာတိုင်းမှာ ဖိတ်စင်ပြန့်ကျဲနေ၏။

“အား…”

ဘုရင်ကျင်းက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးချီကို အလောတကြီး လှည့်ပတ်လိုက်၏။ သူ၏ ပြတ်ထွက်သွားသော ခြေလက်များက ပြန်ပေါက်လာပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ယက္ခိုသ်ဘုရင် ဆယ်ဦးကျော်၏ ပုံရိပ်များက ရောထွေးယှက်ဖြာသွားပြီး သူ၏ ခြေလက်များက နောက်တစ်ဖန် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြန်၏။ သွေးများက ဖိတ်စင်ပြန့်ကျဲပြီး ချက်ချင်းပင် နီစွေးသွားပြန်၏။

ထိုကဲ့သို့ပင် ဖုန့်စန်းထျန်နှင့် အခြားသူများသည် မဟာကျင်းမြို့တော်၏ လမ်းမရှည်ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရှေ့မှောက်မှာ ဘုရင်ကျင်းသည် ယက္ခိုသ်ဘုရင် ဆယ်ဦးကျော်ကျော်၏ အရုပ်တစ်ရုပ်လို ကစားခြင်းခံနေရပြီး သူ၏ ခြေလက်များက အဆက်မပြတ် ဖြတ်တောက်ခံနေရ၏။ တစ်ကြိမ်ပြန်ပေါက်လာတိုင်း သူတို့က နောက်တစ်ဖန် ဖြတ်တောက်ခံရပေလိမ့်မည်။

တကယ်တော့ အင်မော်တယ်ဘုရင်ပညာရှင်များသည် ပြတ်တောက်သွားသော ခြေလက်များကို ပြန်ပေါက်စေနိုင်၏။ သို့သော်လည်း တစ်ကြိမ်ပြန်ပေါက်တိုင်း သွေးချီကို သုံးစွဲရလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘုရင်ကျင်း၏ ခြေလက်များက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး သူက သွေးချီပမာဏများစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။ သူက လမ်းမရှည်ထက် ကောင်းကင်ထက်ကနေ ဒယီးဒယိုင် ဆွဲခေါ်ခံလာရစဉ် သူ၏ သွေးချီက လက်တစ်ဖက်ကိုပင် ပြန်ပေါက်စေဖို့ ဆက်လက်၍ မလုံလောက်တော့ပေ။

ဘုန်း…

သူ၏ ခြေလက်များကို ဆုံးရှုံးထားသော ဘုရင်ကျင်းသည် လမ်းမရှည်ထက်သို့ သာမန်ကာလျှံကာ ပစ်ချခြင်းခံလိုက်ရ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက သွေးများ၊ ရွှံ့များဖြင့် ပေကျံနေပြီး သူ၏ စူးစူးဝါးဝါးအော်သံက ခြောက်သွေ့အက်ကွဲလာ၏။ သူသည် ဘုရင်ယွင်ယိုထက်ပင် ပို၍ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးပုံပေါက်နေ၏။

တကယ်တော့ ဤကဲ့သို့သော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခုသည် ဖုန့်စန်းထျန်၏ နှစ်လေးသိန်းကြာ အကျဉ်းချခံရမှုနှင့်ယှဉ်လျှင် ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။

ဂမ္ဘီရမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေမှာ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ကျင့်ကြံသူများက ထိုအခြင်းအရာကို တွေ့မြင်သောအခါ တုန်လှုပ်ခြင်းအပြင် သူတို့က အဆက်မပြတ် ညည်းတွားရေရွတ်လိုက်ကြ၏။

နှစ်တစ်သောင်းတွေ့ဆုံပွဲမှာ ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ရပ်က ဖြစ်ပွားလာခဲ့လေပြီ။

မဟာကျင်းအင်မော်တယ်နိုင်ငံသည် ဤကဲ့သို့ပင် ဖျက်ဆီးခံရပေတော့မည်။

ဂမ္ဘီရမိုးကောင်းကင် အင်မော်တယ်မဟာနယ်မြေရှိ တိုင်းပြည်တစ်ပြည်၏ အုပ်ချုပ်သူ ဘုရင်ကျင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျော်ကြားလာခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။ ယခု သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေထိ ကျဆင်းသွားခဲ့လေပြီ။

“ဘုရင်ကျင်းက နှစ်ပေါင်းသိန်းချီကြာအောင် အောက်ဘုံလောကက တက်လှမ်းလာတဲ့ သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်… နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက အောက်ဘုံလောကက သက်ရှိတွေကြောင့်ပဲ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားပြီး ဒီလိုပုံစံနဲ့ အဆုံးသတ်ရပြီ”

“အဲ့ဒါက ကမ္မပဲ”

လူအုပ်ကြားထဲမှာ သက်ပြင်းချသံတချို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဘုရင်ထျန်ရှင်းသည် လမ်းမရှည်ထက်မှာ လူးလှိမ့်ပြီး ရုန်းကန်နေသည့် ဘုရင်ကျင်းကိုကြည့်ပြီး သူ၏ အေးစက်စက် သံမဏိသွေးမျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုက နောက်ဆုံးမှာ ပေါ်ထွက်လာ၏။

သူက ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေပြီဖြစ်၏။

“ဖုန့်စန်းထျန်… အရင်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ကို အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဂမ္ဘီရမိုးကောင်းကင်က အရိပ်အမြွက်ပေးခဲ့တာပဲ”

ဘုရင်ထျန်ရှင်းသည် သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။

“မင်းက ဒီနှစ်တွေထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကို ပြုလုပ်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်”

ရုတ်တရက် ဖုန့်စန်းထျန်က မေးလိုက်၏။

“အဲ့ဒီ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကိုတော့ မင်းသဘောနဲ့မင်း လုပ်ခဲ့တာမလား”

ဘုရင်ထျန်ရှင်းက ရင်ထဲမှာ တုန်ယင်သွား၏။

ဤနှစ်များမှာ သူသည် ဘုရင်ကျင်း ယခုထိခိုက်ခံစားနေရသည်ထက်ပင် ပို၍ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အောက်ဘုံလောကမှ သက်ရှိပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

သူက ထိုလုပ်ရပ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျေနပ်အားရနေခဲ့၏။

အောက်ဘုံလောကမှ သက်ရှိများက သူ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကနေ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်ကို တွေးမိတိုင်းမှာ သူက တစ်မူထူးခြားစွာ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွမှုကို ခံစားရလေသည်။

သို့သော်လည်း ဤညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် တစ်နေ့မှာ သူ့ထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူက ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့ပေ။

“မင်း… မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ”

ဘုရင်ထျန်ရှင်းသည် သူ၏ လေသံက အနည်းငယ်တုန်ယင်နေသည်ကိုပင် သတိမထားမိပေ။

ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို တာဝန်ယူထားပြီး မဟာကျင်းမှ လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်များကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် ဤပညာရှင်ကလည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ပြီဖြစ်၏။

“ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်”

ဖုန့်စန်းထျန်က ပြောလိုက်၏။

“မင်းက မင်းရဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနည်းလမ်းတွေကနေ အသက်ရှင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်”

“မလုပ်နဲ့…”

ဘုရင်ထျန်ရှင်း၏ အမူအရာက သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဖုန့်စန်းထျန်… မင်း ငါ့ကိုသတ်ချင်ရင် သတ်….”

ထိုနေရာအရောက်မှာ ဘုရင်ထျန်ရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားမှုအကြည့်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာ၏။ တကယ်ဆို သူသည် သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပြီး နေရာမှာတင် သူ့ကိုယ်သူ အဆုံးစီရင်လိုလေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားသည့် ခဏမှာပင် ယက္ခဘုရင် အကြောက်တရားက တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီဖြစ်၏။ သူက ဘုရင်ထျန်ရှင်း၏ ရှေ့သို့ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုးဖောက်၍ သူ၏ နှလုံးကို ခြေမွှကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်၏။

“သူ့ကိုခေါ်သွားပြီး သူ့ရဲ့နည်းလမ်းတွေအတိုင်း မြည်းစမ်းကြည့်ခိုင်းလိုက်”

ဖုန့်စန်းထျန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ယက္ခိုသ်ဘုရင်နှစ်ဦးက မရိုးဖြောင့်သော အမူအရာများနှင့်အတူ ရှေ့သို့တက်လှမ်းလာပြီး ဘုရင်ထျန်ရှင်းကို ခေါ်ထုတ်သွား၏။ သိပ်မကြာခင် မလှမ်းမကမ်းကနေ စူးစူးဝါးဝါးအော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်သွားစေ၏။

သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ယက္ခိုသ်ဘုရင်နှစ်ဦးက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ပြီး ကျေနပ်အားရမှုမရှိသည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“အဲ့ဒီလူ ကြံဆထားတဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ… ငါတို့တွေက ခုနစ်မျိုးလောက်ပဲ သူ့ကိုစမ်းရသေးတယ်… သူက ဆက်ပြီးတောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး… သူ့ရဲ့အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က ကြေမွပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့တာပဲ။”