လုပ်ကြံခံရခြင်း

“ဟုတ်တယ်… ဒီနေရာမှာ ဓားပြတွေ တော်တော်များတာပဲ…”

ချူကျန့်က မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ လိမ်ညာလိုက်သည်။

သူတို့ ဓားပြများစွာနှင့် တွေ့ကြုံရခြင်းမှာ ဓားပြများက သူတို့ကို အလိုအလျောက် ရှာတွေ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။ အမှန်အားဖြင့် ချူကျန့်သည် သူ၏ သာမန်ထက် ထူးကဲသော အမြင်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ဓားပြများကို ရှာဖွေပြီးနောက် ကောရှန်ကို တမင်သက်သက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ချူကျန့်က ဆက်၍ သူ ရှာဖွေစုဆောင်းထားသော ဆေးပုလင်းငယ် နှစ်လုံးကို ပင်ပန်းစွာ တိုက်ခိုက်နေသော သူ၏ အသုံးချခံမိန်းကလေးထံသို့ ယဉ်ကျေးစွာ လက်ကမ်းပေးလိုက်၏။

“ဆရာတူအစ်မ ပင်ပန်းနေရောပေါ့… ဒီ အသက်ရှူအားတိုးဆေးနဲ့ အတွင်းအားထောက်ပံ့ဆေးလုံးကို မြန်မြန်သောက်လိုက်ပါ… ခွန်အားနဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်တယ်… ဓားပြငယ်လေးတွေထဲက အများစုကိုတော့ ရှင်းလင်းပြီးလောက်ပြီ… စောစောက စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့တဲ့ ရလဒ်အရ ခဏနေရင် မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းဟောင်းကို သွားပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို ဆွဲထုတ် တိုက်ခိုက်လိုက်တာနဲ့ ဘုရားကျောင်းထဲက ဓားစာခံတွေကို ဘေးမသီ ရန်မခဘဲ ကယ်တင်နိုင်မှာပါ…”

ဤကောင်မလေးသည် သူ တာဝန် ကို လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်စေမည့် အကြီးမားဆုံး အထောက်အကူ ဖြစ်ပြီး အခမဲ့ အလုပ်လုပ်ပေးကာ စကားလည်း နားထောင်လွယ်သူ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အသုံးချခံအရုပ်လေး ထွက်သွားပါက ဒုတိယတစ်ယောက် ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချူကျန့်က ဂရုစိုက်မှုများနှင့် ချိုသာသော စကားများကို ပိုမို ပေးအပ်ပြီး သူမ၏ နှစ်သက်မှုကို ရယူထားကာ ကောရှန်ကို ငြီးငွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်း မခံစားရစေရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တာဝန် မှာ အလွန် ချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေ၏။ ကောရှန်၏ အဆင့် ၁၀၀ နီးပါးရှိသော သိုင်းပညာစွမ်းရည်ဖြင့် သာမန် ဓားပြများကို ချေမှုန်းရန်မှာ မခက်ခဲပေ။

ထို့အပြင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ချူကျန့်က ဘေးမှ လမ်းညွှန်ကူညီပေးနေသဖြင့် နာရီဝက်မပြည့်မီပင် ကောရှန်၏ ဓားချက်နှင့် လက်ချောင်းများအောက်တွင် ကျဆုံးသွားသော ဓားပြ အရေအတွက်မှာ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အားလုံးနီးပါးကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ချူကျန့်မှာ နောက်ကွယ်မှ လုပ်ကြံမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ တိုက်ခိုက်ရခြင်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး ငွေ၊ ဆေးဝါး၊ ထုံးမှုန့်နှင့် ဝိညာဉ်လွင့်အမွှေးနံ့သာကဲ့သို့ လောကထဲတွင် သွားလာရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ပစ္စည်းကောင်းများကို များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ဤတာဝန် မှာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ချူကျန့်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ကျေနပ်သော အပြုံးကို ဖုံးကွယ်၍ အနားယူပြီးသွားသော ကောရှန်ကို ပြောလိုက်၏။

“အစ်မ… ကျွန်တော်တို့ တစ်ရှိန်တည်း ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို သွားရှင်းလိုက်ကြရအောင်… ဓားစာခံကို စောစော ကယ်နိုင်ရင် ပန်းပဲဆရာကြီးလည်း စောစော စိတ်အေးရမှာပေါ့…”

တောအုပ်အပြင်ဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းဟောင်း ရှိနေပြီး ချူကျန့်မှာ ထိုခြံဝင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာကိုပင် မြင်နေရသည်။

စောစောက သူသည် ဘုရားကျောင်းအနီးရှိ ဓားပြငယ်လေးများ သတင်းမပို့နိုင်ရန် အမြဲတမ်း သတိထားခဲ့ရာ ယခုအချိန်တွင် ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ အတွင်းထဲတွင် အရက်သောက်နေပြီး သူ၏ ဘေးတွင် ခေါင်းဆောင်ငယ် နှစ်ယောက် သုံးယောက်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်၏။

ဤ တာဝန် ကို အပြီးပြည့်စုံဆုံးအဆင့် ရရှိရန် နာရီဝက်အတွင်း ဓားပြငယ်အားလုံးကို ရှင်းလင်းရုံသာမက တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံအတွင်း ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို အနိုင်ယူရပေမည်။

ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ စွမ်းရည်မှာ အစပိုင်းတွင် အဆင့် ၆၀ ခန့်ရှိပြီး ဒဏ်ရာရသွားပါက ဒေါသထွက်၍ စွမ်းရည်မှာ အဆင့် ၈၀ ခန့်အထိ တက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ကောရှန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြဿနာ မဟုတ်သင့်ပေ။ ချူကျန့်က တာဝန် ကို အမြန်ဆုံး အောင်မြင်စေရန် ဉာဏ်ကောင်းသော်လည်း ဖြူစင်သော ဤကောင်မလေးကို လှည့်စားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ကောရှန်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးစကားကို ကြားသောအခါ အမှန်တကယ်ပင် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ… ငါတို့ ဝင်သွားကြစို့…”

သို့သော်လည်း သူတို့ တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာစဉ် ရုတ်တရက် သစ်ပင်ပေါ်မှ အရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ထံသို့ တိုက်ခတ်လာ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သစ်ပင်ပေါ်မှ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဆရာတူမောင်လေး… နောက်ဆုတ်…”

ကောရှန်က ချူကျန့်ကို တွန်းထုတ်၍ သူမကိုယ်တိုင် ဓားကိုင်ကာ ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လှသဖြင့် ကောရှန်မှာ ခုခံကာကွယ်သည့် ဓားကွက်ကို အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ “ချင်လင်တောင်တန်း ဖြတ်ပိုင်းခြင်းဓားကွက်” ဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

“ဝုန်း…”

သူမ၏ ဓားနှင့် ဖြူလွှသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် အဝါရောင် တုတ်ရှည်ကြီးတစ်ချောင်း ထိခတ်မိသွားပြီး ကောရှန်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပင် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။

ဤသည်မှာ သူမ ဓားပြများနှင့် တိုက်ခိုက်လာသည့် နောက်ပိုင်း ခွန်အားပိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူမှာ မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးသူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။

သို့သော်လည်း ကောရှန်မှာ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သိုင်းပညာကို ကောင်းစွာ တတ်မြောက်သူ ဖြစ်ရာ နောက်ဆုတ်သွားသော အရှိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ခြေလှမ်းများကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲကာ နောက်ပြန် လှည့်ပတ်ခုတ်ပိုင်းသည့် ဓားကွက်ကို ထုတ်သုံး၍ ရန်သူ၏ နောက်လိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ကွက်နှစ်ကွက် အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြရာ နှစ်ဦးစလုံး အရှုံးအနိုင် မပေါ်သေးပေ။

ချူကျန့်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွား၏။ သူ၏ အမြင်အာရုံဖြင့်ပင် သစ်ပင်ပေါ်တွင် လူ ပုန်းအောင်းနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

သူ၏ ရှေ့မှ လူမှာ ပိန်လှီသေးသွယ်ပြီး မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ခုနစ်ပေရှည်သော ကြေးနီတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ တြိဂံပုံ မျက်လုံးများမှာ မြွေပွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူတို့နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

ချူကျန့်က ထိုသူကို ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားမိပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သောအခါ သတိရသွားသည်။ ဤသူမှာ ဇာတ်လမ်းလမ်းညွှန်တွင် ပုံနှင့်တကွ ဖော်ပြထားသော တောင်ပေါ်ဓားပြ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး သူတော်ကောင်း မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း ဓားပြ ဖြစ်သွားသော လူယုတ်မာ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤသူမှာ တောတောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းရာ၌ ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ခွန်အားလည်း အလွန်ကြီးမားပြီး ကြေးနီတုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် ကျားနှင့် ဝက်ဝံကိုပင် ရိုက်သတ်နိုင်စွမ်း ရှိကာ အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။

လမ်းညွှန်ထဲတွင် ဤသူမှာ မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းဟောင်းထဲ၌ ခေါင်းဆောင်ကြီးနှင့်အတူ အရက်သောက်နေသင့်သည်ဟု ရေးသားထားသည်ကို သူ မှတ်မိ၏။ အဘယ်ကြောင့် စောစီးစွာ ထွက်ပေါ်လာရသနည်း။

ချူကျန့်မှာ သူ NPC ကို ခေါ်ဆောင်လာ၍ ဤဒုတိယခေါင်းဆောင် စောစီးစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းလားဟု စဉ်းစားနေစဉ် ကောရှန်မှာ ထိုသူနှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စွမ်းရည်ပိုင်းအရ ကောရှန်က ပို၍ သာလွန်သော်လည်း ဤဓားပြ ဒုတိယခေါင်းဆောင်၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပြင်းထန်ပြီး အားပါလှသဖြင့် ကြေးနီတုတ်ကို လေမဝင်အောင် လှည့်ပတ်နေ၏။

ကောရှန်မှာ ခဏအတွင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင်သာ လှည့်ပတ် တိုက်ခိုက်နေရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုက်ကွက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဖလှယ်ခဲ့ကြသော်လည်း အနိုင်အရှုံး မပေါ်သေးပေ။

ချူကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အချိန်က လူကို မစောင့်ပေ။ ဤဓားပြ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အပေါ် အချိန်များစွာ မဖြုန်းနိုင်ပေ။

သူ နောက်ကွယ်မှ လုပ်ကြံရန် စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက် ဓားပြ ဒုတိယခေါင်းဆောင်က တုတ်ကို နောက်ပြန်သိမ်း၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကောရှန်က သူ အားကုန်သွားပြီဟု ထင်၍ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးတက်ကာ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်၏။

ချူကျန့်မှာ လောကအတွေ့အကြုံ အလွန် ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်သဖြင့် ဤလူယုတ်မာမှာ လှည့်စားရန် ကြံစည်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဆရာတူအစ်မ… လှည့်ကွက်ကို သတိထား…”

သူ၏ စကားမဆုံးမီပင် ဓားပြ ဒုတိယခေါင်းဆောင်က ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်၍ တုတ်အမြီးကို ကောရှန်ထံ ချိန်ရွယ်ကာ ခလုတ်ကို ပြင်းထန်စွာ နှိပ်လိုက်သည်။

“ဝှစ်…”

သေးငယ်သော အဆိပ်အပ်များက လေပြင်းနှင့်အတူ ကောရှန်ထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းလာ၏။

ကောရှန်မှာ သိုင်းပညာ မညံ့သော်လည်း သူမမှာ အသက်ငယ်သေးသဖြင့် အရေးပေါ် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းနှင့် အသက်လု တိုက်ခိုက်သည့် အတွေ့အကြုံ မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့ ယုတ်မာသော လျှို့ဝှက်လက်နက်ပစ်ခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရသောအခါ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ဓားကို နောက်ပြန်ရွှေ့၍ ခုခံရန် ကြိုးစားနေမိသည်။

သို့သော်လည်း စက်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော အဆိပ်အပ်များမှာ ပန်ကာပုံသဏ္ဌာန် ပျံ့ကျဲသွားရာ အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်သော ဓားချက်ဖြင့် အားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

ကောရှန်မှာ “အ” ခနဲ အော်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှာ အားမရှိတော့ဘဲ လဲကျမလို ဖြစ်သွားသည်။

သူမက အဆိပ်အပ်အများစုကို ကံကောင်းစွာဖြင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဘယ်ဘက်ခြေသလုံးကို လွတ်ထွက်လာသော အပ်တစ်ချောင်း ထိမှန်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နာကျင် ကိုက်ခဲလာ၏။

ဓားပြ ဒုတိယခေါင်းဆောင်က ယုတ်မာစွာ ပြုံး၍ ခလုတ်ကို ထပ်နှိပ်လိုက်ရာ ဒုတိယ အဆိပ်အပ်အစုအဝေးက ကောရှန်ထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကောရှန်မှာ ယခုအခါ ဟန်ချက် ပျက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဘယ်လိုလုပ် ရှောင်တိမ်းနိုင်တော့မည်နည်း။ သူမက ဓားကို အရှေ့တွင် ကာထား၍ ဓားကိုယ်ထည်လေးက အဆိပ်အပ် အချို့ကို တားဆီးပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။

ကောရှန်မှာ ဤကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်လက်နက်ပစ်ခြင်းကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရတော့မည်ဆဲဆဲတွင် အရိပ်တစ်ခုက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး သူမကို တွန်းထုတ်ကာ အဆိပ်အပ်အစုအဝေးကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

ကောရှန်က နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။