အခန်း (၅၂၈)

"ဒါက... မင်းရဲ့ အုပ်ထိန်းသူလား"

မူလက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သာယာနေသော အငွေ့အသက်မှာ စကားဖြတ်ပြောလိုက်သော ရှဲ့ချွင်ရှီးကြောင့် ရုတ်တရက် ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။

ဒီကလေး၏ မိုက်မဲမှုက ထပ်ပေါ်ပေါက်လာပြန်တာ ဖြစ်မည်။ ပထမဦးစွာ သူက နျဥ်ယွိယွမ်ကို မာနကြီးစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လှပသောမေးကို မော့လိုက်ကာ လေသံမှာ အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ပါ‌နေသည်။ "ဒီလူက ကြည့်ရတာ တော်တော်သာမန်ဆန်တာပဲ။ သူ အသက်လေးဆယ်ကျော်နေပြီလို့ ငါကြားတယ်။ ကျွတ်စ်ကျွတ်စ်၊ တော်တော်အသက်ကြီးနေပြီ"

ကြည့်ရတာ သာမန်...

အသက်ကြီး...

ရှေ့တန်းတွင် ထိုင်နေသော ကျုံးဝမ်မှာ သူ၏မျက်နှာကို မဖုံးအုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဘော့စ်၏ ရုပ်ရည်နှင့် အမူအရာကိုပင် သာမန်ဟု သတ်မှတ်ပါက သူတို့တို့ကိုယ် သူတို့ ဘယ်လိုခေါ်ဆိုရမည်နည်း?! ထို့အပြင် သူက အသက်လေးဆယ်ကျော်နေလျှင်ပင် အသက်ငါးဆယ်ကျော်များကို မည်သို့ ရှင်သန်နေထိုင်ခွင့်ပြုမည်နည်း?!

သို့သော် ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ စကားများမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေနှင့် ရှင်းလင်းစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

သူက လှပသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်၏ ရင့်ကျက်ပြီး အေးစက်သော အမူအရာကို သဘာဝအတိုင်း မနှစ်သက်ပေ။

ထို့အပြင် သူက ယခုနှစ်တွင် အသက် ၂၅ နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် အသေအချာပင် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူက အသက်လေးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သော နျဥ်ယွိယွမ်ကို အသက်ကြီးသည်ဟု ခံစားမိနေသည်...

သို့သော် နျဥ်ယွိယွမ်မှာ သူ၏ဆိုလိုရင်းကို သိသာစွာ နားမလည်ခဲ့ပေ။

မူလက ချစ်ခင်ကြင်နာပြီး နူးညံ့သော ချောမောသည့်မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက ရှဲ့ချွင်ရှီး ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 'ဒီသောက်ကလေးက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ?'

မော့ချူးမှာ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။ 'ရှဲ့ချွင်ရှီး၊ မင်း အထင်သေးနေတဲ့လူက ယန်ယိယန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အရှုံးမပေးခဲ့ဘူးဆိုတာ နင်သိရဲ့လား?'

ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ မသိနားမလည်သူများမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

"မော့ချူး၊ စဉ်းစားကြည့်လေ။ မင်းက ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတယ်။ ဒီလို အသက်ကြီးတဲ့လူနဲ့ တွဲပေးခံရတာ နှမြောစရာပဲ။ ကံကောင်းတာက သူက အုပ်ထိန်းသူတစ်ယောက်ပဲ။ နောင်တစ်ချိန် မင်းလက်ထပ်တဲ့အခါ သူ့ကို ရွေးချယ်ချင်မှ ရွေးချယ်မှာပေါ့"

မော့ချူးမှာ ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ မကြောက်ရွံ့သော စိတ်ဓာတ်ကို ချီးကျူးလိုက်မိရုံပင် ရှိသေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤလူက အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်စိန်ခေါ်ဝံ့ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်၏ ကျားမြီးကို ထပ်ဆွဲလိုက်ပြန်သည်။ ဤလူမှာ အနည်းငယ် အတင့်ရဲလွန်းနေသည်။

'နျဥ်ယွိယွမ်က သူ့မျက်လုံးတွေနဲ့ နင့်ကို သတ်တော့မလို ဖြစ်နေတာကို နင် မမြင်ဘူးလား?'

ရှဲ့ချွင်ရှီးကလည်း နျဥ်ယွိယွမ်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသည်။ သူက အတွင်းတွင် ပါဝင်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်ကို လုံးဝမသိဘဲ အနည်းငယ် မာနကြီးစွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ဘာကြည့်နေတာလဲ။ ဘယ်သူ့မျက်လုံး ပိုကြီးလဲလို့ ယှဉ်နေတာလား"

"အမ်..." မော့ချူးမှာ သူမ၏နဖူးကို မကိုင်ထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူမက ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ ဂရုမစိုက်တတ်သော စိတ်ကြောင့် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားသည်။

သိသာစွာပင် နျဥ်ယွိယွမ်ကလည်း ထိုသို့သောလူနှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန် အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူ၏အကြည့်ကို မော့ချူးထံသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ရွှေ့လိုက်သည်။ သို့သော် သူက ဒီသူကို တိတ်တဆိတ် မှတ်ထားလိုက်သည်။

"မင်း ပိန်သွားသလိုပဲ။ ခုတလော သိပ်အလုပ်ရှုပ်မခံနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပြီး ကောင်းကောင်းအနားယူဦး"နျဥ်ယွိယွမ်က ဆက်၍ စကားများ တတွတ်တွတ်ပြောနေပြီး မူလက နတ်ဆိုးဆန်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံမှ ယခု မိသားစုဆန်သော အမျိုးသားပုံစံသို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သဘောထားပြောင်းလဲမှုမှာ ချောမွေ့ပြီး သဘာဝကျကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့နေသည်။

"ဘယ်မှာ ပိန်သွားလို့လဲ။ ဘာမှမထူးဘူးလို့ ထင်တာပဲ" မော့ချူးက သူမမျက်နှာကို တို့ထိလိုက်သည်။ သူမ မဟူရာ သမုဒ္ဒရာ ဂလက်ဆီတွင် ရှိနေသည်မှာ တစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးပေ။ ပိန်သွားလျှင်ပင် ဤမျှ သိသာမည် မဟုတ်ပေ။

"လိမ်လိမ်မာမာ‌နေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားရှိအောင် ဂရုစိုက်။ အရေးမပါတဲ့လူတချို့နဲ့ မတွေ့နဲ့" နျဥ်ယွိယွမ်၏ အလေးပေးမှုမှာ နောက်ဆုံးစာကြောင်းပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မော့ချူး မျက်ဖြူလှန်လိုက်မိသည်။ ဤလူက သူမ အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်လော?

"စိတ်မပူပါနဲ့" မော့ချူးက လေးလံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပါ့မယ်"

သူတို့နှစ်ဦး ဗီဒီယိုကော ပြောပြီးချိန်တွင် ဟိုတယ်သို့ ပြန်သည့်ခရီးမှာ တစ်ဝက်ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှဲ့ချွင်ရှီးက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ နှုတ်ခမ်း‌ကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ "ဘာတွေ ပြောစရာရှိလို့လဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် ပြောနေရတာလဲ"

“ဟင်း” မော့ချူးက သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "နင် အခုထိ ဆင်ဂယ်ပဲ မဟုတ်လား"

"...အင်း" ရှဲ့ချွင်ရှီးမှာ အချိန်အတော်ကြာ ကြောင်ငေးနေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤမေးခွန်းနှစ်ခုကြားက ဆက်စပ်မှုကို သူ နားမလည်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“အော်” မော့ချူးက နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး"

ရှဲ့ချွင်ရှီးမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

'အင်း... မင်း ဒါနဲ့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? အထီးကျန်းခွေးလေးတွေကို ခွဲခြားဆက်ဆံနေတာလား?'

ရှေ့တန်းတွင် ထိုင်နေသော ကျုံးဝမ်မှာ ခေါင်းလှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူက ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ ပခုံးကို သနားကြင်နာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ "လူငယ်လေး၊ မင်းက ငယ်လွန်းသေးတယ်"

'အိုက်ယိုး တခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းကြတဲ့အခါ သိပ်ပျော်မနေနဲ့ဦး။'

ရှဲ့ချွင်ရှီးက ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပါးစပ်ဟမည်ပြုစဉ်မှာပင် သူ၏ မောင်နှင်ခြင်းယာဥ်ပေါ်မှ အချက်ပေးသံ ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။ မီးနီက အဆက်မပြတ် လင်းနေသည်။ "ရှေ့ မီတာငါးထောင်မှာ လမ်းပိတ်နေတဲ့ ယာဉ်တစ်စီးရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားပါ"

'ဘာ?!'

ကျုံးဝမ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မောင်နှင်ခြင်းယာဥ်မှာ အမြဲတမ်း အလိုအလျောက်မောင်းနှင်ခြင်း စနစ်တွင် ရှိနေသည်။ သူက ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်မှုသို့ မပြောင်းမီမှာပင် အချက်ပေးသံက ထပ်မြည်လာခဲ့သည်။ "ရှေ့ မီတာ ၅,၀၀၀ မှာ လမ်းပိတ်နေတဲ့ မောင်နှင်ခြင်းယာဥ် တစ်စီးရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းကြောကို ချက်ချင်းပြောင်းပါ"

မီတာ ၅,၀၀၀ မှ မီတာ ၅,၀၀၀ သို့။ မိနစ်ဝက်သာ ကြာသေးသည်။ ဤအမြန်နှုန်းမှာ အနည်းငယ် မြန်လွန်းသည် မဟုတ်လော?

... သူတို့ကို တမင်တကာ ဝင်တိုက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်လား?

ပုံမှန်အားဖြင့် ယာဉ်မောင်းများမှာ ကွန်ရက်ကိုအခြေခံ၍ လမ်းကြောင်းကို အလိုအလျောက် ရွေးချယ်ကြသည်။ တိုက်မိခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်ဆို့ခြင်းများမှာ ရှားပါးသော်လည်း ယနေ့အခြေအနေမှာ ရှင်းလင်းစွာ မမှန်ကန်ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တမင်တကာ ဝင်တိုက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ သေချာစဉ်းစားရန် အချိန်မရမီမှာပင် ကျုံးဝမ်က အနီးအနားလမ်းပေါ်မှ ယာယီလမ်းကြောင်းလွတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရင်း ခလုတ်ခုံ ကွန်ရက်ကို ကြည့်ရန် ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"မီတာ ၅၀ ပဲ ကျန်တော့တယ်"

"မီတာ ၃၀"

အရေးပေါ်အသံများက သူတို့ကို အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးနေပြီး အခြေအနေမှာ ပိုတင်းမာလာခဲ့သည်။

ကျုံးဝမ်က အခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်ပြီး ညာဘက်သို့ ရုတ်တရက် ကွေ့လိုက်သည်။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူက မောင်နှင်ခြင်းယာဥ် နှစ်စီး တိုက်မိမည့်အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ ညာဘက်လမ်းကြောသို့ ကွေ့ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့နောက်မှ ယာဉ်တစ်စီး ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ မောင်းနှင်ခြင်းယာဥ်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ဆောင့်တော့သည်။

ဘန်း!

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မောင်းနှင်ခြင်းယာဥ်မှာ သူတို့ဘေးမှ မြစ်ထဲသို့ ကျသွားပြီး ရေများစွာ ပက်ဖြန်းသွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ မောင်းနှင်ခြင်းယာဥ်၏ အရည်အသွေးမှာ အထူးကောင်းမွန်သဖြင့် ပြဿနာမရှိခဲ့ပေ။ အပန်းဖြေ သင်္ဘောမုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူတို့ ရှေ့ဆက်သွားနိုင်နေသေးသည်။

"သေစမ်း။ တစ်ယောက်ယောက်က ပြဿနာရှာနေတာ သေချာတယ်" ရှဲ့ချွင်ရှီးက သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ရေများကို တို့ထိလိုက်ရာ သူ၏ချောမောသောမျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု မပေါ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူတို့က အစောပိုင်းက ပြတင်းပေါက် မပိတ်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ဒဏ်ရာမရခဲ့သော်လည်း ကား၏ ဘေးနှစ်ဖက်မှ ရေများက ဖိအားကြောင့် ကားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့မှာ ချက်ချင်း ရွှဲစိုသွားခဲ့သည်။

"ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် စုံစမ်းမယ်" ကျုံးဝမ်က သူ့ခေါင်းပေါ်မှ ပင်လယ်ရေမှော်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူ ဒီလို သနားစရာအခြေအနေသို့ ရောက်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

မော့ချူးလည်း ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဤကိစ္စ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခက်အခဲအချို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့အနည်းငယ်မှာ ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

မော့ချူး၏ စိုစွတ်နေသော အဝတ်များမှာ ခြောက်သွေ့လုနီးပါး ဖြစ်‌နေလေပြီ။ သူမက ကုတင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ထိုပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်သည်။

သူမ ယနေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာများမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။ ပထမဦးစွာ ခြိမ်းခြောက်ခံရပြီးနောက် ကားတိုက်မှုနီးပါး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြစ်ထဲသို့ ကျသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ အနားယူလိုက်သောအခါ သူမ၏ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကိတ်မုန့်ကို ဝါးစားနေသော ဝိုင်းဝိုင်းမှာ ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။ "အူး-" 'ချူးလေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?'

ကိတ်မုန့်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပြီးနောက် ဝိုင်းဝိုင်း၏ ခြေတံတိုများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး မော့ချူး၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သည်းများက မော့ချူး၏ အနည်းငယ် နီရဲနေသော ပါးများကို ထိုးလိုက်သည်။

"လိမ္မာတယ်၊ မဆော့နဲ့" မော့ချူးက သူမလက်ကို ဆန့်ပြီး ဝိုင်းဝိုင်းကို သူမရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ သူမ၏အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ရှနေသည်။ "ငါ့ကို ခဏလောက် အိပ်ခွင့်ပေး"

အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာတတ်သော ဝိုင်းဝိုင်းမှာ ယခုအခါ ပို၍ အသိတရားရှိနေသည်။ ဒါကို မြင်သောအခါ သူက မော့ချူးကို ဆက်အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပေ။ ထိုအစား သူက သူမ၏ နွေးထွေးသော ရင်ခွင်ထဲတွင် လိမ်လိမ်မာမာ လှဲလျောင်းနေပြီး မျက်လုံးများကို မှေးမှိတ်ကာ အိပ်စက်သွားခဲ့သည်။

...

ညက ထိုသို့နှင့်ပင် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

"ချူးလေး၊ ဖလှယ်ရေးတွေ့ဆုံပွဲကို သွားရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ" တံခါးကို အဆက်မပြတ် ခေါက်နေသော်လည်း အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

ကျုံးဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။

'ဒါ မမှန်ဘူး။ ချူးလေးဆိုတဲ့ ဒီကောင်မလေးက အမြဲတမ်း အချိန်ကို လေးစားတယ်။ သွားရမယ့်အချိန် ရောက်နေတာတောင် ဘာလို့ လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးတာလဲ?'

"ချူးလေး? ချူးလေး?"

ကျုံးဝမ်က တံခါးကို ပို၍ ပြင်းပြင်း ခေါက်လိုက်သော်လည်း အထဲမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တစ်ခုခု မမှန်တော့ဘူး။

ကျုံးဝမ်က ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းကို ချက်ချင်း ရှာဖွေပြီး အပိုသော့ကို ရယူလိုက်သည်။

တံခါး ပွင့်သွားပြီးနောက် မော့ချူးသည် ကုတင်ကြီး အလယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လှဲလျောင်းနေသည်။ အပြာရောင်စောင်က သူမ၏ကိုယ်တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သန်းနေပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေပုံရသည်။

ဝိုင်းဝိုင်းကလည်း မော့ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှီနေသည်။ အဖြူရောင် အမွေးလုံးလေးမှာ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ခေါင်းအုံးတစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။

ကျုံးဝမ် သက်ပြင်းဖွဖွချမိသည်။ သူက ပွဲမဝင်ခင် အပြင်က ပွဲကျင်းပနေပုံရသည်။