အခန်း (၅၂၆)

မော့ချူး၏ နားနားတွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခုနက သဘောထားက သိပ်ကောင်းသွားလို့ မင်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာမလိုဘူးလို့ ထင်သွားစေတာလား။ ဟမ်"

'... သောက်ကျိုးနည်းပဲ။'

ဤလူ ရုတ်တရက် ရူးသွားပြီး သူမ၏ လည်ပင်းအညှစ်ခံရကာ အောက်ဆီဂျင် ထောက်ပံ့မှု အလုံအလောက်မရနိုင်သည်အထိ ဖြစ်သွားမည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ မော့ချူး၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ အထူးစွမ်းရည်သည် ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်ထွက်သွားကာ ယန်ယိယန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

ယန်ယိယန်သည် သူ၏ ဝှီးလ်ချဲကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရင်း မော့ချူး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့်ပင် မော့ချူးသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို သူ၏ လက်ထဲမှ အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သောက်ကျိုးနည်းပဲ။ သူက တကယ်ပဲ အရူးပဲ။ ဒီပေါက်ကွဲမှုက အရမ်းကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။

နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးပြီးနောက် မော့ချူးသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် သူမရှေ့မှ လူကို စိုက်ကြည့်နေရင်း အနည်းငယ် သတိထားနေသည်။

"ဘာလို့ ပြေးတာလဲ" ယန်ယိယန်သည် မော့ချူး၏ တုံ့ပြန်မှု ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူသည် စက္ကန့်ဝက်ခန့် မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ရုတ်သိမ်းသွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။ "ဒါက သေးငယ်တဲ့ အကွာအဝေးလေးပဲလေ။ မင်းကို ဖမ်းဖို့က မလွယ်လွန်းဘူးလား"

မော့ချူးသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"အရင် အနားယူလိုက်။ မနက်ဖြန်ကျမှ ငါ့ကို လာကုပေး"

ယန်ယိယန် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ မော့ချူး၏ ဖြူစင်သော မျက်လုံးများသည် ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကျန်ရှိနေသော မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လုံးဝ ဖော်ပြခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုလူသည် သူ၏ ဝှီးလ်ချဲကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ခုနက လူကို ကျောခိုင်းထားသော အနေအထားသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ စကားများမှာမူ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော ခံစားချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မနက်ဖြန် လဲလှယ်ပွဲညီလာခံ တက်ရဦးမယ်။ ရှင့်ခြေထောက်ကို ကုသပေးဖို့ အချိန်မရှိလောက်မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။ ရှင် တခြားတစ်ယောက်ကို ရှာတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်" မော့ချူးသည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးသည် မကျိုးမပဲ့နိုင်သော ဝါးပင်လေးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး မည်မျှပင် ဖိအားများ ရင်ဆိုင်ရစေကာမူ သူမသည် မတ်မတ်မားမား ရပ်တည်ကာ ထိုဖိအားကို ဖောက်ထွက်နေသည်။

"ဟင်းဟင်း"

ယန်ယိယန်သည် ရုတ်တရက် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ မတက်နဲ့တော့ပေါ့။ မနက်ဖြန် လဲလှယ်ပွဲညီလာခံအကြောင်း အကြောင်းကြားဖို့ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်မယ်"

ယန် မိသားစု၏ မဟူရာသမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ ရှိ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုဖြင့် ဤသို့ပြုလုပ်ရန်မှာ သူတို့အတွက် လွယ်ကူလှသည်။

မော့ချူး၏ မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဒြပ်စင်များသည် စုစည်းလာသည်။

"ရှင့်စိတ်တိုင်းကျ ကျွန်မကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးမယ်လို့ ရှင် ဘာလို့ထင်တာလဲ…"

သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ယန်ယိယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ခလုတ်ခုံသည် ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။ တတီတီမြည်သံသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစေပြီး သူသည် သူ၏ ဘေးရှိ ယန်ကျင့်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤခပ်ဖျော့ဖျော့ အကြည့်သည် ယန်ကျင့်၏ ကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားစေသည်။ သူ လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ သခင်လေး။ ကျွန်တော် ချက်ချင်းဆင်းပြီး စစ်ဆေးလိုက်ပါ့မယ်"

ယန်ယိယန်၏ ခလုတ်ခုံ သည် အထူး လျှို့ဝှက်ကုဒ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အစပြု၍ ဆက်သွယ်ခြင်းမပြုပါက ခလုတ်ခုံသည် မြည်လာမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယန် မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ကုဒ်စနစ်ကို ချိုးဖောက်ကာ ယန်ယိယန်၏ ခလုတ်ခုံ သို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ရန်စမှုတစ်ခုဟုပင် မှတ်ယူနိုင်လောက်သည်။

"ထားလိုက်တော့" ယန်ယိယန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူ၏ စကားများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုအချို့ ပါဝင်နေသည်။

"ဒီလောက် သတ္တိရှိတဲ့လူမျိုးနဲ့ မတွေ့ရတာတောင် အတော်ကြာပြီ"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် ညင်သာစွာ ပွတ်ဆွဲလိုက်ပြီး ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုကို တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ အလင်းမျက်နှာပြင် ပွင့်လာပြီး အေးစက်သော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ 3D ဆန်ဆန် ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် လူတို့၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေသည်။

"နျဥ်ယွိယွမ်!" မော့ချူး၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး သူမ အလိုအလျောက် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"နျဥ်ယွိယွမ်"

ယန်ယိယန်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော တူညီသည့် စကားလုံးသုံးလုံးသည် အလွန်ကွဲပြားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ကွဲပြားသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်နေသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး စခရင် ပေါ်မှ လူကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝှီးချဲတွင် ထိုင်နေသော ယန်ယိယန်သည် သူ၏ ကျက်သရေရှိပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့‌သည့် အမူအရာက ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများ တုန်ယင်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုမျက်လုံးများသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်များဖြင့် စွန်းထင်းသွားခဲ့သည်။

အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ၏အကဲခတ်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထိုအစား သူ့အကြည့်ကို သူ့နောက်သို့ ဝေ့လိုက်ရာ မော့ချူးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသောလည်တိုင်ပေါ်မှ ရှင်းလင်းသော လက်ရာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ နက်မှောင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏လေသံသည် ချုပ်တည်းထားသော ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု မပါဝင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ မိုးခြိမ်းသံသဲ့သဲ့နှင့်အတူ သူက ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး ယန်၊ ခင်ဗျားရဲ့လက်က… နည်းနည်းများ ရှည်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?"

အကယ်၍ ရှည်လွန်းနေပါက သူက အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ခုတ်ဖြတ်ပေးရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါကို ကြားသောအခါ ယန်ယိယန်မှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ ယန်ကျင့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုနှင့် နာကြည်းမှုအချို့ကို ပထမဆုံး ဖော်ပြလာပြီး သူ၏မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးနေခဲ့သည်။ သူ နျဥ်ယွိယွမ်ကို ချေပတော့မည်အပြုတွင် သူ့ဘေးရှိ ယန်ယိယန်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"မာရှယ်နျဥ်၊ ခင်ဗျားက… ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ မိန်းမလှလေးကို ကယ်တင်တဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လို သရုပ်ဆောင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား?" ယန်ယိယန်သည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ ဒီတစ်ကြိမ် ရန်စရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက မော့ချူး ကို လှမ်းကြည့်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားကာ သူ၏စကားများထဲတွင် ထင်ရှားသော လှောင်ပြောင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုလူသည် ရုတ်တရက် ရန်လိုသည့်အသွင်သို့ ပြောင်းသွားသည်။ မူလက ကွေးတက်နေသော သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏အသံသည် ရုတ်တရက် နိမ့်ကျသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မာရှယ်နျဥ်၊ ခင်ဗျား ကြွားချင်တယ်ဆိုရင်တောင် နေရာမှန်ကို ကြည့်ရမယ်။ ဒီနေရာက မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၊ ခင်ဗျားမှာ ဝင်စွက်ဖက်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား?"

ယန်ယိယန်သည် အမြဲတစေ ဥပဒေမဲ့သော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် အရာရာကို လိုရာဆွဲပြီး ထင်တိုင်းကြဲ ပြုမူတတ်သည်။ သူသည် လူ့အသက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ယန် မိသားစုသည် မရေမတွက်နိုင်သော သူကောင်းမျိုးနွယ်မိသားစုများ၏ ရှောင်ဖယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဂလက်ဆီခြားမှ လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော နျဥ်ယွိယွမ်က သူ၏ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရဲသည်တဲ့လား။ သူ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား။

ယန်ယိယန်၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာကို ရင်ဆိုင်ရင်း နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းပင် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

"ကျုပ် ဝင်စွက်ဖက်နိုင်လား မစွက်ဖက်နိုင်လားဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ရမှာက ခင်ဗျားမဟုတ်တာကို ကျုပ်စိုးရိမ်မိတယ်!" သူ၏စကားများထဲမှ သြဇာအာဏာပါသော လေသံသည် ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟ! ကောင်းကောင်းပြောတတ်တာပဲ။ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်…" ယန်ယိယန် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်။ သူစကားမဆုံးမီမှာပင် မက်ဆေ့ချ် တစ်စောင် ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့သည်။

ယန်ယိယန်သည် မက်ဆေ့ချ်ကို ဖွင့်လိုက်စဉ် သူ၏မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားခဲ့သည်။

မက်ဆေ့ချ်ထဲတွင် ဘာရေးထားသည်ကို မသိနိုင်ခဲ့ပေ။ ယန်ယိယန် ဖတ်လေလေ သူ၏မျက်ခုံးများ ပိုတွန့်ချိုးလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ၏မူလ ကျက်သရေရှိသော မျက်နှာသည် မှိန်ဖျော့သော အနက်ရောင်မြူခိုးတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ခင်ဗျားမှာ ဒီလိုမျိုး သြဇာအာဏာရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ထားခဲ့ဘူး မာရှယ်နျဥ်!" အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းပြန်မော့လာပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ကို တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏လေသံသည် ပိုတည်ကြည်လာခဲ့သည်။

မှန်ပေသည်! သို့မဟုတ်လျှင် သူက ဤမိန်းကလေးအတွက် စကားပြောပေးရန် မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ လူကို ဘယ်လိုလုပ် လှုပ်ရှားစေနိုင်မည်နည်း။ ဤကဲ့သို့တွေးမိသောအခါ ယန်ယိယန်သည် မော့ချူး ဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမကို ကြည့်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ၏မျက်နှာသည် ပို၍ပင် နက်မှောင်သွားခဲ့သည်။

အခန်းထဲမှ အငွေ့အသက်ကို 'ဓားလှံများ ထုတ်ပြီး လေးမြားများ တင်ထားသည်' ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။ လောကအတွေ့အကြုံများသူ ယန်ကျင့်ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် တင်းမာနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမိန်းကလေး မော့ချူးမှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးလျက်ရှိသည်။ သူမသည် ခလုတ်ခုံ ထဲမှ သရေစာပန်းကန်လေးတစ်ချပ်ကိုပင် အလွန်စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် အလွန်ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စားသုံးနေသည်မှာ သူမကိုယ်သူမ အပျော်ခရီးထွက်နေသည်ဟု အမှန်တကယ် ထင်နေဟန်ရှိသည်။

"ဗိုက်ဆာနေတာလား?" နျဥ်ယွိယွမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ မူလ အေးစက်ခန့်ညားသော မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် နူးညံ့မှုဖြင့် ဆေးခြယ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏လေသံသည်လည်း ပိုနူးညံ့သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်" မော့ချူးသည် ဆန်မုန့်ကြော်များကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ရင်း အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အစာကို မျိုချပြီးမှ ပါးစပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စောနက ပေါက်စီနှစ်လုံး သုံးလုံးလောက်ပဲ စားရသေးတာ။ လုံးဝ မဝဘူး"

"ဒါဆို အများကြီးစား" နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်နေဟန် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်းအတွက် မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီမှာပဲရှိတဲ့ မိစ္စာ အပင်တွေနဲ့ မိစ္စာ သားရဲတွေကို ရှာခိုင်းဖို့ ကျုံးဝမ်ကို ကိုယ် ညွှန်ကြားပြီးပြီ"

"တကယ်လား?" ဒါကိုကြားသောအခါ မော့ချူး၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါဆို ခဏစောင့်…"

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ပြောလို့ဝပြီလား?" ယန်ယိယန်၏ ညှိုးငယ်သော အသံက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ဒါသည် သူ လူတစ်ယောက်၏ လုံးဝလျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ဒေါသသည် ဒီ့ထက်ပို၍ မထင်ရှားနိုင်တော့ပေ။

မော့ချူး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။