အထူးလှုပ်ရှားမှု
Vol. 11 Ch. 131
“ဘုန်း”
ထိုအသံသည် မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ကို တုန်ဟီးစေသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်။
သူ၏ ခွန်အားသည် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ကြိတ်ချေလိုက်သော ပင်လယ်နှင့်တူပေသည်။
တံခါးဝ၏ ထူထဲသော ကျောက်တံခါးနှစ်ချပ်သည် ထိုစွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ကျိုးပဲ့သွားကာ လေထဲသို့ ပျံထွက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများ တစ်ဝိုက်လုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဤအချိန်တွင်…
လော့ထျန်ထံမှ ထွက်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သေမင်း၏ အငွေ့အသက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြို့ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ယင်းက ထိုနေရာရှိ မသေနိုင်သော အစောင့်များ အားလုံးထံမှ ထွက်လာသော သေခြင်းအငွေ့အသက် မီးလျှံများကို ရူးသွပ်စွာ စတင် စုပ်ယူနေတော့၏။
မသေနိုင်သော အစောင့်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။
သူတို့သည် ပြန်လှန်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မေ့လျော့သွားကြသည်။
ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် လော့ထျန်သည် ပြိုကျနေသော အပျက်အစီးများပေါ်မှ စတင် လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူက ကောင်းကင်သို့ တစ်ဖန် အော်ဟစ်
လိုက်သည်။ “ယင်ရှန်း ခွေးမသားကောင်၊ အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့စမ်း”
သူ၏ အသံသည် ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူ၏ မာန်မာနက အတိုင်းအဆမဲ့အောင် မြင့်မားသည်။
ထိုအော်ဟစ်သံတွင် သူ၏ ရွှေထုထိုးဖောက် ခြင်ေ္သ့ကျားဟစ်အော်သံတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအား အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် လော့ထျန်၏ အသံသည် အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့၏ နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းတွင် ယင်ရှန်း လက်ရှိ ရှိနေသော အမှောင်ဘုရင်၏ နန်းတော်လည်း ပါဝင်သည်။
လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။
မြို့တစ်ခုလုံးသည် အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေတော့၏။
ဒီလူက အရူးလား။
သူသည် အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့တွင် ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းရဲသလား။
အရူးတစ်ဦးသာလျှင် ဒီလိုမျိုး လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်လား။
ကောင်းကင်ဓားမြို့တော်၏ မင်းသားနှင့် ပင်လယ်တိမ်ဂိုဏ်း၏ ထက်မြက်သော တပည့်များပင် အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့ထဲသို့ ပွင့်
ပွင့်လင်းလင်း မဝင်ရောက်ရဲခဲ့ကြချေ။ ဒါဆို ဒီ လူအက ဘယ်က ထွက်လာတာလဲ။
ပြီးတော့ သူသည် နက်နဲ ဂုရုသခင် အဆင့်ကိုပင် မရောက်သေးသည့် လူအတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒီလူသာ စိတ်မနှံ့ဘူးဆိုရင် တခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမလဲ။
ဤအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပင်လယ်တိမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့် သုံးဦး အပါအဝင် လူတိုင်းသည် လော့ထျန်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ တပည့်များထဲတွင် လှပပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဟော့သော အစ်မကြီးတစ်ဦး ပါဝင်နေသည်။
“ဒီလူက အရူးပဲ မဟုတ်လား”
“သူ စိတ်ဖောက်သွားတာ မဟုတ်လား”
“သူက အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့မှာ အကြမ်းဖက်ရဲတယ်။ သူ စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်”
ဤသည်မှာ ရေတွက်မရသော လူများ၏ အတွင်းစိတ် ရေရွတ်မှု ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ဦးနှောက်သည် လော့ထျန်၏ ရဲရင့်မှုကိုပင် နားမလည်နိုင်ချေ။
“မင်းလို နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ က သူများလက်ထဲကို အသက်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ မြန်မြန် ထွက်ပြေးပါ” ထို ဟော့သော အစ်မကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်လည်း…
သွေးပိုးနှင့် သွေးအေး၏ ဓားသွေး နှစ်ချောင်းက ခုတ်ချလိုက်သည်။
“ရွှစ် ရွှစ်”
အစ်မကြီးဘေးရှိ အမျိုးသား တပည့်နှစ်ဦး၏ လည်ချောင်းများ ပြတ်သွားသည်။ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ပန်းထွက်လာစဉ် သွေးပိုးနှင့် သွေးအေးတို့သည် ရူးသွပ်စွာ ရှေ့သို့ ပြေးလာပြီး သူတို့၏ လည်ပင်းများကို စတင် စုပ်ယူတော့သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူတို့၏ ပါးစပ်များမှ မကြာခဏ ရက်စက်သော ရယ်သံများ ထွက်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင်လည်း လက်ရှိရှိနေသော မသေနိုင်သော အစောင့်များတွင် တစ်ဦးက “သတ်ပစ်လိုက်” အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လော့ထျန်သည် နောက်ခံရှိ မြင့်မားသော နန်းတော်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် သူ့နှင့် မဝေးသော အစ်မကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခုန်တက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်ကာ သူမရှေ့ကို မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လော့ထျန်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ကျွန်တော့်နောက်မှာ ပုန်းနေနိုင်တယ်”
သူ၏ အသံက နည်းနည်း အက်ရှနေသည်။
ယင်းက သူ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ အရေးမကြီးပေ။
အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ချင်းယွဲ့အာ၏ စိတ်က ထိုအသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူမသည် ၎င်း၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် “ငါ မတွေ့ဖူးတဲ့ အမျိုးသား ရှိသေးလို့လာ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ခံရတာလဲ”
“သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ မှာပဲ ရှိသေးတာ၊ သူ ဘယ်လို ငါ့ကို ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ”
“ဒီကလေးက မိန်းမလိုက်ပြီး သူ့အသက်ကို မလိုချင်တော့ဘူးလား”
“မင်း တကယ်ပဲ ငါက အပြစ်ကင်းတဲ့ ၁၈ နှစ်သမီးလေးလို့ ထင်နေတာလား။ ဒီ အဒေါ်ကြီးက အသက် ၂၆ နှစ် ရှိနေပြီ ဒီကောင်က တကယ် အံ့ဩစရာပဲ”
ဘယ်အချိန်ကမှန်းမသိ…
ချင်းယွဲ့အာသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ “ညီငယ်လေး၊ မင်း အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ ဒီလို ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်နဲ့ မင်း မိန်းမလိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ မင်း သိရောသိရဲ့လား။ ဒါက အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့ပဲ၊ ဒီလူတွေအားလုံးမှာ ထာဝရ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိတယ်။ မင်း သူတို့ကို ဘယ်လောက် တိုက်ခိုက်ပါစေ၊ သူတို့ သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီမှာ မလုံလောက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ဒီအစ်မကြီးနောက်မှာ ပုန်းနေ”
“ငါ့မှာ အသက်ရှင်သေးသရွေ့ မင်းကို မြို့ထဲက ထွက်သွားအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်။ မင်း ကောင်းကင်ဓားမြို့တော်ကို သွားပြီး ပင်လယ်တိမ်ဂိုဏ်းကို ရှာ၊ ပြီးတော့ သူတို့ကို အင်အားဖြည့်တင်းဖို့ ခေါ်လာခဲ့…”
“ဟင်”
“မင်း ငါ့စကားကို ကြားလား”
“ဟေး၊ ဟေး၊ ဟေး၊ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ”
ချင်းယွဲ့အာသည် စိတ်လွတ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လော့ထျန်သည် သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်နေသောကြောင့်ပင်။ မသေနိုင်သော အစောင့်များ တန်းစီလျက် ရှိနေပြီး သူတို့အားလုံး မသတ်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိသည်…
ဤအချိန်တွင်…
လော့ထျန်၏ ပုံသဏ္ဌာန် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်က လက်သည်း ပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ မသေနိုင်သော အစောင့်တစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ အသုံးမဝင်သော ပုံအဖြစ် လဲကျသွားသည်။
အစောင့် သေဆုံးသွားသည် – ချက်ချင်း သေဆုံးခြင်း။
ချင်းယွဲ့အာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြင့် လော့ထျန်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ရန် နာရီဝက်ကျော် ကြာသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားက လက်မခံချင်သော်လည်း သူမသည် “ဟာကွာ ဒီကလေးက အရမ်း မိုက်တာပဲ ဒါက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ သူက ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာကို မပြောနဲ့ဦး။ မင်း… ကလေးလေး၊ တကယ့် ကလေးလေး သူက ချောတော့ ချောပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအစ်မက ကိုယ့်ထက် အများကြီး ငယ်တဲ့သူတွေကို တစ်ခါမှ မပိုးပန်းဖူးဘူး” ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးများသည် တကယ်ကို နက်နဲ သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။
ဤသို့သော အချိန်တွင် ချင်းယွဲ့အာသည် လော့ထျန်ကို မည်သို့ ပိုးပန်းရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။
သူမသည် လက်ရှိတွင် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ ရှိနေသည်ကို မသိဘူးလား။
ဤသည်မှာ အလွန် အံ့ဩစရာ ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ လက်ရှိ အေးစက်နေသော လော့ထျန်သည် သူ၏ လူသတ်မျက်လုံးများဖြင့် ဝတ္ထုများမှ ရက်စက်သော လူသတ်သမားများနှင့်တူနေသည်— သူသည် လက်ရှိတွင် အရမ်း မိုက်နေသည်ကို မငြင်းနိုင်ချေ။
မသေနိုင်သော အစောင့်များ အကြားတွင် ဆူညံသံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့၏ အဖော် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယများ စတင် ပေါ်လာသည်။
“ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်တာလဲ”
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့ မသေနိုင်တာ မဟုတ်လား။ အမှောင်ဘုရင်က ငါတို့ကို မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပေးထားတာ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ သေမှာ မဟုတ်ဘူး…”
“သူ တကယ်ပဲ ဟောကိန်းထုတ်ထားတဲ့သူ ဖြစ်နေနိုင်မလား”
“သူသာလျှင် ငါတို့ကို သတ်နိုင်တာ”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါတို့ လုံးဝ မသေနိုင်ဘူး…”
“သေ” ဟူသော စကားလုံးကို အသံထွက်အောင် မပြောရသေးခင်မှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်း ပေါက်ကွဲသွားနှင့်ပြီ။ မသေနိုင်သော ဂူပိုးတစ်ကောင် လှုပ်ရှားထွက်လာပြီး လော့ထျန်က ၎င်းကို နင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ် သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အမှောင်ဘုရင်၏ နန်းတော်။
ယင်ရှန်း၏ အမူအရာက အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။ သူသည် ပင်မခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ့ဦးခေါင်းမှ ထွက်နေသော ပိုးကောင်ကြီးက ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ခါနေသည်။
ဤသည်က ယင်ရှန်းကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စေသည်။
ဘေးဘက်တွင် သွေးချိုးသည် မျက်လုံး မည်းမှောင်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အပြုံး ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကိုယ့်
ကိုယ်ကိုယ် “ဒါက မသေနိုင်သော ဂူပိုးရဲ့ လျှို့ဝှက်
ချက်ပဲ”
ချက်ချင်းပင်…
သွေးချိုးက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “နက်နဲ ဆရာ အဆင့် ၉ မှာရှိတဲ့ သာမန် အမှိုက်တစ်ယောက်ပဲ… အမှောင်ဘုရင်သခင်၊ ကျွန်တော် သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးရမလား”
သူ၏ အသံတွင် စဉ်းစားချင့်ချိန်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။
သွေးချိုးသည် မူလက ဤ အမှောင်ဘုရင်ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ…
ထို ကြောက်ရွံ့မှုက အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပြီ။
ယင်ရှန်းသည် သွေးချိုးကို သူ၏ မျက်လုံးထောင့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “သွေးချိုး ခင်ဗျား လူတွေကို သေချာ ထိန်းချုပ်တာပဲ ကောင်းမယ်။ သူတို့သာ ငါ့ရဲ့ သားကောင်ကို လက်ဖျားနဲ့ တို့ရဲရင် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဒီနေရာမှာပဲ သေစေရမယ်”
အနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်တွင် သွေးချိုး တုန်ယင်သွားပြီး ဘေးသို့ ရွှေ့သွားကာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ချေ။
ယင်ရှန်းက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပင်မခန်းမမှ အနည်းငယ် ထွက်သွားပြီး သူ၏ အသံကို မြို့တစ်ခုလုံးသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ “သူ့ကို ငါ့အတွက် သတ်ပစ်လိုက်၊ ငါ မင်းတို့ကို ထာဝရ အသက် ပေးမယ်”
အေးစက်မှုနှင့် သေခြင်းအငွေ့အသက် ပြည့်နေသော အသံသည် မြို့၏ နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ထို မသေနိုင်သော အစောင့်များသည် ဗီတာမင် ဆေးပြား သောက်လိုက်ရသည့်အလား စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
“ထာဝရ အသက်”
“ထာဝရ အသက်”
“ထာဝရ အသက်”
အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့၏ မသေနိုင်သော အစောင့်များအားလုံး ကောင်းကင်ကို တုန်ဟည်းစေရန် တစ်ပြိုင်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ၎င်းသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာစေသည်။
မသေနိုင်ခြင်းနှင့် ထာဝရ အသက်ကြားတွင် ကွာခြားမှု ရှိပါသလား။
မသေနိုင်သော ဂူပိုး အများစုသည် အဆင့် ၁ တွင် ရှိနေသော်လည်း ထာဝရ အသက် ဂူပိုးသည် အဆင့် ၄ တွင် ရှိပြီး ပိုမို ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ အဆင့် ၄ ဂူပိုးသည် ချက်ချင်း သတ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။ ယင်ရှန်း၏ ဦးခေါင်းမှ ပေါက်နေသော ပိုးကောင်က အဆင့် ၈ တွင် ရှိနေသည်။
လော့ထျန်၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ချင်းယွဲ့အာကို “မင်း မသေချင်ဘူးဆိုရင် ငါ့နောက်မှာ နေတာ ကောင်းမယ်၊ ဘာလို့ဆိုသော် ငါ့ရဲ့ အထူးလှုပ်ရှားမှုကို ငါ သုံးတော့မယ်”
လော့ထျန်သည် အမှောင်တောင်ကုန်း အလောင်းမြို့သို့ အလွန် ရဲရင့်သော ဝင်ရောက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မသေနိုင်သော အစောင့်များကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို ပြသခဲ့သည်။ ယင်ရှန်း၏ ထာဝရ အသက် ဆုလာဘ်သည် အစောင့်များ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။
လော့ထျန်၏ အထူးလှုပ်ရှားမှုက မည်သည့်အရာ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ သူသည် သူ၏ ဖုတ်ကောင် နတ်ဆိုးသားရဲ စစ်တပ်ကို ထုတ်ဖော်တော့မည်လော၊ သို့မဟုတ် ဤပြင်းထန်သော စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အခြားသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သုံးလိမ့်မည်လော။