အပိုင်း ၁၆၄

ငါ့ရဲ့ အရှေ့မှာရှိနေတဲ့ နတ်ဆိုးကို ငါ မေ့တော့မလို့ပဲ...။

ထိုနတ်ဆိုးသာ သူ့ရဲ့ညီအစ်ကိုတွေကို ထောင်ထဲသို့ တကယ်ပို့ချင်ပါက ထောင်ထဲကို သေချာပေါက် အရောက်ပို့လိုက်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒီနည်းနဲ့ အလုပ်မဖြစ်ရင် သူ့မှာ အမြဲတမ်း တစ်ခြားနည်းလမ်းတွေရှိတယ်..

ဘယ်နည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့နတ်ဆိုးက ဖြစ်အောင်လုပ်လိမ့်မယ်...( ထောင်ထဲပို့တာနော် )

ယဲ့ရှင်းချန်သည် အမြန်ပြန်ပြောခဲ့သည်။

" ဥက္ကဌလင် ၊ ကျွန်တော့်စိတ်ထင် အဲ့လောက်ထိ လုပ်စရာမလိုဘူးလို့ ထင်တယ် ။ သူတို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားဘူးလေ... "

" ဘာလို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားရမှာလဲ ...။ လုယက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာက အပြစ်တစ်ခုမဟုတ်ဘူးလား...။ လူသတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာကရော အပြစ်တစ်ခုမဟုတ်ဘူးလား...။ " လင်ပေ့ဖန်က လေသံက ကျယ်သွားခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မင်းသာမရှိရင် နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး။ "

လင်ပေ့ဖန်သည် လက်လေးချောင်းထောင်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

" အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့က လေးယောက်ပဲရှိတယ်။ အဲ့ထဲမှာ နှစ်ယောက်က မိန်းကလေးတွေပဲ။ နောက်ပြီးတော့ မင်းကလည်း ဒဏ်ရာမပျောက်သေးဘူး။ ငါ တစ်ယောက်ထဲပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ သူရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာက လူ ဆယ့်လေးယောက်ရှိတယ်။ အကုန်လုံးကလည်း တစ်ယောက်မှ အားနည်းတဲ့သူမရှိဘူး။ အကယ်၍ သူတို့သာ ငါတို့ကို ဝိုင်းလာခဲ့ရင် ငါတို့ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။ နောက်ပြီးငါတို့ကို ဘယ်သူက ကာကွယ်ပေးမှာလဲ ၊ ငါပြောတာ မှန်တယ်မလား.... "

ယဲ့ရှင်းချန်သည် ပါးစပ်ဖွင့်ပြီးပြောခဲ့သည်။

" ဒါပေမဲ့ ..... "

" ဒါကြောင့် ငါတို့ မထိခိုက်ပေမဲ့ သူတို့ကို ငါ မလွှတ်ပေးနိုင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ကလေးတွေမဟုတ်တော့ဘူး ။ ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့အရာကိုတော့ ကိုယ်တာဝန်ယူရမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ငါသူတို့ကို သေချာပေါက် ထောင်ထဲထည့်ပြီးတော့ သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပစ်ဒဏ်ကို ခံစားရအောင် လုပ်ပစ်မယ်။ " လင်ပေ့ဖန်က ပြောခဲ့သည်။

ယဲ့ရှင်းချန်သည် ပိုပြီးတော့တောင်မှ စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

" ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဌလင် ၊သူတို့က...... "

လင်ပေ့ဖန်က ကြားဖြတ်ပြောခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ဒီအချိန်မှာ သနားနေလို့မရဘူး။ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်နဲ့သာ လွှတ်ထားလိုက်။ အစ်ကိုယဲ့ အဲ့ဒီအကြောင်းကို မစိုးရိမ်နဲ့ ၊ကျွန်တော့်ရဲ့သတင်းကောင်းကိုပဲ ထိုင်စောင့်နေ။ သူတို့ကို တစ်သက်လုံး ထောင်ထဲမှာ နေခိုင်းတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါမှ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်လာနိုင်မှာ။ "

ယဲ့ရှင်းချန်သည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

" မစ္စတာလင် ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို လွှတ်ပေးပါ "

လင်ပေ့ဖန်သည် ပြန်ပြောခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ၊ ဒီအချိန်မှာ သနားနေစရာမလိုဘူးလို့ ငါမင်းကို ပြောပြီးသားလေ။ မင်း ဘာလို့ ဒီကိစ္စကို အဖြစ်သည်းနေရတာလဲ...။ ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကောင်းပေမဲ့ မင်း အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ငါ့ကို မပေးနိုင်ရင်တော့ မင်းပြောတာကို ငါ ဘယ်တော့မှ သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။ "

" ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ... သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေမို့လို့ပါ။ "

လင်ပေ့ဖန်သည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ၊မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ...။ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြောပါဦး...။ "

" သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလို့ ကျွန်တော် ခုနတုန်းက ပြောလိုက်တာပါ။ နောက်ပြီး သူတို့တွေကို ကျွန်တော် သရုပ်ဆောင် ခိုင်းခဲ့တာ။ " ယဲ့ရှင်းချန်က ပြောခဲ့သည်။

လင်ပေ့ဖန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

" မင်းတို့အားလုံးက သရုပ်ဆောင်နေတာလား...။ ဘာလို့လဲ... "

" ဟုတ်ပါတယ် " ယဲ့ရှင်းချန်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။

" ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချူရို့ရွယ်ရဲ့ ရှေ့မှာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်က အလှလေးကို ကယ်တင်တဲ့ ပုံစံကို ကစားချင်လို့ပါ။ ဒါမှ ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ ထားတဲ့ သူမရဲ့ သဘောထားတွေက ပြောင်းလဲသွားမှာလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ခဲ့တာက..... " ယဲ့ရှင်းချန်သည် စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် သက်ပြင်းချခဲ့သည်။

သူတို့သရုပ်ဆောင်တာက ကောင်းပြီး အောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့လည်း သူ့ဘဝရဲ့ သေတူရှင်ဘက် ညီအစ်ကိုကောင်းတွေကို သူသည် ထိခိုက်နစ်‌နာအောင် လုပ်ခဲ့မိသည်။

သူသည် ရယ်ရမလား ငိုရမလားတောင် မသိတော့ပေ။

လင်ပေ့ဖန်ရဲ့ အကြည့်များက ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ၊ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက ပြောရင် ငါ မင်းနဲ့သေချာပေါက် ပူးပေါင်းပေးလို့ရလိမ့်ယ်။ အခုတော့ ကြည့် ၊အရာအားလုံးက နောက်ကျသွားပြီ။ ငါတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ "

" ကျွန်တော်လည်း ဒီကိစ္စက ဒီလောက်ထိ ကြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့မိဘူး....ဟူး.... " ယဲ့ရှင်းချန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် သက်ပြင်းချခဲ့သည်။

လင်ပေ့ဖန်ရဲ့ အကြည့်များသည် ရှုပ်ထွေး‌နေဆဲ ဖြစ်သည်။

" မင်းတို့ သရုပ်ဆောင်တာကလည်း မသိရင်တကယ်တီးနေကြသလိုပဲ။ နောက်ပြီး မင်း ရိုက်လိုက်လို့ သူတို့အကုန်လုံးကို ဆေးရုံတောင် ပို့လိုက်ရပြီ ။ "

" အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပြန်သက်သာသွားလို့ ကျွန်တော်အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားပြီးတော့ ကျွန်‌ေတာ့်ရဲ့ခွန်အားကို မထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ " ယဲ့ရှင်းချန်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြန်ပြောခဲ့သည်။

" ဒါဆို ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ ။ " လင်ပေ့ဖန်က သူ့လက်ကို ဖြန့်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

" ရဲတွေက ဒီအမှုကို ယူထားလိုက်လို့ ငါတို့ ကိစ္စတော်တော်များမှာ ဝင်ပါလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။ "

ယဲ့ရှင်းချန်က အမြန် ပြန်ပြောခဲ့သည်။

" ဥက္ကဌလင် တစ်ယောက်ပဲ သူတို့ကို လွတ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ "

လင်ပေ့ဖန်က ခေါင်းခါပြီး ပြောခဲ့သည်။

" ငါက သူတို့ကို လွှတ်အောင် လုပ်ပေးချင်ရင်တောင် အခြားတစ်ယောက်ကတော့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ငါ ဘာမှ ဝင်လုပ်လို့ရတော့ဘူး။ ဥက္ကဌချူက စောင့်ကြည့်‌ နေတယ်။

" ချူရို့ရွယ် ... သူမက စောင့်‌ကြည့်နေတာလား... " ယဲ့ရှင်းချန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

" ဟုတ်တယ် ၊ မနေ့ညက သူမ ဘယ်လောက်ထိ ဒေါသထွက်နေလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား...။ နောက်ပြီး လူတွေက ငယ်ငယ်တုန်းမှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရရင် အရမ်းကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မယ်။ နောက်မှ သူတို့ကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်တဲ့ သူကို လက်စားပြန်ချေမှာက ဓမ္မတာပဲလေ။ ဒါကြောင့်မိုလို့ ငါသူတို့ကို လွှတ်ပေးရင်တောင် ချူရို့ရွယ်ကတော့ လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်လောက်ဘူး...။ "

" ကျွန်တော် အခု ဘာလုပ်သင့်လဲ ..... " ယဲ့ရှင်းချန်က ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

" ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါလည်း တကယ်မတတ်နိုင်တော့ဘူး...။ " လင်ပေ့ဖန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

" မစ္စတာလင် ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါ .. " ယဲ့ရှင်းချန်က အနူးအညွတ် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

" ငါ ဘယ်လို ကူညီနိုင်မှာလဲ...။ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဒေါသထွက်နေရင် ကြောင်းကျိုးမညီဘူးဆိုတာ မင်းလည်း သိတာပဲ။ နောက်ပြီး လူတွေ ဒေါသထွက်နေတဲ့ အချိန်မှာ သွားဖြန်ဖြေပေးရင် သူတို့ဒေါသက သွားဖြန်ဖြေပေးတဲ့သူစီကို ရောက်လာမှာမဟုတ်ဘူးလား...။ " လင်ပေ့ဖန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

" ဘယ်လိုလဲ ၊အစ်ကိုယဲ့ သူမကို သွားပြောကြည့်မလား.... " လင်ပေ့ဖန်က အကြံပေးခဲ့သည်။

" ကျွန်တော်လား... " ယဲ့ရှင်းချန်သည် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ခေါင်ခါခဲ့သည်။

ငါ့သွားရင် ပိုပြီးတော့ ဒုက္ခရောက်မှာပေါ့ဟ....

ဒီကိစ္စက သူ့ကြောင့် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုသာ သူမသိသွားခဲ့ရင် အနာဂတ်မှာ သူမကို လိုက်ဖို့ စဉ်းတောင်မစဉ်းစားနဲ့ တော့။ ရေစက်ချပြီး အမျှဝေမှပဲ ရတော့မယ်....။

နောက်ပြီး ဒီဘဝမှာ ငါ့အချစ်ကလေးကိုလည်း ထာဝရ လက်လွှတ် လိုက်ရလိမ့်မယ်....။

" မစ္စတာလင် ၊မစ္စတာလင် ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက်ကူညီပေးရမယ်‌ေနာ်။ နောက်ပြီး မစ္စတာလင်ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။ ဒါက မစ္စတာလင် အတွက် မခက်ခဲပါဘူးဗျာ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မစ္စတာလင်ကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်။ နောက်ပြီး မစ္စတာလင် ခိုင်းသမျှကိုလည်း ကျွန်တော်လုပ်ပေးပါ့မယ်။ " ယဲ့ရှင်းချန်က အသည်းအသန်တောင်းပန်ခဲ့သည်။

လင်ပေ့ဖန်သည် တစ်ဖက်လူတောင်းပန်နေတဲ့ပုံကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

" ကောင်းပြီ ၊ အစ်ကိုယဲ့ မင်းက စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ပြောနေတော့လည်း ငါ မင်းအတွက် ကြိုးစားပေးနိုင်တယ်။ "

ယဲ့ရှင်းချန်သည် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာလင် ။ မင်း ပါဝင် လုပ်ဆောင်လိုက်တာနဲ့ ဒီကိစ္စက သေချာပေါက် အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်... "

သူသည် လင်ပေ့ဖန်ထက်တောင်မှ ပိုပြီးတော့ ယုံကြည်မှုရှိနေခဲ့သည်။

" ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ရက်ထဲမှာ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံရှာနိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး... " လင်ပေ့ဖန်က သက်ပြင်းချခဲ့သည်။

ယဲ့ရှင်းချန်က စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

" ကျွန်တော် မင်းကို ပိုက်ဆံ ကူရှာပေးမယ်။ မင်းလိုချင်သလောက် ကျွန်တော် ရှာပေးမယ်။ "

လင်ပေ့ဖန်က ရှက်ရွံ့နေစဲဖြစ်သည်။

" ဒါပေမဲ့ ချူရို့ရွယ်ကို စည်းရုံဖို့အတွက် ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေ အများကြီး နှောင့်နှေး သွားနိုင်တယ်။ နောက်ပြီး ဒီနှစ်ရက်ထဲမှာ လျှိုယုမေ့ကလည်း အတော်လေး အလုပ်များနေလို့ ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေမှာ ဝင်မပါနိုင်လောက်ဘူး။ "

ယဲ့ရှင်းချန်က နောက်တစ်ကြိမ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

" အဲ့ဒီကိစ္စတွေကို ကျွန်တော့်လက်ထဲသာအပ်ထားလိုက်။ နှစ်ရက်သုံးရက်လောက်တော့ ကျွန်တော်ပြဿနာမရှိပဲနဲ့ ထိန်းထားနိုင်တယ်။ "

" ဒါပေမဲ့ ငါ သူမကို စည်းရုံးဖို့အတွက် ဒီနှစ်ရက်ထဲမှာ သူမနဲ့ မကြာခဏ ဆက်သွယ်ရနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါက အစ်ကိုယဲ့ကို နားလည်မှု လွဲတာတွေ ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ငါကြောက်တာက အစ်ကိုယဲ့ နားလည်မှု..... "

ယဲ့ရှင်းချန်က ချက်ချင်းပဲ အာမခံခဲ့သည်။

" မစိုးရိမ်နဲ့ ၊ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ နားလည်မှု လွဲမှာမဟုတ်ဘူး... "

" ဒါပေမဲ့ ငါ.... "

ယဲ့ရှင်းချန်သည် ဒေါသတကြီး ပြောခဲ့သည်။

" မစ္စတာလင် မင်းပြောလို့ပြီးပြီလား...။ မင်း အခု အရေးကြီးဆုံး လုပ်ရမဲ့အရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို လွှတ်ပေးဖို့အတွက် ချူရို့ရွယ်ကို စည်းရုံးဖို့ပဲ။ တစ်ခြားကိစ္စတွေကို မင်း စိုးရိမ် နေစရာမလိုဘူး။ ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်.... "

လင်ပေ့ဖန်သည် စားပွဲခုံကို ရိုက်ပြီး ထရပ်ခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ၊။ မင်းရဲ့ စကားတွေကို ငါကြားပြီးတော့ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီ။ "

ယဲ့ရှင်းချန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

" မြန်မြန်လုပ် အချိန်မဆွဲနဲ့တော့။ "

လင်ပေ့ဖန်သည် ရုံးခန်းထဲကနေ အေးအေးဆေးဆေးလမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီး တံခါးဝမှ အပြင်မထွက်ခင်မှာပင် နောက်လှည့်ကြည့်၍ အိုကေဟူသော အမူအရာဖြင့် လက်ဟန်ပြခဲ့သည်။

" အစ်ကိုယဲ့ ကုမ္ပဏီကို မင်းလက်ထဲအပ်ခဲ့ပြီ‌ေနာ်။မင်း ငါ့ရဲ့ သတင်းကောင်းကို စောင့်နေ။ "

" လင်ပေ့ဖန် ၊ အရာအားလုံးက မင်းအပေါ်မှာမူတည်တယ် " ယဲ့ရှင်းချန်က တီးတိုးရေရွတ်ခဲ့သည်။