အခန်း (၅၃၈)

"ဆားလိုချင်လား။" မီးဖိုချောင်ထဲရှိ နျဥ်ယွိယွမ်သည် မော့ချူးအတွက် တတ်နိုင်သမျှ နေရာများများချန်ပေးကာ ညာဘက်အစွန်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ့လက်မှာ ရှည်လျားကာ အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် မော့ချူး လိုအပ်သောအရာကို တိကျမြန်ဆန်စွာ ရှာဖွေပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

"အင်း။" မော့ချူး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်သည် တူးနာအညွန့်များ၏ မာကျောသော အကိုင်းအခက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆိတ်ထုတ်ပြီး သန့်စင်အောင် ဆေးကြောလိုက်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ် ဆားဗူးကို ကမ်းပေးသောအခါ သူမသည် အနည်းငယ်ခပ်ယူပြီး ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြင်ဆင်ထားသော တူးနာအညွန့်များကို အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မော့ချူး သူမ၏အလုပ် ပြီးသွားသောအခါ နျဥ်ယွိယွမ် သည် ချက်ချင်း ဆားဗူးကို ယူကာ မူလနေရာတွင် ပြန်ထားလိုက်သည်။ ထိုချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများက သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အသံတိတ်နားလည်မှုကို ပြသနေသည်။ တစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တစ်ဦးနားလည်ရန် မျက်လုံးချင်းဆုံကြည့်ရုံမျှသာ လိုအပ်သကဲ့သို့ပင်။

မော့ချူး ယခုပြုလုပ်နေသည်မှာ တူးနာကြက်ဥကြော်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အလွန်ရိုးရှင်းသော ဟင်းတစ်ခွက်ဖြစ်သော်လည်း အရသာမှာမူ ရှားပါးပြီး အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

သို့သော် အဖွဲ့ချုပ်တွင် တူးနာအညွန့်ကို ဟင်းချက်သည့် ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် မရှိပေ။ ယင်းအစား မဟူရာဂလက်စီတွင်မူ တူးနာပင်တို့သည် အကွက်လိုက်ကြီးများဖြင့် ပေါက်ရောက်တတ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ အချို့ကို ယူဆောင်၍ ဟင်းကောင်းတစ်ခွက် မချက်ပြုတ်ခဲ့ပါက သူမကိုယ်သူမ အားနာမိလိမ့်မည်။

မော့ချူး၏ လက်အရှိန်မှာ အလွန်မြန်သည်။ အိုးထဲမှရေ အနည်းငယ် ပွက်ပွက်ဆူလာသောအခါ သူမသည် တူးနာ အညွန့်ကို ချက်ချင်း ဆယ်ယူလိုက်သည်။

အကယ်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြုတ်လိုက်ပါက တူးနာ အညွန့်၏ လတ်ဆတ်သော အရသာသည် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

အအေးခံပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းကို ၅-၆ မီလီမီတာ အတုံးလေးများအဖြစ် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် အချိန်ကိုက် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ မော့ချူးသည် ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်ပြီး လှီးဖြတ်ထားသော တူးနာအညွန့်များကို ထိုအထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ခလုတ်ခုံထဲမှ ကြက်ဥအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ဖောက်ထည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ဆားအနည်းငယ်ထည့်ကာ အတူရော၍ ညီညာစွာ မွှေလိုက်သည်။

ထို့နောက် မီးကိုဖွင့်ကာ ဆီထည့်လိုက်သည်။ ဆီ ၅၀-၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပူလာသောအခါ သူမသည် တူးနာ အညွန့်နှင့် ကြက်ဥအရည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဆီနှင့်ထိတွေ့သွားသည်နှင့် ကြက်ဥအနှစ်သည် လျင်မြန်စွာ အခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မော့ချူးသည် မီးအလယ်အလတ်ဖြင့် ကြော်လှော်ကာ အချိန်ကိုက် လှန်ပေးလိုက်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး အဝါရောင်သန်းပြီး ကြွပ်ရွလာသောအခါ သူမသည် အပေါ်မှ နှမ်းဆီအနည်းငယ်ကို ဆမ်းလိုက်သည်။ ဤနောက်ဆုံးအချောသတ်မှုသည် ရနံ့ကို ချက်ချင်း ပို၍မွှေးပျံ့သွားစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မော့ချူးသည် ဓားဖြင့် အပိုင်းအနည်းငယ် ထပ်ပိုင်းလိုက်ရာ တူးနာ ကြက်ဥအနှစ်ကိတ်မှာ အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

မော့ချူးသည် မီးဖိုချောင်ထဲတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ချက်ပြုတ်နေသော်လည်း သူမ၏ ဘေးပတ်လည်မှ လူများသည် ချီးကျူးအံ့ဩခြင်းမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်ကြပေ။

အထူးသဖြင့် ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်အမင်း တောက်ပနေပြီး သူ့ဘေးမှ ဝိုင်းဝိုင်းနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူ မော့ချူး ချက်ပြုတ်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ထိုမိန်းကလေး၏ လက်ရာကြောင့် သူ အံ့အားသင့်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ဤ တူးနာအညွန့် သို့မဟုတ် သူတို့အများအားဖြင့်ခေါ်သော 'အနံ့ဆိုးပင်' ၏ အကိုင်းအခက်များကို မဟူရာတိမ်တိုက်ဂလက်စီ၏ မှော်ဒေသတွင် နေရာတိုင်းနီးပါး တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအပင်များထဲတွင် စွမ်းအင် လုံးဝမရှိပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုအပင်တို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျနေလျှင်ပင် မည်သူမျှ တစ်ချက်မျှ ကောက်ကြည့်ရန် စိတ်မဝင်စားကြပေ။

နောက်ဆုံး မော့ချူး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ကောင်းမွန်သော အရာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤမိန်းကလေးတွင် အသုံးမဝင်သောအရာကို အံ့ဖွယ်အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော လက်တစ်စုံ ရှိပေသည်။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ အကြည့်သည် မော့ချူး၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်များပေါ်သို့ မရောက်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ လက်ဖမိုးပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်ငယ်လေးအချို့ပင် ရှိနေသေးသည်။ အမှန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

ရုတ်တရက် နျဥ်ယွိယွမ်သည် ဘေးသို့စောင်းကာ ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ အမြင်လိုင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ 'ဟမ့်။ မင်းက ငါ့မိန်းမကို ကြည့်ချင်တယ်ဟုတ်လား။ အိပ်မက်သာမက်နေလိုက်။'

'တောက်။'

ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ ကျောကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့စိတ်ထဲ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ 'ဒီလူ့မှာ နောက်ကျောမှာ မျက်လုံးတွေပါနေတာလား။ လှည့်မကြည့်ဘဲနဲ့တောင် သိနိုင်တယ်လား။ တော်တော်ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ။'

သို့သော်လည်း ရှဲ့ချွင်ရှီး၏ အာရုံသည် ပန်းကန်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သော တူးနာ ကြက်ဥကြော်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ 'အရောင်အဆင်းကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတစ်ခုလိုပဲ။'

ရှဲ့ချွင်ရှီးသည် သူအရင်က မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသော အရသာကို ပြန်သတိရလိုက်သောအခါ သွားရည်များ စီးကျလာသည်ကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

"အဟမ်း... ဟမ်း.. ဟမ်း။"

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ခွေးစာများ အကျွေးခံလိုက်ရပြီး သူ့သွားရည်နှင့်ပင် နင်လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဒီလူနှစ်ယောက်က တော်တော်လွန်လွန်းနေပြီ...

"လာ၊ မင်းအရင်မြည်းကြည့်။" နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ့နောက်မှ ပူလောင်သော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ တည်ငြိမ်စွာ လက်ဆေးပြီး ကြက်ဥကြော်တစ်ဖက်ကို ယူကာ ခပ်ဖွဖွ နှစ်ကြိမ် မှုတ်လိုက်သည်။ သိပ်မပူတော့မှသာ သူ မော့ချူး ပါးစပ်ထဲသို့ ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။ ထိုသည်ထက်ပို၍ ဂရုစိုက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မော့ချူးသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပြုံးကာ အကိုက်ကြီးကြီးတစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။

ဤ တူးနာ ကြက်ဥကြော်တွင် ဖော်ပြ၍မရသော ရနံ့တစ်ခုရှိသည်။ ကြိုက်နှစ်သက်သူများက အလွန်ကြိုက်ကြပြီး မကြိုက်သူများကမူ ထိုအရသာကို ကျင့်သားရရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် မော့ချူးမှာမူ ပထမအမျိုးအစားထဲမှ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ဤတစ်ကြိမ် တူးနာ ကြက်ဥကြော်ပြုလုပ်ရာတွင် သုံးသော ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ သူမ ဆားအနည်းငယ်သာ ထည့်ခဲ့သည်။ နည်းလမ်းမှာ မရှုပ်ထွေးသော်လည်း ထိုကြောင့်ပင် တူးနာ၏ ရနံ့ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ ကြက်ဥ၏ နူးညံ့သောရနံ့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အရသာသည် ချက်ချင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူမ ပါးစပ်ထဲမှ ကြက်ဥကြော်ကို စားပြီးသောအခါ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းထက်မှ အပြုံးသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပိုနက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။ အစားအသောက်သမားတစ်ဦးအတွက် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားသုံးနိုင်ခြင်းထက် ပို၍ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသောအရာ မရှိတော့ပေ။

"ရှင်လည်း မြည်းကြည့်ဦး။" မော့ချူးသည် ကျန်ရှိသော ကြက်ဥကြော်ကို နျဥ်ယွိယွမ်ဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး သိုးသားဟော့ပေါ့လုပ်ရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူများစွာရှိနေသည်။ လူတိုင်းက တူးနာ၏ အရသာကို လက်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သိုးသားဟော့ပေါ့နှင့်ဆိုလျှင် အရသာပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ကြက်ဥကြော်အပြည့်နှင့် ပန်းကန်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုအထဲမှ မယူပေ။ ထိုအစား သူသည် ပန်းကန်ကို အပြင်ဘက် မှန်စားပွဲပေါ်တင်ပြီး မော့ချူး တစ်ဝက်စားထားသော ကြက်ဥကြော်ကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ တန်းထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးနှင့် မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်... အင်း။ ဒီအရသာက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။

နျဥ်ယွိယွမ် မှန်စားပွဲပေါ် တင်ထားသော တူနာ ကြက်ဥကြော်များကိုမူ ဝိုင်းဝိုင်းက လျင်မြန်စွာဖြင့် အနည်းငယ် ခိုးယူသွားခဲ့သည်။

ရှဲ့ချွင်ရှီးသည်လည်း ထိုနှစ်ဦးထံမှ ပေါက်ကွဲအားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားသည်။ သူသည် ရိုးရှင်းစွာဖြင့် လက်လှမ်းကာ ကြက်ဥကြော်တစ်ဖက်ကို ယူ၍ သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ 'ဟင်း... ဒဏ်ရာရနေတဲ့ သူ့ရဲ့နှလုံးသားလေးကို အရသာရှိတဲ့ အစားအစာနဲ့ ကုစားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။'

သူတို့ အရသာရှိသော ကြက်ဥကြော်တွင် နစ်မျောနေစဉ် လူတိုင်းသည် သိုးသား၏ ထူးခြားသော ရနံ့ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ဆွဲဆောင်ခြင်းခံလာရသည်။

အဖွဲ့ချုပ်တွင်လည်း သိုးသားရှိသော်ငြား မဟူရာတိမ်တိုက်ဂလက်စီ၏ သိုးသားမှာ သိုးနက်သားဖြစ်သည်။ အသားမှာ ထူးကဲစွာ အရသာရှိသည်။ အဆီနှင့် အသားမျှတပြီး သိုးသားနံ့ မရှိပေ။ ဒီသိုးသားကို သိုးသားများထဲတွင် အကောင်းဆုံးဟု ရိုးရှင်းစွာ ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် မော့ချူးသည် သိုးသားဟော့ပေါ့ပြုလုပ်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ကြက်ဥကြော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိုးသားဟော့ပေါ့၏ အဆင့်များသည် အနည်းငယ် ပို၍ရှုပ်ထွေးသည်။

မော့ချူးသည် ပထမဆုံး ရေနေအပင်များကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သိုးသားကို ဆေးကြောကာ ၃ စင်တီမီတာ လေးထောင့်အတုံးများ လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အသားတုံးတို့ကို ဟင်းချိုအိုးထဲထည့်ပြီး ရေနွေးဖြင့် ပြုတ်လိုက်သည်။ သွေးများ ဖယ်ရှားပြီးသောအခါ သူမ သိုးသားတုံးများကို ဆယ်ယူ၍ အရန်အဖြစ် ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် မီးကိုဖွင့်လိုက်သည်။ အိုးပူလာသောအခါ ဆီထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးအားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ရေနေအပင်အတုံးများကို ထည့်၍ မွှေကြော်လိုက်သည်။

ရေနေအပင်အတုံးများ ကြော်ပြီးသောအခါ သူမသည် ၎င်းတို့ကို ယခင်ထဲက ပြင်ဆင်ထားသော အရည်နှင့် ရောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုးသားတုံးများကို ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြက်သားမှုန့်၊ ငရုတ်ကောင်းနှင့် ချက်ပြုတ်ဝိုင်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အားလုံးကို မီးပြင်းပြင်းဖြင့် ပွက်ပွက်ဆူအောင် တည်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းကို ဖိအားပေါင်းအိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ၁၀ မိနစ်ခန့် ဖိအားဖြင့် ချက်ပြုတ်ပြီးသောအခါ အိုးသည် အသင့်ဖြစ်သွားလေသည်။

ဖိအားပေါင်းအိုးအကြောင်း ပြောရလျှင် ဤမြင့်မားသော နည်းပညာသည် အမှန်ပင် အဆင့်မြင့်ကြောင်း ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ထုတ်လုပ်လိုက်သောအရာသည် ဖိအားပေါင်းအိုးတစ်အိုးလို အလုပ်လုပ်ရုံသာမက အသုံးပြုသောပစ္စည်းကြောင့် နောက်ဆုံးထွက်လာသော ဟင်းလျာသည် အထူးသဖြင့် မွှေးကြိုင်လှသည်။

သိုးသားဟော့ပေါ့အိုး၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လူတစ်စုလုံး သွားရည်ကျနေကြပြီဖြစ်သည်။

တူးနာ ကြက်ဥကြော် ပန်းကန်ကြီးတစ်ချပ်၏ တစ်ဝက်ကျော်မှာ လုယက်စားသောက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကြိုးစားပမ်းစား ချက်ပြုတ်ခဲ့သော စားဖိုမှူးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် မော့ချူးနှင့် နျဥ်ယွိယွမ်တို့သာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် ပန်းကန်တစ်ချပ်လုံးကိုပင် သိမ်းကျုံးစားသောက်နိုင်လိမ့်မည်။

ပြောရန်မလိုအောင်ပင် သိုးသားဟော့ပေါ့သည် ပွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ ကောင်းစွာလက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်လတ်ဆတ်နေပြီဖြစ်သည်။ မော့ချူး၏ ကောင်းမွန်သော ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အရသာသည် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သွားပြီး လူများကို သူတို့၏လျှာကိုပင် မျိုချချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။

အထူးသဖြင့် အသားစားသတ္တဝါဖြစ်သော ဝိုင်းဝိုင်း အတွက် ဤဟင်းလျာကို အလွန်နှစ်သက်သဖြင့် မရပ်မနား စားသုံးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဟင်းချိုသုံးပန်းကန်လုံးအပြည့်ပင် သောက်သုံးခဲ့ရာ သူ၏ဗိုက်ပူပူလေးမှာ ဖောင်းကား၍ လုံးဝန်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပစ်လဲကျသွားပြီး မလှုပ်တော့ချေ။

အခြားသူများမှာလည်း များစွာမထူးခြားပေ။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသော အမူအရာကို မတားဆီးနိုင်ကြပေ။ အရသာရှိသော အစားအစာများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသော နေ့ရက်များသည် ဒီ့ထက်ပို၍ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း အခက်အခဲအများဆုံး ခံစားရသူများမှာ တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူများပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ခြေဆောင့်နေကြသည်။ ဤရနံ့သည် မသဲမကွဲရနေပြီး သူတို့ကို နင်စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ စားသုံး၍မရပေ။ ဒီ့ထက်ပို၍ ဆိုးရွားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် တံခါးဝန်းကျင်တွင် အခါအားလျော်စွာ လှည့်ပတ်သွားလာနေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်၊ သို့မှသာ သူတို့ ဤရနံ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အနံ့ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဘာမှမရှိခြင်းထက်စာလျှင် တော်သေးသည်ပင်။

ထို့ကြောင့် အခန်းအပြင်ဘက်တွင် အံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ လူများသည် သူမ၏ တံခါးရှေ့တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ချိန်တည်း၌ စိတ်လည်းရှုပ်ထွေးနေသလို ပျော်လည်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။