← Chapters

အခန်း (၄၀၀+၄၀၁)

Vol. 27 Ch. 400+401

အခန်း (၄၀၀+၄၀၁)

Vol. 27 Ch. 400+401

Chapter 400

အားလုံးသည် အစွမ်းထက်သူများ ၁

“ရထားက... တကယ်ပဲ တခြားယာဉ်တွေလောက် အဆင်မပြေဘူး”

ချင်ရွှမ်မင်၏ အကြည့်များ ထက်ရှသွားကာ ပြောလိုက်သည်၊၊

“တွင်းနက်တွေက ဆက်ပြီးကျယ်ပြန့်လာနေတယ်။ ရထားယဉ်တန်းတွေအတွက် သွားလို့ရမယ့် လမ်းကြောင်းတွေက နည်းသထက် နည်းလာပြီ”

“မကြာခင်မှာပဲ ဒီယဉ်တန်းတွေအားလုံးဟာ ယာဥ်ပြောင်းကြရလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် မြေပြင်အမျိုးမျိုးဖြတ်မောင်းနှင်မှုနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ကြရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကားယဉ်တန်းတွေထက်တော့ ပိုမြန်ပါတယ်။ သူတို့ထဲက အများစုက အာရုဏ်ဦး စီမံကိန်းစင်တာကို ရောက်နှင့်နေကြပြီ”

“အာရုဏ်ဦး စီမံကိန်းစင်တာက အခု ဘယ်လောက်တောင် ကြီးနေပြီလဲ”

“လူခြောက်သန်းကျော် ရှိပြီ”

ဟန်ကျွမ့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြား၏။

“ဒါဟာ ခရီးရှည်ကြီးလိုပဲ - လွယ်ကူတဲ့လမ်းဆိုတာ မရှိဘူး”

“ဝင်ရိုးစွန်းဒေသက နောက်ဆုံးဆုံမှတ်ကတော့ လူတွေနဲ့ ပိုပြီး ပြည့်ကျပ်လာနေတယ်”

ထိုအခိုက်တွင် စမ်းသပ်ကွင်းပြင်ပေါ်၌ နန်ကျင်း၊ အားဖေးနှင့် ရှောင်ချင်းတို့၏ အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်းများကို အကဲဖြတ်ပြီးစီးသွားလေပြီ။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်မှာ အားဖေးသည် သူ၏ အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း တွင် ၁.၃ သာ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နောက်ဆုံး အကဲဖြတ်အဆင့်မှာ ၁၃၀၀ သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ယင်းက သူ၏ စွမ်းရည်သည် ကြီးမားသော အလားအလာရှိသော်လည်း ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး အရည်အချင်းနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်မှာ ပျမ်းမျှအဆင့်သာရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

နန်ကျင်းနှင့် အခြားသူများကလည်း ဤအချက်ကို သိရှိကြသည်။ ၁၃၀၀ ရမှတ်သည်ပင် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နန်ကျင်း၏ အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း မှာ ၁.၆ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးရမှတ်မှာ ၁၇၂၈ ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ လုံးဝကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရှောင်ချင်း ထွက်ပေါ်လာရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှ အံ့သြသံများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူမ၏ အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်းမှာ ၁.၈ သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။

ပါရမီရှင်အဆင့်။

ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်မှ ဝမ်ကျိုး၏ မျက်နှာတွင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြမှုများ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဒီကောင်မလေးက ၁.၈ တောင် ရခဲ့တာ... တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ”

“ပြီးတော့ သူမက စွမ်းအားရှင်မဟုတ်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူပဲ” ဘေးနားမှ မုန့်စားရင်း ကြည့်နေသော ကျိုးဝူက ဖြည့်စွက်လိုက်၏။

“ဒီယဉ်တန်းနှစ်ခုက ကျွမ်းကျင်သူတော်တော်များများကို ဖုံးကွယ်ထားကြတာပဲ...”

“သူတို့က ဖီးနစ်နဲ့ လက်တွဲလုပ်နေကြတာပဲ” ဝမ်ကျိုးက ပြောသည်၊၊

“သူတို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အချက်အလက်တွေက ငါတို့အတွက် တန်ဖိုးကြီးတယ်”

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ လက်ထောက်ထံသို့ လှည့်ကာ

“နဂါးတောင် ၁ ကို ဦးစားပေးအဖြစ် မှတ်သားထားလိုက်… သူတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုအဆင့်ကို Class A သို့ မြှင့်တင်ပြီး uploadလုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါ”

“ဟုတ်ကဲ့” လက်ထောက်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ဘုရားရှိခိုးကျောင်းရင်ပြင်အောက်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် စကားသံများဖြင့် ဆူညံနေလေပြီ။

“၁.၈ အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း ဟုတ်လား။ သောက်ကျိုးနဲ... သူက ပါရမီရှင်ပဲ”

“သူက ဓားကိုလည်း သုံးတယ်... သူ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲသူ ဖြစ်နေမလား”

“ဘုရားရေ၊ သူက အရမ်းကို အမိုက်စားဖြစ်နေတာပဲ”

“ဒီယဉ်တန်းကို နဂါးတောင် ၁ လို့ ခေါ်တာလား။ လူစွမ်းကောင်းတွေ ပါနေတာပဲ။ ရူးသွပ်သူအဆင့် သုံးယောက်တောင် ရှိနေပြီ”

“၁၇၂၈ ဟုတ်လား။ ဒါက ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲဝင်ဖို့ လုံလောက်ပြီ။ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသေးတယ်။ အစစ်အမှန် စွမ်းအားရှင်ပဲ”

…

အနန္တရထားအုပ်စုဘက်တွင်လည်း စကားသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဝိုး.... ဒါက အရမ်းကို မိုက်တာပဲ။ အစ်မကျင်းက ၁၇၂၈ ရခဲ့တယ်”

ချန်ဆီရွှမ်က မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်၏။ နန်ကျင်းသည် အမြဲတမ်း သိုသိုသိပ်သိပ်နေတတ်သော်လည်း ချန်ဆီရွှမ်က သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် အစစ်အမှန် ခွန်အားရှိ၏။ သူမသည် နှင်းတစ္ဆေကိုပင် လက်သီးဖြင့် ထိုးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ပြီးတော့ ရှောင်ချင်းလည်း အခု ရူးသွပ်သူအဆင့် ဖြစ်သွားပြီ...”

မြောင်လုက အံ့ဩတကြီးဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“သူမကလည်း မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲသူပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမက ကျွန်မထက် ဘာလို့ ဒီလောက် အများကြီး ပိုသန်မာနေရတာလဲ”

“လူတိုင်းမှာ မတူညီတဲ့ ပါရမီနဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိကြတာပဲ”

ရှုချင်းက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်၊၊

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့အားလုံး မကြာသေးခင်က ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရခဲ့တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အသက်ရှင်သန်နေသရွေ့ ငါတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဆက်ပြီး ချိုးဖျက်နိုင်မှာပဲ”

“ဟုတ်တာပေါ့”

သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ဘက်မှ ရဲရင့်သောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှီတိယွမ်နှင့် လင်းရှန်တို့ ရောက်လာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“လင်းရှန်”

“အစ်ကိုကြီးရှီ”

“အချိန်ကိုက်ပဲ”

လင်းရှန်က သူ၏ နောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊၊ ရင်ပြင်အပြင်ဘက်တွင် မိုနီကာသည် သူမ ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်ထားသော စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်လာရင်း သူ့ကို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်နေသည်။

“ရှောင်ချင်းက မင်းတို့အားလုံးနဲ့ မတူဘူး”

ရှီတိယွမ်က အနန္တ ရထားအဖွဲ့သည် သူမအကြောင်း ပြောနေကြသည်ကို သတိထားမိသဖြင့်

“သူမကို လူဆိုးဂိုဏ်းတစ်ခုက ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ပြီး သူတို့က သူမအပေါ်မှာ လူမဆန်တဲ့ စမ်းသပ်မှုမျိုးစုံကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြတယ်။ နေ့တိုင်း သေလုမျောပါးပဲ။ ဒါကြောင့် အခု သူမက စကားမပြောတော့တာပဲ”

ထိုစကားကို ကြားရသော် ချန်ဆီရွှမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ “သူမမှာ ဒီလို ပါရမီမျိုး မရှိခဲ့ရင်... ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြတ်သန်းရမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်”

“ဒါက စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အမှောင်အုပ်စုတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်မှာ သေချာတယ်”

ကီကီက လက်ပိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

“ကျွန်မနဲ့ အဲဒီလူယုတ်မာတွေနဲ့ တွေ့ရင် တစ်ယောက်မကျန် ချေမှုန်းပစ်မယ်”

လို့ရှားရှားကလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… သစ္စာဖောက်တွေ”

“ကဲ၊ သွားကြစို့” လင်းရှန်က ရှေ့သို့ လက်ပြ၏။

“အခု မင်းတို့ အလှည့်ပဲ။ အစ်ကိုရှီနဲ့ ငါက နောက်ဆုံးမှ သွားမယ်”

မနီးမဝေးမှ လုရှင်းချန်သည် သူ၏ နေကာမျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး အနန္တရထားအဖွဲ့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လူတိုင်းရှေ့တွင် ခမ်းခမ်းနားနား ကိုယ်ဟန်ဖြင် ရပ်လိုက်သည်၊၊ သူသည် တစ်လောကလုံးကို အုပ်စိုးသူပုံစံဖြင့် တန်းစီနေသော လူများထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

“နင်က နောက်ဆုံးမှ သွားမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ”

ကီကီက သူ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီး သူတပ်ထားသော မျက်မှန်ကို သတိထားမိသဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။

“ကျေးဇူးပြုပြီး”

လုရှင်းချန်က မဲ့ပြုံးတစ်ခုနှင့်

“ငါ့လိုလူက အပြင်ပန်းပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဂရုစိုက်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ အားနည်းနေရင်တော့ ဟန်လုပ်နေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”

“အိုက်ယား” ရှားရှားက ရယ်မောလိုက်၏။

“အစ်ကို မီးတောက်... ရှင့်ထက် အပြင်ပန်းပုံသဏ္ဍာန် ကို ပိုဂရုစိုက်တဲ့သူ ရှိသေးလို့လား”

နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ထားသော လုရှင်းချန်သည် သူတို့၏ စနောက်မှု များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်းက ဘုံခြောက်ခုမီးတောက်ကို ခံစားမိပြီး အတိတ်ဘဝက အချိန်မြစ်ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဧကရာဇ်ကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးမှ မီးဆန္ဒ နှလုံးသားက ငါ့အတွက် အရာရာဖြစ်တယ်ဆိုတာ မင်း နားလည်လိမ့်မယ်”

ထိုစကားက လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

“ကျွန်မတို့ အလှည့် ရောက်ပြီ”

ထိုစဉ် ဝန်ထမ်းတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။ ရှားရှား၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။

ကီကီ၊ လုရှင်းချန်၊ လင်းရှန်နှင့် ရှီတိယွမ်တို့ကို နောက်ဆုံးအဖွဲ့ အတွက် စီစဉ်ထားသည်။

ရင်ပြင်အထက်တွင် ဝမ်ကျိုး၊ ကျိုးဝူနှင့် အခြားသူအချို့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းမှ ဆင်းလာကြသည်။ သူတို့အားလုံး၊ အထူးသဖြင့် ကီကီသည် ဖီးနစ်၏ ညလမ်းလျှောက်သူစာရင်းတွင် ဦးစားပေးပစ်မှတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ်ကျိုးသည် အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေ၏။

Chapter 401

အားလုံးသည် အစွမ်းထက်သူများ ၂

“လေးယောက်တည်း ကျန်တော့တာပဲလား”

လင်းရှန်သည် စမ်းသပ်ကိရိယာကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်ကို ဖွင့်စရာမလိုတော့ပုံရသည်။ သူ၏ အစောပိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ လျော့ပါး သွားခဲ့သည်။

ကီကီ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။ သူမ၏ အလှည့်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စီလန်မြို့ ကို တခြားသူတွေ ရောက်လာဦးမှာ။ ငါတို့က နောက်ဆုံးမဟုတ်သေးဘူး”

လင်းရှန်က ရှင်းပြသည်။ သူသည် လင်းယုန်နှင့် နေမင်းယဉ်တန်းတို့သည် ယန်ကျန်းတောင်တန်းတစ်လျှောက် စီလန်မြို့ဆီသို့ အနောက်ဘက်မှ ရွေ့လျားလာနေသည်ကို ပြန်အမှတ်ရသွားသည်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါက သူတို့သည် တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း ရောက်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ကယ်ဆယ်ရေး နောက်ဆုံးနေ့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူများ ပို၍ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဖီးနစ်သည် ကယ်ဆယ်ရေးကို နောက်ဆုံးမိနစ်တွင်သာ စီစဉ်လေ့ရှိသည်။ လူအများစုကို ကူညီနိုင်ရန်ပင်။

အခု အချိန်ရောက်လာပြီ။ အနန္တရထားဘက်တွင် ချန်ဆီရွှမ်၊ တာလို့၊ ရှုချင်း၊ လုချန်၊ မြောင်လု၊ ရှောင်ယွမ်နှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် နဂါးတောင် ၁ မှ ကျန်သောသုံးဦးနှင့်အတူ စမ်းသပ်မှုအတွက် ထွက်လာကြသည်။

ဝိဉာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုး အများဆုံး ဖိအားအတုယူစက်ဆီသို့ လျှောက်လာသော ချန်ဆီရွှမ်သည် ခဏတာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်စစ်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိပေ။

သူမသည် အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အနန္တရထား၏ ပထမဆုံး စမ်းသပ်သူအဖြစ် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။

【စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသည်။ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုး: 400】

ရလဒ်က သူမကို ထိတ်လန့် သွားစေသည်။

တစ်ဖက်တွင် လင်းရှန် လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို ရမှတ် ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ချန်ဆီရွှမ် သည် ၅၀၀ ကို ချိုးဖျက်ပြီး ဗာဂျရာအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

“မကြာသေးခင်က အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေက သူမကို အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်ပုံရတယ်။ သူမက အားနည်းသူ မဟုတ်တော့ဘူး” လင်းရှန် စဉ်းစားမိသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ သူမ၏ လေ့လာဆန်းစစ်နိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကိန်းဂဏန်းများတွင် ထင်ဟပ်ခြင်းမရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်လေသည်။

အမှန်ပင် ချန်ဆီရွှမ်သည် အတုယူစက်မှ ထွက်လာသောအခါ ဖန်သားပြင် ပေါ်တွင် အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း ၁.၇ ကို ပြသနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် တကယ်ပင် အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်။

“ဝိုး၊ အစ်မချန်က ၆၈၀ ရခဲ့တယ်။ ဗာဂျရာအဆင့်”

ကီကီ အံ့သြသွားသည်။

လင်းရှန်က ထပ်ပေါင်းပြောသည်။

“ဗာဂျရာအဆင့်က C-Class ထူးဆန်းသတ္တဝါကို တစ်ယောက်ထဲ အနိုင်ယူတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒီနှုန်းနဲ့ဆို သူမက အဲဒီ အဖြူရောင်သတ္တဝါကြီးကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်”

“သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး”

ကီကီက ပြုံးလိုက်သည်။

“သူမက လက်ဖြောင့်သေနတ်သမားပဲ။ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်နဲ့ အဲဒီမွန်းစတားရဲ့ ဦးနှောက်ပျောက်သွားမှာပဲ”

အခြားရမှတ်များလည်း ဆက်လက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ယွမ်သည် အနိမ့်ဆုံးရလဒ်ကို ရခဲ့သည်။ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုး ၂၀၀၊ အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း ၁.၄၊ နောက်ဆုံးရမှတ် ၂၈၀။ သို့သော် သူမသည် ယခုမှ စတင်ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်းမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊၊ စိတ်ပျက်ခြင်းအစား သူမက စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ပြောင်းလဲ နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူမသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်တော့ကြောင်း ဆိုလိုပြီး သူမသည် အနန္တရထားတွင် ခိုင်မာသော ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး အကူအညီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ယုံကြည်မှု မြင့်တက်လာသည်။

ထို့နောက် လုချန်နှင့် မြောင်လုတို့ လာသည်။ တစ်ဦးက ၄၅၀၊ အခြားတစ်ဦးက ၄၀၀ ရရှိပြီး နှစ်ဦးစလုံး အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း ၁.၅ ဖြင့် နောက်ဆုံးရမှတ် မှာ ၆၇၅ နှင့် ၆၀၀ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံး ဗာဂျရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် တာလို့နှင့် ရှုချင်း ... တာလို့၏ သွေးကီစွမ်းရည်သည် ၈၀၀ သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲသူဖြစ်သည့် ရှုချင်းသည် ၇၀၀ ဖြင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် တာလို့၏ ၁.၅ ထက် ပိုမြင့်သော အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း ၁.၆ ဖြင့် သူတို့၏ နောက်ဆုံး စွမ်းရည်ရမှတ်များမှာ ၁၁၂၀ ဖြင့် တူညီ နေသည်။

နှစ်ဦးစလုံး ရူးသွပ်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်များက လင်းရှန်၊ ကီကီနှင့် လုရှင်းချန်တို့ကို အံ့အားသင့် သွားစေသည်။

“ဝိုး... တာလို့နဲ့ အစ်မရှုချင်းတို့က အရမ်း အစွမ်းထက် တာပဲ။ ကျွန်မတို့ CIWS နှစ်စုံကို ပြန်ယူလာနိုင်တော့မယ်”

ကီကီက အားပေးလိုက်သည်။

အကြီးမားဆုံး အံ့အားသင့်စရာက နောက်ဆုံးတွင် ရောက်လာသည်။ ရှားရှားသည် စက်မှ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုး ၃၀၀ သာ ရရှိခဲ့သော်လည်း အဆုံးစွန်ကိန်းဂဏန်း ၁.၈ ရရှိခဲ့သည်။

“နင် မွန်းစတားမလေး။ ရန်ဖြစ်ဖို့ မွေးလာတဲ့သူပဲ”

လို့ရှားရှား ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပြန်လျှောက်လာချိန်တွင် ကီကီက သူမ၏ ဆံပင်ကို ပွသွားအောင် ပွတ်လိုက်သည်။

“၅၄၀... ဗာဂျရာအဆင့်... အခုကစပြီး လက်နဲ့ပဲတိုက်ခိုက်တော့... နင့်ရဲ့ ဆယ်လီကို မေ့ထားလိုက်”

ရှားရှားက ချက်ချင်း ခေါင်းထောင်ပြီး ကန့်ကွက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး။ အဲဒီကောင်ကြီးက ကျွန်မလက်ထဲမှာ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။ ကျွန်မက ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိပြီ။ မွန်းစတားတွေကို ဓားနဲ့ လိုက်ခုတ်စေချင်တာလား”

“ခစ်ခစ်... ငါက စနေတာပါဟ”

“ညီလေးလင်း... မင်းလူတွေက မွန်းစတားတွေပဲ”

ရှီတိယွမ်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်၊၊

သူ၏ ယဉ်တန်းတွင် ထိုအသက်အရွယ်ကလေးများကို လုံခြုံစွာ ထားရှိကြသည်။ လို့ရှားရှားကမူ သံမဏိခံတပ်တစ်ခုလို စက်ရုပ်များကို မောင်းနှင်နေ၏။

“သူမက ပစ်ခတ်ရတာကို တအားဝါသနာရှိတယ်၊၊ လက်နက်တွေ လေ့လာရတာ ကြိုက်တယ်။ သူမရဲ့ အရွယ်အစားကို အထင်မသေးပါနဲ့။ သူမနဲ့ သူ့အစ်ကိုက အမှောင်ညတွေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ကားတစ်စီးနဲ့ ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာ”

လင်းရှန်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်၊၊

ထိုစဉ် ချန်ဆီရွှမ်က အခြားသူများနှင့်အတူ ပြုံးလျက် ပြန်ရောက်လာသည်။

“ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကောင်းတယ်”

လင်းရှန်က ပြောလိုက်သည်၊၊

ချန်ဆီရွှမ်က သူ့ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်သည်။

“ဘာလဲ… ကျွန်မကို အားနည်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လို့ ရှင်က ထင်နေတုန်းလား”

“ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပါဘူး” လင်းရှန်က ပြန်ဖြေသည်။

“မင်းက ငါတို့ရဲ့ လမ်းပြပဲ... မင်း သန်မာရမယ်”

သူမ ပြုံးလိုက်သည်၊ ရှားပါးပြီး ရင်ထဲမှလာသော အပြုံးတစ်ခုပင်။

“ကပ္ပတိန်”

“အစ်ကိုရှန်”

ရှုချင်းနှင့် အခြားသူများလည်း ပြောလိုက်သည်၊၊

“ငါက ရူးသွပ်သူအဆင့် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး”

ရှုချင်းက ပြောသည်၊၊

တာလို့ ခေါင်းညိတ်သည်။

“မကြာသေးခင်က တိုးတက်မှုတွေက အရမ်းကို အံ့မခန်းပဲ”

အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ ချင်းရွှေမြို့မှ ဤနေရာအထိ သူတို့သည် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သွေးကပ်ဘေးပန်းက သူတို့ကို ညစဉ်ညတိုင်း ပြောင်းလဲရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရှောင်ယွမ်ပင်လျှင် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အသင့်ရှိနေပြီ။

ရှောင်ယွမ် အကြောင်းပြောရလျှင် သူမသည် နောက်ဘက်တွင် ရပ်လျက် လင်းရှန်ကို ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်။ လင်းရှန်လည်း သူမကို သတိထားမိပြီး အားပေးသည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်၊၊

သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူမသည် အနိမ့်ဆုံး ရမှတ်ရနိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း လင်းရှန်က သူမကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ တန်ဖိုးကို မြင်ကြောင်းဆိုလိုပြီး ထိုအရာက သူမအတွက် ဂဏန်းများထက် ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။

“ကောင်းပြီ။ ငါတို့ အလှည့်ပဲ”

ဝန်ထမ်းက လာပြီး သူတို့၏ နံပါတ်များကို မိုဘိုင်းလ်ကိရိယာတွင် အတည်ပြုလိုက်သည်။ လင်းရှန်၊ ရှီတိယွမ်၊ လုရှင်းချန် နှင့် ကီကီတို့သည် မရေတွက်နိုင်အောင် စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် စမ်းသပ်စင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ ခေါင်မိုးထပ်တွင် ဟန်ကျွမ့်နှင့် အခြားသူများက လေးနက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

All Chapters