လော့ထျန်၏ဒေါသထွက်မှု
Vol. 10 Ch. 121
စဉ်းစားလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာတွေလည်း ရှိနေသည်ပဲ။
ဒီလို သူစိမ်းနယ်ပယ်မှာ စိတ်ကူးမယဥ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်၏။
လော့ထျန်သည် အိမ်ထဲက လူ ခုနစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး သူတို့လည်း သေနေသလားဟု တွေးလိုက်၏။
ဒါ့အပြင်...
အဝတ်မပါတဲ့ ဒီမိန်းမ ခြောက်ယောက်က သူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့သော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့သာ ပုံမှန်လူသားတွေဆိုရင် ရူးသွပ်သလို အော်ဟစ်နေကြလောက်ပြီ ဖြစ်ချေ၏။
ဒီအခြေအနေက အတော်လေး ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
ဒါ့အပြင် ဒီဟောကိန်းဆိုတာ ဘာလဲ။
၎င်းတို့သည် အများအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေချည်းသာ ဖြစ်ပြီး လော့ထျန်သည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
၎င်းသည် များသောအားဖြင့် မတရားမှုမျိုး ခံစားခဲ့ရသော အလုပ်လက်မဲ့ လူများက မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိမျိုးနွယ်ဝင်များကို နှစ်သိမ့်ရန် ဖန်တီးခဲ့သော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်ချေ၏။
သို့သော်...
အချိန်တွေ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုဟောကိန်းသည် လက်ဆင့်ကမ်းလာ၏။ လူအချို့က တဖြည်းဖြည်း မေ့သွားကြသော်လည်း အချို့ကမူ ၎င်းကို မြင့်မြတ်သော စာပေသဖွယ် မှတ်မိနေကြချေ၏။ ပုံပြင်များကို ခိုင်ခိုင်မာမာ မှတ်မိနေသည့်သူမှာ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်း အလွှာများစွာဖြင့် သေတော့မည့် စုန်းမအိုကြီးပင် ဖြစ်၏။
ကင်းလှည့်စောင့်ကြည့်သူများကို သတ်ရန် လော့ထျန်သည် လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်သာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုအဖွားကြီးကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့၏။ ဤသည်က ဟောကိန်း ပြည့်စုံလာမည်ဟူသော သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို တကယ်ပင် ခိုင်မာစေခဲ့သည်။
သူမ ယုံကြည်ခဲ့၏။
ထိုအမျိုးသမီး ခြောက်ဦးကလည်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဟောကိန်းတွင် ကောင်းကင်မှ စေလွှတ်လိုက်သူများသာ အမှောင်တောင် အလောင်းမြို့တော်၏ မသေနိုင်သော အစောင့်အရှောက်များကို သတ်နိုင်သည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင်...
ထိုအမျိုးသမီးများသည် မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မျက်ရည်များဖြင့် ဒူးထောက်ကာ အော်ဟစ်ကြ၏။ သူတို့က ကျယ်လောင်စွာ ဦးညွှတ်ခစားရင်း “အရှင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ…”
၎င်းသည် ထိုအမျိုးသမီးများက ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာအလယ်တွင် အသက်ကယ်ကောက်ရိုးတစ်ခုကို ရှာတွေ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သူတို့က အသက်လု၍ ကိုင်စွဲတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။
လော့ထျန်သည် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေကြပြီး သူတို့ကို မြင်သူတိုင်း သနားစိတ် ဖြစ်လာနိုင်၏။
သို့သော်...
လော့ထျန်က ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဟောကိန်းထဲက လူ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ပုံမှန်လူသားတစ်ဦးပါ။ အဲ့ဒီ ထာဝရ အစောင့်အရှောက်တွေရဲ့ အားနည်းချက်က သူတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေပါ။ ခေါင်းကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်ရင် သူတို့ သေမှာ သေချာပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ဒါကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ”
သူတို့၏ ဟောကိန်းဆိုသည်မှာ အခကားသာဖြစ်သည်။
လော့ထျန်သည် သူတို့ကို မလိမ်ညာလိုချေ။
လော့ထျန်၏ စကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ထိုအဖွားကြီးက သူ၏ အနေအထားကို ခုခံကာကွယ်ရန် ပြောလိုက်၏။ “အရှင် က ဟောကိန်းထဲမှာ ပါတဲ့လူ ဖြစ်တာ သေချာပါတယ်။ အရှင်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိပြီး ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုကို အမှောင်တောင် အလောင်းမြို့တော်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်အောင် လမ်းပြပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကူညီပါ”
“ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ”
ထိုအမျိုးသမီး ခြောက်ဦးစလုံး တစ်ညီတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ”
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကူညီပါ”
ရုတ်တရက်...
အိမ်ပြင်ပမှာ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်လုံးလည်း ဒူးထောက်နေကြ၏။ သူတို့အများစုမှာ အမျိုးသမီးများဖြစ်ကြပြီး အများစုမှာ အဝတ်အစား တစ်ထည်မှ မပါဘဲ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေကြ၏။
သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာများတွင် အလွန် ရိုးသားသည့် အမူအရာများ ရှိနေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးများအားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဒဏ်ရာများ၊ အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နေ၏။ ၎င်းတို့သည် အရိုက်ခံရခြင်းမှ ရရှိသော ဒဏ်ရာများ ဖြစ်ချေ၏။
လော့ထျန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး တုန်လှုပ်သွား၏။
သူ၏ အတွေးများက သူမြင်နေရသည်များကို မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားသည် ချောက်နက်အထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။ “ဒါ ဘယ်လိုကမ္ဘာမျိုးလဲ”
ဒီနေရာက လုံးဝ လူမဆန်ပေ။
လော့ထျန်သည် သူ့လက်သီးကို မသိစိတ်က ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးသွား၏။
ထိုအဖွားကြီးက လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ကာ တစ်ညီတည်း ထပ်မံ တောင်းဆိုကြ၏။ “အရှင်၊ ကျွန်မတို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ”
“ဒင်”
“ကစားသမား လော့ထျန်ကို ဂုဏ်ယူပါသည်။ ဗဟိုမြေ မျိုးနွယ်စုကို ကယ်တင်ခြင်း မစ်ရှင်ကို စတင်ပြီ ဖြစ်သည်။”
မစ်ရှင်- ဗဟိုမြေ မျိုးနွယ်စုကို ကယ်တင်ပါ။
မစ်ရှင် အဆင့်- A
မစ်ရှင် ရည်မှန်းချက်- အမှောင်တောင် အလောင်းမြို့တော်၏ သခင် ယင်ရှန်းကို သတ်ပါ။
မစ်ရှင် ဆုလာဘ်များ- အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၂,၀၀၀၊ နက်နဲ စွမ်းအင် ၁၀,၀၀၀၊ နှင့် ကျပန်း ထောက်ပံ့ရေး သိုင်းပညာတစ်ခု။
“ဘုရားရေ”
“ငါ မစ်ရှင် တစ်ခု ထပ်ရလိုက်ပြီ၊ ပြီးတော့ ဒါက A-အဆင့်တောင် ဖြစ်နေတယ်” လော့ထျန်သည် ဤအရာကို သတိပေးခံရပြီး ဝမ်းမသာခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက သူ့ကို ဖိအားပေးမှု တစ်ခု ထပ်မံ ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒီလူတွေက သူ့ကို သူတို့ရဲ့ ဟောကိန်းထဲက လူအဖြစ် မြင်နေကြ၏။ သူသာ ထို ယင်ရှန်းဆိုသည့် လူကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပါက ဤလူများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ မျှော်လင့်ချက်များ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။
ဤသည်က လော့ထျန် မမြင်ချင်သော အရာ ဖြစ်သည်။
မစ်ရှင်အတွက် ဆုလာဘ်များက အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိ၏။ အထူးသဖြင့် ထို ကျပန်း ထောက်ပံ့ရေး သိုင်းပညာပင် ဖြစ်ချေ၏။ ၎င်းသည် ယခင် A-အဆင့် မစ်ရှင်ကဲ့သို့ ဆိုလျှင် သူ ရရှိခဲ့သော ကျပန်း ရုပ်သေးပညာသည်ပင် အံ့သြဖွယ် အတုမရှိသော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ချေ၏။
“ဒင်”
“သင် လက်ခံလိုပါသလား။ ကစားသမားက ၁၀ စက္ကန့်အတွင်း ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ပေးပါ”
လော့ထျန်သည် ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရှိနေ၏။
ဤမစ်ရှင်သည် သူ့အတွက်သာ သက်ဆိုင်ပါက သူသည် တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လွယ်ကူစွာ ရွေးချယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤမစ်ရှင်သည် ဗဟိုမြေ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်ပဲ။
သူသာ မစ်ရှင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ဤလူများသည် သူတို့၏ ဘဝတွင် မျှော်လင့်ချက် ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။
ဟောကိန်းပင် ပျက်ကွက်ခဲ့လျှင် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘာကျန်တော့မည်လဲ။
ဤအမျိုးသမီးများသည် သူတို့၏ မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး သေဆုံးသွားသည်အထိ အမှောင်တောင် အလောင်းမြို့တော်၏ ကျေးကျွန် ဖြစ်နေရနိုင်ချေရှိ၏။
ဒါ့အပြင်...
ယင်ရှန်းသည် မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီလဲ။
လော့ထျန်သည် သူ့ကို သတ်နိုင်စွမ်း ရှိပါသလော။
ဤသည်မှာ လော့ထျန် စဥ်းစားရမည့် အလွန် အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ရပ် ဖြစ်၏။
သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သေချာ ဂရုတစိုက် စဥ်းစားရမည့် အရာ ဖြစ်ချေ၏။
“ဖတ်… ဖတ်…”
ရှည်လျားသော အနက်ရောင် ကြာပွတ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာပြီး နှစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်သံနှစ်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။ အိမ်အပြင်တွင် ဒူးထောက်နေသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ နောက်ကျောများသည် အရေပြားအောက်မှ ကြွက်သားများကို ပေါ်ကာ စုတ်ပြဲသွား၏။ ဒဏ်ရာသည် အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး အရိုးများကိုပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မြင်နေရ၏။
“နင်တို့ အပေါစားကောင်မတွေ၊ ကျုပ်အတွက် ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်ကြတာလဲ။ နင်တို့အားလုံး သေချင်နေကြတာလား”
ကျယ်လောင်သောအော်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။
အရပ် ခုနစ်ပေခန့်ရှိသော ဧရာမလူကြီးတစ်ဦးသည် ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။
သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြာပွတ်က သက်ရှိမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ်လူးနေပြီး ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ ကျရောက်လာ၏။
“ဖတ်”
ကြာပွတ်က အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ရစ်ပတ်သွားပြီးနောက် သူသည် ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲလိုက်၏။
ထိုအမျိုးသမီးသည် ဆွဲငင်မှုကြောင့် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုဧရာမလူကြီး၏ ခြေထောက်အနီးသို့ ကျရောက်သွား၏။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အနည်းငယ် ပူနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်၏။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံပျက်သွားပြီး သူမ၏ အောက်ပိုင်း လျှို့ဝှက်ဧရိယာမှ သွေးအချို့ စီးထွက်လာ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပြူးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး နာကျင်လွန်းသောကြောင့် အသံပင် မပြုနိုင်ချေ။ ထိုဧရာမလူကြီးက ရယ်မောလာပြီး “နင် စောက်ပျင်းမ၊ ဘယ်သူက နင့်ကို အဲ့လောက် ပျင်းနေဖို့ ပြောခဲ့တာလဲ” ပြောလိုက်၏။
“စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ”
လော့ထျန်သည် စိတ်ထဲတင်းသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
သူက “လက်ခံမယ်” တွေးလိုက်၏။
မစ်ရှင်က တဖျတ်ဖျတ်လင်းလက်ပြီး သူ၏ မစ်ရှင် စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။
ထို့နောက်...
လော့ထျန်သည် ဒေါသထွက်နေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဧရာမလူကြီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် သူ၏ခံနိုင်ရည်ကို ထိပါးခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေ၏။
ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်ထပ် တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မစ်ရှင်ကို လက်ခံလိုက်၏။
စကားတစ်ခွန်း ရှိ၏။ အကယ်၍ ၎င်းသည် သင့်အတွက်ဖြစ်ပါက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သင့်အတွက် ဖြစ်လာမည်။ သင့်အတွက် မဟုတ်ပါက မည်သည့်အခါမျှ သင့်အတွက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ကျုပ်က အဲ့ဒါကို မယုံကြည်ဘူး။
တစ်ခဏအတွင်း လော့ထျန်၏ ဒေါသသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး သူ၏ လက်သီးများကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်၏။ အနီရောင် ချော်ရည်မီးလျှံသည် သူ၏ လက်များကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ထူထဲသော ပူပြင်းသည့် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
မီးသည် အားကောင်းပြီး၊ စွမ်းအားကြီးမားကာ ငရဲ၏ ဒေါသတကြီး မီးလျှံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရ၏။
ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းထားသော လော့ထျန်၏ လက်သီးတစ်စုံသည် အမြောက်ကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာ၏။
လက်သီးက ထိုဧရာမလူကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွား၏။ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ပြီးနောက် သူသည် ထိုးချက်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက် ပျံထွက်သွား၏။
ဟုတ်ပါတယ်...
ထိုဧရာမလူကြီးသည် မသေသေးဘဲ ဒဏ်ရာလည်း မရရှိခဲ့ပေ။
ထိုဧရာမလူကြီးသည် ဒေါသတကြီး ထရပ်ပြီး “ဘယ် ကောင်က အသက်ဆက်ရှင်ချင်တာလဲ။ နင် ဒီအဖေကို ခိုးတိုက်ခိုက်ရဲတယ်။ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ နင် ဒီအဖေကို သတ်ချင်တာလား။ ဒီအဖေက အမှောင်ဘုရင်ကနေ ထာဝရ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပေးသနားထားတာ…” အော်ဟစ်လိုက်၏။
မာနကြီးပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ၊ အရာအားလုံးက သူ့အောက်မှာ ရှိသည့်အတိုင်းပင်။
ဤသည်မှာ ထိုဧရာမလူကြီးက ထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက် ဖြစ်သည်။
သို့သော်...
သူ စကားဆုံးအောင် မစောင့်ဘဲ လော့ထျန်၏ ပုံရိပ်သည် သရဲဝိညာဉ်ကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပျံဝဲသွား၏။ သူ၏ ဒူးများကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ အောက်သို့ နင်းချလိုက်၏။
လော့ထျန်၏ ခြေထောက်များမှ စွမ်းအားလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရ၏။
“ဘန်း”
ထိုဧရာမလူကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်မှ တိုက်ရိုက် စုတ်ပြဲသွားချေ၏။
ထိုဧရာမလူကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ မာနကြီးမှုဖြင့် ပြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုံးပြလိုက်၏။ “နင် ခွေးမသား၊ နင် ဒီအဖေကို မသတ်နိုင်ဘူး၊ ဟားဟားဟား…”
လော့ထျန်၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အနည်းငယ် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သေမင်းကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “တကယ်လား”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...
သူ၏ လက်သီးများသည် မိုးသီးမိုးပေါက်ကဲ့သို့ ပြစ်ချလိုက်၏။
လက်သီးတစ်ချက်စီတိုင်းတွင် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝ ပါဝင်နေပြီး ထိုဧရာမလူကြီးသည် လော့ထျန်၏ ပထမဆုံး လက်သီးချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ချေ၏။ သို့သော် လော့ထျန်သည် မရပ်ဘဲ ရူးသွပ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်
လိုက်၏။ “နင် မသေသေးဘူးလား”
နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်၊ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်၊ နောက်ထပ်...
ထိုဧရာမလူကြီး၏ ခေါင်းသည် ယခုအခါ နက်ရှိုင်းသော အပေါက်တစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။
လော့ထျန်သည် အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်ခဲ့ချေ၏။
သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူများသည် အားလုံး တုန်လှုပ်နေကြသည်။
မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ...
လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက “မကောင်းဘူး၊ အမှောင်တောင် အလောင်းမြို့တော်ရဲ့ ထာဝရ စစ်သားတွေ ရောက်လာပြီ” အော်ဟစ်လိုက်၏။
လော့ထျန်၏ သွေးရောင်ပြောင်းနေသော မျက်လုံးများက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အလွန် အေးစက်သော အကြည့်ကို ဖော်ပြ၏။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ယခုအခါ အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။