BOSS ကို လက်နက်ချစေခြင်း

အပြင်လောကတွင် ချူကျန့်က ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ အဆောင်ငှားထားသော အခန်းငယ်လေး၏ ခုတင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

‘နောက်ဆုံးအချိန်မှာပဲ ရှုံးနိမ့်ပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာလား…’

ဤတုန်းဖန်းပုပိုက်သည် အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ‘ရက်တစ်ရာအိပ်မွေ့ချဆေးမှုန့်’ မိနေသည့်တိုင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သေး၏။

သူမ၏အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ကောကျင့်နှင့် မယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် များစွာကွာခြားမည် မဟုတ်ချေ။

ချူကျန့်က နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရာ ချွေးအေးများ ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူက ခေါင်းခါ၍ မျက်နှာသစ်လိုက်ပြီး အတွင်းခံအဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ပြီးနောက် ခုတင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာသည်။

သူက စိတ်မကျေမနပ်ဖြင့် ဂိမ်းဦးထုပ်ကို ပြန်တပ်၍ ဂိမ်းထဲသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ဂိမ်းစနစ်မှ သတိပေးချက်တစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

“သင်၏ ဂိမ်းဇာတ်ကောင်မှာ သတိလစ်မေ့မြောနေသဖြင့် ဂိမ်းထဲသို့ ယာယီဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ…”

‘အယ်… သတိလစ်တာပဲလား… မသေသေးဘူးပေါ့…’

ချူကျန့် အံ့အားသင့်ပြီး ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း အလားတူ သတိပေးချက်ကိုသာ ကြားနေရပေ၏။

တုန်းဖန်းပုပိုက်သည် မသေလျှင်ပင် သတိလစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။ သူ အရင် နိုးလာလျှင် သူမ၏ခေါင်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်ဖြတ်၍ တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်း၏ကံပြောင်းအဆောင်ကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ချူကျန့်က တွေးလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူ ဂိမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ချူကျန့်၏ထင်မြင်ချက်သည် မှန်ကန်ပေ၏။ ဂိမ်းထဲတွင် တုန်းဖန်းပုပိုက်သည် ချူကျန့်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏အတွင်းဒဏ်ရာများ ပို၍ဆိုးရွားလာသည်။

သူမက သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေလဲကျသွားကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

ချူကျန့် သတိလစ်သွားသည့် တခဏမှာပင် သူ၏နားထဲသို့ ဂိမ်းသတိပေးချက်တစ်ခု ဝင်လာသည်။

“တင်… သင်သည် ဤ တာဝန် ၏ အဆုံးသတ် BOSS ကို အောင်မြင်စွာ အနိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ဖြစ်သည်… လျှို့ဝှက်ထားသော ထူးခြားသည့် တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ… တာဝန် ဆုလာဘ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်… သိုင်းလောကဂုဏ်သတင်း ၂၀၀… ရွှေတုံး ၅ တုံး… နတ်ဘုရားအဆင့် သိုင်းကျမ်း နေကြာသိုင်းကျမ်း (မပြည့်စုံ) တစ်အုပ်…”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူထဲသော စာအုပ်တစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး တုန်းဖန်းပုပိုက်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားသည်။ ဖြူဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခုက တုန်းဖန်းပုပိုက်ကို လွှမ်းခြုံသွားပေ၏။

“တင်… BOSS နှိမ်နင်းခြင်းကျမ်း၏ အသက်ဝင်စေသည့် အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီသဖြင့် အလိုအလျောက် အသက်ဝင်သွားပြီ… သင် တစ်ဦးတည်း အနိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုးအဆင့် BOSS တုန်းဖန်းပုပိုက်ကို လက်နက်ချစေရန် ကြိုးစားနေသည်…”

“ဂုဏ်ယူပါသည်… နှစ်ဦးနှစ်ဖက်၏ စွမ်းရည် ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ တိုးမြှင့်သွားပြီး တုန်းဖန်းပုပိုက်မှာ အောင်မြင်စွာ လက်နက်ချသွားခဲ့သည်…”

တုန်းဖန်းပုပိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် BOSS နှိမ်နင်းခြင်းကျမ်းထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး စာအုပ်မှာ ချူကျန့်၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပြန်ရောက်သွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ချူကျန့်နှင့် တုန်းဖန်းပုပိုက်တို့၏ သွေးစက်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

နှစ်စက္ကန့်အကြာတွင် လေထဲမှ ဂိမ်းသတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တင်… သိုင်းလောကကြေညာချက်… ကစားသမား ချူလော့ကျွင်းသည် အိပ်မက်ဆိုးအဆင့် ကြယ်ငါးပွင့် BOSS ကို တစ်ဦးတည်း အနိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး ဆာဗာအသစ်တွင် BOSS ကို အဆင့်တစ်ဆယ်ကျော် ကွာဟချက်ဖြင့် အနိုင်တိုက်ခိုက်သည့် ပထမဆုံး ကစားသမား ဖြစ်လာသည်… ဤသည်မှာ မဟာသိုင်းလောကခေတ် စတင်ချိန်မှစ၍ ပထမဆုံးသော ထူးခြားသော ကံကြမ္မာဖြစ်ပြီး သီးသန့်ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ မကြောက်တရားစိန်ခေါ်သူ နှင့် ကျပန်းရွေးချယ်ထားသော အထူးပစ္စည်းတစ်ခုကို ဆုချီးမြှင့်သည်… ဤအဖြစ်အပျက်ကို ဆာဗာအသစ်မှ ပိုင်ရှောင်ရှန်း၏ မဟာသိုင်းလောက ဒဏ္ဍာရီမှတ်တမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်… ကစားသမားအားလုံး သူ့ကို စံနမူနာယူ၍ မိမိတို့၏ ထူးချွန်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပိုင်ရှောင်ရှန်း၏ မဟာသိုင်းလောက ဒဏ္ဍာရီမှတ်တမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ရန် ကြိုးစားကြပါ…”

ထိုအသံသည် ဆာဗာအသစ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြေညာခဲ့ရာ လူတိုင်းသည် သူတို့၏နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဝိုး… တကယ်လား… အိပ်မက်ဆိုးအဆင့် ကြယ်ငါးပွင့် BOSS ကို တစ်ယောက်တည်း နိုင်အောင်တိုက်တယ်… ဒီ ချူ… က စူပါမန်းလား… ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

“ချူလော့ကျွင်းက နာမည်ကြီး ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ဝှက်များ ဖြစ်နေမလား…”

“ငါတော့ မယုံဘူး… အရင် ဆာဗာဟောင်းနှစ်ခုက နာမည်ကြီး ပညာရှင်တွေတောင် ဒီလို မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား…”

“အား… ငါ သတိရပြီ… ဒီ ချူ… က သိုင်းလောကကြေညာချက်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ပါဖူးတယ်… အရင်ကလည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ဖားပြုတ်နီကိုတောင် မျိုချဖူးတယ်… ကောင်းကင်ရတနာ အဆင့်စာရင်းမှာ သူ့နာမည်က ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေတယ်…”

“ကောကျင့်ကို ဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ ချူလော့ကျွင်းလား…”

“ငါ အခုလေးတင် စစ်ကြည့်လိုက်တယ်… ငါ ဘာတွေ့ခဲ့လဲ သိလား… ဒီ ချူလော့ကျွင်းက သိုင်းလောကကြေညာချက်မှာ ငါးခါတောင် ပါဖူးတယ်… မိုးရေစိုရွှဲ ကြာရွက်မကြွေလို ပညာရှင်တောင် သုံးခါပဲ ပါဖူးတာ…”

“ဒီကောင် BUG သုံးပြီး လိမ်နေတာ ဖြစ်မယ်…”

“မသိဘဲလျှောက်မပြောနဲ့… မဟာသိုင်းလောကခေတ်မှာ အခုခေတ်ရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး နည်းပညာတွေကို သုံးထားတယ်… ငွေကြေးအရင်းအနှီးတွေ အများကြီး အာမခံထားပြီး BUG တစ်ခုတွေ့ရင် ယွမ်တစ်သန်း ဆုချမယ်လို့တောင် ကြေညာထားတယ်… ဒီနှစ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ BUG မတွေ့ဖူးဘူး… မင်း တွေ့ရင် ငါ့ကို အမြန်ပြော… ငါ ဆုသွားယူမလို့…”

“ငါ့ရဲ့ အာမမခံနိုင်တဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရတော့ ဒီ ချူလော့ကျွင်းက နဝမယင်သိုင်းကျမ်းကို ကျင့်ကြံပြီးတော့ အဆိပ်အားလုံးကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်မယ်… သူ့မှာ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ဒါမှမဟုတ် နဂါးသတ်ဓားလိုမျိုး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေတောင် ရှိနိုင်တယ်… ဒါကြောင့် သူက ဒီမှတ်တမ်းသစ်ကို တင်နိုင်ခဲ့တာပဲဖြစ်မယ်…”

“ဒီ ချူလော့ကျွင်းက ဘယ်မှာလဲ… ရှန်ယန်မြို့မှာပဲလား… ငါ သူ့နဲ့ ရင်းနှီးအောင် သွားလုပ်မလို့…”

“သွား… ရှန်ယန်မြို့ကို သွားပြီး ဒီလူစွမ်းကောင်းကို သွားကြည့်ရအောင်… ငါ မယုံဘူး… ဆာဗာအသစ် ဖွင့်တာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူး… သူမှာ တကယ်ကြီး နဝမယင်သိုင်းကျမ်း ရှိရင်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

မရေမတွက်နိုင်သော ကစားသမားများ၏ ဆွေးနွေးမှုများကြားတွင် မူလက နာမည်အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သော ‘ချူလော့ကျွင်း’သည် နောက်ဆုံးတွင် နာမည်ကြီးလာပြီး အငြင်းပွားမှုများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထောက်ခံသူများ မယုံကြည်သူများ လိမ်လည်သည်ဟု ယူဆသူများ စိန်ခေါ်သူများ ရှိကြပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနိုင်သော ရတနာများနှင့် နတ်ဘုရားကျမ်းများကို မက်မောသူများမှာမူ အများဆုံးပင်။

ဤသို့ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကစားသမားများသည် ရှန်ယန်မြို့သို့ ဦးတည်၍ ခရီးနှင်လာကြသည်။

မဟာသိုင်းလောကခေတ်၏မြေပုံသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အဝေးဆုံးမှ ရှန်ယန်မြို့သို့ ရောက်ရန် အနည်းဆုံး ခြောက်လခန့် ကြာမြင့်ပေမည်။ ထိုကြောင့် ရှန်ယန်မြို့သို့ လူကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြသူများမှာ အနီးအနားရှိ မြို့များမှ ကစားသမားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် မဟာသိုင်းလောကခေတ်၏ ကစားသမားဦးရေသည် အလွန်များပြားသဖြင့် ဤမြို့အနည်းငယ်ရှိကစားသမားဦးရေပင်လျှင် နှစ်သိန်းကျော် ရှိသည်။

ထိုလူများအနက် ချူလော့ကျွင်းကို ဆွဲဆောင်သိမ်းသွင်းရန် ဂိုဏ်းကြီးများမှ စေလွှတ်လိုက်သူများ အလားအလာရှိသော ပညာရှင်များကို ရှာဖွေနေသည့် ‘ကြယ်ပွင့်ရှာဖွေသူများ’ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ ကစားသမားများ နှင့် အခွင့်အရေးသမားများ ပါဝင်ကြသည်။ ထိုကြောင့် အချိန်တခဏအတွင်းတွင် မြင်းလှည်းလုပ်ငန်းသည် အလွန်အလုပ်ဖြစ်လာပြီး ရှန်ယန်မြို့သို့ ဦးတည်သွားသော မြင်းလှည်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှန်ယန်မြို့သည် ပို၍ လှုပ်ခတ်လာမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

အပြင်လောကမှ ချူကျန့်ကမူ ဤအရာများကို မသိသလို ဂရုစိုက်ရန်လည်း အချိန်မရှိချေ။ အစဉ်အမြဲတည်ငြိမ်သော သူသည် ယခုချိန်၌ စိုးရိမ်ပူပန်နေလေပြီ။

ဂိမ်းမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ခိုင်းခံရချိန်မှစ၍ ငါးမိနစ်ကျော် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။ အပြင်လောကမှ တစ်နာရီသည် ဂိမ်းထဲမှ တစ်ရက်နှင့် ညီမျှသဖြင့် အပြင်လောကမှ ငါးမိနစ်သည် ဂိမ်းထဲမှ တစ်နာရီခန့်နှင့် ညီမျှသည်။

အကယ်၍ ဂိမ်းထဲသို့ အမြန်မဝင်နိုင်သဖြင့် ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်း၏ ကံပြောင်းအဆောင်ကို ရှာမတွေ့ဘဲ ပျောက်သွားပါက သူ၏ ကြိုးစားမှုများ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လော....

သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေစဉ်မှာပင် ‘မဟာသိုင်းလောကခေတ်သို့ ပြန်လည်ကြိုဆိုပါသည်’ ဟူသော အသံတစ်ခုက သူ့ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းသာစေခဲ့သည်။

ရောင်စုံအလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ မျက်စိမှိတ်၍ ဖွင့်လိုက်သောအခါ မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းဟောင်း၏ အမိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချူကျန့်က ချက်ချင်း ထခုန်လိုက်သော်လည်းသူ၏ခြေလက်များ ပျော့ခွေ၍ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ပြုတ်ထွက်သွားတော့လုမတတ် နာကျင်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်၏။

‘တောက်… တုန်းဖန်းပုပိုက်ရဲ့ လက်ဝါးချက်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ… ငါက ခေတ်မီအဝတ်အစား အစုံအလင် ဝတ်ထားပြီး အရိုးအကြောအမှတ်က ၂၄ တောင် ရှိတာ… လက်ဝါးလေပွေနဲ့ ထိမိရုံနဲ့ ဒီလောက်တောင် ဒဏ်ရာရရသလား…’

သို့သော်လည်း ချူကျန့်သည် သူ၏ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရန် အချိန်မရှိချေ။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်၌ တုန်းဖန်းပုပိုက်ကို မတွေ့တော့သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

‘အမ်… သူက ထွက်ပြေးသွားတာလား… သူ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားတယ်ဆိုတော့ သေသွားလောက်ပြီလို့ ထင်တာ… သူ တကယ် ထွက်ပြေးနိုင်ရင်တောင် ငါ့ကို အရင်သတ်ပြီးမှ ထွက်ပြေးရမှာ မဟုတ်လား…’

ချူကျန့်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ နားစွင့်နေသော်လည်း အသံတစ်စက်မျှ မကြားရချေ။ သူ တာဝန် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ‘လျှို့ဝှက်ထားသော တာဝန် ပြီးဆုံးပြီ’ ဟု ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ ဝမ်းသာသွားပြီး သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သော တုန်းဖန်းပုပိုက်ကို ရှာဖွေရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ နတ်ရုပ်တုအောက်သို့ အလျှင်အမြန်သွား၍ ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်း၏ကံပြောင်းအဆောင်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့သဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။

သူက စိတ်မလျှော့ဘဲ သွေးမိစ္ဆာ၏ အလောင်းပေါ်တွင် ရှာဖွေလိုက်ရာ ငွေအနည်းငယ်နှင့် ဆေးလုံးအနည်းငယ်မှလွဲ၍ အဆောင်နှင့်တူသောအရာဟူ၍ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ချေ။

ချူကျန့်သည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်ပြီး တာဝန်အသေးစိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်း၏ ကံပြောင်းအဆောင်ကို ဆုအဖြစ် မရရှိခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်ဖြစ်သော နေကြာသိုင်းကျမ်းတစ်အုပ်ကို ဆုချီးမြှင့်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

‘ဒီနတ်ဘုရားကျမ်းက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ… ငါက သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး…’

ချူကျန့်က ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ ဆဲဆိုနေ၍ အကျိုးမရှိတော့ချေ။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ပြီး ချွေးများ ထွက်နေသဖြင့် ဒဏ်ရာကို အရင်ကုသရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကောရှန်၏ ပန်းကိုးမျိုးမြရည်စမ်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်၍ သောက်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာပေါ်တွင် ဆေးလိမ်းကာ အဝတ်ဖြင့် စည်းနှောင်လိုက်သည်။

သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ချိန်၌ ထူထဲသော စာအုပ်တစ်အုပ်မှ အလင်းရောင်များ ထွက်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။

‘ဒါက BOSS နှိမ်နင်းခြင်းကျမ်းလား… ဟုတ်တယ်… ငါ ဒီစာအုပ်ကို မေ့နေတာပဲ…’

သူသည် ထိုစာအုပ်၏ အသုံးဝင်ပုံကို ချက်ချင်း သတိရသွားပြီး သူ

စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ BOSS နှိမ်နင်းခြင်းကျမ်း၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ချိန်၌ အောက်တွင် ‘လက်ရှိ လက်နက်ချထားသော အရေအတွက်’ မှာ ၀ မှ ၁ သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေ၏။

သူ အံ့အားသင့်ပြီး ထို BOSS နှိမ်နင်းခြင်းကျမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုစာအုပ်သည် အဘိဓာန်တစ်အုပ်ကဲ့သို့ ထူထဲပြီး လေးလံသည်။

ပထမစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်နှင့် ဂိမ်းမှ သတိပေးချက်တစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

“ဂုဏ်ယူပါသည်… သင်သည် အိပ်မက်ဆိုးအဆင့် BOSS တုန်းဖန်းပုပိုက်ကို အောင်မြင်စွာ လက်နက်ချစေပြီး ဖြစ်သည်… သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး ဘဝသစ်ကို ရရှိသွားသည်…”

ချူကျန့်က အေးစက်သော လေကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထိုက်ရှန့်လောင်ကျွင်း၏ကံပြောင်းအဆောင်ကို မရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော စိတ်ပျက်မှုများသည် မိုးကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်ပါးသွားတော့သည်။

တုန်းဖန်းပုပိုက်ကဲ့သို့ အထူး

ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အဖော်အဖြစ် ရရှိခြင်းမှာ အစွမ်းထက်သော အကူအညီတစ်ခုနှင့် သစ္စာမဖောက်သော အဖော်တစ်ယောက်ကို ရရှိခြင်းနှင့် တူညီသည်။

ထင်ပေါ်စွာ တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန်တွင် သူမကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းပြီး ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို သူမထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ သူ ကိုယ်တိုင်မှာမူ လူအုပ်ထဲတွင် သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်နိုင်ပေမည်။

သူ ပထမစာမျက်နှာကို အသေးစိတ် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ဘယ်ဘက်တွင် ဇာတ်ကောင်ပုံတူနှင့် ညာဘက်တွင် ဇာတ်ကောင်အရည်အသွေးများ အောက်တွင် ရှင်းလင်းချက်များကို ရေးသားထားပေ၏။

ဘယ်ဘက်မှ BOSS ပုံတူကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ချူကျန့် သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

‘ဒါက ရေခဲလို အေးစက်ပြီး မာန်မာနကြီးတဲ့ တုန်းဖန်းပုပိုက်လား… ဒါက လိမ်နေတာပဲ ဖြစ်မယ်…’

ပုံတူတွင်မူ တစ်ဆယ့်လေးငါးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်သည် အလွန်ချောမောလှပပြီး အဖြူရောင် နတ်သမီးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ရွှေရောင်အနားကွပ်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ခြုံလွှမ်းထားသည်။ သူမ၏ဝတ်ရုံခါးတွင် ပတ်ထားသော ခါးပတ်တွင်ပင် အဖြူရောင်နှင့် ရွှေရောင်အနားကွပ်ထားပြီး သူဌေးသမီးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများသည် ဝိုင်းစက်နေပြီး ခါးထိရှည်သောဆံပင်များသည် မည်းနက်နေပေ၏။ သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့်ဒေါသများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အငွေ့အသက်များသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အကယ်၍ ဝတ်စုံနှင့် ရုပ်ရည်သည် အနည်းငယ် တူညီမှု မရှိပါက ချူကျန့်က ဤမိန်းကလေးသည် ကောရှန်ထက်ပင် ငယ်ရွယ်ပုံရသော တုန်းဖန်းပုပိုက်ဖြစ်သည်ကို ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဒါက တကယ့်ကို ဘဝသစ် ရသွားတာပဲ… ဒီနှိမ်နင်းခြင်းကျမ်းရဲ့ တကယ့်နာမည်က ‘မိစ္ဆာ BOSS တွေကို လမ်းကောင်းသို့ ပြောင်းလဲပေးပြီးတော့ စိတ်နှလုံးကို သန့်စင်ပေးပြီး ငယ်ရွယ်နုပျိုစေသော ကျမ်း’ပဲ ဖြစ်ရမယ်…”

ချူကျန့်က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပုံတူ၏ညာဘက်မှ ဇာတ်ကောင်အရည်အသွေးများနှင့် အောက်မှ ရှင်းလင်းချက်များကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။