ချန်ဆီရွှမ်

လင်းရှန်သည် ကိန်းဂဏန်းတွက်ချက်မှုများကို အမြန် လုပ်လိုက်သည်— သံချပ်ကာပြားသုံးဆယ်ကျော်ကို အစားထိုးရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် မျက်နှာကျက်ကို ယခုအချိန်တွင် မထိရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ဘေးနှစ်ဖက်ကို သံချပ်ကာပြားအသစ်များဖြင့် အစားထိုးကာ အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ထားသော ပေါင်းစပ်သံချပ်ကာအခွံကို ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်သည်။

အလိုအလျောက်တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ကာကွယ်ရေးအဆင့်သည် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် နဂါးတောင် ၁ မှ လက်ဆောင်ရသော Arc ကြိမ်နှုန်းမြှင့်စက်ကိုလည်း စကင်ဖတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ၎င်းကို ပုံတူပွားပြီး တွဲတိုင်းတွင် တစ်ခုစီ တပ်ဆင်ကာ အနန္တရထားကို ပတ်ပတ်လည် အနီးကပ် လျှပ်စစ်ကာကွယ်ရေးနယ်ပယ် ပေးရန် ဖြစ်သည်— မိုနီကာ၏ ရထားကဲ့သို့ပင်…လျှပ်စစ်ဓားသွားစနစ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော အပြင်ပိုင်းသည် ယခုအခါ ရန်သူအလုံးအရင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အတွင်းပိုင်းစနစ်များ ရှိသေးသည်။ အလွန်အေးသော အအေးဒဏ်က အပူပေးစနစ်၊ ရေခဲဖျက်စနစ်၊ ပတ်လမ်းကြောင်းများနှင့် တွဲအတွင်းပိုင်းများ အားလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ ပင်မ မောင်းနှင်မှုစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းရှန် စတင်၍ ခေါင်းကိုက်ခြင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအပိုင်းသည် လုံးဝ ပြန်လည်တပ်ဆင်ရန် ခက်ခဲသော အရာ— ကြီးမားသော လုပ်ငန်းပမာဏ။ သူသည် ဂဟေဆော်ခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခြင်းကို လို့ဟွာကဲ့သို့သော အဖွဲ့ဝင်များ၏ အကူအညီဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း မောင်းနှင်မှုစနစ်တစ်ခုလုံးကို ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းလား။ တစ်ယောက်တည်းတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ဒါက ရထားအသစ်တစ်စီးကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် တူပေသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် တိတ်ဆိတ်မြို့တော်က ကူညီနိုင်လိမ့်မည်။ ဒါမှမဟုတ် မိုနီကာ၏ ပေါင်းစပ်ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားက လေ့လာရန် ထိုက်တန်သည်။

ထိုအတွေးက သူ့ကို ဘုရင်မ မိုနီကာအပေါ် ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားလာစေသည်။

“မနက်ဖြန် သွားကြည့်ရမယ်ထင်တယ်...”

ညလျှောက်လှမ်းသူများ၏ စွမ်းအား အကဲဖြတ်မှုအတွက်— သူ ကျိုးဝူကို တက်ရောက်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များလည်း သွားသင့်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။ သူ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သည်မှာ သူတို့ကို ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် ကူညီခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်ဆိုရသော် သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် အမှောင်စွမ်းအင်ကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ အဖွဲ့၏ တိုးတက်မှုသည် လျင်မြန်စွာ အရှိန်မြှင့်လာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ရှုချင်း၊ ချန်ဆီရွှမ်၊ လုချန်နှင့် မြောင်လု ကဲ့သို့သော လူများ— သူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသည် အံ့မခန်းဖြစ်လာသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မြောင်လုကို ကြည့်လျှင်— ဤမိန်းကလေးသည် ပိုင်ဝမ်ခရိုင်တွင် လင်းရှန် တွေ့ခဲ့သော သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအားရှင် ဖုန်းယူမင်ကို လက်ဗလာဖြင့်ပင် ချေမှုန်းနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ထိုသူသည် ခြေလက်များရှိသည့် မွန်စတားအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း လူသားမျိုးနွယ်၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှင့် ကြီးထွားနှုန်းသည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက ၎င်းသည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လူတို့ မည်မျှ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေနိုင်သည်ကို တကယ်ပင် ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချပ် ချပ် ကလန်

ယာယီပြုပြင်ရေးတဲအတွင်းတွင် လင်းရှန်သည် ယူနစ် ၀၁၏ လက်မောင်းသံချပ်ကာမှ စိတ်ကူးရရှိသော ဒီဇိုင်းအသစ်ပါ ပေါင်းစပ်သံချပ်ကာပြားများကို ဆက်လက် ဖန်တီးနေသည်။ ဤအပြားများသည် ပိုမို ရှုပ်ထွေးပြီး ရှားပါးပစ္စည်းများစွာကို သုံးစွဲသည်။ သူ၏ ထုတ်လုပ်ရေးစင်တာသည် တန်စတင်-တိုက်တေနီယမ် သတ္တုစပ်ကို ပြောင်းလဲခြင်းအတွက် အပြည့်အဝ လည်ပတ်နေပြီး လင်းရှန်၏ လက်များသည်လည်း မရပ်မနား လုပ်ဆောင်နေသည်။

ကောင်းသော အချက်ကတော့— သူ၏ ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု ကျွမ်းကျင်အဆင့်က ဆက်လက်မြင့်တက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

【ယန္တရားထုတ်လုပ်ကျွမ်းကျင်မှု +၁၀】

【ယန္တရားထုတ်လုပ်ကျွမ်းကျင်မှု +၁၀】

ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု: အဆင့် ၄ (၇၆၆/၂၀၀၀) – တည်ဆောက်မှု ထိရောက်မှု တိုးလာသည်

တစ်ညအတွင်း သူသည် အမှတ် ၃၀၀ နီးပါး ရရှိခဲ့သည်။ စီလန်မြို့တွင် နောက်ထပ် နှစ်ရက်သာ အချိန်ရလျှင် သူသည် သံချပ်ကာကို အပြီးသတ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ရင် 1130 CIWS နှင့် G3 လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်ကို ရထား၏ ရှေ့နှင့် နောက်များအတွက် တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ပစ်အားကွာဟချက်ကို ဖုံးလွှမ်းပေးနိုင်မည်။ သူသည် ဒုံးကျည်စနစ်တစ်ခု တပ်ဆင်ရန်လည်း စဉ်းစားနေသည်— အဓိက ထိုးစစ်သုံး ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့နောက် စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံ ထုတ်လုပ်မှုလည်း ရှိသည်။ သူသည် မြောင်လုနှင့် လုချန်တို့အတွက် နောက်ထပ် နှစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ၎င်းသည် ယာဉ်တန်း၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ကောင်းကင်သို့ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ မြို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို သူ သဘောပေါက်သည်နှင့် သူသည် ဟန်ရှန်းတောင်ကြားမှာလို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်စီးပွားရေးတစ်ခုကို စတင်ရန် လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေသည်— တိတ်ဆိတ်မြို့တော်ကဲ့သို့ပင် သူသည် လက်နက်များနှင့် စက်မှုပစ္စည်းများကို စတင် ရောင်းချနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ပြုပြင်ရေးဝန်ဆောင်မှုများ ပေးနိုင်သည်။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၊ ရှားပါးသော အရင်းအမြစ်များ၊ စွမ်းရည်မြှင့်တင်သည့် ပစ္စည်းများနှင့်ပင် လဲလှယ်နိုင်သည်။

ယခု သူတွင် အေးခဲအမှောင်ဆေးရည်များ ရှိနေပြီဖြစ်၍ သွေးပဲ့စေ့များသည် ပိုမို တန်ဖိုးရှိလာသည်။ သူသည် အမြန်ဆုံး စုဆောင်းရမည်။

သူ၏ အတွေးများလည်ပတ်နေစဉ် အချိန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ယခု နံနက် ၈ နာရီ ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်သည် အမှောင်ညဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နှင်းမုန်တိုင်းသည် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ မြို့အပြင်ဘက်မှ အဝေးပစ် လက်နက်ကြီး ပစ်ခတ်သံများသည် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ စီလန်မြို့သည် ရှားပါးပြီး နက်ရှိုင်းသော တည်ငြိမ်မှုဖြင့် ရစ်ပတ်နေသည်။

အနန္တ ရထားပေါ်ပါလာသူတိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်းချမ်းသော ညကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

၎င်းသည် လက်နက်များ သို့မဟုတ် မြို့ရိုးများအကြောင်းသာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် စုပေါင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု— ရှင်သန်သူများ ထောင်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ စုဝေးကြခြင်း၊ အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုမှ ထွက်ပြေးပြီးနောက် ရှားပါးသော ဘေးမဲ့သစ်တော… လုံခြုံမှုသည် မြင်သာနေသည်၊ အမှောင်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ပြေးလွှားနေစဉ် မည်သည့်အခါမျှ မခံစားနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

တွဲအမှတ် ၁ တွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် နက်ရှိုင်းပြီး အလွန်လိုအပ်သော အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထလာသည်။ သူမသည် ယခုအချိန်အထိ သူမ မည်မျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ— သို့သော် ယနေ့တွင် သူမသည် လုံးဝ စွမ်းအားပြန်ပြည့်နေသည်ကို ခံစားရသည်။

သူမသည် ကျိအန်းမြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ထိုမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲမျိုးကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သေခြင်း သို့မဟုတ် ရှင်ခြင်းသည် ဆံချည်မျှင်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေသည့်အလားပင်၊၊

သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပွင့်လာသည်။ သူမသည် အိပ်ရာမှ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လှိမ့်ထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နာကျင်မှုနှင့် တင်းကျပ်မှုများဖြင့် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားသည် အားကောင်းစွာ ခုန်နေသည်။ သူမသည် တွဲကို လျင်မြန်စွာ စကင်ဖတ်သည်— လင်းရှန်၏ အရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။

သူမ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

“လင်းရှန်”

“နိုးပြီလား” သူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ရှင် ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်မ လာရှာမယ်”

သူမ၏ အပူချိန်ထိန်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူမသည် တွဲတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မစဉ်းစားဘဲ သူမသည် တံခါးလက်ကိုင်ပေါ်ကို အားယူကာ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ချောမွေ့သော အကွေ့အဝိုက်ဖြင့် ရထားခေါင်မိုးပေါ်သို့ နောက်ပြန် လှန်တက်လိုက်သည်။

ဒုန်း

သူမ ဆင်းသက်သည့် ခဏတွင် ချန်ဆီရွှမ်သည် သူမ၏ ကိုယ်တိုင် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မှင်တက်သွားပြီး လင်းရှန်သည်လည်း သူမကို အံ့အားသင့်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု ပေါင်းစပ်ထားသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဆရာမချန်… ဘယ်လိုလုပ် ဒီပေါ် ရောက်လာတာလဲ”

သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အောက်ရှိ တွဲကို ပြန်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

“ကျွန်မက စွမ်းအားမြှင့်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာ...”

သူမသည် တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

“မနေ့က တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ အဲဒီဝတ်စုံနဲ့ လှုပ်ရှားတာကို အကျင့်ရသွားတယ်။ အခုတောင် မစဉ်းစားမိလိုက်ဘူး... ဒါပေမယ့် ရှင့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို တွေ့မှ ကျွန်မ ဝတ်မထားဘူးဆိုတာ သတိထားမိတယ်”

လင်းရှန်၏ မျက်လုံးသည် တွန့်သွားပြီး သူမသည် လေထဲသို့ သုံးမီတာနီးပါး ခုန်တက်လိုက်သည်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

သူမ ဝတ်စုံမပါဘဲ ဒီလို ခုန်လိုက်တာလား။ ဒီလို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အရှိန်က ဘယ်လိုများလဲ…

သူ အတွေးနက်သွားသည်၊၊

မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲသူတွေက စွမ်းအားရှင်တွေထက် အားနည်းနေစရာ မလိုဘူးထင်တယ်…

ချန်ဆီရွှမ်သည် သူမ၏ လက်မောင်းများနှင့် လက်များကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ ပိုအားကောင်းလာတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့...”

သူမသည် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“ရှင့်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံကို ကျွန်မ ကြားနိုင်တယ်”

လင်းရှန် သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့သည် နှစ်မီတာ သို့မဟုတ် သုံးမီတာခန့် ကွာဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် အပူဒဏ်ခံ ဝတ်စုံဖြင့် ရှိနေသည်… လေသည် သူတို့ ပတ်ပတ်လည်တွင် တိုက်ခတ်နေသည်— ဒါတောင် သူမက အဲဒါကို ကြားနိုင်သေးတယ်လား။

“မင်းရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေပါ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပုံရတယ်” သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်ရင်း ပြောသည်။

ချန်ဆီရွှမ်သည် ပြောင်းလဲမှုများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မနေ့က တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်”

“သေချာပေါက်ပဲ”

တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ၊ သွေးကပ်ဘေးပန်း၏ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုနှင့် မွန်းစတားဒီရေမှ ရှင်သန်ခဲ့ခြင်းတို့ကြားတွင် အနန္တရထားနှင့် နဂါးတောင် ၁ နှစ်ခုလုံးမှ လူတိုင်းသည် တစ်ခုခုရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်သရွေ့ အကျိုးကျေးဇူးများကို ငြင်းလို့ မရပေ။