ကျပ်တည်းမှု
Vol. 11 Ch. 128
“ဘုန်း”
“ခွေးမသား၊ မင်း အခု သေမလား ကြည့်လိုက်ဦး”
လော့ထျန်၏ လက်သီးက ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်ရာ အဆင့် ၅ ကျောက်ကင်းမြီးကောက် တစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “မင်း အခု ငါ့ရဲ့ ဖုတ်ကောင်စစ်တပ် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သွားပြီ၊ ဟားဟားဟား…”
ကိုးရက်ပြည့်သွားပြီး။
လော့ထျန်သည် အိပ်စက်ခြင်း သို့မဟုတ် အနားယူခြင်း မရှိဘဲ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးသားရဲများကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေခဲ့၏။ သူသည် ထိုမသေနိုင်သော ဂူပိုးများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။
ဤကိုးရက်သည် ငရဲဘုံ၌ နေရခြင်းနှင့် ဆင်တူနေသည်။
ယင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစေသည်။
သို့သော် သူသည် အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့မှဘေ့ာစ် ယင်ရှန်းနှင့် ယင်း၏အောက်ရှိ အလောင်းပင်လယ်အကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်သောအခါ အရာအားလုံးက ထိုက်တန်သည်ဟု ထင်ရသည်။
ဤကိုးရက်တာ ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်မှုများက လော့ထျန်အား နက်နဲ ဂုရုသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်ဆင့်သာ လိုတော့သည့် နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ သို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်စေခဲ့၏။
လော့ထျန်သည် ခြေထောက်များကို ချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်စေသည်။ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းကြောင်းမှ သေမင်း၏ သေခြင်းစွမ်းအင်သည် လှုပ်ရှားလာပြီး ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး သူ့ချွေးစက်များက မိုးရေကဲ့သို့ စီးကျနေ၏။ သူ၏ မျက်နှာသည်လည်း အနည်းငယ် ဖြူဖျော့လာတော့သည်။
“ဖူး…”
လော့ထျန်သည် ညစ်ညမ်းသော လေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင်…
သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လာပြီး သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် စတင် စုစည်းလာကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဂူပိုး တစ်ကောင်အဖြစ် ပေါ်လာသည်။
သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဂူပိုး ပေါ်လာသည်နှင့် လော့ထျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အနားရသွားချေပြီ။ သူသည် မာရသွန် အပြေးပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်အလား ခံစားရပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတော့၏။ ဤ ဂူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းလွန်းသည်။
မြေအဆင့် သိုင်းကျမ်း။
၎င်းသည် နက်နဲ စွမ်းအင်ကို အများအပြား သုံးစွဲရုံသာမက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုလည်း အများအပြား သုံးစွဲသည်။
လော့ထျန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အနည်းငယ် ပိုမြင့်ပါက သူ ခံစားရမည့် နာကျင်မှုသည် အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။
လော့ထျန်၏ လက်ပေါ်တွင် ဂူပိုးငယ်လေးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ယင်းကို ကျောက်ကင်းမြီးကောက်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်သည်။ ပိုးကောင်ငယ်လေးသည် အလောင်းထဲသို့ မတူးဖော်မီ ပါးစပ်အတွင်းရှိ အသားများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝါးစားတော့သည်။
“ဆရာမ ဆိုလာ အာအိုနဲ့ အစ်မကြီး မာရီယာ အိုဇာဝါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကောင်းချီးပေးပါ”
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို အဲဒီတုန်းက အရမ်း ချစ်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် အခု ကျွန်တော့်ကို ကောင်းချီးပေးရမယ်၊ ကျွန်တော် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်ချင်တယ်” လော့ထျန်သည် အလွန် သဒ္ဓါတရား ထက်သန်စွာ ဆုတောင်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းကို ထပ်မံ မခံစားလိုသောကြောင့်ပင်။
မကြာမီ နောက်ပိုင်းတွင်…
“ဒင်”
“ကစားသမား လော့ထျန် အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်ခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်”
“ဟာ”
“ငါ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်သွားပြီ”
လော့ထျန်သည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ ကမ္ဘာတွေ မတူပေမဲ့ ငါ ခင်ဗျားတို့ကို အသည်းအသန် ချစ်နေတုန်းပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဝါးဟားဟား…”
ပြီးခဲ့သည့် ကိုးရက်တာကာလအတွင်း ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အောင်မြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ ဂူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် သိပ်မခက်ခဲ ကြောင်း ပြောရမည်။ သင် မအောင်မြင်သောအခါ သင်၏ ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုး မတက်လာချေ။ အောင်မြင်သောအခါမှသာ တက်လာသည်။ ယင်း၏ အဆိုးဆုံးအချက်က အဘယ်နည်း။ အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်မှု ၅,၀၀၀ လိုအပ်
သည်… ယင်းက အလွန် ဆိုးရွားလွန်းသည်။
သို့သော်…
ကျင့်စဉ်ဖော်ပြချက်အတွင်း၌ ဂူကျင့်စဉ်သည် နောက်ဆုံး ကြီးမားသော ပြီးပြည့်စုံမှု အဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဂူပိုးသည် နတ်ဆိုးများနှင့် နတ်ဘုရားများအားလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းဘူးလာ။
လော့ထျန် ပြောချင်သည့် စကားလုံး သုံးလုံးသာ ရှိ၏။ “ငါ ကြိုက်တယ်”
ဂူပိုးသည် ကျောက်ကင်းမြီးကောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူလိုက်ပြီး ၎င်းသည် ပြန်ထမြောက်လာသကဲ့သို့ မတ်တပ်ရပ်လာသည်။ ထို့နောက် ယင်းက ခံစားချက်မရှိသော အကြည့်ဖြင့် လော့ထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လော့ထျန်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယင်းကို သူ၏ နေရာပြားထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ “နောက်တစ်ကောင် ထပ်ရပြီ။ ငါ့မှာ နောက်ထပ် တစ်ရက် ရှိသေးတာကြောင့် နောက်ထပ် အနည်းငယ်လောက် ထပ်ရအောင် ကြိုးစားသင့်တယ်။ အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးသားရဲ အုပ်စုတစ်စုကို အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့ဆီ ခေါ်လာရင် မြင်ကွင်းက ဘယ်လို ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်။ ဟဲဟဲဟဲ…”
“ထာဝရ အစောင့်အချို့ ဖန်တီးတာက ဘာများ သိပ်ကောင်းနေတာလဲ”
“ကျုပ်က တောင်ငယ်လေး အရွယ်အစားရှိတဲ့ ဖုတ်ကောင် နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ဖန်တီးခဲ့တာ သူတို့အားလုံးက တစ်ကောင်တည်းနဲ့ လူတစ်ထောင်ကို တိုက်နိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ ဒါဆို ငါ့သားရဲတွေက သူတို့လမ်းကြောင်းပေါ်က အရာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား”
ဤအရာကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်သောအခါ လော့ထျန်၏ နှလုံးသားသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဆူပွက်လာတော့သည်။
ညဘက်၊ ဗဟိုမြေလူမျိုးစု။
သူတို့သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မြေအောက်၌ နေထိုင်သောကြောင့် ဗဟိုမြေလူမျိုးစုတွင် နေ့နှင့်ာ သဘောတရားကို အမှန်တကယ် မသိချေ။
သို့သော်…
လက်ရှိ ဗဟိုမြေလူမျိုးစုကို မှောင်မိုက်မှုက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်းသည် မျက်နှာပြင်ကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်
လျှင် ပို၍ပင် မှောင်မိုက်နေသည်။
ယင်ရှန်း ရောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် တစ်ရက်စောပြီး ရောက်လာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ကြီးမားသော မသေနိုင်သော အစောင့်များ ပမာဏဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူတို့၏ စိုက်ကြည့်မှုက သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသည်။ သူတို့အားလုံး ယင်ရှန်း၏ နောက်တွင် သပ်သပ်ရပ်ရပ် တန်းစီရပ်နေကြသည်။
ယင်ရှန်း၊ အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့၏ သခင်။
လူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူ၏ ဦးခေါင်းမှ ပေါက်နေသော ပိုးကောင် တစ်ကောင်။
သူ၏ အရပ်အမြင့်သည် နှစ်မီတာသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ပခုံးများအထက်ရှိ ဦးခေါင်းကို လူသားဟု မယူဆနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ဦးခေါင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် အဆိပ်ရှိသည့် ဂူပိုးကြီးတစ်ကောင် တွဲကပ်နေ၏။ ၎င်းသည် ညကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သေခြင်းအငွေ့အသက် ပမာဏကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ့ကို လူသားတစ်ဦးအဖြစ် မယူဆနိုင်တော့ချေ။
ယင်ရှန်းသည် ဂူကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေစဉ် ကျင့်ကြံမှု လမ်းလွဲသွားခဲ့ရာ သူ့ဦးခေါင်းခွံမှ ဂူပိုးကြီးတစ်ကောင် ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်…
ဗဟိုမြေလူမျိုးစုမှ အမျိုးသမီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးကာ တုန်ယင်နေကြသည်။ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲ၌ ခံစားနေရသည်တကား။
“ဘယ်သူလဲ”
“ဘယ်သူက ယိုဟွန်းကို သတ်တာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ထာဝရ အစောင့်တွေကို သတ်တာ ဘယ်သူလဲ” ယင်ရှန်း၏ အသံသည် နားထောင်သူ၏ သွေးများကို အေးခဲစေသည့် သရဲငိုသံနှင့် ဆင်တူနေသည်။ လူအုပ်ထဲတွင် အလွန်ကြောက်လန့်နေခြင်းကြောင့် စတင်ငိုနေသည့် ကလေးအချို့ ရှိသည်။
ကလေးများ၏ ငိုသံက ယင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများကို ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာစေသည်။
သူ၏ ပိုးကောင် ဦးခေါင်းကြီးသည် ချက်ချင်းပင် သေခြင်းအငွေ့အသက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးတောက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သေခြင်းအငွေ့အသက် မီးတောက်သည် ချက်ချင်း ထိုးထွက်သွားပြီး ကလေးတစ်ဦးကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။
“မလုပ်ပါနဲ့”
“ငါ့ကလေးကို မထိပါနဲ့”
ကလေး၏ မိခင်က သူမ၏ ကလေး၏ လက်မောင်းကို အရူးအမူး ဆွဲလိုက်သည်။ ကလေးသည် ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ ငိုလာပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ယင်ရှန်းက အေးစက်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ကျုပ်ဘုရင် ရောက်လာပြီကို မင်းတို့ အပေါစားကောင်တွေက ဘာကောင်းတယ်ဆိုတာ မသိဘဲ အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြတယ်။ မင်းတို့က ကျုပ်ဘုရင်ကို အလွန် စိတ်မပျော်မရွှင် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အတွက်… ဟဲဟဲဟဲ…”
ယင်ရှန်းသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလာတော့သည်။
လေထဲရှိ ကလေး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးထွက်လာသည်။ သေခြင်းအငွေ့အသက် အများအပြားသည် ကလေး၏ ပါးစပ်၊ မျက်လုံးနှင့် နားများထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်လာသည်။ ကလေး၏ မျက်လုံးများ လုံးဝ အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါလာသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မာကျောသွားတော့၏။
သို့သော်…
ယင်းသည် မပြီးဆုံးသေးချေ။
ယင်ရှန်းသည် ငရဲဘုံမှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် တစ်ပါးကဲ့သို့ ကြွေးကြော်ကာ ရူးသွပ်စွာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလာသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဂူပိုးကြီးက ရုတ်တရက် အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်…
“ဘုန်း”
ယင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သေခြင်းအငွေ့အသက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုကလေး၏ လက်ချောင်းများအားလုံး ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရရာ ယင်းတို့သည် သူ၏ မိခင်ဘေးတွင် ပြုတ်ကျသွားသည်။
ထိုမိခင်သည် ငိုယိုလိုက်ပြီး သူမကလေး၏ ခြေလက်အင်္ဂါများကို အရူးအမူး စုဆောင်းလာတော့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ယင်ရှန်းဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။
“ဟားဟားဟား…”
“သေချင်နေတဲ့ မိန်းမပဲ”
ယင်ရှန်းသည် ပြင်းထန်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ချောင်းက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သေခြင်းအငွေ့အသက် မီးတောက်သည် ချွန်ထက်သော မြှားကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း လဲကျသွားသည်။ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ယင်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စင်ထွက်လာပြီး သူက ယင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ လျှာဖြင့် လျက်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး “ပြောစမ်း။ ငါ့ရဲ့ ထာဝရ အစောင့်ကို သတ်တာ ဘယ်သူလဲ”
ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားကြချေ။
ဗဟိုမြေလူမျိုးစုမှ အမျိုးသမီးများအားလုံး ယင်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ယင်ရှန်းသည် ဒေါသထွက်လာပြီး အဖွားကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဆရာကတော် ခင်ဗျား ပြောပြလိမ့်မယ် မဟုတ်လား”
အဖွားကြီးက မျက်လုံးပြူးပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “အိပ်မက် မက်မနေနဲ့ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားကို သတ်ပစ်ခဲ့သင့်တာ”
“ဟားဟားဟား…”
“ဆရာကတော်၊ ခင်ဗျား နောက်တာတွေ ရပ်သင့်ပြီ။ ကျွန်တော်သာ မရှိရင် ငါတို့ ဗဟိုမြေလူမျိုးစုက ဘယ်လို အင်အားကြီးလာနိုင်မှာလဲ။ မကြာခင်မှာ ငါတို့ ထွက်လာပြီး ငါတို့ ဗဟိုမြေလူမျိုးစုရဲ့ မသေနိုင်သော နိုင်ငံကို တည်ထောင်နိုင်တော့မှာပါ။ ဟားဟားဟား…” ယင်ရှန်းသည် ထပ်မံ၍ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလာတော့သည်။
ချက်ချင်းပင်…
ယင်ရှန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်မျိုးတစ်မည်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားက အဖွားကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်သွားစေသည်။ ထို့နောက် သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် “မင်း ငါ့အတွက် အသုံးဝင်သေးလို့သာ မဟုတ်ရင် ဒီအဖွားအိုကို ငရဲဘုံက သခင် ယာမနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ငါ ပို့လိုက်နှင့်ပြီးပြီ”
“ငါ လိုချင်တဲ့ အပျိုစင်ခြောက်ယောက်ကို ဖယ်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို မထားပါနဲ့— အကုန် သတ်ပစ်လိုက်”
ယင်ရှန်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ မသေနိုင်သော အစောင့်များ ရှေ့သို့ ပြေးလာတော့သည်။
ဘယ်သူမှ မခုခံကြချေ။
သူတို့၏ မျက်လုံးများအားလုံးတွင် နက်ရှိုင်းသော မုန်းတီးမှု ပါဝင်နေသည်။
လူများစွာက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လာကြသည်။ “ယင်ရှန်း ခွေးကောင်၊ နတ်ဘုရားက မင်းကို လုံးဝ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
လော့ထျန်သည် သူ၏ ဖုတ်ကောင် နတ်ဆိုးသားရဲ စစ်တပ်ကို တည်ထောင်ရန် ကိုးရက်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် နက်နဲဆရာ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယင်ရှန်းသည် ဆယ်ရက်ပြည့်ရန် တစ်ရက်စောပြီး ရောက်လာခဲ့ပြီး ဗဟိုမြေလူမျိုးစုအား ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သည်။
လော့ထျန်သည် ယခုအခါ အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့သို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်မည်ကို စတင် စဉ်းစားနေမည်မှာ သေချာပါသည်။
သူ၏ ဖုတ်ကောင် နတ်ဆိုးသားရဲ စစ်တပ်ကို အသုံးပြုပြီး မည်သို့သော တိုက်ပွဲပုံစံကို ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု သင် ထင်ပါသလဲ။