အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု
Vol. 2 Ch. 22
“ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်လား… ကိုယ်ပေါ်မှာ ဆောင်ထားရုံနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ဟုတ်လား…”
ဖိုရမ်တွင် ဤပစ္စည်းကို ရရှိခဲ့သော ကစားသမားများက ကြွားဝါနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ မူလက ကံအလွန်ဆိုးသူများဖြစ်ပြီး ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ကံကောင်းသူများ ဖြစ်လာကြသည်။
ချူကျန့်မှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာသည်။
‘ဒီပစ္စည်းက ကံဆိုးတာကို ကံကောင်းအောင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်ရင် ကံကောင်းတာကို ကံဆိုးအောင်လည်း ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာပဲ မဟုတ်လား’
သို့သော် ဖိုရမ်တွင် မည်သူမှ စမ်းသပ်ကြည့်ဖူးခြင်း မရှိသေးချေ။ ဤသည်မှာလည်း သဘာဝကျသည်။ လူအများစုမှာ ကံတန်ဖိုးမြင့်မားခြင်း မရှိဘဲ ‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ ကို အားကိုး၍ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကံပိုနိမ့်ကျသော ကစားသမားများမှာ ဤပစ္စည်းကို ပိုမိုလိုအပ်ကြသည်။
ချူကျန့်က ချက်ချင်းရှာဖွေကြည့်လိုက်ပြီး ‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ ကို သော့ချက်စာလုံးအဖြစ် အသုံးပြု၍ ရှာဖွေရာ လမ်းညွှန်ဆောင်းပါးအနည်းငယ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ဂိမ်းတွင် ‘ပန်းပဲဆရာ၏သားကိုကယ်တင်ခြင်း’ တာဝန် တစ်ခုရှိပြီး အတွင်းမှ ဓားပြခေါင်းဆောင် BOSS မှာ ဤ ‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ ကို ကျပန်းကျဆင်းစေသည်။ သို့သော် လမ်းညွှန်တွင် ဤ တာဝန် ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ BOSS ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်အပိုင်းအစဖြစ်ပြီး ဤ ‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ မှာ တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံ ဖြစ်နိုင်ခြေသာ ကျဆင်းသည်ဟု ဆို၏။ အခြေခံအားဖြင့် မည်သူမှ ၎င်းကို ပစ်မှတ်အဖြစ် ထားရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် တာဝန် ကို အပြီးပြည့်စုံဆုံးအဆင့်အထိ ပြီးမြောက်လျှင် ကျဆင်းနိုင်ခြေကို မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု ဆို၏ ကံမြင့်မားသူများမှာ ကျဆင်းနှုန်း ပိုမြင့်မားသည်။
ဤ တာဝန်ကို မြို့တိုင်းတွင် လက်ခံနိုင်သော်လည်း စွမ်းရည်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အမှတ် ၅၀ အောက်တွင်သာ လက်ခံနိုင်ပြီး မြို့တစ်မြို့တွင် တစ်ကြိမ်လက်ခံပြီးနောက် အခြားမြို့များတွင် ထပ်မံလက်ခံ၍ မရတော့ချေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ကစားသမားများအားလုံးမှာ အစောပိုင်းတွင် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်သာ ရှိပြီး လွဲချော်သွားပါက ထပ်မံမရနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟာသိုင်းလောကခေတ် စတင်လွှင့်တင်ချိန်မှစ၍ ကစားသမားသန်းရာချီရှိသော်လည်း ဤ ‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ မှာ အကြိမ်တစ်ရာပင် မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးချေ။ အခြေခံအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပညာရှင်များကို ငွေပေး၍ အကောင့်တုများဖြင့် ရှာဖွေခိုင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရောင်းချရန် တင်ထားသည်မှာ အလွန်နည်းပါးပြီး တန်ဖိုးမှာလည်း အလွန်ကြီးမားရာ ဈေးကွက်တွင် ယွမ်တစ်သိန်းနီးပါးအထိ မြင့်တက်ခဲ့ပြီး ပစ္စည်းမရှိသည့်အခြေအနေမျိုး မကြာခဏဖြစ်ပေါ်သည်။
ယွမ်တစ်သိန်း…
ချူကျန့်မှာ နှမြောစိတ်ဖြစ်သွားသည်။ သူ နှစ်လလုံးလုံးအလုပ်လုပ်မှ ရနိုင်သည့်ပမာဏဖြစ်ရာ ဤမျှ များပြားသော ငွေကို ဂိမ်းပစ္စည်းတစ်ခုဝယ်ရန် မသုံးရက်ချေ။
မဖြစ်ဘူး… ကိုယ်တိုင်ရှာကြည့်ရမယ်…
သူက လမ်းညွှန်တစ်ခုလုံးကို သေချာဖတ်ရှုမှတ်သားပြီးနောက် အချိန်နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဂိမ်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
“မဟာသိုင်းလောကခေတ်မှ ကြိုဆိုပါသည်” ဟူသော သတိပေးသံနှင့်အတူ သူ၏ အသိစိတ်မှာ ဂိမ်းဇာတ်ကောင်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
အလိုအလျောက်ကျင့်ကြံမှု အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသထားသည်။ “သင် ချွမ်ကျန်းအတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို ၄ နာရီ (၈ နာရီ) ကျင့်ကြံပြီးပါပြီ ဒုတိယအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ရန် နာရီ ၃၈၈၆ လိုအပ်ပါသည်”
ချူကျန့်၏ စိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ညက မတော်တဆမှုမှာ သူ၏ မူလအစီအစဉ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်ခဲ့ချေ။
သို့သော် အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေစဉ် အချိန်ကို အလဟဿမဖြုန်းတီးနိုင်ချေ။
‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ ကို ရှာနိုင် မရှာနိုင် အရင်စမ်းကြည့်ရမယ်…။
ချူကျန့်က လမ်းညွှန်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူ တစ်ယောက်တည်းသွားလျှင် အန္တရာယ်များစွာ ရှိနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ရှိအစုတ်အပြတ်စွမ်းရည်ဖြင့် လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်၍ တာဝန် ကို အပြီးပြည့်စုံဆုံးအဆင့်အထိ ပြီးမြောက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အခြားကစားသမားများနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လျှင် ‘ပြီးပြည့်စုံခြင်း’ အဆင့်ကို မရရှိနိုင်တော့ချေ။ ‘ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်းရဲ့ ကံပြောင်းအဆောင်’ ကို ရှာတွေ့လျှင်ပင် အခြားသူများက သူ့ကို ပေးမည် မဟုတ်ဘဲ သူက လုယူလျှင် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားလာမည် ဖြစ်သည်။
ချူကျန့်က အတော်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် တစ်ရာရာခိုင်နှုန်းသေချာမှုမရှိခင် လှုပ်ရှားခြင်းမပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တည်းသော တာဝန် အခွင့်အရေးကို အလဟဿမဖြစ်စေရချေ။ သူက ‘ထူးခြားသော ကံကြမ္မာ’ ကို သတိထား၍ ရင်ဆိုင်ပြီး ကြုံတွေ့သည်နှင့် ထွက်ပြေးလျှင် လုံခြုံသည့်ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ပိုမိုများပြားသည်။
ထိုအချိန်တွင် မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချူကျန့်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်နားထောင်ပြီးနောက် မော့ဟွားမှာ ပထမထပ်တွင် အလုပ်များနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ၊ တတိယထပ်သို့ တက်လာသည့်ပုံစံမရှိကြောင်း သေချာမှ ဒုတိယထပ်အခန်းငယ်လေး၏ ပြတင်းပေါက်မှ တိတ်တဆိတ်ထွက်သွားပြီး တတိယထပ်အဓိကအခန်းသို့ ညင်သာစွာ ပြန်ရောက်သွားသည်။ အရာအားလုံးမူလအတိုင်းရှိနေသည်ကို တွေ့မှ စိတ်အေးသွားပြီး တံခါးဖွင့်၍ ပထမထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။
မော့ဟွားက သူ့ကို မျက်နှာသစ် အဝတ်လဲရန် အလျင်အမြန်ကူညီပေးသည်။ ချူကျန့်မှာ ကျင့်သားမရသေးသော်လည်း ဤအိမ်ဖော်မလေးကို ငြင်းဆန်၍ မရသဖြင့် သူမ၏ ကူညီမှုကို လက်ခံလိုက်ရာ သူဌေးသားတစ်ယောက်၏ ဘဝကို ခဏတာခံစားလိုက်ရသည်။
မနက်စာစားပြီးနောက် ချူကျန့်က သတိကြီးစွာဖြင့် ကောစံအိမ်ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။ ရန်လိုသည့်စိတ်ရှိသော သူလျှိုများနှင့် လျှို့ဝှက်စုံစမ်းသူများအားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကစားသမားများကိုပင် မတွေ့ရတော့သည်ကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြီးမားလှသော ကောစံအိမ်တွင် အစေခံ၊ အိမ်ဖော်မလေးအရေအတွက်မှာ မနေ့က တွေ့ခဲ့သည်ထက် လေးပုံတစ်ပုံခန့်နည်းပါးသွားပြီး အားလုံးမှာ NPC များသာ ဖြစ်ကြသည်။
အိမ်တော်ထိန်းကို မေးမြန်းကြည့်ရာမှ ကောကျင့်နှင့် ယဲ့လွီချီးတို့က မွန်ဂိုစစ်တပ်မှ သူလျှိုများ ကောစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ဟူသော သတင်းကို ရရှိပြီးနောက် တစ်ညလုံးအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေစစ်ဆေးကာ နောက်ခံမရှင်းလင်းသော လူအားလုံးကို နှင်ထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ချူကျန့်မှာ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။ မူလက သတိကြီးစွာ ထားရှိရမည့်အန္တရာယ်ကို ကောကျင့်က ကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
မကောင်းကြံသော သူလျှိုများကို မပြောဘဲ ထိုကစားသမားများမှာမူ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကောစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကောကျင့်နှင့် ဟွမ်ရုံတို့၏ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်နှင့် ဆေးဝါးရတနာများကို ရယူလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောကျင့်နှင့် ဟွမ်ရုံတို့က စေ့စေ့စပ်စပ်စစ်ဆေးသည့်အခါ သူတို့ကို ဆက်လက်ထားရှိမည် မဟုတ်ဘဲ အားလုံးကို နှင်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချူကျန့်မှာ ညက ကောရှန်၏ မတော်တဆမှုကြောင့် ‘ငလျင်ကြီး’ လှုပ်ခတ်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ကောင်းကျိုးဖြစ်ပြီး သူက ကောစံအိမ်ထဲတွင် စိတ်အေးလက်အေးနေထိုင်၍ လစာရယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အပိုဝင်ငွေမရှိခြင်းမှာမူ နှမြောစရာ ဖြစ်သည်။
နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းက သူ့ကို လာရှာပြီး သခင်ကြီးက သူ့ကို သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ခေါ်သည်ဟု ဆို၏။
ချူကျန့်က အိမ်တော်ထိန်းနှင့်အတူ သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကောကျင့်မှာ သူ၏ သားကောဖော့လုကို ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးသိုင်းတစ်မျိုး သင်ကြားပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချူကျန့်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ဘေးတွင် ခဏကြည့်ရှုနေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ချူကျန့်က ရိုးသားသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။ ဤလက်ဝါးသိုင်းမှာ အကွက်ခြောက်ဆယ်ခန့်သာ ရှိပြီး အားအင်ပြည့်ဝသော်လည်း အကွက်များမှာ တည့်တည့်မတ်မတ်သာဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲမှုနည်းပါးသည်။ ကိုယ်ပိုင်အပြင်ပန်းသိုင်းပညာကို အလွန်နက်ရှိုင်းသော အဆင့်သို့ မရောက်မချင်း ဒုတိယတန်းစားလက်ဝါးသိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
‘ကောကျင့်က သူ့သားကို ဒီလို သာမန်လက်ဝါးသိုင်းမျိုးပဲ သင်ပေးတာလား…’
ချူကျန့် အလွန်အံ့ဩသွားသော်လည်း ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် နားလည်သွားသည်။ ကောဖော့လု၏ စရိုက်မှာ သူ၏ ဖခင်နှင့် အလွန်တူညီပြီး ဇွဲလုံ့လရှိသော်လည်း ဉာဏ်ရည်မှာမူ မကောင်းမွန်ချေ။ ဤမျှ ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးသိုင်းကို သူ ထုတ်သုံးသည့်အခါ လက်သီးလေမှာ ပြင်းထန်ပြီး အားအင်မနည်းသော်လည်း ပုံစံတူကူးချထားသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားပြောင်းလွယ်မှုလုံးဝမရှိချေ။ ကောကျင့်က သူ့ကို အသေးစိတ်ပြောင်းလဲမှုများကို ရှင်းပြသည့်အခါ သူက နားမလည်သော မျက်နှာဖြင့်သာ ရှိနေသည်။
ချူကျန့်မှာ စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤကောဖော့လုမှာ ကောရှန်နှင့် အမြွှာဖြစ်သည်ဟု ကြားဖူးသော်လည်း နှစ်ယောက်၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ကွာခြားသည်။
ကောရှန်မှာ ဘဲဥပုံမျက်နှာ မျက်လုံးကြီးကြီးဖြင့် လှပပြီး ဉာဏ်ထက်မြက်သော်လည်း ကောဖော့လုမှာ လေးထောင့်ပုံမျက်နှာ မျက်လုံးသေးသေးဖြင့် ရုပ်ရည်သာမန်ရှိပြီး ထုံထိုင်းသည်။ ထူးချွန်သော အရည်အသွေးများအားလုံးမှာ အစ်မဖြစ်သူထံသို့သာ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
သို့သော် ကြည့်ရှုနေရင်း ချူကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက်လင်းလက်သွားသည်။
‘သိုင်းပညာ မဆိုးဘူး… စရိုက်က ရိုးသားတယ်… အတွေးအခေါ်က နှေးကွေးတယ်… ဒါ ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးမိတ်ဖက်ရွေးချယ်မှုပဲ မဟုတ်လား… ငါ သူ့ကို အဲဒီ ပန်းပဲဆရာ၏သားကိုကယ်တင်ခြင်း တာဝန် ကို ပြီးမြောက်အောင်ကူညီခိုင်းလို့ ရတယ်…’
‘ပန်းပဲဆရာ၏သားကိုကယ်တင်ခြင်း’ တာဝန် ကို အပြီးပြည့်စုံဆုံးအဆင့်အထိ ပြီးမြောက်လိုလျှင် ပထမအချက်မှာ ကစားသမားတစ်ဦးတည်းပြီးမြောက်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် NPC များကို ကူညီခိုင်းခြင်းကိုမူ ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိချေ။ အဓိကအချက်မှာ ကူညီရန်ဆန္ဒရှိသော NPC ကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ထို NPC က ဓားပြတိုင်း၏ နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကို သင့်အတွက် ချန်ထားပေးရန်ဆန္ဒရှိမှသာ ဤ တာဝန်ကို အပြီးပြည့်စုံဆုံးအဆင့်အထိ ပြီးမြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။
NPC မှာ သင့်အဖေမဟုတ်ဘဲ မည်သို့ နားထောင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ကစားသမား၏ စွမ်းရည်အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အမှတ် ၅၀ အောက်တွင် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့်သိုင်းဂိုဏ်းသို့မှ မဝင်ရသေးရာ ဤသို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသော NPC ကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာဖွေနိုင်မည်နည်း။
အခြားသူများ မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ချူကျန့်မှာမူ ဤအကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကောဖော့လုကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူနှင့် မည်သို့ ရင်းနှီးအောင်လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စိတ်ထဲတွင် မကောင်းကြံစည်နေတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောကျင့်မှာ ကောဖော့လုကို လမ်းညွှန်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ချူကျန့်ထံသို့ လျှောက်လာပြီး ညက မည်သည့်ထူးခြားမှုမှ ရှိ မရှိ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ချူကျန့်က ရိုးသားစွာဖြင့် တစ်ညလုံးသိုင်းကျင့်နေပြီး အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေကို သတိမပြုမိကြောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကောကျင့်မှာ မော့ဟွားကို မေးမြန်းပြီးဖြစ်ရာ ယခု သူ၏ လက်ကို ချူကျန့်၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်၍ ချီစွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ အမှန်တကယ်တစ်ညလုံးကျင့်ကြံခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွင်းအာ… မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မကောင်းပေမဲ့ ဒီလို ဇွဲလုံ့လရှိနေရင် တစ်နေ့နေ့မှာ အောင်မြင်မှာပဲ… မင်း လက်သိုင်းဝါးပညာမတတ်သေးဘူး မဟုတ်လား… ငါ မင်းကို တောင်ပိုင်းတောင်တန်း လက်ဝါးသိုင်းကို အရင်သင်ပေးမယ်… မင်း ဖော့လုနဲ့ အတူတူလေ့ကျင့်လို့ ရတယ်…"