အမြတ်ထွက်ခြင်း

နင်ချီ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

ကျူးကျော်လာသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးကို မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က သုတ်သင်သွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ ဝမ် တစ်ယောက်တည်းသာ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းဘက်မှ သိလိုက်ပုံ မရ။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင်၊ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ကို ချေမှုန်းရန် စေလွှတ်လိုက်သော သူတို့၏ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည့် သဘော သက်ရောက်နေသည်။

ဤအဖြစ်အတွက် မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်သည် 'တရားခံ' အဖြစ်မှ ရှောင်လွှဲ၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကြီးအကဲ ဝမ်ကို သူ မသတ်ခဲ့ပါဟု ငြင်းဆိုမည်လော။

ဘယ်သူက ယုံမည်နည်း။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးထဲ၌၊ အကြီးအကဲ ဝမ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ သုတ်သင်နိုင်သည့် အစွမ်းအစ ရှိသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ထို့အပြင်၊ နင်ချီ စောစောက အသုံးပြုလိုက်သော လက်သီးကွက်သည် မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်၏ ဟန်ပန် အငွေ့အသက်များနှင့် မသိမသာ ဆင်တူနေသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဤနေရာကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ ပထမဆုံး သံသယဝင်မည့်သူမှာ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာပြီး တိတ်တဆိတ် ရှင်းပစ်ခဲ့သည်ဟုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

တော်ဝင်နန်းတွင်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤသည်မှာ အခြားသူ၏ လက်ချက်ဟု တွေးထင်လိမ့်မည် မဟုတ်။

ဒါဟာ နင်ချီ အဆုံးထိ ပြတ်ပြတ်သားသား လိုက်လံ သုတ်သင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ 'ဒိုင်းကာ' အဆင်သင့် ရှိနေချိန်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လက်တံတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူတို့၏ အင်အားကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို ဘာကြောင့် လက်လွှတ်ရမည်နည်း။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင် အပေါ် အပြစ်ပုံချခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မညီညွတ်ဘူးလားဟု မေးလာခဲ့လျှင်...

"ဟိုလူကြီးကလည်း အစက ပွဲကြည့်သဘင် လာလုပ်နေတာပဲ မဟုတ်လား။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ထက် သိပ်သာနေလို့လဲ..."

နင်ချီ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ့ပါးသွားသည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်မိစဉ်မှာပင် နင်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန် အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ် `မျောက်ဘုရင် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်` ကို စမ်းသပ် အသုံးပြုကြည့်ရာတွင် အတော်လေး ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် `မျောက်ဘုရင် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်` နှင့် `အမြုတေတု` တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေလေ၏။

ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ပြီး `ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်း` ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားကိုပင် ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် `ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်း` ထက် ပို၍ ကြာရှည် အသုံးခံကာ၊ နင်ချီအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖော်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ အသုံးပြုရန် ပို၍ သင့်တော်သည်။

"ဒီ `အမြုတေတု` သာ မျောက်အမျိုးအစား 'သားရဲဘုရင်' ရဲ့ 'အတွင်းအမြုတေ' ကနေ သန့်စင်ထားတာဆိုရင်... ဒီထက်တောင် ပိုကြမ်းဦးမလား မသိဘူး..."

"ဒါပေမဲ့... ဒီတစ်ခေါက် တိုက်ပွဲကြောင့် `အမြုတေတု` ရဲ့ စွမ်းအင် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ လျော့သွားတယ်။ နောက်ပိုင်း သုံးရင် နည်းနည်း ခြွေတာရတော့မယ်..."

နင်ချီ၏ ရင်ထဲ အနည်းငယ် နာသွားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီ `အမြုတေတု` က တစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်၊ သူ ပထမဆုံး `ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်း` ကို အသုံးပြု၍ အကြီးအကဲ ဝမ် နှင့် အချိန်အတန်ကြာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဝေးကြီး လိုက်ခဲ့ရကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် `မျောက်ဘုရင် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်` ဖြင့် ဖိနှိပ်ခဲ့ရသည်ကို ပြန်တွက်ကြည့်လျှင်၊ စွမ်းအင် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ကုန်ဆုံးခြင်းသည် မဆိုးဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

နင်ချီ ခန့်မှန်းကြည့်မိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းဘက်မှ `ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်` ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ငါးဦး အဆုံးအရှုံး ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူတို့ဘက်မှ အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်သက်သွားရပေတော့မည်။

`ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်` ကျွမ်းကျင်သူများဆိုသည်မှာ လမ်းဘေးက တန်ဖိုးမရှိသည့် အပင်ပေါက်လေးတွေမှ မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းလို အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းပင် ဖြစ်လင့်ကစား၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အများအပြားကို အချိန်တိုအတွင်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းသည် သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအင် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသည် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသေးသည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ရှေ့မှောက်ရှိ အကြီးအကဲ ဝမ်၏ အလောင်းထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်တောက်လာသည်။

"တော်သေးတာပေါ့။ အဖတ်တင်တာလေးတော့ ရှိသေးတယ်..."

သူ ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။

နင်ချီသည် စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေလိုက်ရာ၊ အထူး ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော အိတ်တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ရရှိခဲ့သည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း၌ပင် ထိုအိတ်လေးမှာ မပျက်မစီး ရှိနေခဲ့သည်။

ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ...

အတွင်းထဲတွင် ပုလင်းငယ် မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နင်ချီ တစ်လုံးချင်း ထုတ်ယူကာ အနံ့ခံ ကြည့်ရှုပြီး ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို ခွဲခြားစိတ်ဖြာကြည့်ရာ၊ ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို သူ နားလည် သဘောပေါက်သည်။

အများစုမှာ ဒဏ်ရာကု ဆေးလုံးများ၊ သွေးအားဖြည့် ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် အဆိပ်လုံးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော ဆေးလုံး တစ်လုံးတစ်လေမျှ မပါဝင်ခဲ့။

သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းများ ဆိုလျှင်လည်း ထိုနည်း၎င်းပင်။ တစ်အုပ်မျှ မတွေ့ရ။

နင်ချီ အံ့ဩမနေခဲ့ပါ။ ဒါဟာ သဘာဝကျပါသည်။ အပြင်ထွက်၍ လူသတ်မည့်သူက လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများနှင့် အဖိုးတန် ဆေးလုံးများကို ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်ဆောင်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ အခြေတကျ နေထိုင်ရာ နေရာ မရှိသူများမှလွဲ၍၊ အကယ်၍ သာ အသတ်ခံလိုက်ရပါက၊ ရန်သူ့လက်ထဲသို့ ကိုယ့်ပစ္စည်းနှင့် ကိုယ့်ခေါင်းကို မိုင်ပေါင်းများစွာကနေ လာပို့ပေးသလို ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

နောက်ဆုံးတွင်...

နင်ချီ၏ အကြည့်သည် `ရတနာ ချပ်ဝတ်` ပေါ်မှ တောက်ပနေသော စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒါမှ တကယ့် အဓိက အမြတ်ထွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ `ရတနာ ချပ်ဝတ်` တစ်စုံတည်းကပင် အံ့ဩဖွယ်ရာ ခံနိုင်ရည် ရှိလွန်းလှသည်။ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်၏ အစွမ်းထက်သော လက်သီးချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သလို၊ နင်ချီ၏ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများစွာကိုလည်း မှုစရာ မလိုပေ။ အကြီးအကဲ ဝမ်၏ အရေပြားများက ဒီအချက်ကို သက်သေခံနေသည်။

နင်ချီ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူ၏ `ရတနာ ချပ်ဝတ်` ကို မပျက်စီးစေ

လိုသောကြောင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် လက်ဆ ထိန်းထားခဲ့ရသည်လေ။

"ဒီ `ရတနာ ချပ်ဝတ်` က တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။"

နင်ချီ `ချီစွမ်းအင်` ကို အသုံးပြု၍ သန့်စင်လိုက်ရာ၊ `စိမ်းပြာဆူး ရတနာ ချပ်ဝတ်` သည် အသစ်အတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်သွားသည်။ ချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် ဆူးတိုလေးများ တပ်ဆင်ထားပြီး၊ ပုံမှန်အချိန်တွင် ပျော့ပျောင်းနေသော်လည်း အင်အားနှင့် ထိတွေ့မိသည့်အခါ ချက်ချင်း မာကျောသွား၏။ နင်ချီ အစောပိုင်းက ထိမိကိုင်မိရာတွင် အနည်းငယ် ဆူးသလို ခံစားခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ သာမန် လက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်ပါက လက်ဖဝါးပင် ပေါက်ထွက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဒါက သာမည အချက်သာ ဖြစ်သည်။ အဓိက အချက်မှာ ၎င်း၏ အလွန်မာကျောသော ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။

ထိတွေ့လိုက်ရသည့် ခံစားမှုမှာ လှိုင်းတံပိုးများနှယ် ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခံရပါက၊ ထိုအင်အားကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက် ပျက်ပြယ်စေနိုင်ပြီး ကိုယ်တွင်း ဒဏ်ရာ မရရှိအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

`လက်နက် ထုလုပ်ခြင်း နည်းပညာ` ကို လေ့လာထားဖူးသော နင်ချီတစ်ယောက် သိရှိထားသည်မှာ၊ ဤကမ္ဘာလောကတွင် လက်နက်များနှင့် ချပ်ဝတ်များ ပြုလုပ်ခြင်းသည် အလွန်အမင်း ဆန်းကြယ်လှသည် မဟုတ်။

စွမ်းအား အများစုမှာ ကုန်ကြမ်း ပစ္စည်းများထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လက်နက်ကျိုလုပ်သူများမှာ ထိုပစ္စည်းများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် ပုံသွင်းခြင်း တာဝန်ကိုသာ ယူကြရသည်။ သို့သော် အချို့သော `နတ်ဘုရား လက်နက်` များမှာမူ ကွဲပြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယခုအချိန်အထိတော့ နင်ချီ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေး။

"ဒါပေမဲ့ ဒီ `ရတနာ ချပ်ဝတ်` ရဲ့ ပစ္စည်းကတော့ နည်းနည်း ထူးတယ်။ အချိန်ယူပြီး သေချာ လေ့လာကြည့်ရင် တခြား အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်လောက်တယ်..." ဟု နင်ချီ တွေးလိုက်သည်။

ရှင်းနေသည်မှာ၊ ယခုအချိန်သည် သုတေသန လုပ်ရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးပါ။

သူ `ရတနာ ချပ်ဝတ်` ကို ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

အကြီးအကဲ ဝမ်၏ အလောင်းကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုရုပ်အလောင်းထဲတွင် ထူးခြားသော သက်စောင့်စွမ်းအားနှင့် လတ်ဆတ်မှုတို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားရသည်။ `ချီစွမ်းအင်` ဖြင့် ထိုအလောင်းကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့လိုက်ပါသည်။

`ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့်` ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပါဝင်သော သက်စောင့်စွမ်းအားသည် အဖိုးတန် ကုန်ကြမ်း ပစ္စည်းများစွာထက်ပင် သာလွန်လှသည်။

ဒါကို မည်သို့ အလကား အဖြစ်ခံနိုင်ရပါမည်လဲ။

နင်ချီက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး `အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်` ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင် ရှိနေသည် မှန်သော်လည်း၊ သူ အပြင်ထွက်နေသည်မှာ အချိန်အကြာကြီး မဖြစ်သင့်ပေ။

...

အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အင်အားစုများ အားလုံး သေကြေ ပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ အစောပိုင်းက မွန်းကြပ်နေသော အခြေအနေသည် တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လာသည်။ လူတိုင်းက ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော ထို သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် လူကြီးကို ကြည်ညို လေးစားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရှုလျက် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆိုလိုက်ကြသည်။

"မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ ကြောက်ရွံ့ ရိုသေခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသားများကို ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးများ သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်သွားသော မြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ယဲ့ကုန်းကုန်း နှင့် အသားသည်ကြီး နှစ်ဦးလုံးက ဒူးထောက် တောင်းပန်ကြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ကိုယ်တော်လေးနဲ့ မင်းသမီးလေးကို ကာကွယ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီး အပြစ်ပေးတော်မူပါ"

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က သူ၏ လက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီပဲ"

သူ နောက်ကွယ်မှ အမြဲ လိုက်ပါနေခဲ့ပြီး၊ ဖြစ်စဉ် အစအဆုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုနှစ်ယောက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်ကို သူ သိသောကြောင့် အခြေအမြစ်မရှိဘဲ အပြစ်တင်မည် မဟုတ်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေ၊ သူကိုယ်တိုင် အကာအကွယ် ပေးနေသဖြင့် ဆိုးရွားသော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သလို၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလည်း အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းမှ လူတစ်ယောက်အတွက် သူတို့၏ ထိပ်တန်း အဆင့် (၁၀) ဝင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းကင်ဘုံလူသားများကို စေလွှတ်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူနှင့် မဟာယန် ဧကရာဇ်တို့၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ ယဲ့ကုန်းကုန်း သည် လီလင် နှင့် လီချင်းယွဲ့ ကို အပြင်သို့ ဘယ်သောအခါမှ ခေါ်ထုတ်လာနိုင်မည် မဟုတ်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုကလေးနှစ်ယောက် အတွေ့အကြုံ အခက်အခဲအချို့ကို ဖြတ်သန်းစေပြီး ကြီးပြင်း ရင့်ကျက်လာစေရန် ဖြစ်သည်။

ဤ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်မှု မရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ အခြားသော 'တိုက်ခိုက်မှုများ' က ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်...

လီလင် နှင့် လီချင်းယွဲ့ တို့သည် အစောပိုင်းက ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည် သက်သာလာကြလေပြီ။

သို့သော်လည်း၊ လီချင်းယွဲ့၏ မျက်နှာလေးမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ကလို တက်ကြွမှုများ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

လီလင်က အနည်းငယ် ပိုကောင်းသည်။ သူက အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံဓား ပျောက်ကွယ်သွားပြီးကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေသော နေရာသို့ ရံဖန်ရံခါ လှမ်းမျှော် ကြည့်ရှုနေမိသည်။

ထိုစဉ် တာအိုဆရာလုံရှန်း အရှေ့တက်လာပြီး ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

"မင်းကြီးသာ ကြွလာ မကယ်တင်ခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း... တကယ်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒီငယ်သားရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို လက်ခံပေးပါ"

လက်ရှိ အခြေအနေတွင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ရှုပ်ပွနေသော်လည်း၊ အဓိက ထိခိုက် သေဆုံးမှုများ မရှိခဲ့ခြင်းသည် အလွန် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံလူသား ငါးဦး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြန်တွေးလိုက်တိုင်းပင် သူ၏ ရင်ထဲ တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"စစ်မှန်သူကြီးက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ဒါက ကံကောင်းထောက်မစွာ ကြုံကြိုက်သွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့၊ ကျုပ်သာ မလာခဲ့ရင်တောင်၊ `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` ရှိနေမှတော့၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းက မဖြစ်မနေ အထိနာသွားမယ်လို့တော့ မဆိုနိုင်ပါဘူး"

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

စောစောက၊ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။

`စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်တွင်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထောက်လှမ်း၍ မရခဲ့။

ကိုယ်ထင် မပြဘဲနှင့်ပင်၊ ထို မိစ္ဆာကောင်နှင့် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နေနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးခဲ့ပါက၊ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် ရှုံးနိမ့်ချင်မှ ရှုံးနိမ့်ပေလိမ့်မည်။

`စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` သည် ကောလာဟလတွေထဲကထက် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် `နတ်ဘုရားငှက်မွှေးစစ်သူကြီးချုပ်` ထက် မနိမ့်ကျလောက်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင် လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါ၊ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီး လူတစ်ယောက်၏ ပုံစံမျိုး လုံးဝ မပေါက်နေခဲ့ပါ။

မူလက၊ အခြေအနေကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုသေးသည်။ သို့သော်၊ သေမင်းတမန်အား မသိသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံလူသားက လီလင် နှင့် လီချင်းယွဲ့ ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားလာသောကြောင့်

၊မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က ကိုယ်ထင်ပြ လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` အပေါ် ဤမျှ မြင့်မားစွာ အကဲဖြတ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

သို့သော်၊ စောစောက အဖြစ်အပျက်ကို လူတိုင်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ပါသည်။

ယနေ့ မတိုင်မီက၊ `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` သည် `ကောင်းကင်ဘုံ လူသား အဆင့်စာရင်း` ဝင်နိုင်လောက်သော အစွမ်းအစ ရှိသည်ဟု သံသယ အဆင့်တွင်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သေမင်းတမန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စာရင်း အသစ် ထွက်လာသည့်အခါ၊ `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` ၏ အမည် ပါဝင်လာသင့်သည်။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က သူ၏ ဘယ်ညာရှိ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ရှားရှားပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကလေးတွေ... ငါနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့ကြမလား"

လီချင်းယွဲ့က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တော်ဝင်ဦးလေးတော်... သမီး ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်"

သူမ တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့ပြီး၊ အပြင်လောကကြီးသည် သူမ၏ ကစားကွင်း မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။ ယခင်ကလို မာနကြီးချင်သော စိတ်ကလေးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ပေါ်တွင် တစ်ခဏလေးမျှပင် ဆက်မနေချင်တော့။

ဘာ ကောင်းကင်ဘုံဓားလဲ၊ အားလုံး သူမ၏ စိတ်ထဲမှ မေ့ပျောက်သွားခဲ့ လေပြီ။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လီလင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။ လီလင်က တွေဝေနေသော အမူအရာ ရှိသော်လည်း၊ အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်းကို တစ်ချက် ထပ်မံ လှမ်းကြည့်ပြီးနောက်၊ သူက ဆိုလာသည်။

"ခမည်းတော်... သား... `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` ဆီမှာ ဓားသိုင်းပညာ သင်ချင်တယ်"

တာအိုဆရာလုံရှန်း၏ ရင်ဘတ်ထဲ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဒါတော့ မဖြစ်သင့်။

ကံကောင်းစွာပင်၊ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က ချက်ချင်း တင်းမာစွာ ဆူငေါက်လိုက်သည်။

"ပေါက်တက်ကရ"

ဤသို့သော ထိခိုက်မှုကြီး ခံလိုက်ရပြီးနောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်သက်သွားဖွယ် ရှိသော်လည်း၊ သူတို့ ရူးသွပ်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာဦးမည် မဟုတ်ဟု မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးသော်လည်း၊ မိမိ၏ အငယ်ဆုံး သားလေး၏ အသက်ကိုတော့ အလောင်းအစား လုပ်၍ မရ။

မိမိသည် အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင် စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်သော အချိန် မရှိ။ ဒီတစ်ကြိမ်က ကြုံကြိုက်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့ ဆူငေါက်လိုက်ခြင်းက လီလင်၏ ပုန်ကန်လိုစိတ်ကို ပိုမို နှိုးဆွလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များ ဝေ့တက်လာသော်လည်း၊ စကား တစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်ကိုသာ မမှိတ်မသုန် ပြန်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အငယ်ဆုံး သားလေး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ၊ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်၏ စိတ်များ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ သူ အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားဟန်ဖြင့် ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ချကာ လီလင်ကို ချော့မော့ ပြောဆိုသည်။

"လင်အာ... ခမည်းတော်က မင်းကို မသင်စေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ... အခု အပြင်မှာ အန္တရာယ်များနေလို့။ ဒီလိုလုပ်မလား... တို့ပြန်ရောက်ရင် ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင် မင်းကို လက်သီးကွက် သင်ပေးမယ်လေ။ ဟုတ်ပြီလား။ ခမည်းတော်ရဲ့ ပညာက `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်"

"မသင်ဘူး.. ခမည်းတော်ရဲ့ လက်သီးကွက်က ကြည့်လို့ကို မကောင်းဘူး။ မမိုက်ဘူး။ `စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်` ရဲ့ ဓားကမှ မိုက်တာ။ သား အဲဒါပဲ သင်ချင်တယ်" လီလင်က နှုတ်ခမ်း ဆူလိုက်သည်။

တာအိုဆရာလုံရှန်းနှင့် အခြားသူများ အားလုံး အနေရခက်စွာဖြင့် မိမိတို့၏ နှာခေါင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင် တစ်ယောက် အသက်ရှူပင် မှားသွားမတတ် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အောက်မှ လူပေါင်းများစွာ တပ်မက် လိုချင်ကြသော မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်၏ လက်သီးကွက်ကို သူ၏ သားအရင်းကပင် မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်ပါတကား။

အကယ်၍ ဒီစကားကို အခြားသူ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ပြောခဲ့လျှင်၊ သူ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်မိလောက်ပြီ။ သို့သော် လီလင်၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ၊ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်ခမျာ ကြိတ်မှိတ် ပြုံးလိုက်ရပြီး ပြောရသည်။

"အေး... ခမည်းတော်ရဲ့ လက်သီးကွက်က ရုပ်ဆိုးတယ်ဆိုလည်း မသင်နဲ့ပေါ့ကွာ"

"ဒါဆို ခမည်းတော် ကတိပေးတယ်။ ငါတို့ပြန်ရောက်ရင်... သားတော်အတွက် ဒီထက် ပိုမိုက်တဲ့ `ဓားလမ်းစဉ်` ဆရာတစ်ယောက် ရှာပေးမယ်။ ဟုတ်ပြီလား"

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ဆက်ပြောသည်။

"မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ... မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မင်းဒီမှာရှိတာ သိသွားရင်... သူတို့ မင်းကို လာဖမ်းပြီး ခမည်းတော်ကို ခြိမ်းခြောက်မှာ... အဲ့ကျရင် အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း အတွက်လည်း ဒုက္ခအကြီးကြီး ရောက်သွားမှာပေါ့။ ဒီတော့... အခုလောလောဆယ် ခမည်းတော်နဲ့ အရင်ပြန်လိုက်ခဲ့... နောက်ကျမှ အခြေအနေကြည့်ပြီး ခမည်းတော် ပြန်ပို့ပေးမယ်လေ.. နော်..”

လီလင် တစ်ခဏမျှ တွေဝေသွားသည်။

သူ အခြားသူများကို ဒုက္ခ မပေးလိုပါ။

"ဒါဆို... ဒါဆိုလည်း... ပြီးရော"

လီလင်က အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်လက် တောင်းဆိုခြင်း မပြုတော့ပေ။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ လင်အာ စိတ်ပြန်မပြောင်းခင် သူ ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုစဉ် လီလင်က သူ၏ လက်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး၊ တာအိုဆရာလုံရှန်း ထံသို့ ပြေးသွားကာ ခါးကိုင်း၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"စစ်မှန်သူ အဘ... နောက်ပိုင်း အန္တရာယ်ကင်းသွားရင်... လီလင် ပြန်လာလည်ပါဦးမယ်"

တာအိုဆရာလုံရှန်း အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"မင်းသားလေး ကြိုက်တဲ့အချိန် ကြွခဲ့ပါ။ အမြဲတမ်း ကြိုဆိုနေပါတယ်"

တာအိုဆရာလုံရှန်းက လီလင် အပေါ် အမြင်ကောင်း ရှိသည်။

ဒီကလေးက စိတ်ရင်းကောင်းသူလေး ဖြစ်ပုံရသည်။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က အလိုလိုက်လွန်း၍သာ အနည်းငယ် ဆိုးချင်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်သည်။

အသားသည်ကြီးနှင့် ယဲ့ကုန်းကုန်းတို့ကို အနည်းငယ် မှာကြားစရာ ရှိသည်များကို မှာကြားပြီးနောက်၊ သူသည် လီလင်နှင့် လီချင်းယွဲ့ တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တာအိုဆရာလုံရှန်း ဟူးခနဲ သက်ပြင်းချမိ‌လိုက်၏။

"မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်ရဲ့ ကြင်ယာတော်က သားတော်လေး ဖွားမြင်ရင်းနဲ့ ဆုံးပါးသွားတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အမေမရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာရလို့ မြောက်ပိုင်းစောင့် မြို့ဘုရင်က သူ့ရဲ့ အငယ်ဆုံး သားလေးကို အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ပြီး၊ လိုချင်သမျှ အားလုံး ဖြည့်ဆည်းပေးတယ် ကြားတာ... အခု တွေ့ရသလောက်တော့ ဒါ တကယ်ပဲကိုး..."

`ကောင်းကင်ဘုံ လူသား အဆင့်စာရင်း` ဝင် ထိပ်တန်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူကြီး တစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ချော့မော့ နေရသည်မှာ လောကတွင် တစ်မူ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

သက်ပြင်းချပြီးနောက်၊ တာအိုဆရာလုံရှန်းက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုပ်ပွနေသော အခြေအနေကို ကြည့်ကာ နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ခု ထပ်ချလိုက်ပြန်သည်။

ဤအဖြစ်အပျက် ပြီးသွားသည့်နောက်၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်း ငြိမ်သက်သွားပါစေဟုသာ မျှော်လင့်ရသည်။

ဤသို့သော မုန်တိုင်းများ ကြားတွင် ပိတ်မိနေခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မိမိတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှ လွန်ကဲလှသည်။

သို့သော် သူ အမြဲလိုလို အာရုံရနေသည်။

လောကကြီးက မငြိမ်မသက် ဖြစ်တော့မည့်ပုံပင်။

ငြိမ်းချမ်း တည်ငြိမ်သော နေ့ရက်များမှာ သိပ်များများစားစား ကျန်တော့ပုံ မရချေ။