ယင်ရှန်း ထွက်ခဲ့
Vol. 11 Ch. 130
“ကောင်းကင်ဓားမြို့တော်က တစ်ယောက်လား”
အမှောင်ပုံသဏ္ဌာန်သည် ဆင်းသက်လာရာ ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်တူသော လူတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သွေးချိုးကို ကြည့်ကာ “ခင်ဗျားတို့ ဆိုးသွမ်းသော သွေးဂိုဏ်းက လူလည်း မဟုတ် ပိုးကောင်လည်း မဟုတ်တဲ့သူနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့အထိ အဆင့် နိမ့်ကျသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ခဲ့ဘူး”
ယင်ရှန်း၏ အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး “မင်းက ဘယ်သူ့ကို လူလည်း မဟုတ် ပိုးကောင်လည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတာလဲ” ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဟင်”
“ပင်လယ်တိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်လား”
“ပြီးတော့ ခင်ဗျားကလည်း…”
သွေးချိုးက ပညာရှင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။ “မင်းက ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်လား”
ပညာရှင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ပညာရှင်က ဘာမှ မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ သွေးချိုးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါက ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးသား အစစ်ပါပဲ။ သူတို့သွေး အနံ့က တကယ်ကို မွှေးလွန်းတယ်”
“ဟေ့၊ ဟေ့”
“သွေးချိုး ဒီနေရာက ကျွန်တော့် အမှောင်ဘုရင်
နယ်မြေပဲ”
“ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ အလောင်းက ကောင်းကင်ဓားမြို့တော်ရဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့အတွက် ဒါက သေချာပေါက် ငါ့ပိုင်တာပဲ” ယင်ရှန်းက သူ့အပိုင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဓားမြို့တော်၏ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု၏ ခွန်အားသည် ဒဏ္ဍာရီဆန်သည်။
၎င်းမှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းက အကျိုးကျေးဇူး ရှိစေမည်မှာ သေချာ၏။
သွေးချိုးက ပြုံးလိုက်ပြီး “အမှောင်ဘုရင်သခင်၊ ကျွန်တော် သူ့သွေးကိုပဲ သောက်ချင်တာပါ။ သူ့အလောင်းအတွက်ကတော့ ခင်ဗျားအတွက် ချန်ထားမယ်” ပြောလိုက်သည်။
ယင်ရှန်းသည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ”
သွေးချိုး၏ လှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်က သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ခန့်မှန်းရခက်စွာ တောက်ပသွားစေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ပညာရှင်ကို ကြည့်ကာ “အခု ကောင်းမွန်ပြီး နာခံတတ်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ထုတ်ပြလိုက်။ ပင်လယ်တိမ်ဂိုဏ်းက မင်းကို ဘယ်လို စွမ်းရည်တွေ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့လဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်တယ်”
ပညာရှင်၏ မျက်လုံးများ မဲမှောင်လာသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓားတစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ဓားသွားသည် အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှ ထွက်လာသော အလင်းလှိုင်းများသည် စီးဆင်းနေသည့် ရေနှင့်တူသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်ကို မနှိုးဆွရသေးသော်လည်း ယင်းက ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤဓား၏ အဆင့်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း မည်သူမဆို ပြောနိုင်ချေ၏။
ပညာရှင်က သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားသွားသည် မရေရာသည့် ပုံရိပ်ယောင်များ နောက်တွင် ကျန်ရစ်သော အရိပ်များဖြင့် ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက “ဒီတစ်ခုတည်းနဲ့ မင်းကို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်တယ်”
“ဟွန့်”
“ဘယ်လောက် မောက်မာလိုက်တဲ့ စကားတွေလဲ”
သွေးချိုး၏ အသံ မတိတ်ဆိတ်သေးခင်မှာပင် သူသည် ပညာရှင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားခဲ့ချေပြီ။
သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံသည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက် ပျံ့နှံ့နေသည့် သွေးမြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့က လေထဲတွင် စတင် ပျံ့နှံ့လာပြီး ပင်မခန်းမတစ်ခုလုံး သွေးပင်လယ်နှင့် ဆင်တူနေသည်။ အနံ့သည် အလွန်ပင် စူးရှသည်။
“သွေးပင်လယ်”
လေဟာနယ်မှ အေးစက်သော အော်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပညာရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် အရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် နေရာချထားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မှိန်ဖျော့သော ဧကရာဇ် စွမ်းအင်ပမာဏကို စတင် ထုတ်လွှတ်လာသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုမှ တစ်စုံတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားသောကြောင့် သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ ဧကရာဇ် စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ယင်းက သွေးမြူခိုးကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ပညာရှင်၏ ရင်ဘတ်ရှေ့ရှိ ဓားသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ “မိုးကြိုး ဓား”
“ဘုန်း”
ပင်မခန်းမတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သတ္တုပစ္စည်းများ တိုက်မိသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ပုံသဏ္ဌာန် နှစ်ခု နောက်သို့ ခုန်ထွက်သွားသည်။
သွေးချိုးသည် လေဟာနယ်မှ အေးစက်စက် ရယ်မောလာသည်။ “မိုးကြိုးဓားကျင့်စဉ်လား။ အဲဒါက အဘိုးအို ချန်ရဲ့ စွမ်းအား တစ်ဝက်တောင် မရှိဘူး။ မင်းက ပန်းထိုးထားတဲ့ ခေါင်းအုံးထက် မပိုဘူးလို့ ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သွားသေလိုက်တော့”
ပညာရှင်က ဘာမှ ပြန်မပြောချေ။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဧကရာဇ် စွမ်းအင်က အနည်းငယ် ပို၍ ထူထဲလာသည်။
ပညာရှင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်မှ နက်နဲ စွမ်းအင်သည် ရုတ်တရက် တရွေ့ရွေ့ ထွက်လာသည်။ တိုတောင်းသော ဓားအလင်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဓားစွမ်းအင် ထွက်လာကာ ပင်မခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင်…
ရေတွက်မရသော ဓားများသည် ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေသည့်အလား မြည်နေသည်။
သွေးချိုး၏ စွမ်းအင်မှ နက်နဲ စွမ်းအင်သည်လည်း တရွေ့ရွေ့ ထွက်လာပြီး သူ၏ ထူထဲသော သွေးပင်လယ် ပြင်ပသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
“ဘုန်း”
“ဘုန်း”
ယင်ရှန်းသည် ဤအရာကြောင့် အလွန် စိတ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် ရဲ့ ပင်မခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ခွင့်ကို ငါ ဘယ်လို ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ”
ထို့အပြင်…
သူသည် သွေးချိုးက ပညာရှင်၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော မသေနိုင်သော အစောင့်ကို ဖန်တီးရန်အတွက် အသက်ရှင်နေသူက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ယင်းသည် ၎င်း၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ယင်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်
တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူ့ဦးခေါင်းမှ ပေါက်နေသည့် ပိုးကောင်က မီးလျှံကဲ့သို့ သေခြင်းအငွေ့အသက်ကို စတင် ထုတ်လွှတ်လာသည်။
သွေးချိုးနှင့် ပညာရှင်တို့သည် အလွန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြရာ ခွဲခြား၍မရနိုင်ချေ။
သွေးချိုး၏ ကျင့်ကြံမှုသည် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်သော်လည်း ပညာရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် ဧကရာဇ် စွမ်းအင်က သူ၏ သွေးပင်လယ် ကျင့်စဉ်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦးသည် ယခု ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်…
ပညာရှင်တွင် သွေးချိုးကဲ့သို့ နက်နဲ စွမ်းအင် များစွာ မရှိချေ။
သွေးချိုးက သူ့ထက် ပိုအားကောင်းသောကြောင့် နက်နဲ စွမ်းအင်ကို နှိုင်းယှဉ်သည့်အခါ ပညာရှင်သည် အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ သဘာဝပင်။
ဤသည်မှာ ပညာရှင် စိုးရိမ်နေသည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကြောင့်…
ပညာရှင်၏ လက်ထဲရှိ စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအင်က ၎င်းမှ စတင် ထွက်လာသည်။ သွေးချိုး ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာသည့် အချိန်တွင် ဓားသည် မိုးကြိုး၏ မြန်နှုန်းဖြင့် ထိုးထွက်သွားသည်။ ဓား၏ ဓားသွားသည် ချက်ချင်း ပိုကြီးလာ၊ ပိုလေးလာပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားက နှစ်ဆ တိုးလာသည်။
သွေးချိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု ပေါ်လာပြီး သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်လို ထွက်ပြေးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”
ပညာရှင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်လည်း ထူထဲသော သေခြင်းအငွေ့အသက် အစုအဝေးက ပညာရှင်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်အုပ်လာသည်။
“အွမ်မ်…”
ဓား အပြည့်အဝ မထိုးထွက်နိုင်မီ မီးလျှံကဲ့သို့ သေခြင်းအငွေ့အသက်က ပညာရှင်ကို ဝန်းရံထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် စဉ်ဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်။ ထို့နောက် အဆိပ်ရှိသော သေခြင်းအဆိပ်သည် ပညာရှင်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါအားလုံးကို စတင် ဝါးမြိုတော့သည်။ နှလုံး၊ အသိစိတ်ပင်လယ်နှင့် စိတ်မှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးကို လက်ရှိတွင် ဝါးမြိုခံနေရသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် ပင့်ကူတစ်ကောင်က သူ့ပိုက်ကွန်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသော သားကောင်ကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်နှင့် ဆင်တူနေသည်။
ပညာရှင်၏ ဧကရာဇ် စွမ်းအင်သည် ယင်းကို ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ခဏလေးအတွင်း…
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး ပင်မခန်းမပြင်သို့ ပျံထွက်သွားသည်။
ပညာရှင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ အားလုံး အလျင်အမြန် ထွက်သွားကြပါ”
ယင်ရှန်း၏ အမူအရာ ပြင်းထန်လာပြီး သူက အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “နောက်ထပ် ရှိသေးလား။ ငါ့ အမိန့်တွေကို ပေးပို့လိုက်- မြို့တံခါးကို ပိတ်ပြီး စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေပါ။ သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းပြီး ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့။ ငါ သူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် လိုချင်တယ်ဆိုတာ သတိရပါ။ ငါ သူတို့ကို ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး မသေနိုင်သော အစောင့်တွေ ဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ချင်တယ်၊ ဟားဟားဟား…”
သွေးချိုးက သူ့ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သေခြင်းအငွေ့အသက် မီးလျှံများက ပညာရှင်အတွင်းသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝန်မခံလိုသည့် အရိပ်အယောင်နှင့် အေးစက်မှုကို ပြသနေသည်။
“ဘုန်း”
တိမ်ဖောက်မြှားတစ်ချောင်း အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့၏ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။
ပညာရှင်၏ အသံသည် သူ၏ နက်နဲ စွမ်းအင်ဖြင့် ချဲ့ကားလိုက်ရာ မြို့တွင်းရှိ လူတိုင်း ကြားနိုင်စေသည်။ ဤအရာတွင် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အဖွဲ့ဖော်များလည်း ပါဝင်သည်။
“ထန်မင်…”
“မင်းသား ကိုး…”
“ညီငယ်လေး…”
အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ အသံများ ထွက်လာသည်။
ထို့နောက် လူ သုံးဦးက အမှောင်ဘုရင်၏ နန်းတော်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်တည်း ပစ်လွှတ်သွားသည်။
သို့သော်…
ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ရေတွက်မရသော မသေနိုင်သော အစောင့်များက ပင်မလမ်းမများတစ်လျှောက် သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာနေသည်။
ယင်းသည် လမ်းတိုင်းမှ လာနေသည့် အနက်ရောင် အစုအဝေး ပင်လယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးချင်းစီက ပြင်းထန်သော သေခြင်းအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤသူများသည် အပြင်ဘက်တွင် ကင်းလှည့်သည့် ပုံမှန် မသေနိုင်သော အစောင့်များ မဟုတ်ဘဲ ယင်ရှန်း၏ အထက်တန်း စစ်သည်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မသေဆုံးမီ နက်နဲ ဂုရုသခင် အဆင့်တွင် ရှိခဲ့ကြသည်။
“ပြေး”
“အမြန် ပြေး မသေနိုင်သော အစောင့်တွေက အရမ်း များလွန်းတယ်”
“ဒါပေမဲ့ မင်းသား၉က အထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်မလား…”
“ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး …”
မသေနိုင်သော အစောင့်များ၏ ဒီရေလှိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အမှောင်ဘုရင်၏ နန်းတော်ဆီမှ ပြေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ၊ တစ်စုံတစ်ဦးကို ကယ်တင်ရန် မပြောနှင့်တော့ချေ။
ခဏလေးအတွင်း…
သူတို့ သုံးဦးလုံး နောက်ထပ် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ မြို့၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးတော့သည်။
အမှောင်ဘုရင်၏ နန်းတော်အတွင်း၌။
သွေးပိုးနှင့် သွေးအေးတို့သည် ညင်သာစွာ ပြုံးနေကြပြီး တစ်ဦးက “အမှောင်ဘုရင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း သွားကူညီပေးရမလား”
အမှောင်ဘုရင်၏ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ သူတို့ နှစ်ဦးသည် သွေးမြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံထွက်သွားသည်။
ထို သုံးဦးက သူတို့၏ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းတွင် ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေကြသည်…
သူတို့ သုံးဦးလုံး သွေးများ ဖုံးနေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရန် မလွယ်ကူသော်လည်း ရောက်သောအခါ မြို့တံခါး ပိတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြို့တံခါးရှေ့တွင် မသေနိုင်သော အစောင့်များ အမြောက်အမြား စခန်းချထားသည်။
သူတို့ သုံးဦးလုံး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားတော့၏။
“အစ်မကြီး၊ ခင်ဗျား အရင် ထွက်သွားပါ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်”
တစ်ဦးက လမ်းကြောင်း ဖွင့်ရန် ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး နောက်တစ်ဦးက နောက်ဘက်တွင် ကျန်နေကာ ကာကွယ်ပေးသည်။
“မင်းတို့ ထွက်ပြေးချင်တာလား”
“ဟဲဟဲ… အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒီ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးက ငါ့ပိုင်လိမ့်မယ်၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကတော့ မင်းပိုင်
လိမ့်မယ်” သွေးပိုးက ဆိုးသွမ်းစွာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သွေးအေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒီလို လုပ်မယ်”
ဤအချိန်တွင်…
မြို့တံခါးရှေ့တွင် လူသတ်ချင်စိတ် ထွက်နေသည့် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီးနောက် သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရင်း တံခါးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးချလိုက်သည်။ “ယင်ရှန်း၊
အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့စမ်း”
“ဘုန်း”
လော့ထျန်သည် အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့သို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လူမျိုးတုံး သတ်ဖြတ်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဒေါသ အလွန်ထွက်နေသည်။ သူသည် မြို့တံခါးကို ရိုက်ချလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ယင်ရှန်းအား ကြေညာလိုက်ချေပြီ။
လော့ထျန်သည် သူ၏ ဖုတ်ကောင် နတ်ဆိုးသားရဲ စစ်တပ်ကို မည်သို့ ထုတ်ဖော် အသုံးပြုမည်နည်း။ သူသည် ယင်ရှန်း၊ ဆိုးသွမ်းသော သွေးဂိုဏ်း၏ သွေးပိုးနှင့် သွေးအေး၊ နှင့် မသေနိုင်သော အစောင့်များ၏ ပင်လယ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရမည်လား။